ΟΛΟΗΜΕΡΗ... ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ

Οι νέες εξαγγελίες της υπουργού Υγείας πρώτα από όλα δεν είναι νέες. Μετά τις απαραίτητες διευκρινίσεις, η -για λόγους επικοινωνιακούς και απόσπασης της λαϊκής συναίνεσης- «ολοήμερη λειτουργία» με στόχο την «καλύτερη εξυπηρέτηση του λαού που, σημειωτέεον, έχει αυξήσει ελέω λιτότητας την προσέλευσή του στα δημόσια νοσοκομεία» και άρα και τις ώρες αναμονής για την εξυπηρέτησή του, μετατράπηκε σε επέκταση της απογευματινής λειτουργίας «για διαγνωστικές εργαστηριακές εξετάσεις κι εγχειρήσεις» με ιδιωτικοοικονομικό καθεστώς πληρωμής μέσω συμβάσεων με ασφαλιστικές εταιρείες, ασφαλιστικά ταμεία αλλά και απευθείας του ασφαλισμένου.

Βέβαια, τα σχέδια ιδιωτικοποίησης εμπορευματοποίησης της υγείας του λαού και μάλιστα στην πλάτη των εργαζομένων του ΕΣΥ, οι οποίοι μετά την πρόσφατη μείωση των εισοδημάτων τους καλούνται να τα αναπληρώσουν με... απογευματινές υπερωρίες πληρωμένες από το λαϊκό υστέρημα προκειμένου να στηθεί το νέο σύστημα, δεν είναι πρωτότυπα. Ο νόμος 2889/2001 πρωτοκαθιέρωσε το σύστημα αυτό, δεν κατορθώθηκε όμως να γίνει πλήρης η εφαρμογή του και σε όλα τα νοσοκομεία, σκοντάφτοντας στην απροθυμία του ιατρικού και λοιπού προσωπικού των νοσοκομείων, μιας και οι οικονομικές απολαβές, παρ' ότι τσουχτερές για τον εργαζόμενο-ασθενή, δεν κριθήκαν αρκετές και ικανοποιητικές.

Το θέμα επανέρχεται τώρα σε καιρούς οικονομικής στενότητας και περικοπών των αμοιβών του προσωπικού, ευελπιστώντας σε καλύτερη τύχη. Μάλιστα, αν συνδυαστεί με το νέο τρόπο πληρωμής των εφημεριών -η πληρωμή τους εν μέρει θα εξαρτάται από τα… έσοδα του «ολοήμερου»- γίνεται καθαρό ότι η κυβέρνηση βρήκε τον τρόπο να καλύψει τα οικονομικά ανοίγματα των νοσοκομείων στις φαρμακευτικές εταιρείες αλλά και τα έξοδα υγείας του κρατικού προϋπολογισμού. Η απάντηση δεν είναι άλλη από τη γνωστή λογική της ιδιοσυντήρητης ή αλλιώς της απαλλαγής του κράτους από τις υποχρεώσεις του και της μεταφοράς τους στο λαό.

Μάλιστα οι φιλοδοξίες της πάνε παραπέρα. Ευελπιστεί ότι τα έσοδα θα είναι τόσα ώστε να μπορούν να καλύπτονται -με την ένταξη των δομών υγείας στον «Καλλικράτη»- και περιφερειακές ανάγκες των «καλλικράτειων» περιφερειών, μαζί με την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας του συστήματος, καθώς επίσης και των δαπανών πιθανού πρόσθετου προσωπικού με συμβάσεις μερικής απασχόλησης που ίσως απαιτηθεί!!! Ο καθένας μπορεί να εκτιμήσει πού θα φθάσει ο τιμοκατάλογος για μια επίσκεψη στα απογευματινά ολοήμερα… ιατρεία του ΕΣΥ προκειμένου να καλυφθεί ο λογαριασμός.

Την ίδια στιγμή βέβαια η εντατικοποίηση της εργασίας του προσωπικού, με ό,τι σημαίνει αυτό για την περίθαλψη στο... κανονικό ωράριο, θα αποτελεί το απαραίτητο συμπλήρωμα του σκηνικού αλλά και το βασικό τροφοδότη του απογευματινού ωραρίου σε ρυθμούς ολοένα και αυξανομένους. Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια, φαίνεται να σκέφτεται η κυβέρνηση. Οι εργαζόμενοι θα απαντήσουν όπως απαιτείται;