Κλέφτες εγγράφων και άλλες ιστορίες

Οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί: 251287 ξεχωριστά έγγραφα, από 274 αμερικάνικες πρεσβείες και την προϊσταμένη αρχή τους, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που αφορούν την περίοδο από τον Δεκέμβρη του 1966 έως τον Φλεβάρη του 2010, δηλαδή πάνω από 40 χρόνια. Στα έγγραφα οι αυτόματοι καταμετρητές υπολόγισαν πως βρίσκονται τουλάχιστον 261 εκατομμύρια λέξεις. Το περιεχόμενο, στα όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, δεν προσφέρει ιδιαίτερα καινούρια πράγματα. Πολλά από αυτά έχουν γραφτεί με τη μορφή αναλύσεων και άλλα θα μπορούσε κανείς εύκολα να τα υποψιαστεί. Το ερώτημα που προκύπτει είναι όμως ποιοι και γιατί επέλεξαν να κάνουν ή να επιτρέψουν να γίνει μια τέτοιας κλίμακας διαρροή. Η απάντηση δεν είναι εύκολη και πιθανόν να μην κρύβεται διόλου στο περιεχόμενο αυτών των εγγράφων. Άλλο ζήτημα φυσικά η πιθανή χρησιμοποίησή τους από 'δώ και πέρα ή και ο επιλεκτικός εμπλουτισμός τους, όπως υπαινίχθηκε ο Μπρεζίνσκι, ο οποίος προχωρώντας ένα βήμα παραπάνω υποψιάζεται τη δράση μυστικών υπηρεσιών άλλου κράτους.

Αλήθεια, υπάρχει άλλο κράτος πιο ισχυρό και πολυσχιδές σ' αυτό το επίπεδο εκτός από αυτό που υπηρετεί ο εν λόγω κύριος; Σ' αυτό το ηλιακό σύστημα όχι! Και αν ακόμα ήταν έτσι, γιατί απέτυχε να εμποδιστεί η παραπέρα δημοσίευση εδώ και καιρό, μετά τις πρώτες πιο ανώδυνες διαρροές για το Αφγανιστάν και το Ιράκ; Πολύ περισσότερο, πώς δεν κατάφερε να εμποδίσει έναν πρώην Αυστραλό χάκερ και την ομάδα του, που δήθεν με τη συνεργασία ενός Αμερικανού νεαρού στρατιωτικού αναλυτή έκλεψαν μόνοι τους το τεράστιο πακέτο των εγγράφων; Ανοησίες και αμερικανιές χειρίστου είδους. Το ερώτημα λοιπόν παραμένει. Ποιοι και γιατί.
Δεν θέλουμε να κάνουμε τους παντογνώστες αλλά είμαστε αρκετά πεπεισμένοι πως η απάντηση βρίσκεται εντός των συνόρων του κράτους που υπηρετεί με συνέπεια ο κ. Μπρεζίνσκι. Τα σύννεφα είναι πολλά και τα αδιέξοδα πολλαπλά για την αμερικάνικη ιμπεριαλιστική πολιτική, τόσο στο οικονομικό όσο και στο στρατηγικό-πολιτικό πεδίο, για να επιτρέπουν σχεδόν όλους στην Ουάσιγκτον να κοιμούνται βαθιά και ήρεμα, επιτρέποντας στους νεαρούς χάκερ να κλέβουν μυστικά ανενόχλητοι. Ίσα-ίσα το αντίθετο. Σε έναν κόσμο που συνταράσσεται πια κανονικά από τα κύματα των ανταγωνισμών και μαίνονται ακήρυκτοι πόλεμοι στο οικονομικό πεδίο στο έδαφος των αδιεξόδων του καπιταλιστικού συστήματος. Σε στιγμές που τα υπουργεία Οικονομικών και οι Κεντρικές Τράπεζες έχουν μετατραπεί σε κανονικά στρατηγεία πολέμου σε 24ωρη βάση. Είναι ασυγχώρητη πολυτέλεια ο βαθύς ύπνος στα διάφορα Πεντάγωνα, στα υπουργεία Εξωτερικών και στις διπλωματικές αποστολές.


Η απάντηση, αν έτσι έχουν τα πράγματα, θα δοθεί κατά τη γνώμη μας στο όχι πολύ μακρινό μέλλον. Σε μια περίοδο που η μεσοβασιλεία της προεδρίας Ομπάμα δεν φαίνεται να δίνει απαντήσεις, το βάλτωμα στα μέτωπα του Αφγανιστάν και του Ιράκ είναι πασιφανές και οι προκλήσεις σε πολλά επίπεδα μεγαλώνουν μια αναζωπύρωση και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο, η συζήτησης για την κατεύθυνση και τις επιλογές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής δεν προοιωνίζει καλές εξελίξεις.