Σε συνθήκες σκλήρυνσης της επίθεσης του συστήματος, σε βάρος του λαού, των εργαζόμενων, της νεολαίας, αμφισβήτησης των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων, ποινικοποίησης των αγώνων τους, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η υπεράσπιση των δικαιωμάτων αυτών, απέναντι στην αντιδημοκρατική και κατασταλτική πολιτική της άρχουσας τάξης, του κράτους και της κυβέρνησής της. Η υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία, τη διαδήλωση, τη διασφάλιση και παραπέρα ανάπτυξη των όρων συγκρότησης κινήματος αποτελεί «υλικό όρο» για την ανάπτυξη μαζικού λαϊκού κινήματος απέναντι στο σύστημα και την πολιτική του. Στο πλαίσιο αυτό τίθεται και η υπεράσπιση της ελεύθερης έκφρασης και διάδοσης των ιδεών, η αντίθεση σε φρονηματικού τύπου διώξεις, σε διώξεις λόγω ένταξης σε οργανώσεις ή συλλογικότητες, σε στοχοποίηση πολιτικο-ιδεολογικών ρευμάτων, ή και ατόμων ακόμα, που αναφέρονται σ’ αυτά.
Καμία σχέση, ωστόσο, δεν έχει αυτού του τύπου η υπεράσπιση με την επικρότηση προβοκατόρικων, πολιτικά ανεγκέφαλων, έως και επικίνδυνων για το λαϊκό κίνημα ενεργειών, που πραγματοποιούνται συνειδητά ή ασυνείδητα, είτε από άτομα είτε από ομάδες, που ενίοτε «αναφέρονται στο κίνημα» (;) , στην πράξη, όμως, κινούνται σε εξολοκλήρου αντιθετική κατεύθυνση με τη συγκρότηση και την ανάπτυξή του, όντας χρησιμοποιήσιμες ακόμα κι από διάφορους μηχανισμούς του αστικού κράτους.
«Αφορμή» για την τοποθέτηση αυτή από μεριάς μας υπήρξε η παρουσίαση, στις 19/6, στο αστυνομικό τμήμα του αναρχικού Νίκου Κουνταρδά, μια μέρα μετά την απελευθέρωσή του και η ομολογία «πολιτικής ευθύνης» στη δολοφονία του ειδικού φρουρού Αμανατίδη, το 2005. Στη βάση του σκεπτικού που αναφέραμε και δεδομένης της απεργίας πείνας και δίψας στην οποία είχε προχωρήσει, διαμαρτυρόμενος για τη κράτησή του και για κατηγορία που είχε αρνηθεί, υποστηρίξαμε την απελευθέρωσή του. Η μετέπειτα στάση του εντάσσεται σε λογικές και πρακτικές έξω και ενάντια στη συγκρότηση και την υπόθεση του λαϊκού κινήματος.
Προλεταριακή Σημαία, 622, 27/6/09
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου