Εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) στη Σάμο : ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Αντιμετωπίζουμε μια πρωτόγνωρη επίθεση σε βάρος του κόσμου της δουλειάς. Τα αλλεπάλληλα αντεργατικά- αντιλαϊκά μέτρα δείχνουν καθαρά πως αυτό που επιχειρείται είναι η διαμόρφωση ενός καθεστώτος σύγχρονης δουλείας, η εγκαθίδρυση ενός εργασιακού μεσαίωνα. Αυτή είναι η απόφαση των ιμπεριαλιστών της Ευρώπης και των ΗΠΑ και αυτή ακριβώς την απόφαση προωθούν η Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Αυτή είναι η πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης και των κομμάτων του συστήματος , που δουλικά υπηρετούν το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό.

Πολλά είναι τα άμεσα και γενικότερα ερωτήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας σχετικά με αυτή την κατάσταση. (Πώς) μπορούμε να αντισταθούμε; Πώς και γιατί η Ε.Ε. αντί για «πλαίσιο ευημερίας και σταθερότητας» -όπως μας έλεγαν για δεκαετίες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα του συστήματος- αποδεικνύεται οργανισμός επίθεσης και λεηλασίας του λαού και της χώρας; Πώς και γιατί η «σοφή» συνταγή της διπλής εξάρτησης από ΗΠΑ και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές που με ευλάβεια εφαρμόζεται από τη μεταπολίτευση ως σήμερα οδηγεί σε πιο μεγάλους κινδύνους το λαό μας και  όλους τους λαούς της περιοχής αντί να δημιουργεί «ειρήνη και ασφάλεια» όπως επίσης μας βομβάρδιζαν αυτές τις δεκαετίες; Ποιοι είναι τελικά οι πραγματικοί μας σύμμαχοι, σε ποιους πρέπει να εναντιωθούμε, ποιοι στόχοι ορίζουν την προοπτική της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της προκοπής, του λαού και της χώρας;

Γίνεται έτσι φανερό πως τελικά το κύριο πρόβλημα που αφορά την εργατική τάξη και το λαό, είναι η οπισθοχώρηση, η ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική αποσυγκρότηση και ήττα του κινήματος. Με βάση αυτή την ήττα διαμορφώθηκε ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός, η κυριαρχία και η επέλαση των δυνάμεων του συστήματος, η ανάδειξη της καπιταλιστικής σκλαβιάς ως «αιώνιου μονόδρομου» για τις εργαζόμενες μάζες.   Για αυτό, και απέναντι στο σφαγείο που το σύστημα  προωθεί σήμερα ενάντια στους εργάτες και τους εργαζόμενους, δεσπόζει τελικά ένα ερώτημα: Πώς η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, οι εργάτες, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, θα ανακτήσει τη δύναμη της για να συγκρουστεί με την καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, για να οικοδομήσει τη μόνη πραγματική διέξοδο, το σοσιαλισμό; Με ποια πολιτική κατεύθυνση τα συνδικάτα θα γίνουν όργανα πάλης των μαζών, και οι εργαζόμενοι σώμα σύγκρουσης και ανατροπής του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης;  

Αυτό το ερώτημα, δηλαδή το ζήτημα της ανασύστασης του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, είναι το ζήτημα όχι μόνο των ημερών, αλλά το ζήτημα της εποχής μας στην Ελλάδα και παντού στον κόσμο. Αυτό είναι το ζήτημα της Αριστεράς, που στην κυρίαρχη φιλολογία εκφυλίζεται σε ζήτημα τακτικών επιλογών και αναπροσαρμογών των ρεφορμιστικών δυνάμεων που με τις θέσεις τους,  τη λογική τους και την πρακτική τους, καθοδήγησαν την πορεία της αποσυγκρότησης και της ήττας. Αυτό το ζήτημα με όλες τις θεωρητικές, πολιτικές και ιστορικές παραμέτρους του δεν μπορεί να απαντηθεί παρά μόνο μέσα στην πάλη και από την πάλη αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης. Μέσα στους αγώνες που οι εργαζόμενοι και η νεολαία δίνουν και θα δώσουν για να μην περάσει ο εργασιακός μεσαίωνας, διεκδικώντας ταυτόχρονα να ορίζουν αυτοί τον αγώνα και την προοπτική του.

Το ΚΚΕ(μ-λ) με την πανελλαδική 7^η συνδιάσκεψή του 26-28 Μάρτη στην Αθήνα, επιδιώκει να συμβάλλει στην ανάδειξη αυτού ακριβώς του ζητήματος, να παρέμβει και να τροφοδοτήσει τις διεργασίες που αναπτύσσονται στον κόσμο της Αριστεράς και σε όλο τον εργαζόμενο λαό, ώστε να ενισχυθεί η κατεύθυνση της μαζικής πάλης, της συγκρότησης εστιών και πρωτοβουλιών  αντίστασης σε κάθε χώρο εργαζομένων και νεολαίας και η επαναστατική προοπτική του κινήματος.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Τετάρτη 3/3, 6.30 μ.μ., ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ (Κινηματογραφική Λέσχη ΙΡΙΔΑ)