Με τη σημαία των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων…

… ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ*

Πολλά ήταν τα ψέματα…

Για τον κόσμο που ζούμε που μας έλεγαν πως είναι,  «παγκοσμιοποιημένος», χωρίς χάσματα και συγκρούσεις. Για  την ειρήνη και την ασφάλεια που θα έφερνε στον κόσμο και στη γειτονιά μας η «αλλαγή του Ομπάμα». Για  την ΕΕ που τάχα ήταν –ή θα μπορούσε να γίνει- «σπίτι των λαών», μια συνεργασία δημοκρατίας και προόδου. Για την «εθνική επιτυχία» της ένταξης στην ΟΝΕ και στο ευρώ, που ήταν λέει απόδειξη «ανάπτυξης», ασπίδα προστασίας και σταθερότητας. Για τον «εκσυγχρονισμό» του Σημίτη, τις «μεταρρυθμίσεις» του Καραμανλή, που έκαναν «ισχυρή» την Ελλάδα και την οικονομία της, που οδηγούσαν στην «ευημερία και στη δημοκρατία του 21^ου αιώνα»….

Χρόνια και ποτάμια ψέματος. Αδίστακτοι αγύρτες. Ξετσίπωτοι απατεώνες. Τα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό του συστήματος. Ένα κάρο δημοσιολόγοι των ΜΜΕ, των σαλονιών και των ακαδημιών της υποκρισίας και της συκοφαντίας. Καλοθρεμμένοι κηφήνες. Αλλά, υπεύθυνοι , συνεπείς και ακούραστοι στην υπηρεσία της τάξης τους. Στην υπηρεσία της εκμετάλλευσης της δουλειάς και των ανθρώπων της. Στην υπηρεσία των αρχιφονιάδων του πλανήτη, των μεγάλων και διεθνών ληστών του.

Βίαιες ξεσπάνε τώρα οι αλήθειες του κόσμου της βαρβαρότητας…

Οι ΗΠΑ (και) του Ομπάμα επιδιώκουν την κατάκτηση του κόσμου. Συνεχίζουν τους πολέμους και τις θηριωδίες στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Μ.Ανατολή. Δημιουργούν  θερμούς εκβιασμούς στην περιοχή του Ειρηνικού. Ετοιμάζουν νέα πιο ολέθρια πυρηνικά όπλα και οξύνουν τις αντιθέσεις τους με όλους τους ανταγωνιστές τους. Εγκαθιστούν πυραύλους στην Πολωνία, φέρνουν την «αντιπυραυλική ασπίδα» στα Βαλκάνια, εκβιάζουν και απαιτούν ακόμα πιο αντιδραστικό ρόλο από Τουρκία και Ελλάδα, επιδιώκουν την ενίσχυση του ρόλου και της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και σε όλη την περιοχή.

Σε αυτό το άγριο και επιθετικό μοτίβο κινούνται όλες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις Δύσης και Ανατολής. Ιδιαίτερα η Ε.Ε., αποδεικνύεται αυτό που πάντα ήταν: Λυκοσυμαχία των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, για να διευρύνεται η καταλήστευση των λαών της Ευρώπης και να βαθαίνει η εξάρτηση των πιο αδύνατων χωρών από το μονοπωλιακό κεφάλαιο. Η σημερινή κρίση της Ε.Ε., ο γαλλογερμανικός καυγάς για το «ποιανού είναι» το ευρώ και οι βρετανικές σφήνες, δεν αφορούν βέβαια στη διάσωση της ανύπαρκτης «ευρωπαϊκής ιδέας». Δεν αφορούν τους λαούς για τους οποίους όλοι αυτοί προωθούν πολιτικές συντριβής των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων τους.  Αφορά στο ποιος και πως θα έχει την πολιτική ηγεμονία αυτού του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού, ποιος θα εκτιναχθεί και ποιος θα βουλιάξει στο φόντο της κρίσης και των διεθνών συγκρούσεων.   

…Του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού κόσμου

Που τραντάζεται από τους σπασμούς της κρίσης που ο ίδιος γέννησε. Γιατί κατέστρεψε και ερήμωσε τόσες χώρες στον πλανήτη που τώρα πρέπει –με πόλεμο μεταξύ των κυρίαρχων ιμπεριαλιστών- πρώτα να τις κατακτήσει και μετά να τις «ανοικοδομήσει». Γιατί οι παραγωγικές δυνάμεις και δυνατότητες της ανθρωπότητας είναι τόσο πολλές που μπλοκάρουν το μοναδικό κινητήρα λειτουργίας αυτού του συστήματος, το κέρδος. Γιατί η πολύχρονη καταλήστευση και εκμετάλλευση του προλεταριάτου και των λαών στένεψε τις αγορές τόσο, ώστε να απαιτείται η καταλήστευση να αναβαθμιστεί σε καθεστώς δουλείας των μαζών στο κεφάλαιο. Γιατί το χρηματιστικό κεφάλαιο στον παροξυσμό του παρασιτισμού του, έχει υποθηκεύσει ήδη τόσες φορές τον πλούτο όλου του πλανήτη, ώστε  τα παγκόσμια χρέη να είναι πολλαπλάσια από τα κεφάλαια όλου του κόσμου!

Και οι αλήθειες της Ελλάδας της εξάρτησης…

Που η άρχουσα τάξη της συγκροτήθηκε με τα δάνεια των Μεγάλων Δυνάμεων του 1824.  Από τότε εκσυγχρονίζει τον κοτζαμπασισμό της στο πλαίσιο που κάθε φορά της ορίζουν οι ιμπεριαλιστές αφέντες. Αναπαράχθηκε το 40-50 μέσω του μαυραγοριτισμού , των τάνκς του Σκόμπι και του σχεδίου Μάρσαλ. Στο σταθμό του ΄74, οι ..σταθμάρχες της CIA και οι Ευρωπαίοι επίτροποι της χάραξαν νέο «ομαλό» και «σύγχρονο» δρόμο. Τα δάνεια ονομάστηκαν «ευρωπαϊκά προγράμματα». Η αμερικάνικη επικυριαρχία «συμφωνία απομάκρυνσης» των βάσεων και συμφωνία σιγής για τα αποθηκευμένα πυρηνικά τους. Το άνοιγμα των δρόμων και του λιμανιού της Θεσσαλονίκης για να σφαγιάσουν οι ΑμερικανοΝατοϊκοί την πρώην Γιουγκοσλαβία, ονομάστηκε «πρωταγωνιστικός ρόλος» στα Βαλκάνια. Οι γαλλικές φρεγάτες, τα γερμανικά υποβρύχια, το σχέδιο Ανάν και η υπαγωγή της Κύπρου και στον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, είναι η «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική».  Η άμεση διεύθυνση της ΕΥΠ από το… FBI,  η ψήφιση-εφαρμογή των ευρωτρομονόμων, «πολιτικές ασφάλειας» του πολίτη. Η αποβιομηχάνιση, η διάλυση της αγροτικής παραγωγής και η παραρτηματοποίηση της οικονομίας, «προσαρμογή» στους στόχους της ΟΝΕ. Το ξεπούλημα ακόμα και των δημόσιων οργανισμών, η υποθήκευση της χώρας με τα «μεγάλα έργα» και την Ολυμπιάδα, αποδείξεις της «ισχυρής Ελλάδας»…. Μαζί με όλα αυτά ατέλειωτος είναι και ο κατάλογος της επίθεσης ενάντια στους εργάτες, το λαό και τη νεολαία, όλα αυτά τα χρόνια. Δεκάδες νόμοι και μέτρα για τη χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων, των μισθών, των συντάξεων, της περίθαλψης, ενάντια στο δικαίωμα στις σπουδές, στη δουλειά, ενάντια στις απεργίες, τις διαδηλώσεις, το Άσυλο…

Έφεραν τον εφιάλτη στην καθημερινότητα μας

  Τώρα που εξ αιτίας της κρίσης, των τριγμών στην ΕΕ και των άγριων ανταγωνισμών, τα αφεντικά βγάζουν στη φόρα κάποια άπλυτα της αστικής τάξης και απαιτούν το σώμα και το αίμα του λαού και της χώρας, οι σύγχρονοι κοτζαμπάσηδες αντιδρούν με τον πιο άθλιο και δουλικό τρόπο: Κάνουν δημόσια αυτοκριτική γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν ισοπέδωσαν και δεν συνέτριψαν πλήρως όλα τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα! Σπεύδουν στον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό καταβύθισης της χώρας και του λαού, υπογράφουν και ορκίζονται πως εδώ και τώρα θα συνθλίψουν τους πάντες.  Αυτό ακριβώς το έργο έχει αναλάβει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που αποδεικνύεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά πιστός και αταλάντευτος υπηρέτης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, ορκισμένος εχθρός του λαού και της νεολαίας. Και χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να προωθήσει αυτή την πολιτική μαζικής εξαθλίωσης και ανεργίας, την πολιτική που κάνει καθεστώς τη δουλεία των εργαζομένων και της νεολαίας στην εργοδοσία, το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό: Τον οχετό των εκβιασμών για την «αντιμετώπιση» του χρέους, την ίδια ώρα που συνολικά η αστική τάξη έχει αποφασίσει τη μεγαλύτερη μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και συνολική υποθήκευση της χώρας και του λαού στο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς των δυναστών του πλανήτη. Τη μαζική και ανοιχτή τρομοκρατία και καταστολή, ενάντια στις απεργίες, τις διαδηλώσεις, με ολοένα περισσότερα μέσα και τρόπους, με ολοένα περισσότερη αγριότητα. Την προετοιμασία των πολιτικών όρων για μια αποφασιστική και «θεσμική» αντιδραστικοποίηση του καθεστώτος συνολικά, τέτοια που να αντιστοιχεί στους όρους εκμετάλλευσης και υποταγής που στοχεύει να επιβάλλει.

Οι εργάτες, ο λαός και η νεολαία, δεν χρωστάμε τίποτε και σε κανένα! Η Ιστορία μας ανήκει!

Αυτή είναι η βασική αλήθεια σε αυτή τη μεγάλη ταξική σύγκρουση που έχει ξεσπάσει. Αυτή την αλήθεια αντιστρέφει ο ιμπεριαλισμός και το κεφάλαιο, βασισμένοι στο σημερινό ταξικό συσχετισμό, που θέλουν να τον κάνουν ακόμα πιο αρνητικό και αντιδραστικό. Γιατί ο καπιταλισμός, θεωρεί ξένο σώμα κάθε εργατική-λαϊκή κατάκτηση, κάθε δικαίωμα που οι μάζες κατάκτησαν στους μεγάλους ξεσηκωμούς και τις επαναστάσεις του 20^ου αιώνα. Η φύση του, η δικιά του αλήθεια, είναι η χωρίς όρια εκμετάλλευση και βαρβαρότητα. Αυτή η βαρβαρότητα απελευθερώθηκε και θέριεψε μετά την οπισθοχώρηση, την ήττα και την διάλυση  του κομμουνιστικού κινήματος. Με αυτή έχουμε να αναμετρηθούμε. Απέναντι σε αυτήν, οι εργάτες και οι λαοί του κόσμου, η εργατική τάξη και ο λαός της χώρας μας, χρειάζεται να συγκροτήσει ξανά τη μόνη συνολική απάντηση: Την επαναστατική ανατροπή του συστήματος και το σοσιαλισμό. Την κοινωνία που διευθύνουν οι παραγωγοί του πλούτου, την κοινωνία της δημοκρατίας των μαζών. Αυτή είναι η αναγκαιότητα που με δραματικό τρόπο φέρνει στην ημερήσια διάταξη το ίδιο το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, τα αξεπέραστα αδιέξοδα του, οι τεράστιοι κίνδυνοι που απειλούν τους λαούς. Ταυτόχρονα, η επαναστατική διέξοδος είναι και η μόνη που μπορεί να δώσει ισχύ και προοπτική στο νέο κύκλο αγώνων, ξεσηκωμών και μεγάλων λαϊκών κινημάτων που έχει ξεκινήσει σε μια σειρά χώρες και περιοχές του πλανήτη.

Διεκδικούμε δουλειά-ειρήνη-ελευθερία

Απέναντι στο ζόφο που κυκλώνει τη χώρα και την περιοχή, που μπαίνει στα σπίτια των εργατικών-λαϊκών οικογενειών, ο λαός μας πρέπει με τη μαζική ταξική αντιιμπεριαλιστική του πάλη, να υψώσει τη σημαία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του. Να υπερασπίσει  και να διεκδικήσει αυτά που του στερεί, του απειλεί  και του καταργεί  η ιμπεριαλιστική εισβολή στην περιοχή και στη χώρα, η υποτελής αστική τάξη και το ντόπιο κεφάλαιο. Αυτά που αποτελούν το ιστορικό δεδομένο των κατακτήσεων του εργατικού κινήματος του 20^ου αιώνα, και τον κοινό τόπο των λαών στην περιοχή και σε όλο τον κόσμο.

● Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, έλληνες και μετανάστες, που αποτελεί βασικό όρο ζωής των εργαζομένων και βάση συγκρότησης της ίδιας της εργατικής τάξης. Σε πλήρη αντίθεση με τα μέτρα και τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου που  με την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων θέλει τον εργαζόμενο-λάστιχο και σύγχρονο δούλο.

● Το δικαίωμα στην ειρήνη, θεμέλιο για τη ζωή των λαών. Γιατί ζούμε σε ένα κόσμο που ήδη φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, σε μια περιοχή που χθες σφαγιάστηκε και σήμερα είναι πάλι στο μάτι της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε», κατάσπαρτη από τα φονικά τους όπλα,  από τα δουλικά στον ιμπεριαλισμό  καθεστώτα, από αντιδραστικές, τυχοδιωκτικές, εθνικιστικές δυνάμεις. 

● Το δικαίωμα στις ατομικές ελευθερίες,  στα πολιτικά και στα δημοκρατικά δικαιώματα των μαζών, που σαρώνονται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, για να διαμορφωθούν μεσαιωνικοί όροι καταπίεσης και κυριαρχίας του συστήματος στο πολιτικό, το κοινωνικό ακόμα και το ατομικό επίπεδο.

 Κάτω τα μέτρα κυβέρνησης- ΕΕ-ΔΝΤ.

Η μεγάλη, κρίσιμη και ανυπέρβλητη ανάγκη σήμερα των εργαζομένων και της νεολαίας, είναι η ανατροπή της πολιτικής σφαγιασμού τους που προωθεί και εφαρμόζει η κυβέρνηση κατ΄εντολή και με τις πλάτες των ιμπεριαλιστών πατρώνων της. Αυτός είναι και ο μόνος πολιτικός στόχος που σήμερα αποτελεί βάση για μια συνολική αντιπαράθεση του κινήματος με το σύστημα, βάση για να γίνουν μεγάλα βήματα στο κεντρικό πολιτικό ζητούμενο: Τη μαζική διεύρυνση του κινήματος με τα εκατομμύρια των εργαζομένων και των νέων, τη μαζική αγωνιστική, ταξική, πολιτικοποίηση τους. Οι μάχες και οι συγκρούσεις για αυτό και μόνο αυτό τον πολιτικό στόχο, θα κρίνουν όλο το επόμενο διάστημα, το σύνολο των ζητημάτων που αφορούν και τους από πάνω και τους από κάτω. Πάνω από όλα θα κρίνουν και θα καθορίσουν τον ίδιο τον πολιτικό, ταξικό συσχετισμό, το αν θα γίνουν βήματα στην υπόθεση της συγκρότησης της εργατικής τάξης και του λαού σε σώμα και δύναμη πάλης ενάντια στο σύστημα, την κυβέρνηση του, τα παλιά και υπό διαμόρφωση νέα κόμματά του.

