Την υποβόσκουσα αγωνιστική διάθεση των πλατιών λαϊκών στρωμάτων τη διακρίνουν τόσο οι παράγοντες του συστήματος όσο και η Αριστερά. Κι αυτό κάνει τους πάντες να εντείνουν τις προσπάθειες αποπροσανατολισμού, εκτόνωσης και ελέγχου, έστω κι αν ξέρουν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο. Οι εκλογές είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για κάτι τέτοιο, ακόμη και αν δεν έχεις τίποτε να προτείνεις στους ψηφοφόρους παρά μόνο τη μεταβολή του εκλογικού χάρτη, έχοντας επενδύσει σ' αυτό ακριβώς που δεν φοβάται το σύστημα, στην εκλογικοποίηση και νομιμοποίηση της αντιλαϊκής του πολιτικής.
Ξέρουν όλοι τους ότι στις σημερινές συνθήκες από μεριάς των ιμπεριαλιστών δεν υπάρχει καμία ανοχή, καμία αναστολή προς τις συστημικές δυνάμεις. Ο Γιούνκερ είναι σαφής λέγοντας ότι όποια κυβέρνηση και να αναδειχτεί δεν πρόκειται να αναιρεθεί το μνημόνιο. Είναι, λοιπόν, μονόδρομος γι' αυτούς ο εγκλωβισμός της συνεχώς διογκούμενης δυσαρέσκειας σε ελεγχόμενες διαμαρτυρίες και προπάντων να μην γίνει της Γαλλίας.
Από άλλες αφετηρίες η συμβιβασμένη Αριστερά ξέρει ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να της ξεφύγει η κατάσταση, αν ο κόσμος βγει στους δρόμους. Και έχει επανειλημμένα δείξει, πολύ πρόσφατα, ότι κάτι τέτοιο δεν το θέλει. Παράλληλα, η λεγόμενη αντικαπιταλιστική Αριστερά, κατανοώντας ότι το πολιτικό της στίγμα για ιμπεριαλιστική Ελλάδα και κομμουνισμό εδώ και τώρα δεν φυτρώνει σε λαϊκό κόσμο, ακολουθεί την πεπατυμένη με την οποία γαλουχήθηκε από τα γεννοφάσκια της. Ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα κάπου θα χρησιμεύσει.
Το κλίμα αυτό δεν προκύπτει ως πρωτοτυπία αυτών των εκλογών αλλά ως συνέπεια των πραγματικών διαθέσεων που κυριαρχούν στους εργαζόμενους. Όταν έχεις ενστερνιστεί τη λογική του ΚΚΕ ότι οι αγώνες δεν φέρνουν αποτέλεσμα, έστω έχοντας διαφορετική επιχειρηματολογία (είναι κουρασμένοι οι φοιτητές, είναι απογοητευμένοι οι εκπαιδευτικοί, έχουμε κι εμείς σφραγίδες να περιφέρουμε αφού ο κόσμος δεν τραβάει), ερμηνεύεις το μαύρισμα των αστικών κομμάτων ως ευκαιρία για δική σου καταγραφή και οραματίζεσαι αντικαπιταλιστές δημοτικούς συμβούλους που θα δείξουν ανυπακοή στον "Καλλικράτη" και στο μνημόνιο, την ίδια στιγμή που ως αριστερή δύναμη δείχνεις τη μέγιστη υπακοή νομιμοποιώντας με τις υποψηφιότητές σου τις πολιτικές επιλογές ΕΕ-συστήματος αλλά και παραιτούμενος από το κεντρικό και μοναδικό ζητούμενο που κυριολεκτικά αναδύεται από κάθε λαϊκή αντίδραση. Πώς αλλιώς να ερμηνευτεί η απαράδεκτη στάση με τις κινητοποιήσεις των φορτηγατζήδων, η παντελής απουσία κινητοποιήσεων ενάντια στο νέο πετσόκομμα του μισθολογίου των δημοσίων και τη σίγουρη εξαγγελία νέων μέτρων αμέσως μετά τις εκλογές, η έλειψη απάντησης της νεολαίας για τα αντιδραστικά μέτρα που ετοιμάζουν από το δημοτικό μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση;
Εξηγείται λοιπόν γιατί η αποχή, που έτσι κι αλλιώς αναμένεται μεγάλη, έχει σαλτάρει όλα τα επιτελεία και ετοιμάζονται καμπάνιες εκατομμυρίων από τα δυο συστημικά κόμματα ώστε να πειστεί ο λαός να πάει στις κάλπες. Εκείνο που είναι πιο εξωφρενικό είναι πως η μεγαλύτερη λύσσα ενάντια στην αποχή εκφράζεται από τους σχηματισμούς της Αριστεράς. Με μια εντελώς συστημική επιχειρηματολογία στρέφουν τα κύρια πυρά τους απέναντι στην αποχή αποδεικύοντας την αδυναμία τους να πείσουν ακόμη και τα μέλη τους και το σταθερό εκλογικό τους σώμα. Παραζαλισμένοι από το κυνήγι ψήφων που έχουν εξαπολύσει, Παπαρήγα, Τσίπρας και Δελαστίκ αδυνατούν να εκτιμήσουν πολιτικά το ρεύμα της αποχής. Και δυστυχώς το τίμημα -όχι τόσο σε ψήφους, αφού μάλλον κάτι θα τσιμπήσουν με βάση τη διαφαινόμενη πτώση των κυρίαρχων, όσο σε σχέση με την αξιοπιστία αυτής της Αριστεράς, θά 'ναι μεγάλο. Όπως ακριβώς δεν μπόρεσαν να αναλύσουν σωστά τα πολιτικά μηνύματα από τη μαζική αποχή στις ευρωεκλογές, έτσι και τώρα μένουν κολλημένοι σε κλισέ απαντήσεις που ίσως να έπειθαν κάποιους παλαιότερα αλλά στη σημερινή φάση δεν αποδίδουν.
Μιλάνε για ενίσχυση του δικομματισμού, για αποπολιτικοποίηση του κόσμου, για αμερικανοποίηση των εκλογών, για πολιτικό ευνουχισμό της δυσαρέσκειας. Ξεχνάνε ότι αυτοί που στις ευρωεκλογές κατηγορούσαν τον κόσμο για... απάθεια είναι οι ίδιοι, θα λέγαμε ακόμη και συστημικοί παράγοντες, που σήμερα εξαπολύουν μύδρους εναντίον της ΕΕ και των Γαλλογερμανών ιμπεριαλιστών. Οι ίδιοι που ζητούν ακόμη και την αποχώρηση από την ευρωζώνη ή και την ΕΕ. Αναρωτήθηκαν πόσο αυτές οι διακηρύξεις -γιατί στην πραγματικότητα περί αυτού πρόκειται- συνάδουν με την εμμονή τους να σπρώξουν τον κόσμο να ψηφίσει και να αναγνωρίσει ένα εγκάθετο ευρωκοινοβούλιο; Πόσο εύκολο θα 'ναι στις επόμενες ευρωεκλογές να αντιπαρατεθούν στην αποχή;
Οσο κι αν προσπαθούν να συνολικοποιήσουν την αποχή δίνοντάς της το χρώμα που βολεύει τον καθένα, είναι σίγουρο ότι σε ένα μεγάλο της ποσοστό η αποχή μεταφέρει μια ποικιλία πολιτικών μηνυμάτων προς όλους.
Για ποια απολίτικη στάση μπορούν να μιλάνε σήμερα απέναντι σε στρώματα λαϊκά που ενεργοποιήθηκαν το Δεκέμβρη του '08, που έδωσαν τη μεγαλειώδη απεργία της 5 Μάη, που μαζικοποίησαν τις φετινές απεργιακές κινητοποιήσεις;
Πώς μπορούν να πείσουν για συμμετοχή και μάλιστα αντι-καλλικράτεια, όταν δεν πάλεψαν το ΟΧΙ στον "Καλλικράτη" στο μαζικό κίνημα αλλά σπεύδουν να τον "καταγγείλουν"... συμμετέχοντας και νομιμοποιώντας έναν κρατικό μηχανισμό (κατά τα ίδια τα λεγόμενά τους) πριν καν στρέψουν τις μάζες σε αντιπαράθεση για τα μέτρα που αυτός τους επιφυλάσσει;
Πώς να πείσουν τα ίδια τους τα μέλη για ανυπακοή, και μάλιστα η ριζοσπαστική Αριστερά για... αντικαπιταλιστική αμφισβήτηση, όταν, ενώ απέναντι στη ΓΣΣΕ και στο φοιτητικό κίνημα αντιπαραθέτουν μια άλλη οργανωτική διέξοδο, στις λαϊκές συνοικίες προκρίνουν τη συμμετοχή στον κρατικό φορομπηκτικό μηχανισμό; Και μάλιστα στην πρώτη του εφαρμογή. Εδώ η αυτοοργάνωση γίνεται δευτερεύον μπροστά στους δημοτικούς ή ακόμη και νομαρχιακούς (;;) θώκους.
Πώς μπορεί να πείσεις να σε ψηφίσουν για τη διεκδίκηση χώρων πρασίνου και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, όταν ο κόσμος έχει καταλάβει ότι δεν γίνεται τίποτε μέσα από διαχειριστικές λογικές και αναπτύσσει ολοένα πιο διευρυμένα μια εξεγερτική διάθεση; Όταν ο κόσμος έχει αποστασιοποιηθεί από τα αστικά κόμματα και δεν έχει πειστεί για την αριστερή απάντηση, που ολοένα αποκαλύπτεται και πιο συμβιβαστική παρά ανατρεπτική; 'Οταν κατανοεί ότι καλείται να συμβάλει σε έναν θεσμό που είναι εντελώς ξεκομμένος από τις ανάγκες του αλλά και από τις δυνατότητες πρόσβασής του στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του;
Είναι λάθος να θεωρεί κανείς ότι ενδεχόμενη μεγάλη αποχή θα σημαίνει εξ' ολοκλήρου πολιτική αμφισβήτηση με αντιστασιακά χαρακτηριστικά. Σίγουρα όμως εμπεριέχει σαφέστατα σημάδια απόρριψης των συστημικών επιλογών που εμπεριέχει ο "Καλλικράτης" και ακόμη περισσότερο αναδεικνύει υγιή στοιχεία απεμπλοκής από το σύστημα και τους εκφραστές του. Ακόμη παραπέρα, είναι σαφής η πιστοποίηση ότι η όποια Αριστερά, που τον καλεί να την ψηφίσει, ΔΕΝ τον πείθει, δεν του αντιστοιχεί γιατί, αντί να τον καλεί στο κεντρικό σύνθημα των Γάλλων εργατών για ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και να βγει στους δρόμους μαχητικά, όπως οι Γάλλοι εργαζόμενοι και η νεολαία, τον ξανασπρώχνει σε κάλπες και τον χρησιμοποιεί σαν δημοψηφικό δείγμα.
Η αποχή με αριστερό πρόσημο έρχεται ακριβώς αυτό να καταγράψει. Την άρνηση του "Καλλικράτη" ως φορέα υλοποίησης του μνημονίου και την ανάγκη να αυτοοργανωθεί στις συνοικίες ο λαός για να αντισταθεί χωρίς να περιμένει τι θα βγάλουν οι κάλπες.
Το αστείο είναι ότι ακόμη κι αυτοί που θα τους ψηφίσουν δεν κρύβουν ότι το κάνουν όχι γιατί περιμένουν κάποιες βελτιώσεις αλλά γιατί απλώς ... η Αριστερά τούς έμαθε να ψηφίζουν όπου και όποτε στήνονται κάλπες, για να διορθώσουν "το λάθος τους" και να αλλάξουν τα πολιτικά δεδομένα. Και το τραγικό είναι ότι, όποτε οι εκλογές αποτέλεσαν σπινθήρα τέτοιων αλλαγών, η ρεφορμιστική Αριστερά τούς έστειλε αδιάβαστους. Οι εκλογές του Αλλιέντε ήταν τέτοια περίπτωση.
πηγή:Προλεταριακή Σημαία
πηγή:Προλεταριακή Σημαία
12 σχόλια:
Σύντροφε, θα ήθελα να ρωτήσω το κείμενο είναι από την Προλεταριακή Σημαία ή του μπλογκ, γιατί θα ήθελα να το αναδημοσιεύσω και δεν θέλω να γράψω λάθος την πηγή.
Για το σύντροφο Ευρύτερο: Το κείμενο είναι από τη Σημαία. Kαι ένα μήνυμα. Μη μασάς! Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!
Όσο για το σύντροφο Τάσο θα του έλεγα τα εξής:
"Η κοροϊδία και τα ψέματα του ΓΑΠ, να απαντηθούν στo δρόμο του αγώνα!"
και
"Φαντάζεστε τι θα γινόταν στη χώρα μας αν όλη η αριστερά, με τις διαφορές της αλλά από κοινού, έριχνε τις δυνάμεις της στο να κινητοποιήσει το κόσμο, τη στιγμή που η επίθεση καλά κρατεί, αντί να τον στείλει στις κάλπες δημιουργώντας του αυταπάτες ότι κάτι μπορεί να αλλάξει με τη ψήφο στους Καλλικρατικούς δήμους και περιφέρειες;"
Είναι από την τελευταία Προλεταριακή Σημαία.
Καλησπέρα σας. Να υποθέσω λοιπόν ότι και στις επόμενες βουλευτικές εκλογές δεν θα πάρετε μέρος και θα καλέσετε τον κόσμο σε αποχή. Δεν κάνω λάθος ε;
Από τώρα ασχολείστε για το τι θα γίνει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές; Εμείς πάντως όχι! Μπορεί να συμμετέχουμε μπορεί και όχι, όταν έρθει η ώρα τους θα τα πούμε. Αν κάποιος θέλει καλοπροαίρετα να ασχοληθεί με τις θέσεις του ΚΚΕ(μ-λ) για το θέμα των εκλογών, ειδικώς και γενικώς, χωρίς να παραμένει σε αυτά που του λένε άλλοι ότι λέμε, υπάρχουν αρκετά κείμενα και στην επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης αλλά και σε τούτο το blog. Πάρτε και καμιά Προλεταριακή Σημαία! Ξλερω δυσεύρετη γιατί τα πρακτορεία δεν την διακινούν και συνεχώς αλλάζουν τα σημεία πώλησης, αλλά κάντε μια προσπάθεια. Θα συμβούλευα, εγώ αυτό προσπαθώ, πριν αντιπαρατεθεί κάποιος με τις απόψεις κάποια συλλογικότητας να μην τις υποθέτει αλλά να τις διαβάζει πρώτα. Και όταν το κάνει να μην απαντάει με άλλα λόγια να αγαπιώμαστε αλλά επί αυτών που διαβάζει ή ακούει τέλος πάντων.
Καλησπέρα σου ανώνυμε των 12.59.
Να υποθέσω λοιπόν ότι αν μας βάλουν να ψηφίσουμε για το διευθυντή της αστυνομίας (όπως κάνουν στην αμερική με το σερίφη) δε θα πρέπει να τολμήσουμε να απέχουμε γιατί θα μας εγκαλέσει κάποιος ανώνυμος με το ατράνταχτο επιχείρημα ότι -άρα- θα πρέπει να απέχουμε από ΟΛΕΣ τις εκλογές. Δεν κάνω λάθος, ε;
Δεν μπορώ να καταλάβω τι διάολο έχουν στο μυαλό τους όσοι υπαινίσονται κάτι για το κατέβασμα του κκε(μ-λ) στις βουλευτικές. Δηλαδή νομίζουν ότι υπάρχει η αυταπάτη στην οργάνωση ότι μπορεί με τις βουλευτικές να βγει και να αλλάξει τα πράγματα, ενώ με τις άλλες όχι και το κάνει για εντυπωσιασμό? Ε λοιπόν αυτοί που δεν αφήνουν εκλογική για εκλογική αναμέτρηση, είτε αυτό είναι συνδιοίκηση,είτε ευρωεκλογές, είτε καλλικράτης, ας αναλογιστούν τη δική τους στάση. Σε μια περίοδο που ο λαός μας έχει τις εκλογές γραμμένες ξέρετε που,αυτοί του δίνουν μόνο μία διέξοδο,τις εκλογές.Θεωρούν δεδομένο ότι ο καλλικράτης θα περάσει σαν νόμος εδώ και πολλούς μήνες,χωρίς καν να προσπαθήσουν να τον ρίξουν και σπέρνουν αυταπάτες για το ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης που υποβαθμίζεται και εξαρτάται από την κεντρική σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό. Ε, λοιπόν γι'αυτό είναι έτσι η κατάσταση στο λαϊκό κίνημα.Γιατί αυτή η αριστερά,εντός και εκτός κοινοβουλίου δεν πιστεύει στο κίνημα,δεν ακούει τον κόσμο και δεν προσπαθεί να τον εκφράσει σε ριζοσπαστικους αγώνες.
Άντε και καλά ψήφια λοιπόν σε όλους σας και να δω τι θα πείτε στους απολυμένους από τους δήμους, "εσύ φταίς που δεν μας ψήφισες" μάλλον.
Λοιπόν επανέρχομαι επειδή ερωτήθηκα. Αγαπητέ σύντροφε αν έχεις τη λογθική που αναφέρει το άρθρο της Σημαίας είναι σχεδόν υποχρεωτικό να καταλήξεις στην αντίληψη ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχεις σε καμμιά εκλογική αναμέτρηση. Δεν μπορώ να κατανοήσω πώς γίνεται το ΚΚΕ (μ-λ) πάντα να απέχει από τις ευρωεκλογές πχ και απ' ότι φαίνεται το ίδιο θα κάνει πια και στις περιφερειακές και να συμμετέχει πάντα στις βουλευτικές. Δηλαδή το κοινοβούλιο μπορεί να εκφράσει καλλίτερα τις ανησυχίες και την πολιτική προοπτική ενός ρέυματος και το δημοτικό συμβούλιο δεν μπορεί; Ο Καλλικράτης είναι το τοπικό κράτος και όταν τα ρεύματα που υπαινίσεστε ότι σπρώχνουν τον κόσμο με το να ψηφίσει να νομιμοποιήσει το εγκάθετο ευρωκοινοβούλιο, τα έλεγαν από τα τέλη της δεκαετίας του 90 δεν μπορείτε να τα κατηγορείτε έτσι. Εσείς δηλαδή όταν συμμετέχετε στις βουλευτικές οδηγείτε τον κόσμο να ανγνωρίσει το θεσμό του κοινοβουλίου και της αστικής δημοκρατίας; Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Αν ισχύει η διαπίστωσή σας για τις εκλογές του Καλλικράτη μία φορά, ισχύει δέκα φορές για τις βουλευτικές. Επίσης ας αντιπαραθέσετε σοβαρότερα επιχειρήματα από αυτά του στυλ "θα ψηφίζουμε και για τους σερίφηδες" ή " τι θα πείτε στους απολυμένους των δήμων" Τέτοιου είδους επιχειρήματα δείχνουν πολιτική φτώχεια.
Από την ανάλυση της Προλεταριακής Σημαίας, βγαίνει ότι στη συγκεκριμένη κατάσταση, στις συγκεκριμένες ακλογές, δεν πρέπει να συμμετέχουμε. Γιατί δε θυμάμαι να είναι θέσφατο για τους κομμουνιστές να συμμετέχουν σε ό,τι εκλογές βγαίνουν.
Είναι, λοιπόν το ίδιο οι εκλογές ενός ιμπεριαλιστικού σχηματισμού, της ΕΕ, με τις εκλογές ενός αστικού κοινοβουλίου; Και αν το ΝΑΤΟ, με τη σειρά του επέλεγε να κάνει εκλογές;
Ναι, στις τωρινές συνθήκες, προς το παρόν, οι κομμουνιστές αξίζει να παρέμβουν (και όχι να συμμετέχουν) στις βουλευτικές εκλογές, και μέσα από αυτή τη συμμετοχή, να αναδείξουν μια κατέυθυνση πάλης. Γιατί διαφωνούμε με τον εκλογικό κρετινισμό του τύπου "φόβισέ τους", "άλλαξε το τοπίο", "άνοιξε έναν άλλο δρόμο". Τίποτε από αυτά δε θα γίνει.
Στις συγκεκριμένες λοιπόν, συνθήκες (Μνημόνιο-ΔΝΤ), στη συγκεκριμένη κατάσταση(Καλλικράτης-διάλυση δήμων), καμιά κατεύθυνση δεν μπορεί να δείξει η συμμετοχή.
Μπορείς να αναδείξεις με τη παρέμβαση σου στις εκλογές αυτές την ανάγκη να μην περάσει ο Καλλικράτης; Μπορείς να δείξεις την ανάγκη ανατροπής του Μνημονίου, τη στιγμή που σύνταγμά μας έχει γίνει το Μνημόνιο και ποκυβέρνηση η τρόικα; Μπορείς βγάζοντας Καλλικρατικούς συμβούλους να δώσεις βήμα για ανάπτυξη αγώνων; Ή μήπως η ελπίδα είναι στη λαϊκή οργάνωση, στις πρωτοβουλίες κοινής δράσης και στη συγκρότηση σωματείων; Γιατί από το καλοκαίρι, δε γίνεται κουβέντα για όλα αυτά σύντροφε! Να γιατί η Αριστερά θα έιναι για ακόμα μια φορά πίσω από τις ανάγκες του λαού.
Ας συνέχιζε η Αριστερά να στηρίζει τα μέτωπα πάλης και δε θα μας πείραζε και τόσο. Βλέπουμε όμως μια διαλυτική κατάσταση στις κοινές πρωτοβουλίες που συμμετέχουμε. Και όταν το τσίρκο (γιατί όλες οι εκλογές στον καπιταλισμό είανι ένα τσίρκο), τελειώσει και η επίθεση συνεχίσει, τότε θα ακολουθήσει η γνωστή ανώμαλη προσγείωση στις ανάγκες της ταξικής πάλης, και θα δούμε την πολιτική φτώχεια του καθενός.
"Το ΚΚΕ(μ-λ), ειδικά σ’ αυτή την κρίσιμη φάση που η επίθεση έτσι ή αλλιώς και στην κυριολεξία δεν πρόκειται να γνωρίσει καμία ανάσχεση, ακόμα και αν «εκτός προγράμματος» στηθούν κάλπες(μη ξεχνάμε ότι όταν πάρθηκε η απόφαση φημολογούνταν και εθνικές εκλογές) , θα δώσει όλες του τις δυνάμεις ενάντια στις εκλογικές αυταπάτες και θα έρθει σε ευθεία αντιπαράθεση με όσες αριστερές δυνάμεις είναι έτοιμες «οικειοθελώς» να «τσιμπήσουν το τυράκι». Το ΚΚΕ(μ-λ) θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να διατηρήσει ζωντανές και δραστήριες τις όποιες επιτροπές αντίστασης οικοδομήθηκαν με κόπο, και θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επιτρέψει την καρατόμησή τους ενόψει καιροσκοπικών και μικροκομματικών επιδιώξεων. Σ’ αυτή τη βάση προκρίνει να αντιμετωπίσει και τις τοπικές και περιφερειακές «αυτοδιοικητικές» εκλογές που θα γίνουν με βάση τον Καλλικράτη. Καταλήγει να απευθύνει εκεί που φτάνει η φωνή του, με όσο πιο αποφασιστικό τρόπο, κάλεσμα στο λαό και τις αριστερές δυνάμεις ΝΑ ΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει μη συμμετοχή στις εκλογές με ψηφοδέλτιο συνεργασίας ή και αυτοδύναμο.
Αυτό που καθορίζει σ’ αυτή τη φάση τη στάση μας δεν είναι οι γενικές μας αντιρρήσεις και εναντιώσεις σε μια «αυτοδιοίκηση» που σταδιακά μετατρέπεται στο μακρύ χέρι της κρατικής εξουσίας, που σταδιακά όλο και απομακρύνεται από το λαό και γίνεται, ουσιαστικά, εχθρός του. Τα στοιχεία αυτά βαθαίνουν εδώ και δεκαετίες και μάλιστα με τον Καποδίστρια ακόμα περισσότερο. Και όμως αυτά από μόνα τους δεν μας οδήγησαν στην καθολική στάση της μη συμμετοχής. Αντίθετα όσο μας επέτρεπαν οι δυνάμεις μας, και κυρίως για να μην υπονομεύσουμε απόπειρες κοινής δράσης σε λαϊκές συνοικίες συμμετείχαμε κάποιες φορές και με ψηφοδέλτιο.
Σ’ αυτή τη φάση λοιπόν, αυτό που εκτιμάμε και καθορίζει τη στάση μας είναι ότι οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις που ακούνε στο όνομα Καλλικράτης, πέραν της ακόμα πιο αντιλαϊκής και απόμακρης από το λαό αρχιτεκτονικής που προβλέπουν για την πάλαι ποτέ αυτοδιοίκηση, γίνονται και ένα από τα βασικά εργαλεία της επίθεσης του συστήματος, που προωθεί ελαστικές εργασιακές σχέσεις, απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, συγχωνεύσεις. Ολο αυτό το αντιδραστικό μίγμα μας οδηγεί να κάνουμε την πρόταση για πλήρη και καθαρή αντίθεση στη μεταρρύθμιση μέχρι τέλους. Ας μην «ανησυχούμε» που η Αριστερά δεν θα έχει εκπροσώπηση στην «αυτοδιοίκηση». Κανονικά, αν ήταν Αριστερά, δεν θα της κόστιζε τόσο, γιατί αντ’ αυτής θα είχε ερείσματα στο λαό.
Θα θέλαμε να κάνουμε μια παράφραση της φράσης που ακούγεται τελευταία «καλύτερα να χάσεις ερείσματα στην αυτοδιοίκηση, παρά να χάσεις κάθε δυνατότητα να ριζώσεις στο λαό».
