Η Ακαδημία Πλάτωνος οφείλει να σωθεί από το μπετόν.

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥΣ

Διάφορα παιχνίδια παίζονται γύρω από την Ακαδημία Πλάτωνα, αλλά και της ευρύτερης περιοχής που περιλαμβάνουν τον Κολωνό και την Κολοκυνθού, τους τελευταίους μήνες. Έχουμε ξαναγράψει παλιότερα για τα σχέδια ανάπλασης που παρουσίασε ο δήμος Αθήνας, σχέδια που με το πρόσχημα της εφαρμογής του, από το '68, σχεδίου πόλης παραδινόταν η περιοχή στις ορέξεις διαφόρων του μεγάλου κεφαλαίου. Η υποβάθμιση της περιοχής κρατάει χρόνια, όπως και οι κατά καιρούς κινητοποιήσεις των κατοίκων. Μια πρώτη προσπάθεια ανάπλασης της περιοχής έγινε τη δεκαετία του '80 με κάποιες σοβαρές παρεμβάσεις στο ομώνυμο αρχαιολογικό πάρκο, στα πλαίσια του μεγαλόπνοου σχεδίου ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, που επι της ουσίας ήταν σχέδιο μετατροπής των περιοχών που περιλαμβάνει σε χώρους "πολιτισμού" σαν και αυτές στο Γκάζι, στο Κεραμεικό κ.λπ. Χώροι τουριστικής "αξιοποίησης" που αλλοιώνουν την παραδοσιακή εικόνα των γειτονιών διώχνοντας τους κατοίκους. Άλλωστε και η περιοχή του Ελαιώνα δεν είναι μακριά. Ακόμη και κάποιος άσχετος δεν θα μπορούσε παρά να δει ότι όλες αυτές οι περιοχές από το Θησείο ως τον Ελαιώνα και τον Πλάτωνα έχουν μια συνέχεια, παρουσιάζουν ιστορικό (οπότε και τουριστικό) ενδιαφέρον, σε αυτές έμενε, και μένει, κυρίως εργατόκοσμος που ζούσε από τις βιοτεχνίες και τις βιομηχανίες που πλέον, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, έκλεισαν  και στη θέση τους "φύτρωσαν" σκυλάδικα, πολυχώροι "πολιτισμού", μπαρ και εστιατόρια.
 

Η ιστορία της Ακαδημίας Πλάτωνα δε διαφέρει και πολύ από αυτή των άλλων περιοχών. Περιοχή με κυρίως εργατόκοσμο, άναρχα δομημένη και με αρκετές βιοτεχνίες και βιομηχανίες, ιδιαίτερα στη Κολοκυνθού (εδώ βρίσκεται και η ELITE).

Αφού λοιπόν την είχαν εγκαταλείψει για δεκαετίες τώρα τη θυμήθηκαν ξανά. Ιδιαίτερα μετά τη μεταφορά εκεί του Χρηματιστηρίου. Κρατικοί φορείς και εταιρίες σχεδιάζουν τη μεταφορά τους σε αυτή τη περιοχή ακόμη και σε βάρος του μοναδικού, και άγνωστου στους Αθηναίους, στα όρια του δήμου Αθήνας αρχαιολογικού πάρκου.

Οι κάτοικοι εδώ και δύο σχεδόν χρόνια είναι σε αναβρασμό. Με τους αγώνες τους ματαίωσαν την ανέγερση πολυόροφου κτιρίου της Νομαρχίας, καθυστέρησαν το κτίριο της REDS του Μπόμπολα και απαιτούν την επέκταση του πάρκου. Αντί οι άφθονοι ελεύθεροι χώροι να παραδοθούν για τη δημιουργία εμπορικών κέντρων, πολυπολιτισμικών χώρων τύπου Village κ.λπ.

Τελευταία δημιουργήθηκαν κάποιες "ελπίδες" γιατί από κυβερνητικής μεριάς εκφράστηκαν κάποιες αντιρρήσεις για το σχέδιο του δήμου και αναβίωσε η φιλολογία περί εφαρμογής της ενοποίησης, κάτι που δεν είναι απαραίτητα θετικό  αν δούμε που οδήγησε αυτή η ενοποίηση τις άλλες γειτονιές.

Παρ' όλα αυτά οι ελπίδες δημιουργήθηκαν. Ήρθε όμως η πραγματικότητα που τις διέψευσε. Πρώτα από το υπουργείο περιβάλλοντος που οι υπηρεσίες του γνωμοδότησαν θετικά για το κτίριο του Μπόμπολα αλλά και με τα σχέδια που παρουσιάστηκαν στην Επιτροπή Κατοίκων για γκρέμισμα του εργοστασίου του Μουζάκη, βρίσκεται στη Κηφισού περίπου γωνία με τη Λένορμαν, για τη δημιουργία εμπορικού κέντρου σε συνδυασμό με χώρους "πολιτισμού" π.χ. θέατρα.

Η τελευταία εξέλιξη είναι ότι η υπουργός περιβάλοντος τελικά δεν υπέγραψε τη γνωμοδότηση. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τους πραγματικούς λόγους βέβαια, όπως και να 'χει είναι θετική και οι κάτοικοι θα πρέπει να την αξιοποιήσουν. Να εντείνουν τους αγώνες τους ξεπερνώντας την εναπόθεση των ελπίδων τους στους όποιους κυβερνητικούς και με εμπιστοσύνη στις δικές τους δυνάμεις να αντισταθούν στη καταστροφή της περιοχής τους. Ότι κινητοποιήσεις έχουν γίνει ως τώρα χαρακτηρίζονται από τη μαζικότητά τους και την αποφασιστικότητά τους. Η Επιτροπή έχει κάνει αξιόλογη δουλειά προς όλες της κατευθύνσεις, χρειάζεται τώρα να βγάλει τα συμπεράσματά της και να απλώσει τη δουλειά αυτή σε περισσότερους κατοίκους, να συμβάλει ακόμη περισσότερο στο ξεσήκωμά τους δίνοντάς τους το πρώτο λόγο, γιατί όπως λέει και μια τελευταία ανακοίνωσή της: Η Ακαδημία Πλάτωνος οφείλει να σωθεί από το μπετόν.