Πριν δύο μήνες έπιασα δουλειά στην αλυσίδα χαρτοπωλείο-βιβλιοπωλείο Χαρτόραμα. Αλυσίδα που διαθέτει 6 καταστήματα σε ολόκληρη την Αθήνα. Δούλευα επί δύο μήνες στο κατάστημα στο Γαλάτσι.
Χτες, δέκα λεπτά πριν σχολάσω, ακριβώς μία μέρα πριν συμπληρώσω το δίμηνο μου ανακοίνωσαν την απόλυση μου.
Λίγα λόγια για τις συνθήκες εργασίας εκεί.
Πρόκειται για ένα τεράστιο κατάστημα συνολικού εμβαδού 1000 τμ το οποίο έχει ανοίξει 4 μήνες περίπου. Μέσα στους δύο τελευταίους μήνες από εκεί έχουνε απολυθεί πάνω απο 10 άτομα, ενώ μόνο 2 έχουνε παραιτηθεί. Προσέχτε: δεν τους έχουνε καλέσει δοκιμαστικά 2-3 μέρες και να τους πούνε δεν μας κάνετε, που και αυτό γίνεται σε σταθερή βάση, έχει γίνει κανονικά πρόσληψη και στον ενάμησι μήνα περίπου τους απολύουν. Αποτελεί πάγια τακτική λοιπόν της εταιρείας να απολύει κόσμο, ενδεικτικό αυτού που λέω είναι ότι μέσα σε δύο μήνες ήμουν πια ο τρίτος σε αρχαιότητα εργαζόμενος και μόνο άλλη μία συνάδελφος δούλευε από την αρχή της λειτουργίας του καταστήματος εκεί, η οποία και μάλλον απολύθηκε χτες μαζί μου.
Επίσης πάγια τακτική της εταιρείας είναι να κάνει τις "απολύσεις" με τον εξής τρόπο: Πρώτα σου ανακοινώνουν στο τέλος της βάρδιας ότι σταματά η συνεργασία. Εκείνη τη στιγμή σπάνια θα πάρει κανείς το χαρτί της απόλυσης, το πιο σύνηθες είναι μετά από δύο τρεις μέρες θα σε καλέσουνε να υπογράψεις την οικειοθελή παραίτηση και να πάρεις τα χρήματα σου. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουν τον περιορισμό των απολύσεων που επιβάλλει η εργατική νομοθεσία.
Πάμε παρακάτω.
Ενώ το κατάστημα είναι βιβλιοχαρτοπωλείο ουδείς έχει τη σύμβαση του βιβλίου παρόλο που συχνά πυκνά συνάδελφοι που δεν είναι σε αυτά τα πόστα πηγαίνουν στο βιβλιοπωλείο να βοηθήσουν στην εξυπηρέτηση, το οποίο βρίσκεται στο πατάρι πάνω από το κυρίως κατάστημα.
Ουδείς από τους συναδέλφους που βρίσκεται ταμείο δεν παίρνει το επίδομα ταμείου που προβλέπεται από τη σύμβαση του εμπορίου.
Καθαρίστρια για ένα κατάστημα 1000 τμ δεν υπάρχει. Τα πάντα καθαρίζονται από εμάς τους ίδιους. Πατώματα, λεκάνες, πεζοδρόμια μέχρι και τους κάδους του δήμου έχουμε τραβήξει να τους σκουπίσουμε από κάτω επειδή "καθαριότητα ίσον πολιτισμός" που λέει και το αφεντικό.
Ο χώρος βιντεοσκοπείται με περίπου 12 ή 15 κάμερες. Δεν υπάρχει καμία ειδοποίηση είτε για τους πελάτες είτε για το προσωπικό.
Αποδυτήρια για ένα κατάστημα με 10 άτομα προσωπικό δεν υπάρχουν. Εκτός αν αποδυτήρια μπορεί να ονομαστεί ο χώρος μπροστά από τους καμπινέδες στον οποίον δεν υπάρχει περίπτωση να μπορείς να κάτσεις να κάνεις το διάλλειμα σου. Δεν υπάρχει καν μια κρεμάστρα να κρεμάμε τα μπουφάν μας. Πρέπει να τα κάνουμε μπόγους και να τα βάζουμε σε μία μικρή ραφιέρα τριών ραφιών.
Καθίσματα δεν υπάρχουνε πουθενά σχεδόν. Στα ταμεία υπάρχει μόνο ένα κάθισμα, αυτό της προισταμένης. Ακόμα και απο τους δύο υπολογιστές που υπάρχουν στο κατάστημα μόνο ο ένας έχει καρέκλα και αυτός είναι στο βιβλιοπωλείο. Ο δεύτερος υπολογιστής είναι σχεδόν στο πάτωμα και για να κάνουμε μία εκτύπωση ή να στείλουμε ένα φαξ πρέπει να είμαστε γονατιστοί. Για το υπόλοιπο κατάστημα ούτε λόγος.
Πουθενά δεν υπάρχει αναρτημένη η κατάσταση προσωπικού και οι βάρδιες των εργαζομένων. Ωστόσο, στα "αποδυτήρια" θα δει κανείς αναρτημένο το "πρόγραμμα καθαριοτήτων" που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε δύο συνάδελφοι τη μέρα (μεσημέρι και βράδυ). Επίσης συχνά πυκνά καταστρατηγείται το ωράριο είτε με σπαστά ωράρια είτε με απλήρωτες υπερωρίες.
Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει στήσει μία βιομηχανία απολύσεων την οποία πρέπει να την σταματήσουμε, αγνοεί τη σύμβαση του βιβλίου, παραβιάζει το ωράριο εργασίας και καταστρατηγεί πλείστες όσες διατάξεις της νομοθεσίας, εργατικής και μη. Ακόμα περισσότερο όσο είχα τη δυνατότητα να έχω εικόνα (από κουβέντες με οδηγούς που γυρνάνε τα καταστήματα) σε γενικές γραμμές επικρατεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στα καταστήματα της συγκεκριμένης εταιρείας. Που και αυτό θα πρέπει να σπάσει.
05 Ιανουαρίου 2010
Πρωτοχρονιάτικοι μποναμάδες
Το πρωτοείδαμε στο antistasi.gr, το αναδημοσιεύουμε γιατί είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα, σίγουρα όχι μοναδικό, για τις "σύγχρονες" σχέσεις εργασίας (ή μήπως απασχόλησης) στο χώρο του εμπορίου και ιδιαίτερα του βιβλίου. Ένα ..."πνευματικό" χώρο που κάποιοι, αριστεροί κατά δηλώσεις τους, διανοούμενοι - δημιουργοί προσβάλονται όταν οι εργαζόμενοι αντιδρούν και απαιτούν τα δικαιώματά τους. Ίσως τους χαλάει την πνευματική αναζήτηση η ενασχόληση με τα υλικά! Άλλωστε αυτοί πουλώντας "αμφισβήτηση" έχουν χορτάσει αρκετά!
Πριν δύο μήνες έπιασα δουλειά στην αλυσίδα χαρτοπωλείο-βιβλιοπωλείο Χαρτόραμα. Αλυσίδα που διαθέτει 6 καταστήματα σε ολόκληρη την Αθήνα. Δούλευα επί δύο μήνες στο κατάστημα στο Γαλάτσι.
Χτες, δέκα λεπτά πριν σχολάσω, ακριβώς μία μέρα πριν συμπληρώσω το δίμηνο μου ανακοίνωσαν την απόλυση μου.
Λίγα λόγια για τις συνθήκες εργασίας εκεί.
Πρόκειται για ένα τεράστιο κατάστημα συνολικού εμβαδού 1000 τμ το οποίο έχει ανοίξει 4 μήνες περίπου. Μέσα στους δύο τελευταίους μήνες από εκεί έχουνε απολυθεί πάνω απο 10 άτομα, ενώ μόνο 2 έχουνε παραιτηθεί. Προσέχτε: δεν τους έχουνε καλέσει δοκιμαστικά 2-3 μέρες και να τους πούνε δεν μας κάνετε, που και αυτό γίνεται σε σταθερή βάση, έχει γίνει κανονικά πρόσληψη και στον ενάμησι μήνα περίπου τους απολύουν. Αποτελεί πάγια τακτική λοιπόν της εταιρείας να απολύει κόσμο, ενδεικτικό αυτού που λέω είναι ότι μέσα σε δύο μήνες ήμουν πια ο τρίτος σε αρχαιότητα εργαζόμενος και μόνο άλλη μία συνάδελφος δούλευε από την αρχή της λειτουργίας του καταστήματος εκεί, η οποία και μάλλον απολύθηκε χτες μαζί μου.
Επίσης πάγια τακτική της εταιρείας είναι να κάνει τις "απολύσεις" με τον εξής τρόπο: Πρώτα σου ανακοινώνουν στο τέλος της βάρδιας ότι σταματά η συνεργασία. Εκείνη τη στιγμή σπάνια θα πάρει κανείς το χαρτί της απόλυσης, το πιο σύνηθες είναι μετά από δύο τρεις μέρες θα σε καλέσουνε να υπογράψεις την οικειοθελή παραίτηση και να πάρεις τα χρήματα σου. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουν τον περιορισμό των απολύσεων που επιβάλλει η εργατική νομοθεσία.
Πάμε παρακάτω.
Ενώ το κατάστημα είναι βιβλιοχαρτοπωλείο ουδείς έχει τη σύμβαση του βιβλίου παρόλο που συχνά πυκνά συνάδελφοι που δεν είναι σε αυτά τα πόστα πηγαίνουν στο βιβλιοπωλείο να βοηθήσουν στην εξυπηρέτηση, το οποίο βρίσκεται στο πατάρι πάνω από το κυρίως κατάστημα.
Ουδείς από τους συναδέλφους που βρίσκεται ταμείο δεν παίρνει το επίδομα ταμείου που προβλέπεται από τη σύμβαση του εμπορίου.
Καθαρίστρια για ένα κατάστημα 1000 τμ δεν υπάρχει. Τα πάντα καθαρίζονται από εμάς τους ίδιους. Πατώματα, λεκάνες, πεζοδρόμια μέχρι και τους κάδους του δήμου έχουμε τραβήξει να τους σκουπίσουμε από κάτω επειδή "καθαριότητα ίσον πολιτισμός" που λέει και το αφεντικό.
Ο χώρος βιντεοσκοπείται με περίπου 12 ή 15 κάμερες. Δεν υπάρχει καμία ειδοποίηση είτε για τους πελάτες είτε για το προσωπικό.
Αποδυτήρια για ένα κατάστημα με 10 άτομα προσωπικό δεν υπάρχουν. Εκτός αν αποδυτήρια μπορεί να ονομαστεί ο χώρος μπροστά από τους καμπινέδες στον οποίον δεν υπάρχει περίπτωση να μπορείς να κάτσεις να κάνεις το διάλλειμα σου. Δεν υπάρχει καν μια κρεμάστρα να κρεμάμε τα μπουφάν μας. Πρέπει να τα κάνουμε μπόγους και να τα βάζουμε σε μία μικρή ραφιέρα τριών ραφιών.
Καθίσματα δεν υπάρχουνε πουθενά σχεδόν. Στα ταμεία υπάρχει μόνο ένα κάθισμα, αυτό της προισταμένης. Ακόμα και απο τους δύο υπολογιστές που υπάρχουν στο κατάστημα μόνο ο ένας έχει καρέκλα και αυτός είναι στο βιβλιοπωλείο. Ο δεύτερος υπολογιστής είναι σχεδόν στο πάτωμα και για να κάνουμε μία εκτύπωση ή να στείλουμε ένα φαξ πρέπει να είμαστε γονατιστοί. Για το υπόλοιπο κατάστημα ούτε λόγος.
Πουθενά δεν υπάρχει αναρτημένη η κατάσταση προσωπικού και οι βάρδιες των εργαζομένων. Ωστόσο, στα "αποδυτήρια" θα δει κανείς αναρτημένο το "πρόγραμμα καθαριοτήτων" που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε δύο συνάδελφοι τη μέρα (μεσημέρι και βράδυ). Επίσης συχνά πυκνά καταστρατηγείται το ωράριο είτε με σπαστά ωράρια είτε με απλήρωτες υπερωρίες.
Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει στήσει μία βιομηχανία απολύσεων την οποία πρέπει να την σταματήσουμε, αγνοεί τη σύμβαση του βιβλίου, παραβιάζει το ωράριο εργασίας και καταστρατηγεί πλείστες όσες διατάξεις της νομοθεσίας, εργατικής και μη. Ακόμα περισσότερο όσο είχα τη δυνατότητα να έχω εικόνα (από κουβέντες με οδηγούς που γυρνάνε τα καταστήματα) σε γενικές γραμμές επικρατεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στα καταστήματα της συγκεκριμένης εταιρείας. Που και αυτό θα πρέπει να σπάσει.
Πριν δύο μήνες έπιασα δουλειά στην αλυσίδα χαρτοπωλείο-βιβλιοπωλείο Χαρτόραμα. Αλυσίδα που διαθέτει 6 καταστήματα σε ολόκληρη την Αθήνα. Δούλευα επί δύο μήνες στο κατάστημα στο Γαλάτσι.
Χτες, δέκα λεπτά πριν σχολάσω, ακριβώς μία μέρα πριν συμπληρώσω το δίμηνο μου ανακοίνωσαν την απόλυση μου.
Λίγα λόγια για τις συνθήκες εργασίας εκεί.
Πρόκειται για ένα τεράστιο κατάστημα συνολικού εμβαδού 1000 τμ το οποίο έχει ανοίξει 4 μήνες περίπου. Μέσα στους δύο τελευταίους μήνες από εκεί έχουνε απολυθεί πάνω απο 10 άτομα, ενώ μόνο 2 έχουνε παραιτηθεί. Προσέχτε: δεν τους έχουνε καλέσει δοκιμαστικά 2-3 μέρες και να τους πούνε δεν μας κάνετε, που και αυτό γίνεται σε σταθερή βάση, έχει γίνει κανονικά πρόσληψη και στον ενάμησι μήνα περίπου τους απολύουν. Αποτελεί πάγια τακτική λοιπόν της εταιρείας να απολύει κόσμο, ενδεικτικό αυτού που λέω είναι ότι μέσα σε δύο μήνες ήμουν πια ο τρίτος σε αρχαιότητα εργαζόμενος και μόνο άλλη μία συνάδελφος δούλευε από την αρχή της λειτουργίας του καταστήματος εκεί, η οποία και μάλλον απολύθηκε χτες μαζί μου.
Επίσης πάγια τακτική της εταιρείας είναι να κάνει τις "απολύσεις" με τον εξής τρόπο: Πρώτα σου ανακοινώνουν στο τέλος της βάρδιας ότι σταματά η συνεργασία. Εκείνη τη στιγμή σπάνια θα πάρει κανείς το χαρτί της απόλυσης, το πιο σύνηθες είναι μετά από δύο τρεις μέρες θα σε καλέσουνε να υπογράψεις την οικειοθελή παραίτηση και να πάρεις τα χρήματα σου. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουν τον περιορισμό των απολύσεων που επιβάλλει η εργατική νομοθεσία.
Πάμε παρακάτω.
Ενώ το κατάστημα είναι βιβλιοχαρτοπωλείο ουδείς έχει τη σύμβαση του βιβλίου παρόλο που συχνά πυκνά συνάδελφοι που δεν είναι σε αυτά τα πόστα πηγαίνουν στο βιβλιοπωλείο να βοηθήσουν στην εξυπηρέτηση, το οποίο βρίσκεται στο πατάρι πάνω από το κυρίως κατάστημα.
Ουδείς από τους συναδέλφους που βρίσκεται ταμείο δεν παίρνει το επίδομα ταμείου που προβλέπεται από τη σύμβαση του εμπορίου.
Καθαρίστρια για ένα κατάστημα 1000 τμ δεν υπάρχει. Τα πάντα καθαρίζονται από εμάς τους ίδιους. Πατώματα, λεκάνες, πεζοδρόμια μέχρι και τους κάδους του δήμου έχουμε τραβήξει να τους σκουπίσουμε από κάτω επειδή "καθαριότητα ίσον πολιτισμός" που λέει και το αφεντικό.
Ο χώρος βιντεοσκοπείται με περίπου 12 ή 15 κάμερες. Δεν υπάρχει καμία ειδοποίηση είτε για τους πελάτες είτε για το προσωπικό.
Αποδυτήρια για ένα κατάστημα με 10 άτομα προσωπικό δεν υπάρχουν. Εκτός αν αποδυτήρια μπορεί να ονομαστεί ο χώρος μπροστά από τους καμπινέδες στον οποίον δεν υπάρχει περίπτωση να μπορείς να κάτσεις να κάνεις το διάλλειμα σου. Δεν υπάρχει καν μια κρεμάστρα να κρεμάμε τα μπουφάν μας. Πρέπει να τα κάνουμε μπόγους και να τα βάζουμε σε μία μικρή ραφιέρα τριών ραφιών.
Καθίσματα δεν υπάρχουνε πουθενά σχεδόν. Στα ταμεία υπάρχει μόνο ένα κάθισμα, αυτό της προισταμένης. Ακόμα και απο τους δύο υπολογιστές που υπάρχουν στο κατάστημα μόνο ο ένας έχει καρέκλα και αυτός είναι στο βιβλιοπωλείο. Ο δεύτερος υπολογιστής είναι σχεδόν στο πάτωμα και για να κάνουμε μία εκτύπωση ή να στείλουμε ένα φαξ πρέπει να είμαστε γονατιστοί. Για το υπόλοιπο κατάστημα ούτε λόγος.
Πουθενά δεν υπάρχει αναρτημένη η κατάσταση προσωπικού και οι βάρδιες των εργαζομένων. Ωστόσο, στα "αποδυτήρια" θα δει κανείς αναρτημένο το "πρόγραμμα καθαριοτήτων" που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε δύο συνάδελφοι τη μέρα (μεσημέρι και βράδυ). Επίσης συχνά πυκνά καταστρατηγείται το ωράριο είτε με σπαστά ωράρια είτε με απλήρωτες υπερωρίες.
Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει στήσει μία βιομηχανία απολύσεων την οποία πρέπει να την σταματήσουμε, αγνοεί τη σύμβαση του βιβλίου, παραβιάζει το ωράριο εργασίας και καταστρατηγεί πλείστες όσες διατάξεις της νομοθεσίας, εργατικής και μη. Ακόμα περισσότερο όσο είχα τη δυνατότητα να έχω εικόνα (από κουβέντες με οδηγούς που γυρνάνε τα καταστήματα) σε γενικές γραμμές επικρατεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στα καταστήματα της συγκεκριμένης εταιρείας. Που και αυτό θα πρέπει να σπάσει.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
3 σχόλια:
Ο/η κυριος/α που εγραψε αυτο το μηνυμα για το χαρτοραμα ειναι ψευτης εγω δουλευω στο χαρτοραμα στον ασπροπυργο ενα χρονο και πραγματικα δεν εχω δει καλυτερο αφεντικο. Αλλα φαινεται οτι νευριασε που τον διωξανε απο την δουλεια. Δεν πρεπει να ξανα εχει δουλευψει καπου αλλου για να ξερει. Παλιοτερα δουλευα σε βενζιναδικο και εκει δεν ηξερες γιορτες ουτε καν δεν ηξερες εργατικη πρωτομαγια. Τα λεφτα λιγα εξι μερες την εβδομαδα(καλα για να καθησεις ουτε συζητηση) και το λιγοτερο που δουλευες ηταν 10ωρο.
Εδω για μενα ειναι παραδεισος και τον μισθο και τις υπερωριες κανονικα και με τον νομο. Και αργιες και ολα. Μαλλον ο/η κυριος/α ηθελε να καθεται και να πληρωνετε ας παει λοιπον στο πλαισιο ή σε κανενα jumbo να δουλεψει και μετα να μιλησει.
Δηλαδή εσύ παίρνεις καλό μισθό, δουλεύεις 5νθήμερο - 8ωρο και έχεις όλα όσα δεν έχουν όλοι οι εργαζόμενοι στο χώρο του βιβλίου. Μπράβο σου φίλε μου. Ας πούμε λοιπόν ότι στο κατάστημα που δουλέυεις ότι είναι έτσι όπως τα περιγράφεις. Πως έχεις τη δυνατότητα να γνωρίζεις ότι και στο Γαλάτσι είναι έτσι με τέτοια σιγουριά ώστε να αδειάζεις έτσι τον/την συνάδελφό σου; Παρουσιάζεις ως "παράδεισο" που προσφέρει το αφεντικό κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο για όλους τους εργαζόμενους και όχι μόνο για αυτούς (αν και έχουμε αμφιβολίες και γι' αυτό) που αδειάζουν τους συναδέλφους τους από αλληλεγγύη (για να μη το πούμε χειρότερα) στα αφεντικά τους.
Αν είναι ψέμα ή είναι άλλα τα κίνητρα για αυτά που καταγγέλει ο/η συνάδελφός σου, εμείς το πιστεύουμε 100%, γιατί εκτός από τον "παράδεισό" σου υπάρχει και η κόλαση της παραγματικότητας των εργασιακών σχέσεων για χιλιάδες εργαζόμενους, που ο μόνος τρόπος για να ανατραπεί είναι η συλλογική αντίσταση των εργαζόμενων και όχι οι ατομικές λύσεις και το γλείψιμο στα αφεντικά.
Όσο για το συνάδελφό σου καλά κάνει και τσατίζεται και καταγγέλει αυτά που καταγγέλει αυτό είναι το φυσιολογικό και όχι η αποδοχή της απόλυσης σαν το φυσιολογικό δικαίωμα του αφεντικού.
Παναγιώτη,
καταρχήν βγάζεις πολλά συμπεράσματα χωρίς να ξέρεις. Οπότε ή μαθαίνεις πρώτα και μετά μιλάς ή δεν βγάζεις τα συμπεράσματα σου δημόσια και τα κρατάς για τον εαυτούλη σου.
Το αν είναι καλό ή όχι αφεντικό θα το κρίνει ο θεός που κρίνει και την καλοσύνη των ανθρώπων.
Εγώ αυτό που ξέρω είναι το εξής απλο: παραμονή πρωτοχρονιάς 10 λεπτά πριν σχολάσω και 1 μέρα πριν συμπληρώσω το δίμηνο ΟΛΟΣ ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ κατάλαβε το καλό σου αφεντικό ότι δεν του κάνω για τη δουλειά. Πολύ καλοσύνη φαίνεται είχε μέσα του και δεν άντεξε.
Όσο για το αν έχω ξαναδουλέψει στη ζωή μου επέτρεψε μου να το γνωρίζω πολύ καλύτερα. Επίσης για το πόσο καλός ή όχι ήμουνα στη δουλειά μου εκεί πήγαινε ρώτησε και κάνα συνάδελφο (αν εχει μείνει ακόμα κανείς στο μαγαζί πάνω από δίμηνο).
Κοινώς επειδή είμαι της πιάτσας και έχω κολλημένα ένσημα απο τα 16 μου, προσωπικά δεν πιστεύω ότι είσαι συνάδελφος. Οπότε κόψε τα σάπια.
Τους χαιρετισμούς μου.
Ο απολυμένος
Δημοσίευση σχολίου