Ανέκαθεν είχαμε την άποψη (και τα γεγονότα πάντα την επαλήθευαν) ότι τα λεγόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης παίζουν έναν πολύ συγκεκριμένο ρόλο. Ένα ρόλο ιδεολογικής στήριξης του συστήματος, διαμόρφωσης συνειδήσεων κατά πως βολεύει τους κρατούντες αυτής της κοινωνίας. Όταν δεν μπορούν να «θάψουν» τα γεγονότα και το πολιτικό μήνυμα που αυτά εκπέμπουν προσπαθούν να τα χειριστούν και να τα ενσωματώσουν μέσα στα πλαίσια του συστήματος.
Οργή και αγανάκτηση ήταν τα πρώτα συναισθήματα που νιώσαμε από τη «στημένη» εκπομπή του ΜΕΓΚΑ «Πρωταγωνιστές» και τη συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στο Στ. Θεοδωράκη, ένα σχεδόν χρόνο από την άγρια δολοφονική επίθεση με βιτριόλι εναντίον της, που προβλήθηκε μαγνητοσκοπημένη πριν μερικές Κυριακές.
Από το δωμάτιο όπου εξακολουθεί να νοσηλεύεται στον «Ευαγγελισμό» απάντησε σε ερωτήσεις, ανοίγοντας ταυτόχρονα τα εσώψυχά της που αφορούσαν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού της ίδιας μέρας υπήρξε δήλωση Χρυσοχοϊδη για το θέμα, ενώ ο Λοβέρδος παρέδωσε τα κλειδιά ενός καινούριου σπιτιού από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας στη μητέρα της Κωνσταντίνας.
Στο ρεπορτάζ «κονσέρβα» των «Πρωταγωνιστών» γινόταν λόγος για τις κινήσεις της κυβέρνησης παρ’ ότι είχε «γυριστεί» πριν πραγματοποιηθούν αυτές! Και, ω του θαύματος, συνέπεσαν αυτές την ίδια μέρα. Μίλησε κανείς για συνεργασία κράτους, κυβέρνησης και καναλαρχών;
Το πιο προκλητικό, ωστόσο, ήταν η μεθοδευμένη από την κυβέρνηση εμφάνιση της αποτρόπαιας εγκληματικής πράξης ενάντια στην Κούνεβα ως «εργατικό ατύχημα». Η απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση μετατράπηκε έτσι σε κάτι σαν «συνευθύνη» (αφού ήταν «ατύχημα») της ίδιας. Φαίνεται ότι όπως επέστρεφε σπίτι της από τη δουλειά σκόνταψε και έπεσε πάνω στο ...βιτριόλι.
Πρόκειται φυσικά για θρασύτατη ενέργεια όσων θεωρούν τους εργαζόμενους απλά αναλώσιμους. Άλλωστε και τα εκατοντάδες ή και χιλιάδες εγκλήματα της εργοδοσίας καταγράφονται ως «εργατικά ατυχήματα».
Ούτε φυσικά το καινούριο σπίτι, ούτε η επικήρυξη των δραστών, ούτε η τυπική συνέχιση της ανακριτικής διαδικασίας (σύμφωνα με το βούλευμα που προανήγγειλε η κυβέρνηση) μπορούν από μόνα τους να δώσουν απάντηση στο αμείλικτο ερώτημα: Ποιοι προσπάθησαν να δολοφονήσουν την Κούνεβα και ποια η θέση τους στην «ιεραρχία αξιών» του καπιταλιστικού ζόφου; Και σε αυτό ούτε θέλουν ούτε μπορούν να δώσουν απάντηση τόσο η κυβέρνηση όσο και τα ΜΜΕ του συστήματος.
Άλλο είναι το ζήτημά μας, ωστόσο, εδώ. Η εκπομπή είχε έναν ολοφάνερο διπλό στόχο: Να απομυθοποιήσει την Κούνεβα απονομιμοποιώντας το πραγματικά πρωτόγνωρο κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε ενάντια στους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της στυγερής πράξης. Παράλληλα να τσακίσει συνειδήσεις, να χτυπήσει τα όποια κινηματικά χαρακτηριστικά αναπτύχθηκαν σε χιλιάδες κόσμο σ’ όλη την Ελλάδα, προβάλλοντας τη λογική και πρακτική της ενσωμάτωσης και της υποταγής εντέλει στην παντοδυναμία του συστήματος.
Αναφορικά με το πρώτο, και αφού έπεσαν στο κενό οι προεκλογικές προτάσεις ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ για βουλευτική υποψηφιότητα, μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο «απογύμνωσης» της Κούνεβα από τα όποια αγωνιστικά, ταξικά, ίσως αριστερά και κομμουνιστικά της είχαν αποδοθεί. Ο «σκοπός» πάντως του συστήματος υπήρξε κρυστάλλινος για μας: Η Κούνεβα δεν εκπροσωπεί τίποτε περισσότερο από μια απλή εργαζόμενη που κάνει συνδικαλισμό για λόγους περίπου ανθρωπιστικούς. Θεωρεί τη συμμετοχή στα κόμματα και τις οργανώσεις (της Αριστεράς εξυπακούεται) χαμένο χρόνο (ναι, σ’ αυτά που διοργάνωσαν πλήθος συζητήσεων, συγκεντρώσεων, διαδηλώσεων, πρωτοβουλιών γι’ αυτήν). Ποια πολιτικοποίηση, ποια ταξικότητα των ζητημάτων; Οι απαντήσεις κινούνται σε άλλη σφαίρα.
Όσον αφορά το δεύτερο, φαίνεται ότι είναι η κυρίως στόχευση του συστήματος. Προς τι όλες αυτές οι κινηματικές διαδικασίες, οι χορδές της συνείδησης που χτύπησαν δυνατά, οι ενέργειες χιλιάδων αγωνιστών που πορεύτηκαν, διαδήλωσαν, ενίοτε συγκρούστηκαν με τους μηχανισμούς καταστολής, δείχνοντας και στοχοποιώντας τους πραγματικούς υπεύθυνους; Μα αυτό ακριβώς είναι που θέλει να «τελειώσει» το σύστημα. Μόνο που τα γεγονότα δημιουργούν συνειδήσεις, οξύνουν τις αντιθέσεις και δεν είναι καθόλου ζήτημα «διάθεσης» κάτι τέτοιο. Προκύπτει αβίαστα σαν ανάγκη αντίστασης στην επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη και ο λαός συνολικά.
Δεν υποτιμούμε καθόλου (ίσα-ίσα) τέτοιου είδους εκπομπές που ασκούν ενός είδους επιρροή στις συνειδήσεις των μαζών, ιδιαίτερα όταν είναι εξόφθαλμος ο λόγος που προβάλλονται. Ακόμα και αν ο «πρωταγωνιστής» «υποτάσσεται» σ’ ένα δοσμένο πλαίσιο, θεωρούμε ωστόσο ότι η ίδια η ζωή, η ταξική πάλη που διεξάγεται με αμείωτη ένταση βαίνουσα οξυνόμενη και η ανάγκη υπεράσπισης της υπόστασης, των δικαιωμάτων και κατακτήσεων είναι εκείνη που τροφοδοτεί και ανατροφοδοτεί τα εργατικά και λαϊκά ξεσπάσματα.
Η «αξία χρήσης», λοιπόν μιας τέτοιου είδους εκπομπής έχει κοντά ποδάρια. Η σκληρότητα και η ωμότητα της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής επίθεσης θα ξυπνάει καθημερινά συνειδήσεις, θα δημιουργεί τους όρους μαζικής πολιτικοποιημένης, οργανωμένης απάντησης. Δυστυχώς το σύστημα έχει να μας δώσει κι άλλες «Κούνεβες» μέχρι να τσακιστεί.
Υ.Γ. Επίσης μετά την εκπομπή αυτή ήρθε και άλλη μια αφιερωμένη, υποτίθεται, στο Δεκέμβρη. Βασικό μοτίβο της εκπομπής αυτής ήταν η "αντιπαράθεση" του αντεξουσιαστή με τον μπάτσο με ένα ύφος που οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι τελικά μπορεί να βρίσκονται και στην ίδια μοίρα! Κάτι σα το γράμμα του μπάτσου στο κουκουλοφόρο που δημοσίευσε ο Ριζοσπάστης πέρυσι! Σε στυλ "ψυχής βαθιάς". "Ψυχή βαθιά" μεν αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και πιο σκληρή δε. Κάτι που θα φανεί σύντομα και στο πλαίσιο της ταξικής πάλης, άσχετα από το πως θά ΄θελαν το σύστημα, τα ΜΜΕ του και οι δημοσιογράφοι του. Θελημένα ή αθέλητα αυτοί οι τελευταίοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου