ο μπαμπούλας του Σεπτέμβρη [πες ''αλεύρι'']

Αντιγράφουμε από την Πεντανόστιμη:

...Όταν θα έχει φύγει από το σώμα και η τελευταία κουκίδα άμμου, όταν θα έχει γίνει μακρινή ανάμνηση ο βαθύς πρωινός ύπνος, όταν θα αρχίζει να ξεθωριάζει η θύμηση μιας βραδιάς με πανσέληνο, τότε.......

θα αρχίσει ο πόνος, ο πραγματικός, ο σφάχτης, που όλα τα ισοπεδώνει.....

Σαν να μην το ξέρουμε, το οικονομικό περιοδικό, Financial Times, μας το μπουμπουνίζει ανερυθρίαστα=

"μόλις οι Έλληνες επιστρέψουν από τις παραλίες στις εργασίες τους το Σεπτέμβριο, θα νιώσουν τον πραγματικό πόνο από τα μέτρα λιτότητας και την ύφεση"

Αρκετοί βέβαια ήδη τον έχουν νιώσει αυτό τον πόνο, άλλοι γιατί δεν έχουν εργασία για να επιστρέψουν, άλλοι γιατί δεν πήγαν στις παραλίες, και πολλοί ακόμη που διαισθάνονται πως θα παραμείνουν άεργοι δια παντός. Κι αυτοί είναι όσοι χάνουν τη δουλειά τους και είναι και οι νέοι που δεν δούλεψαν ακόμη και τους ...υπόσχονται πως αυτό ακριβώς θα τους συμβεί, μια γενιά εκτός.

Θα σας εξομολογηθώ πως ως παιδί περίμενα το Σεπτέμβρη στα μέσα του Αυγούστου με νοσταλγία. Nα ξαναδώ τους φίλους και συμμαθητές, να ξαναμπώ στην ''τάξη''.

Κι ήταν μόνο τότε που νοσταλγούσα να τελειώνει το παιχνίδι με μια εναλλαγή της σχολικής ρουτίνας συνυφασμένης όμως με όλα τα άλλα που την έκαναν ελκυστική, το διάλλειμα, οι εκδρομές, οι σκανταλιές, οι φίλοι.

Αυτόν ειδικά το φετινό Σεπτέμβρη θα ήθελα να πατήσω ένα κουμπί και να τον εξαφανίσω. Θα μου πεις ακολουθεί ο Οκτώβρης, σωστό κι αυτό....

Εκτός από τη βαρετή έως αηδίας ''προετοιμασία'' της κυβέρνησης για νέα ''κοινωνικά'' μέτρα που θα εξαγγείλει ο ΓΑΠ στη Θεσσαλονίκη, για να κοιμίσει τον κόσμο, για να κάνει τα ξινά γλυκά, είναι και η όλη προετοιμασία για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, που αφήνουν παγερά αδιάφορο τον πολίτη μέχρι στιγμής, εκτός από αυτούς που περιμένουν κανένα κοκαλάκι από τους νέους τοπικούς άρχοντες,

είναι και η ύπουλη, καθημερινή προπαγάνδα μέσα από τα κανάλια, για την αναγκαιότητα και άλλων μέτρων γιατί αυτά δεν μας φτάνουν να ξεχρεώσουμε.... Δεν σταματούν τα παπαγαλάκια ούτε με καύσωνα ούτε με τα μπάνια του λαού. Επί τω έργω κάθε βράδυ εκπέμπουν το ''πολιτικά ορθό'' δόγμα υπερ πατρίδος, και έτσι για ξεκάρφωμα ζητούν να πληρώσουν και οι πλούσιοι βρε αδελφέ...όχι μόνο οι φτωχοί, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι. Και να το φοροκυνηγητό, και να οι λίστες με φοροφυγάδες [στα λόγια μέχρι στιγμής] και να τιμωρηθεί και κανένας πολιτικός για να αισθανθεί το πόπολο ότι επικρατεί κράτος δικαίου........

Ίδια εντατική προετοιμασία σαν και αυτή που λουστήκαμε επί μήνες πριν παρακαλέσουμε το ΔΝΤ να μας σώσει, να σώσει την ''πα[ρ]τίδα'' ΤΟΥΣ.... Είναι με πολλούς τρόπους μπαμπούλας αυτός ο Σεπτέμβρης, ''αυτοί'' κερδίζουν μέχρι στιγμής κι ο κόσμος παραζαλισμένος και χωρίς να πιστεύει πλέον πουθενά, τους άφησε μόνο με λίγα γιούχα αλώβητους να συνεχίζουν το έργο τους.

Και να σχεδιάζουν πώς ακόμη περισσότερο θα πατήσουν ο,τι έχει μείνει όρθιο, αν έχει μείνει και τίποτε.

Ο πιο μεγάλος μπαμπούλας, ο πιο μεγάλος φόβος και τρόμος, όμως, είναι να δεχτούμε τη μοίρα μας, να επικρατήσει ο λεγόμενος κοινωνικός αυτοματισμός, η ζούγκλα της επιβίωσης, το ξεπούλημα συνειδήσεων και ψυχών για ένα κομμάτι ψωμί κι ας είναι και από σκουληκιασμένο αλεύρι.

Μπορούμε όμως και αλλοιώς. Να γίνει ο δικός τους μπαμπούλας ο Σεπτέμβρης με τη δική μας αντίδραση, να γίνει ο θυμός και ο φόβος κινητήριος δύναμη για γενικό ξεσηκωμό των εργαζομένων και των νέων. Ας τους τρομοκρατήσουμε εμείς, που πληρώσαμε το μάρμαρο για τα κέρδη των τραπεζών και τις άδικες πολιτικές, σοσιαληστών και δεξιών.

Ας ρίξουμε λοιπόν από τώρα το σύνθημα

πες αλεύρι.ο Σεπτέμβρης σε γυρεύει!