Επειδή η συζήτηση στην Πρωτοβουλία Σωματείων της Θεσσαλονίκης συνεχίζεται (δυστυχώς) μόνο διαδυκτιακά και «παρεμπιπτόντως», δεν θα ήθελα να αφήσω αναπάντητο ένα χαρακτηρισμό που εξαπολύεται με ιδιαίτερη ιδεολογική ζέση εδώ και καιρό.
Συγκεκριμένα, υποστηρίζεται πως αν δεν έχουμε θέση στην προκήρυξη των σωματείων για το χρέος, την παύση πληρωμών, την εθνικοποίηση των Τραπεζών, αποδέσμευση από την ευρωζώνη δηλαδή ένα πρόγραμμα εναλλακτικής πολιτικής κάνουμε αναρχοσυνδικαλισμό!
Για άλλη μια φορά ο κόσμος με το κεφάλι ανεστραμμένο.
Το ζήτημα δεν είναι αν έχουμε θέση αλλά… τι θέση έχουμε.
Πολύ ωραία λοιπόν, ας καλέσουμε και τη Διεθνή Επιτροπή για το χρέος και ας φτιάξουμε και τη δική «μας» τρόικα, την «τρόικα των εθνών-οφειλετών-, όπως έχει προταθεί, προκειμένου να δούμε πόσα χρωστάει η χώρα και να απαιτηθούμε από τους ιμπεριαλιστές να σοβαρευτούν!
Κατά τ` άλλα ας ζητήσουμε να απαγορευτούν οι απολύσεις από το αστικό κράτος το οποίο οπλίζεται μέχρι τα μπούνια για να αντιμετωπίσει τους τωρινούς και του μελλοντικούς ανέργους γιατί η «τρόικα των εθνών οφειλετών» πολύ σύντομα θα αποδείξει πως το χρέος δεν είναι τόσο μεγάλο όσο υποστηρίζει η τρόικα «των χωρών δανειστών».
Επειδή πλησιάζει η επέτειος της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου και διάφοροι θα ανταγωνιστούν στα αμφιθέατρα και στους δρόμους για το ποιος είναι ο πλέον άγριος «αντικρατιστής», καλόν είναι να υπογραμμιστεί προς «πάσαν κατεύθυνσιν» αυτή η τεράστια διάσταση ανάμεσα στον νεορεφορμιστικό κυβερνητικό λόγο και την δήθεν ριζοσπαστική τακτική.
Φοβάμαι όμως πως οι «μάζες» θα επιμείνουν «αναρχοσυνδικαλιστικά».
Δημήτρης Μάνος
Υ.Γ. δικό μας: Όπως καταλαβαίνετε το κείμενο γράφτηκε κάποιες μέρες πριν. Η ουσία του όμως δεν αλλάζει και γι' αυτό το αναδημοσιεύουμε. Με αφορμή τις συζητήσεις στη πρωτοβουλία της Θεσσαλονίκης γράφτηκε και το κείμενο με τίτλο ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΙ; που δημοσιεύσαμε χθες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου