Τώρα που βρήκανε παπά…

Μέσα στο γενικό χαμό η κυβέρνηση εφορμά και στους εκπαιδευτικούς

Και ενώ η επίθεση στο εισόδημα μαίνεται, η κυβέρνηση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το κλίμα του γενικού χάους που δημιουργεί η επίθεσή της και να περάσει στο ντούκου πλήθος ρυθμίσεων ενάντια στους εκπαιδευτικούς (και στους μαθητές, όπως φαίνεται σε διπλανό άρθρο). Ρυθμίσεις που αποτελούν σοβαρές αντιδραστικές τομές και που η καθεμία από αυτές θα ήταν αιτία πολέμου με το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών. Οι κεντρικές αυτές ρυθμίσεις συνοδεύονται από αντίστοιχες κατευθύνσεις που δίνουν οι περιφέρειες για να είναι έτοιμο το κλίμα για την «υποδοχή» των μέτρων.

Ετσι προβλέπονται:

Ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών και λιγότεροι διορισμοί με το πρόσχημα του «εξορθολογισμού με βάση τις πραγματικές ανάγκες». Τα σημεία αυτά συνδέονται άμεσα με τις εξής σοβαρές επιλογές:

-          Με την αύξηση του ορίου των μαθητών ανά τάξη, για το οποίο δίνονται κατευθύνσεις ήδη στις διευθύνσεις για 30άρια τμήματα με αυστηρή συμμόρφωση – που θα οδηγήσει σε σοβαρή περικοπή θέσεων εργασίας.

-          Με συγχωνεύσεις τμημάτων (με τη βοήθεια του προηγούμενου μέτρου για τη γενική εκπαίδευση και με οικονομία ειδικοτήτων στην τεχνική) και σχολείων.

-          Με εμπέδωση ενός πιεστικού εργασιακού καθεστώτος για τους εκπαιδευτικούς, που θα παραπέμπει σε μια πραγματικότητα «εκπαιδευτικού – λάστιχο» που θα βουλώνει όποιες τρύπες προκύπτουν στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ηδη έχει ξεκινήσει η κινητικότητα στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέσω των διαθέσεων για τμήμα του ωραρίου και στις δύο βαθμίδες. Ταυτόχρονα, πληθαίνουν τα κρούσματα τοποθετήσεων ενός εκπαιδευτικού σε τρία και τέσσερα σχολεία, με διαφορετικά πολλές φορές ωράρια (πρωί–βράδυ) ή και σε δύο σχολεία την ίδια μέρα.

-          Σε σχέση με το προηγούμενο, ουσιαστικά καταργείται η οργανικότητα σε επίπεδο σχολείου και μετατίθεται σε επίπεδο νομού ή περιφέρειας. Οι εκπαιδευτικοί θα καλούνται να συμπληρώσουν ωράριο από τη Δραπετσώνα μέχρι το Λαύριο, όπως όλα δείχνουν. 

-          Με μία ακόμα κρησσάρα πριν από τον πολυπόθητο διορισμό, καθώς προβλέπεται καθιέρωση Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Επάρκειας που θα αποτελεί προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ! Δηλαδή πανελλαδικές εξετάσεις - πτυχίο - πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας - εξετάσεις ΑΣΕΠ μήπως και διοριστεί κανένας στο επάγγελμα που θα γίνει, όπως είπε η Διαμαντοπούλου, το… πιο δύσκολο επάγγελμα!

-          Ομως, και να διοριστεί κάποιος δεν τελειώνουν τα… βασανιστήρια. Προβλέπεται η ενεργοποίηση της διετούς δόκιμης περιόδου, την οποία θα ακολουθεί αξιολόγηση που θα οδηγεί σε μονιμοποίηση ή… μετάταξη σε άλλη υπηρεσία.

-          Προώθηση σε πρώτη φάση της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας, για να ακολουθήσει η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Η αξιολόγηση της σχολικής μονάδας προσδιορίζεται ως αυτοαξιολόγηση, αλλά συνδέεται με τους πόρους της σχολικής μονάδας, με την απώλεια των διδακτικών ωρών, με αποτελέσματα φοίτησης, επιδόσεις μαθητών κ.λπ. Ταυτόχρονα, η Διαμαντοπούλου έχει με κάθε ευκαιρία τονίσει την οικονομική «επιβράβευση» των «ικανών» (και «πρόθυμων» θα λέγαμε εμείς), επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις που έχουμε και στο παρελθόν εκφράσει για την αυτονόητη επιδίωξη του συστήματος να συνδέσει την αξιολόγηση–χειραγώγηση με το μισθό. Το υπουργείο με φιέστες του τύπου «επιβράβευση των άξιων και καινοτόμων» προσπαθεί να δημιουργήσει μια μάζα μέσα στο στρώμα των εκπαιδευτικών που θα παίζει την πέμπτη φάλαγγα από τα μέσα (στον κλάδο) στήριξης της αξιολόγησης. 

-          Ανοίγει ξανά το ζήτημα του κατακερματισμού του ενιαίου των προγραμμάτων, που πρέπει να είναι «ανοικτά και ευέλικτα», «διαθεματικά», όπου καλλιεργούνται «οι βασικές δεξιότητες-ικανότητες», και «παιδαγωγικά διαφοροποιούμενα για να λαμβάνουν υπόψη τους διαφορετικούς ρυθμούς μάθησης των μαθητών, τις ιδιαιτερότητες στην τάξη, τις διαφορετικές κοινωνικο-πολιτισμικές αναπαραστάσεις».

-          Τα επαγγελματικά δικαιώματα των τεχνικών (που θα είναι πια τεχνολογικά λύκεια και φιλοδοξούν να συνδέονται με την τοπική οικονομία – αν και προκύπτει το ερώτημα ποια οικονομία άραγε σε ένα περιβάλλον αποσυγκρότησης και παραγωγικής ερήμωσης) συνδέονται με το «εθνικό πλαίσιο προσόντων». Ενώ κάθε υπάρχον ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ θα αξιολογηθεί και «θα συνταχθεί τεκμηριωμένη πρόταση εφαρμογής για την αναβάθμισή τους».

-          Ακόμα προτείνονται αλλαγές στις διδακτικές μεθόδους, με «νέες παιδαγωγικές τεχνικές που απαιτούν «πιο ευέλικτο μαθησιακό περιβάλλον». Μεταξύ των νέων μεθόδων θα είναι η ενεργητικότερη συμμετοχή του μαθητή «στο σχεδιασμό της προσωπικής του μάθησης» και η «εξατομίκευση της διδασκαλίας» (στα 30άρια τμήματα!).

-          Πρέπει να τονιστεί ότι η λεγόμενη «ψηφιοποίηση» του εκπαιδευτικού υλικού ουσιαστικά ανοίγει το δρόμο στην ασάφεια της διδακτέας ύλης και του σχολικού βιβλίου, ανοίγοντας το δρόμο στην κατάργηση της δωρεάν διανομής βιβλίων.

-          Στην εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση, «τα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα ορίζουν τους όρους που λαμβάνονται υπόψη για την εισαγωγή φοιτητών στα τμήματά τους»!

-          Και φυσικά το υπουργείο Παιδείας μιλάει για το σχολείο «σε αρμονική σύνδεση με τη νέα αρχιτεκτονική της αυτοδιοίκησης», δηλαδή τον «Καλλικράτη», με ιδιαίτερο βάρος –εκτιμάμε- στον κατακερματισμό/διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

-          Επιβεβαιώνονται επίσης οι εκτιμήσεις για σύνδεση της επιμόρφωσης με την αξιολόγηση που πάει πακέτο με το τσαλαπάτημα των εργασιακών κατακτήσεων καθώς οι επιμορφώσεις θα γίνονται εκτός ωραρίου, Σαββατοκύριακα ή… καλοκαίρι (;).

-          Την ίδια στιγμή, η Διαμαντοπούλου με πληθώρα δηλώσεων ανοίγει ξανά το ζήτημα της υποχρεωτικής παρουσίας των εκπαιδευτικών στα σχολεία τριάντα ώρες τη βδομάδα.

Πρόκειται πραγματικά περί καταιγίδας. Σε μια τέτοια περίσταση είναι αναγκαίο να ανοίξει κύκλος γενικών συνελεύσεων στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που θα τοποθετηθούν καθαρά ενάντια στα μέτρα αυτά. Να χτίσουν οι εκπαιδευτικοί τις συμμαχίες τους με τα άλλα θύματα, τους μαθητές. Αλλά και με τους εργαζόμενους από άλλους χώρους που χτυπιούνται τόσο από τα μέτρα του Προγράμματος Σταθερότητας όσο και από επιμέρους μέτρα (όπως οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία).

Να προχωρήσει η πλατύτερη κοινή δράση. Σχήματα του κινήματος, ανεξάρτητοι αγωνιστές να προχωρήσουν σε συντονισμό της δράσης τους, να παλέψουν συντονισμένα κοινές προτάσεις αγώνα στις ΕΛΜΕ και τους διδακτικούς συλλόγους για να οργανωθούν έτσι κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις και απεργίες με συνέχεια και διάρκεια, με κεντρικό στόχο την ανατροπή των μέτρων.