Έληξε(;) ο αγώνας των φορτηγατζήδων*

Την απόφαση να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις τους (σύμφωνα με τα πρώτα πρωινά δημοσιεύματα σε διαδικτυακά ΜΜΕ) αποφάσισαν οι φορτηγατζήδες μετά τη χθεσινοβραδυνή τους συνέλευση. Η αντίστασή τους ξεκίνησε ουσιαστικά στα τέλη Ιουλίου με την άγρια καταστολή που δέχτηκαν και κορυφώθηκε τις τρεις τελευταίες εβδομάδες. Οι πιέσεις που δέχτηκαν πολλές. Από τη κυβέρνηση με την καταστολή και τις απειλές για φυλακές και κατάργηση των αδειών. Από τις οικονομικές τους υποχρεώσεις τους που έτρεχαν και γινόταν δυσβάσταχτες. Από τα ΜΜΕ που έκαναν ότι μπορούσαν για να διαβάλουν τον κλάδο έως τον λεγόμενο εμπορικό και βιομηχανικό κόσμο που απειλούσε με μηνύσεις. Ακόμη και η Ε.Ε. μπήκε στο παιχνίδι απειλώντας με κυρώσεις τη ...χώρα! Αλλά και από τη συνδικαλιστική τους ηγεσία που από την αρχή δεν είχε τη διάθεση να τραβήξει τη μάχη ως το τέλος.
Όπως και από τις μεγάλες εταιρίες του κλάδου που, εκτός από τις πρώτες μέρες, το μεγαλύτερο διάστημα των κινητοποιήσεων δεν συμμετείχαν. Αυτοί άλλωστε για άλλος λόγους "κινητοποιήθηκαν" και όχι για τους ίδιους με τους  μικροϊδιοκτήτες.

Στα θετικά των κινητοποιήσεων αυτών ήταν το ότι οι αγωνιζόμενοι κατάφεραν, ως ένα βαθμό, να ξεπεράσουν την επίσημη "ηγεσία" τους παίρνοντας οι ίδιοι την υπόθεση στα χέρια τους μέσω της Επιτροπής Αγώνα. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις Τζωρτζάτου ότι αποσύρεται, πως όσοι θέλουν να απευθύνονται στην Επιτροπή που "έχει αναλάβει" και πως ο ίδιος θα συμμετέχει μόνο στις διαπραγματεύσεις. 

Θετικό και αδιαμφισβήτητο επίσης ήταν ότι οι φορτηγατζήδες είχαν την συμπαράσταση του ελληνικού λαού. Μόνο όσοι παρακολουθούν τα κανάλια και δεν έχουν επαφή με τη πραγματικότητα έχουν διαφορετική άποψη!

Το μεγάλο αρνητικό ήταν η στάση της αριστεράς αλλά και των "ταξικών" σωματείων όλων των εκδοχών. Πέρα από ανακοινώσεις καμιά έμπρακτη προσπάθεια να στηριχτεί ο αγώνας αυτός δεν έγινε.

Μάλλον δε συνειδητοποίησε τη σημασία του αγώνα αυτού. Οι φορτηγατζήδες δώσανε μια μάχη κατά βασικών επιλογών της κυβέρνησης και της Τρόικα που αν πετύχαινε θα άλλαζε το τοπίο. Μια μάχη που, δυστυχώς, είχε ένα νεκρό, πολλούς τραυματίες και κάμποσους συλληφθέντες. Εδώ τα αντανακλαστικά δεν λειτούργησαν όπως, πολύ καλώς, λειτουργούν σε άλλες περιπτώσεις.

Η νίκη τους θα άνοιγε το δρόμο και για άλλες, θα αποδύκνειε ότι ο εργαζόμενος λαός μπορεί να παλέψει και να κατακτήσει! Το βάρος αυτό το ένοιωθαν και οι ίδιοι γι' αυτό και ζητούσαν (απεγνωσμένα;) την αλληλεγγύη από οργανώσεις και σωματεία.

Αλλά βλέπεται επίκειται η μάχη των μαχών στις 7, άντε και 14, του Νοέμβρη όπου ο λαός θα πρέπει είτε να διορθώσει τη ψήφο του, είτε να επιλέξει ποιός θα εκπροσωπεί από τώρα και στο εξής την ριζοσπαστική αριστερά και με ποιό ΠΑΣΟΚ θα συνεργαστεί, είτε να αποδυναμώσει το μπλοκ της εξουσίας αντικαπιταλιστικά. Στο δρόμο δε μπορεί να το κάνει!

Και για να μη τα ρίχνουμε μονίμως στους άλλους και ΄μεις, όλοι όσοι υποστηρίζουμε την ανάγκη ο λαός να πάρει την υπόθεσή του στα χέρια του και να βγει στους δρόμους, αργήσαμε να κινηθούμε στη κατεύθυνση έπρακτης στήριξης των φορτηγατζήδων. 

*Το ερωτηματικό στο τίτλο μπήκε γιατί η Επιτροπή Αγώνα διαχώρησε τη θέση της από την συνέλευση των προέδρων. Σήμερα το μεσημέρι θα καθορίσει τη στάση της και το τι θα κάνει από 'δω και πέρα.