Με αφορμή την αντιμετώπιση του ...πλήθους!*

Έχουμε γράψει αρκετές φορές στο blog μας για το θέμα της καταστολής. Έχουμε πει ότι η αστική τάξη ετοιμάζεται και εξοπλίζει τα σώματα ασφαλείας της για το χειρότερο γι΄ αυτήν που είναι η αντίσταση του λαού, της εργατικής τάξης, της νεολαίας. Φοβάται η αστική τάξη. Φοβάται ότι η αντίσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις επικίνδυνες γι΄ αυτήν και την εξουσία της. Μπορεί με τα σημερινά δεδομένα και συσχετισμούς στο λαϊκό κίνημα και την Αριστερά να νοιώθει σχετικά άνετη στο να περνάει την επίθεσή της στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα του λαού δεν ξεχνάει όμως, όχι μόνο το παρελθόν, την ιστορία που έχει αποδείξει ότι όταν οι λαοί αποκτήσουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους, όταν η εργατική τάξη συγκροτηθεί τότε η εξουσία του κεφαλαίου τρίζει και ανατρέπεται, αλλά το παρόν και σε τι μπορεί να μετατραπεί αυτό.

Οι αγώνες στο χώρο της εκπαίδευσης, για το άρθρο 16, το άσυλο, για το ασφαλιστικό και ο μεγάλος ξεσηκωμός της νεολαίας το Δεκέμβρη αν μη τι άλλο έχουν δημιουργήσει μια παρακαταθήκη που ανησυχεί τους αστούς και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους κάθε είδους. Και αυτή δεν είναι τίποτ’ άλλο από το ότι φαίνεται πως ο λαός μπορεί να βιώνει ακόμη την ήττα του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος αλλά μάλλον πάει να «θυμηθεί» και τις καλύτερες στιγμές του. Αυτό φοβούνται μη τυχόν «θυμηθεί» ο λαός, όλοι οι λαοί του κόσμου!

Γι΄ αυτό κεφάλαιο και ιμπεριαλιστικά κέντρα ετοιμάζονται. Εξοπλίζουν στρατούς, αστυνομίες, πυροσβεστικές, λιμενικά σώματα κρατικούς και «παρακρατικούς» μηχανισμούς. Τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες είναι ένα κομμάτι της ταξικής πάλης που οξύνεται και θα οξυνθεί ακόμη περισσότερο. Γι΄ αυτό και σε αυτό το τομέα ο λαός με το κίνημά του θα πρέπει να ξετινάξει ότι ιδεολογική σαβούρα του έχει φορτώσει ο ρεφορμισμός τα τελευταία χρόνια που θεωρεί τα σώματα ασφαλείας κομμάτι του λαού αν όχι της εργατικής τάξης, που εν μέσω «Δεκέμβρη» ζητάει καλύτερες συνθήκες εργασίας και μισθούς για τους …αστυνομικούς, που ζητάει «εκδημοκρατισμούς» και «αφοπλισμούς», αντί να εξοπλίζεται με εκείνα τα ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά όπλα που θα τον κάνουν ικανό να βγει μπροστά ώστε την αντίσταση του να τη μετατρέψει σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό.

*Αφορμή για αυτό το κείμενο στάθηκε το ενδιαφέρον άρθρο για το ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΠΛΗΘΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ που βρήκαμε στο blog «ΜΕ ΑΠΟΨΗ». Αξίζει κανείς να το διαβάσει όσο μεγάλο και να είναι, άσχετα από τις διαφορετικές εκτιμήσεις που μπορεί να έχει κάποιος για ορισμένα ζητήματα. Ανάλογα δημοσιεύματα υάρχουν σήμερα και σε εφημερίδες. Η καταστολή μας αφορά όλους όσους αντιστεκόμαστε. Το μνημόνιο αυτό επιβεβαιώνει απλώς όλα όσα λέμε ως τώρα, επιβεβαιώνει αυτά που διαβάζουμε κατά καιρούς για τις «αλλαγές» και τους «εκσυγχρονισμούς» των σωμάτων ασφαλείας και του στρατού.