20 Ιουνίου 2010

Ο Αστακός στο ''πιάτο'' μεγάλων συμφερόντων

Το λιμάνι του Πλατυγιαλίου στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας εδώ και χρόνια περιτριγυρίζεται από μεγαλύτερα και πιο σαρκοβόρα ψάρια από τα ντόπια. Ο Αστακός είναι από χρόνια ένα από τα λιμάνια της χώρας που οι εξαρτημένες αστικές κυβερνήσεις θέλησαν να εκχωρήσουν στο μεγάλο ξένο κεφάλαιο.
Η επιδίωξη αυτή παίρνει σάρκα και οστά μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο Κατάρ τον περασμένο Μάρτιο. Η τυπική επικύρωση της συμφωνίας έγινε το Μάιο με τον ερχομό του Σεΐχη Hamad Bin Jabr Al Thani, ο οποίος και συναντήθηκε με τον Ελληνα πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου. Μεταξύ των 5 μνημονίων που υπογράφτηκαν υπάρχει και το Μνημόνιο Στρατηγικής Συνεργασίας για τον Αστακό.
Πρόκειται για τη δημιουργία ενός μεγάλου ενεργειακού κέντρου στον Αστακό, που θα περιλαμβάνει μια μονάδα παραγωγής ηλεκτρισμού από LPG 1100 MW, 2 σταθμούς αποθήκευσης και επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και αποθήκευσης και επαναεριοποίησης LPG (υγροποιημένο μείγμα προπανίου-βουτανίου). Επίσης εγκαταστάσεις παραγωγής βιοκαυσίμων από φύκια.
Πρέπει να σημειωθεί ότι το LPG είναι ένα καύσιμο με ιδιαίτερα υψηλή απόδοση, που όμως αποφεύγεται στην ηλεκτροπαραγωγή μεγάλης κλίμακας. Το LPG αντλεί την «κακή του φήμη» κυρίως από δύο μεγάλα ατυχήματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν. Ο λόγος για το τραγικό δυστύχημα στις 19 Νοεμβρίου του 1984 σε δεξαμενές LPG της κρατικής εταιρείας PEMEX στο Σαν Χουάν του Μεξικού, που προκάλεσε το θάνατο σε περισσότερους από 500 ανθρώπους και τον τραυματισμό περίπου 6.000. Σε μαζική κλίμακα και μεγάλη συγκέντρωση, οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις κατατάσσονται στην ανώτατη κατηγορία επικινδυνότητας και ασφάλειας
Η κυβέρνηση και η βραβευθείσα από το ΔΝΤ υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη για τις υπηρεσίες της στη χούντα του Φουτζιμόρι στο Περού, μιλάνε για επένδυση σημαντική στα πλαίσια της ''πράσινης ανάπτυξης''. Ούτε πράσινη όμως είναι για τον Αστακό αλλά ούτε και ανάπτυξη. Σύμφωνα με μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων η επιβάρυνση με ρύπους CO2 (440 τόνων την ώρα) θα είναι μεγαλύτερη από την παλιά ''αναπτυξιακή'' πρόταση του λιθάνθρακα. Η απορρόφηση του CO2 απο τη μονάδα παραγωγής βιοντίζελ απο φύκη δεν είναι τεχνολογικά έγκυρη καθώς βρίσκεται σε πρώιμα ακόμη στάδια. Επιπροσθέτως οι 1.500 νέες θέσεις εργασίας που προπαγάνδιζαν τα ΜΜΕ έγιναν ως δια μαγείας 150.
Η ηλεκτροπαραγωγή της μονάδας δεν θα συμμετέχει (ή θα συμμετέχει ελάχιστα) στο ελληνικό φορτίο και θα εξάγει ρεύμα στην Ιταλία το οποίο θα επανεισάγουμε τους μήνες αιχμής(!).
Αυτή είναι η ωχρή ανάσα θανάτου που θα φυσήξει το σχέδιο της ''πράσινης ανάπτυξης'' της κυβέρνησης στον Αστακό.
Το λιμάνι του Αστακού έχει χρησιμοποιηθεί και για άλλους ''ευγενείς'' σκοπούς απο τις εξαρτημένες ελληνικές κυβερνήσεις στους Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές.
Σε ιστοσελίδα του αμερικανικού στρατού περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια πώς επελέγη το λιμάνι  του Αστακού  για μεταφορές πυρομαχικών στο Ισραήλ αλλά και τις μεταφορές που πραγματοποιήθηκαν το Σεπτέμβρη του 2007 με τη βοήθεια  και την προστασία της ελληνικής ακτοφυλακής.
Για το βομβαρδισμό της Γάζας απο το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ το Δεκέμβριο του 2008 πάλι χρησιμοποιήθηκε το λιμάνι του Πλατυγυαλίου.
Μέσα στον Ιανουάριο του 2009 η Διοίκηση Θαλάσσιων Μεταφορών των ΗΠΑ (MSC) δήλωσε ότι πλοίο θα μεταφέρει 325 containers σε δυο ξεχωριστά δρομολόγια από τον Αστακό στο ισραηλινό λιμάνι του Ashdod.
Δυναμική διαδήλωση είχε λάβει χώρα απο την εξωκοινοβουλευτική αριστερά και δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ καταλήγοντας σε ολιγόωρη κατάληψη του λιμανιού.
Η τραγική ειρωνεία της φτωχής αυτής μεριάς της Αιτωλοακαρνανίας είναι ότι συνοψίζει σε ένα μεγάλο βαθμό την ουσία των πολιτικών που εφαρμόζονται απο τις αστικές κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα.
Πολιτικές εκχώρησης του φυσικού πλούτου της χώρας, πολιτικές εξαθλίωσης του λαού της επαρχίας και των πόλεων. Το δόσιμο γης και ύδωρ στους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές και η πλήρης υποταγή στα κελεύσματά τους. Απο τις βάσεις θανάτου του ΝΑΤΟ και τη συμμετοχή στο διαμελισμό των Βαλκανίων του ελληνικού στρατού μέχρι το ξεπούλημα των λιμανιών της χώρας. Της αποδιάρθρωσης όποιου ψήγματος κερδοφόρων και φτηνών δημόσιων επιχειρήσεων για το λαό.
Το δίλημμα δεν είναι φτώχεια ή ''πράσινη'' ανάπτυξη για το λαό του Αστακού και της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι αντίσταση και αγώνας για μία αξιοπρεπή ζωή ή εξαθλίωση και θάνατος.
Πηγη: Προλεταριακή Σημαία

Δεν υπάρχουν σχόλια: