30 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΑΤΖΗΔΩΝ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

Η αντίσταση των φορτηγατζήδων στη λεηλασία της περιουσίας τους αποκτά άλλες διαστάσεις. Μετρά ήδη ένα νεκρό (και μη πει κανείς ότι πέθανε σπίτι από την καρδιά του γιατί θα του θυμίσουμε τις ανάλογες δικαιολογίες της χούντας για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου), βαριά τραυματίες και κάμποσες συλλήψεις.
Πήγαμε ένα συνεργείο του ΚΚΕ(μ-λ), καθυστερήσαμε και 'μεις, στο Χαϊδάρι για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους. Η υποδοχή φιλικότατη. Και μόλις μάθανε ότι ο ένας από μας είναι ταξιτζής έγινε ακόμη πιο φιλικό. Μου κάνανε και πλάκα άντε μετά από μας η σειρά σου κ.λπ.!
Οι άνθρωποι από τη μια ήταν κουρασμένοι αλλά από την άλλη δήλωναν και αποφασισμένοι να μην κάνουν πίσω όση καταστολή και ασκήσει πάνω τους η κυβέρνηση, όση προβοκάτσια και να πέσει (τύπου πυροβολισμοί), όσες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και να ψηφίσει! Αποφασισμένοι γιατί υπερασπίζονται τη ζωή τους και των παιδιών τους.
Αποφασισμένοι και γιατί νοιώθουν το βάρος που κουβαλάει ο αγώνας τους. "Αν νικήσουμε εμείς τότε θα τη γλυτώσετε και ΄σεις, και οι φαρμακοποιοί και οι συμβολαιογράφοι και όλους όσους σχεδιάζουν να ...απελευθερώσουν " μας έλεγαν, "θα πάρουν τα πάνω τους όλοι, γιατί όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε" και είχαν απόλυτο δίκιο! 
Για να πετύχει όμως ο αγώνας τους χρειάζεται και η αλληλεγγύη. Και το ζητάνε. "Κάντε ότι μπορείτε παιδιά, με ότι δυνάμεις έχετε ώστε η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση του λαού να φανεί πιο έντονα και έμπρακτα". Εκείνη την ώρα πέρναγαν συνεχώς αυτοκίνητα που κόρναραν ή οι επιβάτες τους χαιρέταγαν τους φορτηγατζήδες, αυτοί που ταλαιπωρούνται από τα μπλόκα, κατά τα ΜΜΕ, με αυτό το τρόπο έκφραζαν τη συμπαράστασή τους! Μποτιλιάρισμα βέβαια υπήρχε στην είσοδο της Αθήνας αλλά δεν το προκαλούσαν τα φορτηγά. Το προκαλούσε η κλούβα των ΜΑΤ που ήταν παρκαρισμένη στην "άκρη" του δρόμου αν και μπορούσε να παρκάρει πιο μέσα που υπήρχε χώρος άφθονος! Βέβαια κατά τη γνώμη μας δεν θα έπρεπε να βρίσκεται καν εκεί αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Μας μίλησαν και για τον συνάδελφο που "έπεσε στη μάχη" με συγκίνηση, ότι είχαν γυρίσει από το Θριάσιο όπου άλλος συνάδελφος νοσηλεύεται με ανοιγμένο το κεφάλι από κλομπιά κατά τη διάρκεια της επίθεσης των ΜΑΤ στο μπλόκο της Ελευσίνας χθες το πρωί. Την Τρίτη το πρωί έκλεισαν την εθνική για ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του συναδέλφου τους, οι διερχόμενοι οδηγοί όχι μόνο δεν διαμαρτυρήθηκαν αλλά έσβησαν τις μηχανές τους και αρκετοί συμμετείχαν και αυτοί.
Έχουν το νου τους για τις προβοκάτσιες που τους ετοιμάζουν όπως οι πυροβολισμοί στη Μαλακάσα όπου μια απλή ματιά στα φορτηγά φαίνεται το στημένο της υπόθεσης. 
Μας είπαν πολλά ακόμη στη μια ώρα και κάτι που είμασταν εκεί, για τους πολιτικούς, για τους συνδικαλιστές, για τις εκλογές και για το ποιός και τι φταίει. Μπορεί να συμφωνούσαμε μπορεί και όχι αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει αυτό που είπε ένας από αυτούς ότι αν είχε την ίδια άποψη για τους αγώνες πριν λίγο καιρό, και αυτός και όλοι μας, τώρα τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για όλους μας. Εμείς ακούγαμε, λέγαμε αλλά και μαθαίναμε! 
Ανάμεσά τους ήταν και οδηγοί, υπάλληλοι των ιδιοκτητών. Μπήκαμε στο πειρασμό να ρωτήσουμε, μιας και κάποιοι από την αριστερά με προβοκατόρικο ύφος διαμαρτύρονται ότι οι οδηγοί δεν πληρώνονται αυτό το διάστημα από τους ιδιοκτήτες. Πέρα από το ότι το διέψευσαν, τουλάχιστον για όσους μπορούσαν να το ελέγξουν, μας είπαν ότι συμπαραστέκονται στα αφεντικά τους γιατί θεωρούν ότι αν περάσουν τα μέτρα της κυβέρνησης τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα και γι' αυτούς. Κατά τα άλλα, είπε κάποιος με νόημα, ας νικήσουμε και θα τα βρούμε τα υπόλοιπα! Η συμμαχία των λαϊκών στρωμάτων στη πράξη, τι να του λέγαμε εμείς ότι είναι εκμεταλλευόμενος και πρέπει να κάνει απεργία κατά των απεργών; Τα καταλαβαίνει καλύτερα τα πράγματα από 'μας! 'Αλλωστε στο Χαϊδάρι δεν βρίσκονται τα φορτηγά των μεγάλων εταιριών, αυτά σιγά σιγά τα βγάζουν στο δρόμο, αλλά μικροϊδιοκτήτες. 
Φεύγοντας τους είπαμε ότι θα ξαναπάμε και ότι θα κάνουμε ότι μπορούμε για να εκφραστεί η αλληλεγγύη πιο έμπρακτα, πιο μαζικά. 
Οι οργανώσεις της αριστεράς έχουν μπροστά τους έναν αγώνα από την έκβαση του οποίου μπορούν να παιχτούν πολλά, γι' αυτό καλό θα ήταν να αφήσουν για λίγο πίσω της εκλογικές τους ενασχολήσεις και να σκεφτούν πως θα εκφραστεί η αλληλεγγύη σε έναν αγώνα που εμένα μου θυμίζει τον αγώνα των δασκάλων το 2006, ταιριάζει και η συγκυρία! Ας βοηθήσουμε να έχει καλύτερη κατάληξη ο τωρινός.
Σωματεία, σύλλογοι, επιτροπές και άλλες συλλογικότητες να αρχίσουν να βγάζουν ανακοινώσεις και ψηφίσματα συμπαράστασης. 
Να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν πρόκειται για μερικούς γραφικούς φορτηγατζήδες που κλείνουν τις εισόδους της Αθήνας γιατί δεν έχουν τι να κάνουν αλλά για χιλιάδες ανθρώπους και εκατοντάδες "μπλόκα" (κάτι που τα ΜΜΕ το κρύβουν επιμελώς) σε όλη την Ελλάδα που δίνουν ένα αγώνα ζωής. Έναν αγώνα που η επιτυχία του έχει πολύ μεγάλη σημασία για όλο το λαϊκό κίνημα. Ήδη έχουν να επιδείξουν κάτι καλό, ίσως είναι η πρώτη φορά που η επίσημη συνδιακαλιστική ηγεσία δυσκολεύεται να κλείσει έναν αγώνα.
Αλληλεγγύη λοιπόν σε έναν από τους σημαντικότερους αγώνες των τελευταίων χρόνων, σε έναν αγώνα που αμφισβητεί ευθέως σημαντικές επιλογές της ελληνικής αστικής τάξης, της κυβέρνησης και των ξένων αφεντικών τους!

3 σχόλια:

stefanos είπε...

Δηλαδή εδώ θα τρελαθούμε εντελώς...
Σε λίγο θα κλείσουν τα διόδια οι φοροκλέφτες, διαμαρτυρόμενοι για το κυνηγητό του ΣΔΟΕ, και το ΚΚΕ μ-λ θα τους χειροκροτεί...

Ανώνυμος είπε...

Δεν θα κλείσουν τα διόδια οι φοροκλέφτες αυτοί μια χαρά θα βολευτούν με την "περαίωση" της κυβέρνησης.
Τα διόδια θα τα κλείσει ο κόσμος για να σταματήσει να πληρώνει το χαράτσι στις ιδιωτικές εταιρείες που τους ξεπούλησαν τους δρόμους ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Και...φυσικά το ΚΚΕ(μ-λ) θα είναι εκεί, μαζί τους !

ΚΚ είπε...

Ποιούς εννοείς φοροκλέφτες ρε φιλαράκι για να έχουμε καλό ρώτημα; Κλέφτη ένα εγώ ξέρω στην Ελλάδα, την κυβέρνηση και την τρόικα, αυτούς που δημιούργησαν την κρίση, αυτούς που ροφάνε το αίμα του κόσμου.
Και εσύ θα έρθεις να μας το παίξεις σε μία στιγμή που η αστυνομία επιβάλλει χούντα σε απεργούς, να μην τους χειροκροτούμε; Μια χαρά θα τους χειροκροτήσουμε!

Ά στο διάλο κιόλας δηλαδή φιλαράκι.