 |
| ΒΛΕΠΩΝΤΑΣ ΤΑ ΠΛΟΙΑ |
Στην Ηγουμενίτσα, πολιτικοί πρόσφυγες από Αφρική, Μέση Ανατολή και Μεσοποταμία καταφθάνουν, ψάχνοντας αγωνιωδώς ευκαιρία να φύγουν για τον υποτιθέμενο παράδεισο της κεντρικής Ευρώπης. Διαβιούν προσωρινά σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς, κυρίως σε αλσύλια γύρω από το λιμάνι, και περιμένουν τη νύχτα για να κρυφτούν σε νταλίκες στα καράβια που φεύγουν για Ιταλία.
Οι καταυλισμοί είναι πρόχειρα καταλύματα ανάμεσα σε κορμούς δέντρων ή απλώς στρώματα στο χώμα, όπου οι άνθρωποι κοιμούνται στο ύπαιθρο προστατευμένοι από νάιλον. Αυτή τη στιγμή ζουν σε αυτούς τους καταυλισμούς κυρίως νέοι άνδρες (περίπου 500-600) αλλά και ανήλικοι. Ιδιαίτερο ρατσισμό δέχονται οι Ερυθραίοι, Σομαλοί και Σουδανοί λόγω του χρώματος του δέρματός τους.
Εμείς, ως Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Ηγουμενίτσας, θεωρούμε πως η αλληλεγγύη προηγείται και βοηθά να αποκαλυφθούν οι δολοφονικές πολιτικές κυβέρνησης-Ε.Ε.-ΔΝΤ που βάζουν τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο. Προσπαθούμε με τις μικρές μας δυνάμεις να αναδείξουμε τις αιτίες που οδηγούν στη μετανάστευση, στην περιβαλλοντική καταστροφή, τους επεκτατικούς πολέμους, τους εθνικισμούς, που απαιτούν δυνάμεις καταστολής και ελέγχου των συνόρων, καθώς και στρατεύματα κατοχής. Επίσης δεν ξεχνάμε να επισημαίνουμε πως επίτηδες προσπαθούν ορισμένοι να ρίξουν όλα τα δεινά στους μετανάστες για να κρύψουν τα συμφέροντα και τα μεγάλα κέρδη που απομυζούν ολίγοι επιτήδειοι από την εκμετάλλευση του λιμανιού. Δεν είναι τυχαίο ότι προχωρούν οι διαδικασίες για την αποκρατικοποίηση και του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, που εντάσσεται στο γενικό κύμα της απεμπλοκής του κράτους από πολλές ΔΕΚΟ, όπως «διατάσσει» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Περίπου κάθε 18-20 μέρες λειτουργούμε αυτοσχέδιο ιατρείο κοινωνικής αλληλεγγύης κοντά στην περιοχή των καταυλισμών. Στήνουμε στο ύπαιθρο τραπέζι με 2-3 καρέκλες, χρησιμοποιώντας παράλληλα και ένα αυτοκίνητο σαν φαρμακείο. Εξετάζονται όσοι πρόσφυγες το επιθυμούν, οι οποίοι αυτόν τον καιρό πάσχουν από αλλεργικές δερματοπάθειες, αναπνευστικά προβλήματα, τραυματισμούς (π.χ. λόγω ξυλοδαρμών ή πτώσης από ύψος), εγκαύματα, μολυσματικές δερματοπάθειες (όπως ψώρα, ψείρες, ψύλλους) κ.λπ. Οι μετανάστες εξετάζονται κλινικά και γίνονται αλλαγές και περιποιήσεις τραυμάτων όπου χρειαστεί. Προσέρχονται περίπου 70-80 μετανάστες κάθε φορά.
Τα φάρμακα προέρχονται από δωρεές ευαισθητοποιημένων ατόμων, φαρμακοποιών ή συλλογικοτήτων. Πρωτοβουλιακά συνεισφέρουν και ορισμένοι φαρμακοποιοί της Θεσπρωτίας, ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Ιωαννίνων και άλλες συλλογικότητες (από Πάτρα, Αρτα, Αγρίνιο, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Τρίκαλα, Γιάννινα...). Στις αποστολές αλληλεγγύης επίσης διανέμονται από τα μέλη της Κίνησης τρόφιμα και ρούχα. Οι πρόσφυγες και μετανάστες της περιοχής μας βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση. Είναι κυνηγημένοι, ταλαιπωρημένοι ψυχικά και σωματικά, μα το κυριότερο πρόβλημά τους είναι η πείνα. Συχνά βλέπουμε να μας πλησιάζουν υποβασταζόμενοι, λόγω της πολυήμερης ασιτίας τους.
