13 Μαΐου 2010

Μια φορά κι ενά καιρό ήταν ένα @λφ@δι...

Το @λφ@δι αυτό πίστευε πως ο κόσμος πρέπει να ανατραπεί, γι αυτό άλλωστε και ήταν @ (σε κύκλο δηλαδή) και όχι ένα α όπως όλα τα άλλα. Είχε κι άλλα @λφ@δι@ για φίλους και το καθένα ήταν διαφορετικό. Κανένα @λφ@δι δεν είναι ίδιο με άλλο @λφ@δι (έτσι του είπαν κι έτσι έλεγε κι αυτό).
Αυτό το @λφ@δι διαφωνούσε με αυτά που έκαναν κατά καιρούς άλλα @λφ@δια, θεωρούσε πως το χ@ος δεν ήταν το ζητούμενο. Αλλά δεν ήθελε να το παίξει μπάτσος του κινήματος γιατί έτσι λέγαν τα κακά @λφ@δι@ τα οποία έκραζαν τα ελεύθερα @λφ@δια επαναστάτες. Αυτά τα κάνουν μόνο οι σταλινικοί του είπαν και αυτός σταλινικός δεν ήταν.

Μια μέρα όμως κάποια @λφ@δι@ βάλανε μπουρλώτο και φωτιά (όχι σε κράτος κι αστυνόμους) αλλά σε τράπεζες, βιβλιοπωλεία κτλ. Αυτός διαφωνούσε γιατί βιβλία ήξερε πως καίνε μόνο οι φασίστες με τους οποίους ήταν σε προαιώνια βεντέτα αλλά σε μια επανάσταση υπάρχουν και παράπλευρες απώλειες, αυτό άκουσε να λένε στην τιβί το Δεκέμβρη κάποιοι σύντροφοι παρότι γενικά δεν γουστάρουμε την τιβί γιατί δουλεύουν εκεί διάφορα καθάρματα. Έλα μου όμως που δεν κάηκαν μόνο βιβλία αλλά και τρεις άνθρωποι σε μια τράπεζα.
Επί ώρες οι επαναστάτες έλεγαν πως πρόκειται για φήμες του κράτους για να χαλιναγωγήσουν τους αχαλίνωτους επαναστάτες που σάρωναν τα πάντα στο διάβα τους, συμπεριλαμβανομένων και των διαφωνούντων μικροαστών που πορεύονταν χωρίς να κάνουν μπ@χ@λ@. Κάποιοι άλλοι είπαν πως έφταιγαν οι "απεργοσπάστες". Άλλοι πως έφταιγε (μόνο) το αφεντικό τους που τους εξανάγκασε να δουλεύουν και που δεν είχε πάρει μέτρα πυρασφάλειας κτλ. Αρκετοί αναγκάστηκαν να γίνουν κι αυτοί μπάτσοι του κινήματος και σταλινικοί (στα λόγια ή στις πράξεις θα το δείξει η ιστορία) και να πουν την μαύρη αλήθεια, πως έκαναν πλάτες σε @λφ@δι@ που ήταν περισσότερο γ@υροι, β@ζελοι και μπ@ογκ (χούλιγκ@νς ντε) παρά @λφ@δι@. Μερικοί μάλιστα διαφωνούντες ντούροι επαναστάται τους έκραξαν κι αυτούς τους μικροαστούς απολογητές του συστήματος που ντροπιάζουν τα άλλα @λφ@δι@.
Ήταν @λφ@δι@ οι δράστες; Ήταν προβοκάτορες; (στην ολότητά τους και όχι μόνο η πράξη) Ποιος ξέρει, το θέμα είναι πως κάποια άλλα @λφ@δι@ επί χρόνια καλλιεργούσαν την εικόνα του χ@οτικού εξολοθρευτή που κατέστρεφε το...κεφάλαιο στους δρόμους και τον ταυτοποιούσαν ως @λφ@δι, κάποιοι άλλοι το προστάτευσαν με λόγια ή πράξεις γιατί το ένα @λφ@δι νίβει τ' @λλο.

Αλλά τώρα όλοι μαζί θα υποστούμε την προβοκατόρικη αυτή ενέργεια και κυρίως ο κόσμος που παλεύει και παρεμβαίνει καθημερινά, ο λαός που εκεί που πήγε να πάρει τα πάνω του μούδιασε μετά τους τρεις νεκρούς.

Ηθικό δίδαγμα: Τέρμα πια στις αυταπάτες, κόψτε τις μαλακίες πίσω από τις κουκούλες και πάτε με τους εργάτες...

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

χχαχαχαχαχαχαχα!!!!!

αρκετά καλό σύντροφε
δεν νομίζω βέβαια ότι θα εκτίμηθει και το χιούμορ απο την αναρχία, αλλωστε ποτε δεν τον εκτιμάει όταν αφορά την ίδια.

Να τελειώσουμε τις νέες Κροστάνδες είναι επικίνδυνοι για το κίνημα

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Μπορεί το κείμενο αυτό να έχει ένα στυλ χιουμοριστικό, αλλά εγώ δεν το εισέπραξα έτσι. Νομίζω ότι απευθείνεται πολύ σοβαρά στους αγωνιστές που έχουν επιλέξει την αναρχία για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο σύστημα, σε λίγες γραμμές και με τρόπο του τα λέει όλα, γι' αυτό και το αντέγραψα από το Κόκκινο Πρίσμα.

Eρυθρό Πρίσμα είπε...

το Ερυθρό Πρίσμα σας ευχαριστεί για τα καλά σας λόγια.

Ισχύει πως όπου @λφ@δι/@λφ@δι@ μπορείς να βάλεις ονόματα ατόμων ή συλλογικοτήτων και αυτομάτως να αναφαίρεται σε πραγματικά γεγονότα το κείμενο. Επιλέγω να γράφω έτσι για να μην θίγω πρόσωπα και υπολήψεις αλλά την ουσία (όπως εγώ την καταλαβαίνω βέβαια).

Το κείμενο Δικαίωση με ήττα θεωρώ πως τα λέει όλα με πιο ιδεολογικό και πολιτικό τρόπο από μένα, απλά εγώ έπρεπε να τα βγάλω από μέσα μου...