Μέχρι και απαγόρευση κομμάτων ετοιμάζουν!

αυτό φοβούνται!

Την ανάγκη της θωράκισης της εξουσίας του νοιώθει το κεφάλαιο στην Ευρώπη. Έχοντας ως παράδειγμα του τι συνέβει στην Ελλάδα, και όχι μόνο ("Αναφερόμαστε, κυρίως, στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης (...) ή για διαδηλώσεις και αναταραχές που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια αρκετών εβδομάδων το 2009") αλλά και χώρες τις ανατολικής Ευρώπης που απαγορεύονται τα κομμουνιστικά κόμματα ("στην Πολωνία όπου υπάρχει μια απαγόρευση κατά των κομμάτων που χρησιμοποιούν ολοκληρωτικές μεθόδους") την Τρίτη στη κοινοβουλευτική συνέλευση του Συμβούλιου της Ευρώπης, όπου συμετέχουν όλες οι χώρες από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια, θα περάσει ένα ψήφισμα, με τίτλο "Καταπολέμηση του εξτρεμισμού: επιτεύγματα, ανεπάρκειες και λάθη" (εδώ το κείμενο) όπου λίγο ως πολύ καλούνται όλες οι χώρες να υιοθετήσουν ένα ακόμη πιο αυταρχικό πλαίσιο απέναντι στα λαϊκά κινήματα και την αριστερά. Ένα πλαίσιο μπροστά στο οποίο οι διάφοροι τρομονόμοι, με τις όποιες καλοκαιρινές βελτιώσεις τους, και οι τροπολογίες, σαν και αυτή που ψηφίστηκε με αφορμή τον αγώνα των φορτηγατζήδων, θα ωχρειούν!

Στο ψήφισμα αυτό καλούνται οι κυβερνήσεις ακόμη και να απαγορεύσουν οργανώσεις και κόμματα που, όπως λέει αυτοαποκαλούνται ριζοσπαστικές, ενώ στη πραγματικότητα είναι εξτρεμιστικές ("Δεν είναι ασυνήθιστο για τους εξτρεμιστές να θεωρούν τον εαυτό τους ριζοσπάστες"). O ορισμός του εξτρεμισμού κατά το Συμβούλιο είναι η "απόρριψη των βασικών αξιών και των κανόνων του παιχνιδιού σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου"

Συνδέουν μάλιστα την εμφάνιση του "εξτρεμισμού", ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει οι αστοί, με την ίδια τη πολιτική τους αφού μιλάνε για "την αποτυχία του πολιτικού συστήματος στη διασφάλιση της συμμετοχής όλων των τμημάτων της κοινωνίας, την έλλειψη ίσων ευκαιριών, τη φτώχεια, τις διακρίσεις και το συναίσθημα του αποκλεισμού" και για την ανάγκη να ...μελετήσουν "τις επιπτώσεις της τρέχουσας οικονομικής κρίσης στον εξτρεμισμό".

αυτό του τρομάζει!

Οπότε αφού ξέρουν πολύ καλά ότι η επίθεση στους λαούς θα φέρει αναπόφευκτα και τις ανάλογες αντιστάσεις θα πρέπει να θωρακιστούν και καλούν στην εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου μέχρι και του σημείου να εξασφαλίσουν ότι "τα μέτρα που περιορίζουν ή απαγορεύουν τις δραστηριότητες των εξτρεμιστικών πολιτικών κομμάτων είναι σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου". Και συνεχίζει με τη δυνατότητα περιορισμού των όποιων δημοκρατικών ελευθεριών απέμειναν "Η Συνέλευση υπενθυμίζει επίσης ότι, παρόλο που η ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι είναι οι πυλώνες μιας πλουραλιστικής δημοκρατίας, η άσκησή τους μπορεί να περιορισθεί, ιδίως όταν ο περιορισμός αυτός αντιστοιχεί σε μία επιτακτική κοινωνική ανάγκη, όπως είναι η πρόληψη της διασάλευσης της τάξης, η προστασία της ηθικής και η προστασία των δικαιωμάτων των άλλων"

Τα κράτη - μέλη προτρέπονται στην "εισαγωγή του κατάλληλου νομικού πλαισίου και τη συνεπή εξασφάλιση της εφαρμογής" του ψηφίσματος, υπενθυμίζοντας ότι προβλέπονται μέτρα για την απαγόρευση και το σχηματισμό ενός νέου κόμματος, την απαγόρευση να συμμετέχει στις εκλογές και την απαγόρευση να λαμβάνει κρατική χρηματοδότηση.

Τα πράγματα λοιπόν σοβαρεύουν. Κεφάλαιο και ιμπεριαλισμός καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι δεν θα μπορούν για πολύ καιρό ακόμη να περνάνε τη πολιτική τους με την ευκολία που την περνάνε ως τώρα. Ότι κάποια στιγμή, η οποία δεν φαίνεται να είναι και τόσο μακρυνή, οι λαοί θα ξεσπάσουν, θα εξεγερθούν, και ετοιμάζονται. 

Δε πρόκειται για αντιδημοκρατικές παρεκλήσεις του ευρωπαϊκού κεκτημένου, όπως λένε οι ευρωλάγνοι, ούτε αντιμετωπίζεται η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα με την έκφραση ελπίδας - έκκληση προς το σύστημα - ότι στην Ελλάδα δε θα περάσουν αυτά τα μέτρα. Ούτε με τον έμμεσο διαχωρισμό από τις "εξτρεμιστικές" ενέργειες που εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο, ταυτίζοντάς τες με το "πραγματικό λαϊκό κίνημα" για να περάσει τον αυταρχισμό του. Από 'δω και πέρα κάθε ενέργεια, είτε στα "νόμιμα" πλαίσια βρίσκεται είτε όχι, θα αντιμετωπίζεται ως εξτρεμισμός και θα καταστέλεται. Δεν θα αφήνουν περιθώρια σε κανέναν, ακόμη και για την ελάχιστη αμφισβήτηση. 

Αντιμετωπίζεται με την μεγαλύτερη ανάπτυξη των λαϊκών αντιστάσεων, με την πάλη για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού στους λαούς.