Αυτό το στόχο αγκάλιασε και ανέδειξε ο πρωτόγνωρος και μεγαλειώδης απεργιακός ξεσηκωμός της 5^ης Μάη, σε αυτόν επέμεναν οι μάζες των εργατών και εργαζομένων στις 20 Μάη. Όμως αυτό το στόχο τον αντιστρατεύονται και τον υπονομεύουν πριν από όλα οι υποταγμένες στο σύστημα συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣEΕ-ΑΔΕΔΥ. Έχουν αποδείξει εδώ και πολλά χρόνια, και ακόμα περισσότερο όλους τους τελευταίους μήνες, πως είναι έξω από τα χαρακτηριστικά τους και τον πραγματικό τους ρόλο, η όξυνση της ταξικής πάλης, η ανάπτυξη ενός παρατεταμένου απεργιακού κινήματος. Το στόχο αυτό επίσης αρνούνται και υπονομεύουν οι ηγεσίες των κομμάτων της επίσημης-ρεφορμιστικής αριστεράς. Η ηγεσία του ΚΚΕ στο όνομα της «λαϊκής εξουσίας» και της «κοινωνικοποίησης των μονοπωλίων» (!). Στην πραγματικότητα η ηγεσία του ΚΚΕ αρνείται να εμπλακεί  σε αυτό που απαιτεί σήμερα η ταξική πάλη και γι' αυτό καταφεύγει σε αυτούς τους γραφικούς βερμπαλισμούς, στη διάσπαση των αγώνων και στο …Γκάζι. Η ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αναζητά τη χαμένη τιμή της σοσιαλδημοκρατίας που την «πρόδωσε» για άλλη μια φορά! Μαζί με αυτήν όμως την «πρόδωσε» και η Ε.Ε. που αντί να γίνει… «των λαών», αποδεικνύεται των ιμπεριαλιστών. Έτσι αναζητά ένα «κίνημα», που θα συγκροτήσει μια «αριστερή σοσιαλδημοκρατία», η οποία με τη σειρά της θα… διαπραγματευτεί με τον ιμπεριαλισμό και θα γίνει και η «προοδευτική, εναλλακτική κυβερνητική λύση» στη χώρα.

Κοινή δράση-λαϊκή αυτοοργάνωση και  αλληλεγγύη

Αυτό που έχει ανάγκη ο λαός, μπορεί ο ίδιος ο λαός να το συγκροτήσει! Κόντρα στους σημερινούς συσχετισμούς μέσα στο κίνημα, σε αντιπαράθεση με παγιωμένες πολιτικές και πρακτικές που κουβαλά και αναπαράγει εδώ και δεκαετίες η αριστερά που γέννησε η ήττα, η αριστερά που ξέρει και διδάσκει, μόνο την υποταγή και τη συμμόρφωση. Με την ένταση του πολιτικού διαλόγου και της αντιπαράθεσης μέσα στο κίνημα. Με την ανάδειξη των δικαιωμάτων των μαζών ως βάση και κριτήριο για την πάλη, σε αντίθεση με τις «ριζοσπαστικές» λογικές, που αφαιρούν την υπόθεση από το λαό και το κίνημα, γιατί έχουν προτάσεις για έναν άλλο… καπιταλισμό.   Με επιμονή και συνείδηση του λαού και των αγωνιστών, της ανάγκης να μετασχηματιστεί, να ανασυντεθεί η ίδια η λαϊκή πάλη μέσα στον αγώνα και από τον αγώνα, στο επίπεδο που απαιτεί η ίδια η ζωή.

Την 5^η Μάη κανένας δεν την χάρισε στο λαό. Την κατάκτησε ο ίδιος κόντρα στο «παντοδύναμο» σύστημα. Η 5^η Μάη ανησύχησε και άγχωσε όλα ανεξαιρέτως τα επιτελεία, μεγάλα και μικρά. Ο λαός χρειάζεται πολλές 5 Μάη και πρέπει και μπορεί να παλέψει για να τις κατακτήσει!

● Με τη συγκρότηση παντού εργατικών, λαϊκών, νεολαιίστικων, συλλογικοτήτων αγώνα ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τις απολύσεις, την κρατική τρομοκρατία.

● Με άκαμπτη επιμονή για την πιο πλατιά κοινή δράση και γενικευμένο συντονισμό σωματείων, οργανώσεων, δημοτικών και εργατικών σχημάτων, κάθε αγωνιστή και ανθρώπου. Σε κάθε τοπική ή περιφερειακή εκδήλωση και κινητοποίηση, σε κάθε κεντρικό ξεσηκωμό και αγώνα.

● Με την ανάπτυξη δικτύων λαϊκής αγωνιστικής αλληλεγγύης, απέναντι σε αυτά που ήδη έφερε και όσα ετοιμάζει το σύστημα.

Κανένας μόνος και σκυφτός! Όλοι στην πάλη. Όλοι και όλα για το μαζικό λαϊκό παρατεταμένο ξεσηκωμό!

ΚΚΕ(μ-λ)

Μάης 2010

* Δείτε το κείμενο σε μορφή pdf