Κάγκελα Παντού!

Κάγκελα στα πεζοδρόμια, κάγκελα στα σχολεία (όσο πιο ψηλά γίνεται εδώ!), κάγκελα στου Φιλοπάππου, κάγκελα παντού. Κάγκελα και στα μυαλά μας, έτσι για να εμπεδώνουμε ένα αίσθημα ασφάλειας και κυρίως περιορισμού! Ασφάλειας των "φιλήσυχων πολιτών" από τους "αλήτες", που συνήθως είναι πιτσιρικάδες νεολαίοι κάθε χρώματος και φυλής που μαζεύονται όλοι μαζί και κάνουν παρέα, φασαρία, ερωτεύονται είναι ζωντανοί βρε παιδί μου, αλλά εμείς πρέπει για κάποιο λόγο να τους φοβόμαστε! Όπως πρέπει να φοβόμαστε και τη σκιά μας και να ζητάμε περισσότερο περιορισμό και αστυνόμευση στις γειτονιές. Βεβαίως και κυρίως, περιορισμό αυτών που αντιδρούν στις γειτονιές, σε ότι περιορίζει τη ζωή μας, από τη καταστροφή πεζοδρομίων και πλατειών ως τις εργασιακές σχέσεις και το ρατσισμό. Αυτωνών και αν πρέπει να τους βάλουμε κάγκελα για να μη βρίσκουν χώρους να χαλάνε την ησυχία των φιλήσυχων αστών. Και αν χρειαστεί θα μπουν και φύλακες, να προσέχουν δήθεν τις εγκαταστάσεις, να "κόβουν κίνηση" στη πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό αυτό που έγινε στο Καρέα και απ' όσο γνωρίζουμε και 'μεις δεν υπάρχει προηγούμενο, αλλά μάλλον θα υπάρξει ...συνέχεια. Από το blog της Πρωτοβουλίας Κατοίκων του Καρέα:

Της πλατείας το ...κάγκελο, ή αλλιώς και τα μυαλά στα κάγκελα!

Παγκόσμια πρωτοτυπία!

Πλατεία περιφραγμένη με κάγκελα και πόρτες! Άντε και εις ανώτερα! Γιατί όχι και ηλεκτροφόρα περίφραξη;

Πού αλλού λαμβάνει χώρα ένα τέτοιας παγκόσμιας εμβέλειας γεγονός; Στην τσιμεντοπλατεία-πάρκιν-γλάστρα του Καρέα, που ούτως ή άλλως πρωτοτυπεί όχι μόνο με την τρισυπόστατη ιδιότητά της αλλά και με την έλλειψη πρασίνου (με εξαίρεση το χρώμα των κάγκελων) και σκιάς.

Αλλά αυτό;

Η πλατεία, όπως και κάθε πλατεία, παρόλη την ιδιομορφία της δεν παύει να είναι ένας ελεύθερος χώρος αναψυχής προσβάσιμος από τους κατοίκους κάθε ώρα της ημέρας και της νύχτας. Η πλατεία δεν είναι ούτε μαντρί ούτε φυλακή για να περιφράσσεται με κάγκελα.

Να τα ρίξετε αμέσως κύριοι υπεύθυνοι. Κάτω τα χέρια σας από τους ελεύθερους χώρους!

Τα λαϊκίστικα επιχειρήματα περί "ασφάλειας" και η πολιτική του τρόμου που μετέρχονται κάποιοι ως μέσον επιβολής και καλλιέργειας μιας επικίνδυνα αντιδημοκρατικής "κουλτούρας του τρόμου" δεν πείθουν κανέναν μας.