Οι δύο γραμμές απέναντι στον Καλλικράτη

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα, για την ακρίβεια ο επίλογος, από το άρθρο Για τις δύο γραμμές στο κίνημα που δημοσιεύτηκε στη τελευταία Προλεταριακή Σημαία. Όποιος θέλει να το διαβάσει όλο, υπάρχει στο Βοηθό και στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ αντίστοιχα.

... Οι δύο γραμμές στο κίνημα εκφράζονται και με τον πιο καθαρό τρόπο απέναντι στις «εκλογές» του Καλλικράτη. Για το τι είναι και τι σημαίνει ο Καλλικράτης αναφέρεται σε άλλες στήλες αυτής της εφημερίδας. Εδώ δύο πράγματα: Πρώτον ότι δεν πρόκειται για σχέδιο Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Όχι αναδιοργάνωσής της, όπως λέγεται, αλλά κατάργησης και των τελευταίων αυτοδιοικητικών ψηγμάτων που είχαν διασωθεί μέχρι σήμερα. Αναδιαμόρφωσης του κρατικού μηχανισμού που με «αυτοδιοικητικό» ένδυμα θα προωθεί την πολιτική του συστήματος στην περιφέρεια. Δεύτερον, στις συγκεκριμένες σημερινές συνθήκες περιορίζεται να αποτελέσει όργανο της επίθεσης του συστήματος ενάντια στο λαό και στο σύνολο των δικαιωμάτων του.

Από την άποψη αυτή η συμμετοχή σ’ αυτές τις «εκλογές» όχι μόνο δεν έχει κανένα νόημα αλλά το μόνο που μπορεί να πάρει είναι το νόημα της νομιμοποίησης της πολιτικής του συστήματος, των επιλογών του και των μηχανισμών που στήνει για να προωθήσει αυτή την πολιτική. Εκείνο μάλιστα που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι η πρεμούρα με την οποία οι δυνάμεις της Αριστεράς συμμετέχουν σ’ αυτές τις «εκλογές» και η σημασία που προσδίδουν σ’ αυτές συνδέεται και εκφράζει την πολιτική συμμόρφωσης, προσαρμογής και αποδοχής των όρων του συστήματος. Προωθεί τον αποπροσανατολισμό του λαού και το σύρσιμό του σε αδιέξοδες επιλογές. Ταυτόχρονα -και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο του πράγματος-, οδηγεί στην αδρανοποίηση του κόσμου ως προς αυτά που αποτελούν τα πραγματικά μέτωπα πάλης και συνιστά υπονόμευση της ενεργοποίησής του και της πάλης σ’ αυτά τα μέτωπα. Από την άποψη αυτή δεν είναι απλώς μια ακόμη λαθεμένη πολιτική τους επιλογή, αλλά η προώθηση μιας κατεύθυνσης που στρέφεται ενάντια στις απαιτήσεις και τα καθήκοντα που θέτει η ταξική πάλη και σαν τέτοια οφείλεται να αντιμετωπισθεί. Στη γραμμή της συμμόρφωσης στους όρους και στις επιλογές του συστήματος και αποπροσανατολισμού των λαϊκών μαζών οφείλεται να αντιπαρατεθεί με τον πιο ξεκάθαρο και αποφασιστικό τρόπο η γραμμή της Αντίστασης και της πάλης στα ήδη ανοιχτά μέτωπά της. Αυτή η αντιπαράθεση αποτελεί βασικό όρο για την ανάδειξη και ισχυροποίηση της κατεύθυνσης συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων στα επίπεδα των απαιτήσεων που θέτει η ταξική πάλη.