Οι πρόσφατες εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας, η άγρια επίθεση, η διασύνδεση της με τους οξυμένους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, η υποβάθμιση της θέσης της άρχουσας τάξης στο πλαίσιο του βαθαίματος της εξάρτησης, δημιουργούν όρους σύγκλισης και σύμπλευσης του αντιιμπεριαλιστικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα. Δημιουργούν όρους σύγκλισης των στόχων της σοσιαλιστικής ανατροπής με την κατάκτηση της πραγματικής ανεξαρτησίας. Οσοι από την Αριστερά νομίζουν ότι αυτό που συμβαίνει είναι διάλειμμα, και το ΔΝΤ θα φύγει με ημερομηνία λήξης και θα μας αφήσει να «ασχοληθούμε» ξανά με τα «σωστά» καθήκοντα, είναι γελασμένοι. Αυτό που συντελείται θα αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στη χώρα, στις δυνατότητές της, στον κοινωνικό της ιστό, στη θέση της στο σύγχρονο κόσμο, είτε χρεοκοπήσει φανερά, είτε «κρυφά», είτε έχει νόμισμα το ευρώ, είτε άλλο εθνικό. Γι' αυτό και ο πολιτικός χρόνος αλλά και η ένταση του κινήματος θα γνωρίσουν άλλες διαστάσεις και θα αποκτήσουν άλλα δεδομένα.
Ας είμαστε έτοιμοι να τα αντιμετωπίσουμε!"
Από την απόφαση του Κ.Ο. της οργάνωσης (http://antigeitonies1.blogspot.com/2010/07/blog-post_4745.html)
Kαι συμπληρωματικά. Το ΚΚΕ(μ-λ) δεν έχει καμιά πάγια θέση για συμμετοχή ή όχι σε οποιεσδήποτε εκλογές. Ακόμη και τις ευρωβουλευτικές. Απλά στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θεωρούμε ότι άλλαξε κάτι και ως προς τη Ε.Ε. και ως προς τη θέση της Ελλάδας σε αυτή για να αλλάξουμε και ΄μεις στάση. Αντίθετα τα δεδομένα που μας οδήγησαν και μας οδηγούν κάθε φορά να παίρνουμε την απόφαση της αποχής ενισχύονται.
Από θέση αρχής δε συμμετέχουμε σε όργανα διοίκησης του κράτους. Αυτά που άλλοι τα αποκαλούν συμμετοχικά, έστω και κουτσουρεμένα, και θεωρούν τη συμμετοχή αξιοποιήσημη, εμείς τα αποκαλούμε συνδιοικητικά και η όποια συμμετοχή σε αυτά μόνο αυταπάτες μπορούν να δημιουργήσουν και ανάσχεση στο κίνημα. Από αυτό απορρέει και η ερώτηση του συντρόφου περί "σερίφηδων". Και να μου επιτρέψεται μια προσωπική εκτίμηση ότι οι δήμοι και οι περιφέρειες πλέον και οριστικά σε τέτοια έχουν μετατραπεί. Όργανα περάσματος της κυβερνητικής πολιτικής σε πιο ασφυκτικά πλαίσια σε όλα τα ζητήματα και όχι μόνο σε αυτά που ως τώρα είχαμε συνηθίσει. Με καμιά δυνατότητα παρέμβασης από καμιά αριστερά. Γι΄αυτό και οι όροι και προϋποθέσεις που τέθηκαν από το σύστημα για τη συμμετοχή σε αυτές. Που τόσο πολύ σας παίδεψαν όσους συμμετέχεται.
Η πολιτική φτώχεια είναι κάτι που καθημερινά μπορεί να καταγραφεί. Η καθημερινή λοιπόν στάση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που επιλέγουν να πάρουν μέρος και στις λεγόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές είναι τέτοια που δεν επιτρέπει την αμφισβήτηση της δράσης της. Ούτε επίσης επιτρέπει μπηχτές περί αυταπατών κλπ. Και επειδή όλοι τον Λένιν επικαλούμαστε ας μην το κάνουμε επιλεκτικά. Σε κάθε περίπτωση, η συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, που είναι και της μόδας σαν έκφραση, θα έχει ΔΝΤ ΕΕ καλλικράτη και μνημόνιο και στις επόμενες βουλευτικές και τότε θα περιμένω να δω τι στάση θα κρατήσετε, αν και είμαι σίγουρος.
Δημοσίευση σχολίου