Το καλοκαίρι που μας πέρασε η πολιτική του συστήματος απέναντι στους μετανάστες δεν «πήγε διακοπές»! Δεν διακόπηκε η επίθεσή του απέναντι στο κομμάτι αυτό της εργατικής μας τάξης, επίθεση που στοχεύει ωστόσο και ολόκληρο τον εργαζόμενο λαό. Δεν σταμάτησαν οι λεγόμενες «επιχειρήσεις σκούπα» και η καταστολή, δεν σταμάτησαν οι ρατσιστικές επιθέσεις που γεννά αυτή η πολιτική, δεν εξαλείφθηκαν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής των μεταναστών, δεν έλειψαν οι προσπάθειες απελάσεων (των λεγόμενων... «επαναπροωθήσεων», που επιτάσσουν οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές με τα λεγόμενα «αντιμεταναστευτικά τους» σύμφωνα). Δεν έλειψαν ούτε τα σχέδια για τη δημιουργία των λεγόμενων «κέντρων υποδοχής» που κάθε άλλο παρά αντιστοιχούν στο όνομά τους και που μόνο ως πανάθλιες φυλακές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν.
Από την Αθήνα, όπου οι αστυνομικές δυνάμεις προχωρούσαν, ύστερα από «εισαγγελική παρέμβαση», σε βίαιες εκκενώσεις κτιρίων –καθώς και στις «απαραίτητες» προσαγωγές στη ΓΑΔΑ–, από τους εκατοντάδες μετανάστες που είχαν βρει αναγκαστικό καταφύγιο εκεί (Παλιό Εφετείο, Βερανζέρου, Ψυρρή, Ομόνοια), όπου δεν έλειψαν οι νέες επιθέσεις και τραυματισμοί μεταναστών, με λοστούς και άλλα «σύνεργα», από ομάδες «αγανακτισμένων πολιτών» (Αγ. Παντελεήμονας, πλατεία Αττικής), όπου μετανάστες μικροπωλητές κυνηγηθήκαν ξανά από την αστυνομία, κρατική και δημοτική (Πατήσια), μέχρι το Αγρίνιο με τους 23 κρατούμενους μετανάστες, οι οποίοι κατέφυγαν εκεί μετά την πυρπόληση του καταυλισμού της Πάτρας, να προχωρούν σε απεργία πείνας. Ή μέχρι την Άρτα όπου οι κρατούμενοι μετανάστες –μεταξύ των οποίων και κάτω από άθλιες συνθήκες βρίσκονταν και μωρά 6 μηνών– προχώρησαν και αυτοί σε απεργία πείνας. Την ίδια ώρα 4 μετανάστες ανασύρονταν στην Κω –ο ένας νεκρός–, ενώ άλλοι 12 «πετάγονταν» από το Λιμενικό, σε φουσκωτό σκάφος, στα ανοιχτά της Μυτιλήνης. Για να φτάσουμε στις επιχειρήσεις «μεταγωγής» (διάβαζε απέλασης) πολλών δεκάδων μεταναστών στον Βόλο, στη Χίο, στη Σάμο, στη Λέσβο, επιχειρήσεις που συνάντησαν την αντίσταση από συλλογικότητες και κομμάτια του λαού μας, με αποτέλεσμα την αποτροπή πολλών απ’ αυτές! Για να φτάσουμε στην απεργία πείνας των 47 ανηλίκων μεταναστών, με τους τέσσερις να κάνουν και απεργία δίψας, στο Κέντρο Κράτησης Παγανής της Λέσβου. Για να φτάσουμε στις προκλήσεις των ΜΑΤ και των ασφαλιτών απέναντι σε Έλληνες και μετανάστες ή στη μόνιμη παρουσία του καραβιού της Frontex, επίσης στη Μυτιλήνη. Για να φτάσουμε επίσης στα σχέδια της κυβέρνησης για τη δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης στον Ασπρόπυργο, στην πρώην ΝΑΤΟϊκή βάση, μακριά από το κέντρο της Αθήνας, που θα «στεγάσει», λένε, χιλιάδες «παράνομους» μετανάστες μέχρι την... απέλασή τους. Σχέδια που θα βρουν αντιμέτωπη την ισχυρή και αποφασιστική λαϊκή αντίσταση!
Το πογκρόμ αυτό, με θύματα τα καραβάνια των προσφύγων από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Ιράκ, το Κουρδιστάν, τη Σομαλία, την Παλαιστίνη και από άλλες χώρες, δεν είναι καθόλου... τυχαίο. Ούτε βέβαια αποτελεί προϊόν κάποιων «θερμοκέφαλων οπισθοδρομικών μυαλών»! Αφού η ιμπεριαλιστική καταλήστευση, οι πόλεμοι, οι επεμβάσεις, η υποδαύλιση τοπικών συγκρούσεων, η κατοχή, η διάλυση της παραγωγικής βάσης ολόκληρων χωρών γέννησαν το πρόβλημα, αφού για ένα ολόκληρο διάστημα τα φτηνά, ανασφάλιστα, αλλά και παραγωγικά εργατικά χέρια των μεταναστών ήταν απαραίτητα για να αβγατίζουν οι καπιταλιστές τα κέρδη τους, τώρα επιλέγουν τον «έλεγχο της ροής εισόδου τους», με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Και είναι οι ιθύνοντες της ΕΕ αυτοί που «δίνουν τη γραμμή».
Για να την εφαρμόσουν και να «βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά» και οι υποτελείς της «δικής μας» άρχουσας τάξης και η κυβέρνησή της. Οι ίδιοι, δηλαδή, που εκμεταλλεύονται, καταληστεύουν και καταπιέζουν καθημερινά τον δικό μας λαό.
Ο κοινός αγώνας Ελλήνων και μεταναστών εργατών απέναντι στους κοινούς εχθρούς και εφικτός είναι και αποτελέσματα μπορεί να έχει. Για ίσα δικαιώματα, για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, σίτισης, στέγασης και υγιεινής.
Προλεταριακή Σημαία 625 12/9/09
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου