Αποχή από τις εκλογικές εργασίες πραγματοποίησαν το Σαββατοκύριακο 16-17 Οκτώβρη οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, κατόπιν απόφασης της ΠΟΕ ΟΤΑ, με αίτημα την καταβολή εκλογικού επιδόματος. Με προσφυγή στα δικαστήρια του αρμόδιου υπουργού Ραγκούση, η απόφαση για αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες των εργαζόμενων στους ΟΤΑ κρίθηκε την Πέμπτη 14 Οκτώβρη παράνομη. Ολες οι απεργίες οδηγούνται στα δικαστήρια γιατί τρέμει το σύστημα μη βγουν οι εργαζόμενοι από την ησυχία που έχουν επιβάλει οι συνδικαλιστικές ηγεσίες που αποφεύγουν απεργίες, γιατί γνωρίζουν πως ο θυμός των εργαζομένων είναι καζάνι που βράζει. Κι αυτό ακριβώς τους φοβίζει, πως μια απεργία μπορεί να τους χαλάσει το πρόγραμμα.
Στην κινητοποίηση συμμετείχαν οι εργαζόμενοι, παρ’ όλες τις πιέσεις που δέχτηκαν από δημάρχους, αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές, και δεν πέρασε η απαγόρευση του αγώνα. Στη συνεδρίαση της 20 Οκτώβρη αποφασίστηκε αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες όλων των ημερών μέχρι και τις εκλογές -συγκεκριμένα από την παραλαβή, τη μεταφορά και την τοποθέτηση του εκλογικού υλικού και των εκλογικών καλπών καθώς και από τη διεξαγωγή των εργασιών την ημέρα των εκλογών και την επόμενη-, 24ωρη απεργία την Παρασκευή 19 Νοέμβρη, αποχή από τα καθήκοντα, το Σαββατοκύριακο 20 και 21 Νοέμβρη και σύγκληση του Γενικού Συμβουλίου την ίδια μέρα για εκτίμηση και εξέλιξη των κινητοποιήσεων.
Ποια κατάσταση επικρατεί στους ΟΤΑ
Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ είναι δεύτερο χρόνο χωρίς συλλογική σύμβαση εργασίας (υπογράφεται ΣΣΕ από την ΠΟΕ ΟΤΑ για τους εργαζόμενους στους δήμους και τα ΝΠΔΔ των δήμων, με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου), με περικοπές μισθών, αντιμέτωποι με τις απολύσεις που ήδη έχουν αρχίσει με το επιχείρημα της λήξης των συμβάσεων. Οι εργαζόμενοι στις δημοτικές επιχειρήσεις είναι απλήρωτοι έως και 24 μήνες, δεν τους καλύπτει η ΣΣΕ της ΠΟΕ ΟΤΑ, πληρώνονται με τις κλαδικές συμβάσεις του ιδιωτικού τομέα, αντιμέτωποι με τον «Καλλικράτη» που έρχεται φορτωμένος απολύσεις να ιδιωτικοποιήσει ό,τι απέμεινε και να καταργήσει το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Κλείνουν τα 6.000 ΝΠΔΔ στους νέους δήμους, δημιουργούνται 335 νέα, καταργούνται 1.800 δημοτικές επιχειρήσεις και δημιουργούνται 335 ή συγχωνεύονται σε δημοτική επιχείρηση, ΝΠΔΔ και δημοτική επιχείρηση με ομοειδές αντικείμενο. Κλείνουν 46 μονομετοχικές ΑΕ και μπορούν να ανοίξουν 335! Οσα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μπορούν να αυξάνονται. Αποτέλεσμα, η διαμόρφωση νέων οργανισμών, σύμφωνα με τις υποδείξεις του μνημονίου περί μείωσης του δημόσιου τομέα, και οι απολύσεις χιλιάδων εργαζόμενων. Ο οργανισμός μιας υπηρεσίας είναι το εργαλείο εφαρμογής αντεργατικών πολιτικών σε επίπεδο υπηρεσίας.
Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων στις δημοτικές επιχειρήσεις είναι μέσω κοινωνικών προγραμμάτων με ετήσια ανανέωση των συμβάσεών τους ή συμβασιούχοι στα τμήματα αθλητισμού, πολιτισμού, στους παιδικούς σταθμούς και stage. Οι ανακοινώσεις για τη «δυνατότητα ίδρυσης κοινωνικών επιχειρήσεων, μη κερδοσκοπικών, από μια παρέα ανέργων ή απεξαρτημένων χρηστών» του Λοβέρδου μόνο αυτόν μπορούν να ξεγελάσουν, αποκαλύπτουν την απόφαση για ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών, αφού πρώτα παραχωρήθηκαν στους δήμους (παιδικοί σταθμοί, δημοτικά ιατρεία, ΚΑΠΗ…). Ετοιμάζουν νέο πεδίο για τους εργολάβους, ας μη γελιόμαστε, ποιος άνεργος θα βουτηχτεί στα δάνεια ακόμη και αν του τα δίνουν οι τράπεζες για να φτιάξει κοινωνική επιχείρηση; Μεγάλες εταιρείες ήδη ετοιμάζονται για να «αναλάβουν» τις κοινωνικές δομές, ποια παρέα ανέργων θα καταφέρει να πάρει δουλειά όταν απέναντί της θα έχει τους μεγαλοκαρχαρίες εργολάβους που θα έχουν εργαζόμενους χωρίς ασφάλιση, με ψίχουλα;
Ο νόμος για τις προσλήψεις, που ορίζει ότι θα προσλαμβάνεται ένας για κάθε πέντε αποχωρήσεις, με την απαγόρευση των προσλήψεων μέχρι το 2013, οι απολύσεις των εργαζόμενων με stage και συμβάσεις, το γεγονός ότι εδώ και αρκετά χρόνια οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ήταν ανύπαρκτες, αφού τα κενά κάλυπταν οι συμβασιούχοι, οι περικοπές 20% των επιδομάτων, του 13ουου μισθού, το μνημόνιο και 14 της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ που νομοθετήθηκε από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη ΝΔ και ΛΑΟΣ, ο «Καλλικράτης» σαν μέρος και εργαλείο του μνημονίου διαμορφώνουν το τοπίο των εργασιακών σχέσεων, των απολύσεων, των μετατάξεων και των ιδιωτικοποιήσεων στους ΟΤΑ.
Τι πρέπει να γίνει
Εδώ και καιρό έπρεπε να γίνονται συνελεύσεις, να συζητιέται ο «Καλλικράτης» σε σχέση με τους εργαζόμενους και όχι σε σχέση μόνο με το χωροταξικό και τις ενοποιήσεις, να οργανωθούν αγώνες για την ανατροπή του. Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ ξέρουν ότι είναι απέναντι στη σκληρότερη επίθεση, θέλουν και μπορούν να αγωνιστούν και το έχουν δείξει πολλές φορές, όμως απογοητεύονται μπροστά σε κινητοποιήσεις που δεν έχουν στόχο να βγάλουν τον κόσμο στο δρόμο του αγώνα, αλλά να ξεφουσκώσουν την αγανάκτηση.
Στο δρόμο αυτές τις μέρες οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ, οι συμβασιούχοι του ΚΕΠΥΟ, οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ, της «βοήθειας στο σπίτι». Κάθε μέρα θα ξεσπούν απεργίες και διαδηλώσεις σε χώρους δουλειάς και κλάδους. Και επειδή το ξέρουν και το φοβούνται η κυβέρνηση και τα αφεντικά της και οργανώνουν ακόμη πιο άγρια καταστολή, πρέπει οι εργαζόμενοι να βρουν το δικό τους δρόμο, να οργανωθούν με επιτροπές αντίστασης και πάλης στους χώρους δουλειάς, να έχουν στήριγμα, να δημιουργηθούν δεσμοί αλληλεγγύης, κόντρα στον ατομικισμό στον οποίο οδηγεί η ασφυκτική πίεση των μέτρων. Ετσι θα γίνει το πρώτο βήμα.
Δεν μπορούν να περιμένουν τίποτε από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ) που έκλεισαν αγωνιστικές κινητοποιήσεις του κλάδου με συμμετοχή πάνω από 90% τη 14η μέρα απεργίας, για να υπογράψουν μια αύξηση ενός επιδόματος, υποκαθιστώντας το εκλογικό επίδομα και το επίδομα μέσων ατομικής προστασίας. Αυτή η ηγεσία της ΠΟΕ ΟΤΑ, θέλοντας να εκτονώσει την οργή και την αγανάκτηση των εργαζόμενων, θέτει αίτημα την αναδιαπραγμάτευση του εκλογικού επιδόματος. Η ΔΑΣ ΟΤΑ λειτουργεί με τη γραμμή του ΠΑΜΕ, το οποίο, παρά τις μεγαλοστομίες, δεν έχει τολμήσει να δώσει τη μάχη για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης, ενώ επιδίδεται στο κυνήγι της ψήφου, ανάγοντας τις εκλογές του «Καλλικράτη» σε μητέρα των μαχών, μπλοκάροντας χιλιάδες εργαζόμενους σε ένα επικίνδυνο κομματικό παιχνίδι. Η ΑΣΚ ΟΤΑ δεν βρίσκει πού γέρνει η ζυγαριά, πότε με το κίνημα, πότε με τις ηγεσίες, μπερδεύει (τυχαία;) τις ηγεσίες με την αναγκαιότητα ύπαρξης της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας οργάνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος, δεν βάζει πλάτη στο κίνημα, αλλά είναι ετοιμοπόλεμη για τη μητέρα των μαχών.
Ομως, οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τις κάλπες του «Καλλικράτη». Το σύστημα κάνει εκλογές γιατί χρειάζεται τους διαχειριστές, αυτούς που θα τον βάλουν σε εφαρμογή. Οι εργαζόμενοι χρειάζονται την ανάπτυξη της πάλης τους, για να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.
Ο κόσμος θα βγει στους δρόμους, αργά ή γρήγορα. Υπάρχουν, πάνω από όλα, η οργή και η αγανάκτηση των εργαζόμενων που αναζητούν διέξοδο, οι αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων, οι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες που διαδήλωναν στους δρόμους, στις απεργιακές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν πριν από λίγους μήνες.
Οι απεργιακές κινητοποιήσεις πρέπει να πετύχουν. Οι εργαζόμενοι πρέπει να τις κάνουν δικές τους, με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, με επιτροπές αγώνα, απεργιακές επιτροπές για την περιφρούρηση, γιατί θα υπάρχουν πιέσεις. Να σμίξουν μόνιμοι και συμβασιούχοι και να παλέψουν για:
- Την υπογραφή της συλλογικής σύμβασης εργασίας και την εφαρμογή της στις δημοτικές επιχειρήσεις.
- Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
- Μονιμοποίηση των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
- Την ανατροπή των πολιτικών της φτώχειας, της ανεργίας, των απολύσεων, της καταλήστευσης της ζωής τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου