08 Ιουλίου 2009

Ένας δρόμος που αντί να ενώνει απειλεί να χωρίσει

Μπορεί στην Αθήνα να μην ήρθε, εντέλει, ο Τούρκος πρωθυπουργός για τα εγκαίνια του μουσείου της Ακρόπολης, προφασιζόμενος λόγους υγείας (σε πείσμα μάλιστα της -τάχα- έγκυρης πληροφόρησης της ναυαρχίδας του λαμπράκειου συγκροτήματος, που ξεβρακώθηκε κανονικά) αλλά στην Αλβανία ταξίδεψε, γεμάτος ζωντάνια για άλλα εγκαίνια, με ισχυρό γεωπολιτικό συμβολισμό.

Στο παρά πέντε, πριν ανοίξουν οι κάλπες αύριο στην Αλβανία για τις βουλευτικές εκλογές, ο Σαλί Μπερίσα εγκαινίασε τον αυτοκινητόδρομο μήκους εξήντα χιλιομέτρων που συνδέει την κεντρική Αλβανία με το Κόσοβο, με πανηγυρικό τρόπο και εθνικιστικούς κομπασμούς. Ο δρόμος αυτός, που έχει προφανή γεωπολιτική σημασία, στοίχισε ένα δις ευρώ περίπου και κατασκευάστηκε από αμερικανοτουρκική κοινοπραξία των εταιριών Μπέχτελ και Ενκα. Και αν η παρουσία του Ερντογάν ήρθε να υπενθυμίσει ξανά το ισχυρό τούρκικο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στα δυτικά Βαλκάνια, οι κραυγές του Μπερίσα υπογράμμισαν πως τίποτε δεν έχει τελειώσει εκεί, όσον αφορά τις γεωπολιτικές ανατροπές.

«Αυτός ο διάδρομος του έθνους τερματίζει το διαμελισμό του αλβανικού έθνους», δήλωσε ο Αλβανός πρωθυπουργός επιβεβαιώνοντας όλους, όσοι εκτιμούσαν πως η δυναμική των πραγμάτων και η υπονομευτική δραστηριότητα των ιμπεριαλιστών, με τα εθνικιστικά βαλκανικά υποχείριά τους, δημιουργούν μελλοντικούς κινδύνους για νέες συνοριακές αλλαγές και πολέμους. Ταυτόχρονα, προχωρά με επιτυχία ο στόχος των Αμερικανών για τη δημιουργία μιας δυτικής πύλης εισόδου στην καρδιά της χερσονήσου, δίοδος που η έλλειψή της είχε δημιουργήσει προβλήματα στην περίοδο της νατοϊκής επίθεσης στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Οι δρόμοι κατά κανόνα βοηθούν στην επικοινωνία των λαών, βοηθούν την οικονομική και ανθρώπινη επικοινωνία και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να αμβλύνουν αντιπαραθέσεις και ιστορικές εθνικές συγκρούσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, οι προϋποθέσεις αυτές όχι μόνο δεν υπάρχουν αλλά –αντίθετα- παραμονεύουν ισχυρές δυνάμεις που επιδιώκουν να μετατρέψουν αυτόν το δρόμο σε εργαλείο νέων εθνικιστικών διεκδικήσεων και αναμετρήσεων.

Προλεταριακή Σημαία 622, 27/6/2009

Δεν υπάρχουν σχόλια: