Γράψαμε ότι θέλουμε να περιμένουμε τη ζωή και την εξέλιξη της ταξικής αναμέτρησης για να διαπιστώσουμε την ειλικρίνεια των προθέσεων των δυνάμεων που, σ’ αντίθεση με το ΚΚΕ, επιδιώκουν την ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ. Ηδη, δυστυχώς, έχουν διαφανεί σε αρκετές δυνάμεις τάσεις αναχώρησης από την ταξική πάλη και μετάθεση της αντιπαράθεσης σε εύθετο χρόνο. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι πέρασαν βασικά μέτρα, αυτό δεν θα πρέπει να είναι ούτε αφορμή ούτε αιτία υπεκφυγής μπροστά στα προβλήματα, και δήθεν ενασχόλησης με «άλλα», πιο ευνοϊκά ή και πιο προνομιακά. Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να είναι αιτία ή και αφορμή αποχώρησης από τον αγώνα για την ανατροπή των μέτρων η πιθανή πολιτική ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό, που μπορεί να φέρει στο προσκήνιο αιφνιδιαστικά μέχρι και βουλευτικές εκλογές. Ιδιαίτερα όταν όλοι αντιλαμβάνονται ότι η προσφυγή στις κάλπες, αν προκριθεί, θα έχει σαν στόχο καί την εκτόνωση των όποιων αντιδράσεων καί την καλλιέργεια νέων αυταπατών.
Το ΚΚΕ(μ-λ), ειδικά σ’ αυτή την κρίσιμη φάση που η επίθεση έτσι ή αλλιώς και στην κυριολεξία δεν πρόκειται να γνωρίσει καμία ανάσχεση, ακόμα και αν «εκτός προγράμματος» στηθούν κάλπες, θα δώσει όλες του τις δυνάμεις ενάντια στις εκλογικές αυταπάτες και θα έρθει σε ευθεία αντιπαράθεση με όσες αριστερές δυνάμεις είναι έτοιμες «οικειοθελώς» να «τσιμπήσουν το τυράκι». Το ΚΚΕ(μ-λ) θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να διατηρήσει ζωντανές και δραστήριες τις όποιες επιτροπές αντίστασης οικοδομήθηκαν με κόπο, και θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επιτρέψει την καρατόμησή τους ενόψει καιροσκοπικών και μικροκομματικών επιδιώξεων. Σ’ αυτή τη βάση προκρίνει να αντιμετωπίσει και τις τοπικές και περιφερειακές «αυτοδιοικητικές» εκλογές που θα γίνουν με βάση τον Καλλικράτη. Καταλήγει να απευθύνει εκεί που φτάνει η φωνή του, με όσο πιο αποφασιστικό τρόπο, κάλεσμα στο λαό και τις αριστερές δυνάμεις ΝΑ ΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει μη συμμετοχή στις εκλογές με ψηφοδέλτιο συνεργασίας ή και αυτοδύναμο.
Αυτό που καθορίζει σ’ αυτή τη φάση τη στάση μας δεν είναι οι γενικές μας αντιρρήσεις και εναντιώσεις σε μια «αυτοδιοίκηση» που σταδιακά μετατρέπεται στο μακρύ χέρι της κρατικής εξουσίας, που σταδιακά όλο και απομακρύνεται από το λαό και γίνεται, ουσιαστικά, εχθρός του. Τα στοιχεία αυτά βαθαίνουν εδώ και δεκαετίες και μάλιστα με τον Καποδίστρια ακόμα περισσότερο. Και όμως αυτά από μόνα τους δεν μας οδήγησαν στην καθολική στάση της μη συμμετοχής. Αντίθετα όσο μας επέτρεπαν οι δυνάμεις μας, και κυρίως για να μην υπονομεύσουμε απόπειρες κοινής δράσης σε λαϊκές συνοικίες συμμετείχαμε κάποιες φορές και με ψηφοδέλτιο.
Σ’ αυτή τη φάση λοιπόν, αυτό που εκτιμάμε και καθορίζει τη στάση μας είναι ότι οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις που ακούνε στο όνομα Καλλικράτης, πέραν της ακόμα πιο αντιλαϊκής και απόμακρης από το λαό αρχιτεκτονικής που προβλέπουν για την πάλαι ποτέ αυτοδιοίκηση, γίνονται και ένα από τα βασικά εργαλεία της επίθεσης του συστήματος, που προωθεί ελαστικές εργασιακές σχέσεις, απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, συγχωνεύσεις. Ολο αυτό το αντιδραστικό μίγμα μας οδηγεί να κάνουμε την πρόταση για πλήρη και καθαρή αντίθεση στη μεταρρύθμιση μέχρι τέλους. Ας μην «ανησυχούμε» που η Αριστερά δεν θα έχει εκπροσώπηση στην «αυτοδιοίκηση». Κανονικά, αν ήταν Αριστερά, δεν θα της κόστιζε τόσο, γιατί αντ’ αυτής θα είχε ερείσματα στο λαό.
Θα θέλαμε να κάνουμε μια παράφραση της φράσης που ακούγεται τελευταία «καλύτερα να χάσεις ερείσματα στην αυτοδιοίκηση, παρά να χάσεις κάθε δυνατότητα να ριζώσεις στο λαό».
Οι πρόσφατες εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας, η άγρια επίθεση, η διασύνδεση της με τους οξυμένους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, η υποβάθμιση της θέσης της άρχουσας τάξης στο πλαίσιο του βαθαίματος της εξάρτησης, δημιουργούν όρους σύγκλισης και σύμπλευσης του αντιιμπεριαλιστικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα. Δημιουργούν όρους σύγκλισης των στόχων της σοσιαλιστικής ανατροπής με την κατάκτηση της πραγματικής ανεξαρτησίας. Οσοι από την Αριστερά νομίζουν ότι αυτό που συμβαίνει είναι διάλειμμα, και το ΔΝΤ θα φύγει με ημερομηνία λήξης και θα μας αφήσει να «ασχοληθούμε» ξανά με τα «σωστά» καθήκοντα, είναι γελασμένοι. Αυτό που συντελείται θα αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στη χώρα, στις δυνατότητές της, στον κοινωνικό της ιστό, στη θέση της στο σύγχρονο κόσμο, είτε χρεοκοπήσει φανερά, είτε «κρυφά», είτε έχει νόμισμα το ευρώ, είτε άλλο εθνικό. Γι' αυτό και ο πολιτικός χρόνος αλλά και η ένταση του κινήματος θα γνωρίσουν άλλες διαστάσεις και θα αποκτήσουν άλλα δεδομένα.
Ας είμαστε έτοιμοι να τα αντιμετωπίσουμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου