Επιστρέφοντας σε αυτό που κυρίως «παίχτηκε» στην Κοπεγχάγη και ρισκάροντας και κάποιες εκτιμήσεις δύο μέρες πριν κλείσει η διάσκεψη, καταρχήν θα τονίσουμε πως η επιδίωξη των πράσινων κερδών μέσα από τη δημιουργία εδάφους για πράσινες επενδύσεις (αφήνουμε έξω πόσο πράσινα είναι, π.χ., τα πυρηνικά εργοστάσια και όχι μόνο) δεν ήταν το μόνο ζητούμενο των διαπραγματεύσεων. Στη διάσκεψη του ΟΗΕ και συνολικά στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό στο ζήτημα κλίμα ή κλίμα-ενέργεια ή κλιματική αλλαγή-ανάπτυξη όπως λέγεται τελευταία, σημαντικό ρόλο για τις ΗΠΑ, την ΕΕ και άλλους έχει η εγκαθίδρυση πλαισίου δράσης της λεγόμενης πράσινης οικονομίας. Το πρόσφατο κάλεσμα του Ομπάμα προς τις τράπεζες να δώσουν ρευστό συνδυάζεται με την έκθεση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ για πακέτο 80 δισ. δολ. σε επιχειρήσεις με στόχο τον διπλασιασμό παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ). Κυριως όμως στην Κοπεγχάγη, όπως και σε μια σειρά σταθμούς σε αυτή τη διακρατική διαβούλευση που διεξάγεται με τις γνωστές λυκοσυμμαχίες που χαρακτηρίζουν τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, έγινε προσπάθεια από κάθε πλευρά να φορτωθεί λιγότερα από τα αδιέξοδα που γεννά η κρίση. Και ακόμη περισσότερο εντέχνως η Δύση με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ να επιδιώκουν (χωρίς να δεσμεύονται ουσιαστικά οι ίδιες με τα κόλπα του Κιότο η ΕΕ ή με την αοριστία οι ΗΠΑ), να στριμώξουν τους άξεστους και καθυστερημένους της Κίνας, της Ινδίας και όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η Κίνα μίλησε για βρόμικο παιχνίδι, ενώ, όπως είπε γλαφυρά εκπρόσωπός της στην Κοπεγχάγη, τα 10 δισ. που τόσο «γενναιόδωρα» δίνουν οι αναπτυγμένες χώρες στις αναπτυσσόμενες (όταν πρόσφατα έδωσαν τρισ. για τις τράπεζές τους) αντιστοιχούν με ένα καφέ στην Κοπεγχάγη για κάθε κάτοικο του πλανήτη. Και βέβαια αυτό που έχουν ανάγκη οι φτωχές χώρες του πλανήτη δεν είναι τα φιλοδωρήματα των ιμπεριαλιστών, είναι η απαλλαγή από την καταλήστευση που υφίστανται από τη λεηλασία του πλούτου τους και του πολυπληθούς εργατικού τους δυναμικού είτε από ντόπιους εκμεταλλευτές σε αυτές τις χώρες είτε από τους ιμπεριαλιστές, κατά κανόνα σε αγαστή συνεργασία οι μεν με τους δε…
Υπάρχει και η περίπτωση της ιμπεριαλιστικής Κίνας κυρίως, αλλά και της Ινδίας, της Βραζιλίας, που με ή χωρίς τη Ρωσία είναι πλέον μια υπολογίσιμη ποσότητα. Ίσως γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να τους κοπεί ο αέρας με κάθε τρόπο. Ίσως σε λίγο π.χ. στην ελεύθερη αγορά του ιμπεριαλισμού τα προϊόντα τους να δασμολογούνται επειδή είναι προϊόντα ρυπογόνων βιομηχανιών…
Θα δούμε πως θα απαντήσει η Κίνα, και όχι μόνο, σε αυτό το βρόμικο παιγνίδι. Όταν ήδη θα κυκλοφορεί η Π.Σ. θα έχει φανεί αν τελικά η Ρωσία σώσει το προφίλ του ειρηνιστή Ομπάμα με υπογραφή συμφωνίας μείωσης των πυρηνικών εξοπλισμών. Θα δούμε και τι άλλο θα έχει το μενού του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού το επόμενο διάστημα. Αν θα υπάρξουν συμμαχίες ποιες και προς ποια κατεύθυνση και τι άλλο επιφυλάσσει στους λαούς η ακατάσχετη τάση του καπιταλισμού για κέρδη που διασφαλίζονται μόνο με ιμπεριαλιστικό έλεγχο και κυριαρχία στους όρους του παιχνιδιού.
Σε κάθε περίπτωση θα αποκαλύπτονται ολοένα και περισσότερο (ενίοτε οδυνηρά για τους λαούς) διάφοροι μύθοι που στήνονται με στόχο τον αποπροσανατολισμό της λαϊκής οργής που είναι η μόνη απειλή που νιώθουν το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου