Λάβαμε στο mail μας το παρακάτω κείμενο από το blog ΗΧΕΙΟ:
Το Σάββατο 20/02 πραγματοποιήθηκε παράσταση διαμαρτυρίας στο κέντρο κράτησης μεταναστών στη Βέννα. Μέσω αντιπροσωπείας ήρθαμε σε επαφή με τους κρατούμενους. Πρόκειται για μετανάστες που κρατούνται φυλακισμένοι χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα. Οι άνθρωποι αυτοί προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια πρώην αποθήκη τροφίμων, υποσιτιζόμενοι, στοιβαγμένοι σε κελιά, χωρίς κρεβάτια και σε άθλιες υγειονομικές συνθήκες, περιφρουρούμενοι από αστυνομικούς, χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο και ιατρική περίθαλψη. Οι συνθήκες αυτές τους οδήγησαν στις 2 και 3 Φλεβάρη στο να εξεγερθούν με ακραίες διαμαρτυρίες, όπως αυτοτραυματισμοί και κάψιμο των ρούχων τους, και η αστυνομία τους αντιμετώπισε με τον πιο βάναυσο τρόπο. Αίτημα τους: η απελευθέρωση. 43 από αυτούς καταδικάστηκαν σε 6 και 8 μήνες φυλάκιση, που όταν εκτίσουν, θα απελαθούν. Απέναντι σ’αυτή τη δίκη παρωδία, χωρίς δικηγόρους υπεράσπισης και μονάχα με έναν διερμηνέα, έχουν ήδη κατατεθεί εφέσεις. Οι υπόλοιποι κρατούμενοι παλεύουν για την επιβίωση, ενώ τρεις έχουν ήδη ξεκινήσει απεργία πείνας.
Η Βέννα δεν είναι η εξαίρεση. Παρόμοια κέντρα λειτουργούν σε Ελλάδα και Ευρώπη, αλλά ιδιαίτερα στην περίπτωση αυτή, δεν υπάρχει καν καταστατικό που να ορίζει την λειτουργιά της. Η πολιτική δημιουργίας στρατοπέδων αενάως προσωρινής κράτησης δεν έχει μόνο σκοπό την εξόντωση όλων εκείνων των ανθρώπων που δεν γεννηθήκαν έλληνες. Στην ουσία εισάγει ένα επιπλέον κοινωνικό σύνορο, τον κόσμο των «μέσα» και τον κόσμο των «έξω». Οι μετανάστες και άλλες περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες προβάλλονται σαν τον μέγιστο εχθρό, σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού από όλα εκείνα που πράγματι μας καταπιέζουν και μας στερούν μια ζωή με αξιοπρέπεια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το δημόσιο βλέμμα δεν πρέπει να εστιάσει εκεί που η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια θεωρούνται αναλώσιμες: στα κέντρα κράτησης, στη φυλακή της Βέννας. Η Ευρώπη φρούριο πραγματοποιείται με την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων της πάση θυσία, με την αύξηση του νομίμου ανωτάτου ορίου κράτησης σε 18 μήνες, με κέντρα υποδοχής-στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, με απελάσεις και «επαναπροωθήσεις» και με διάφορα κατασταλτικά μέτρα. Οι μετανάστες είναι εκείνοι οι άνθρωποι που χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς για να στηρίξουν την ανάπτυξη της Ευρώπης αλλά από τους πρώτους που σε συνθήκες κρίσης θα την πληρώσουν.
Το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση, στην αξιοπρέπεια και στην ελεύθερη επιλογή του που θα ζήσει κάποιος είναι αδιαπραγμάτευτο. Το πρόβλημα των κέντρων κράτησης δεν επιδέχεται βελτίωσης και δεν μπορούν άλλο οι ντόπιες κοινωνίες να παραμένουν απαθείς απέναντι σε ένα πρόβλημα που δημιούργησαν οι οικονομικές και κοινωνικές επεμβάσεις της «αναπτυγμένης» Δύσης, μέρος της οποίας είναι και η κατά τα αλλά φιλόξενη χώρα μας. Ενώ δηλαδή είμαστε κομμάτι εκείνων που τους αναγκάζουν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, στη συνέχεια τους αρνούμαστε το δικαίωμα στην επιβίωση και την αξιοπρέπεια.
Η Βέννα δεν είναι η εξαίρεση. Παρόμοια κέντρα λειτουργούν σε Ελλάδα και Ευρώπη, αλλά ιδιαίτερα στην περίπτωση αυτή, δεν υπάρχει καν καταστατικό που να ορίζει την λειτουργιά της. Η πολιτική δημιουργίας στρατοπέδων αενάως προσωρινής κράτησης δεν έχει μόνο σκοπό την εξόντωση όλων εκείνων των ανθρώπων που δεν γεννηθήκαν έλληνες. Στην ουσία εισάγει ένα επιπλέον κοινωνικό σύνορο, τον κόσμο των «μέσα» και τον κόσμο των «έξω». Οι μετανάστες και άλλες περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες προβάλλονται σαν τον μέγιστο εχθρό, σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού από όλα εκείνα που πράγματι μας καταπιέζουν και μας στερούν μια ζωή με αξιοπρέπεια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το δημόσιο βλέμμα δεν πρέπει να εστιάσει εκεί που η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια θεωρούνται αναλώσιμες: στα κέντρα κράτησης, στη φυλακή της Βέννας. Η Ευρώπη φρούριο πραγματοποιείται με την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων της πάση θυσία, με την αύξηση του νομίμου ανωτάτου ορίου κράτησης σε 18 μήνες, με κέντρα υποδοχής-στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, με απελάσεις και «επαναπροωθήσεις» και με διάφορα κατασταλτικά μέτρα. Οι μετανάστες είναι εκείνοι οι άνθρωποι που χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς για να στηρίξουν την ανάπτυξη της Ευρώπης αλλά από τους πρώτους που σε συνθήκες κρίσης θα την πληρώσουν.
Το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση, στην αξιοπρέπεια και στην ελεύθερη επιλογή του που θα ζήσει κάποιος είναι αδιαπραγμάτευτο. Το πρόβλημα των κέντρων κράτησης δεν επιδέχεται βελτίωσης και δεν μπορούν άλλο οι ντόπιες κοινωνίες να παραμένουν απαθείς απέναντι σε ένα πρόβλημα που δημιούργησαν οι οικονομικές και κοινωνικές επεμβάσεις της «αναπτυγμένης» Δύσης, μέρος της οποίας είναι και η κατά τα αλλά φιλόξενη χώρα μας. Ενώ δηλαδή είμαστε κομμάτι εκείνων που τους αναγκάζουν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, στη συνέχεια τους αρνούμαστε το δικαίωμα στην επιβίωση και την αξιοπρέπεια.
Υ.Γ. Περιοχές στην Ελλάδα όπου βρίσκονται κέντρα κράτησης μεταναστών
~ Ρόδος
~ Λαγκάδα
~ Μυτιλήνης
~ Κως
~ Κύμη Εύβοιας
~ Βέννα Ροδόπης
~ Δίκαια Έβρου
~ Ελαφοχώρι
~ Σάπες
~ Αλεξανδρούπολη

1 σχόλιο:
παιδιά ευχαριστούμε πολύ και δημόσια για την αναδημοσίευση!
Δημοσίευση σχολίου