Η ανικανότητα του κράτους, της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και η αδιαφορία των τοπικών φορέων να βοηθήσουν σε μια ανθρωπιστική κρίση που γίνεται όλο και πιο απελπιστική δεν μπορεί μονίμως να δικαιολογείται από την άποψη πως οι πρόσφυγες είναι λαθρομετανάστες και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να διαφύγουν μέσω του λιμανιού. Λένε πως δεν ασχολούνται μαζί τους γιατί δεν θέλουν να νομιμοποιήσουν το πρόβλημα και τους αντιμετωπίζουν σαν αγρίμια που μένουν κυνηγημένοι στο δάσος και ψάχνουν για τροφή στα σκουπίδια.
Ετσι κι αλλιώς τα πράγματα για τους μετανάστες και πρόσφυγες χειροτερεύουν καθημερινά μετά τις δηλώσεις του υπουργού Υγείας που τους ρίχνει ευθύνη για τα χρέη του ΕΣΥ και της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Εχουν ξεσηκωθεί πολλοί, για τους οποίους οι πρόσφυγες αποτελούν εύκολο στόχο, ξεχνώντας συχνά και τις υποχρεώσεις τους σαν εργαζόμενοι στο χώρο της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Γίνεται παράλογος έλεγχος σε αναλώσιμα υλικά (γάζες, βαμβάκια, επίδεσμοι...) των οποίων το κόστος είναι εξευτελιστικό. Επικρατεί στο χώρο ένα καθεστώς μονοδιάστατης επίβλεψης και παρακολούθησης, με στόχο να μετακυλιστεί η ευθύνη για τις πολλαπλές ελλείψεις του ΕΣΥ στους μετανάστες και στα άτομα που τους περιθάλπουν.
Δεν είναι δυνατόν άνθρωποι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας για πολλά χρόνια να πιστεύουν στα αλήθεια ότι οι μετανάστες ευθύνονται για τη θλιβερή κατάσταση και τα χρέη του ΕΣΥ. Τα ίδια άτομα που επικαλούνται τη διάθεσή τους για προσφορά στη δημόσια υγεία και στα δημόσια πράγματα ζητούν να καθοριστεί το εισιτήριο και στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, αψηφώντας ότι οι άνθρωποι που προσέρχονται εκεί συχνά στερούνται ακόμα και της καθημερινής τους σίτισης. Προς το παρόν αυτοί που πεινάνε είναι μετανάστες και πρόσφυγες. Οταν θα πεινάσουνε και οι Ελληνες, άραγε, πού θα θέλουν να τους στείλουν για περίθαλψη;
Χρειάστηκαν λοιπόν 15 μέρες να βρεθεί οδοντίατρος για να φτιάξει τα δόντια σε 18χρονο μετανάστη από τη Σομαλία που έχει μόνο ένα νεφρό. Το Κέντρο Υγείας της περιοχής έχει μεν οδοντιατρείο, το οποίο όμως λόγω έλλειψης υλικών δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Μετά από πολλά τηλεφωνήματα σε υποψήφιους ή μη στις αυτοδιοικητικές εκλογές, μπόρεσε να βρεθεί ένας φιλότιμος οδοντίατρος για να αναλάβει το παιδί που επί 15 ημέρες πονούσε και έπαιρνε αντιβίωση (για να μη μεταφερθεί η μόλυνση στο μοναδικό του νεφρό).
Σε μια εποχή πτώσης αξιών, με φαινόμενα ρατσισμού και βίας, θα πρέπει να στοχεύουμε στις αιτίες που δημιουργούν τέτοιες συμπεριφορές και φαινόμενα και να προσπαθούμε να τις αναδείξουμε και να τις αντιμετωπίσουμε με πολιτικές στήριξης και ενδυνάμωσης των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, υπερασπίζοντας παράλληλα και τον δημόσιο δωρεάν χαρακτήρα της υγείας που καθημερινά βάλλεται.
Παράλληλα πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την απομάκρυνση και την κατάργηση της Frontex, για την κατάργηση της Συνοριοφυλακής, των στρατοπέδων κράτησης προσφύγων και των ναρκοπεδίων, για το δικαίωμα των προσφύγων στην ελεύθερη μετακίνηση και την επιλογή της χώρας προορισμού τους (ενάντια στις επιταγές των διεθνών συνθηκών όπως το Δουβλίνο ΙΙ), για το δικαίωμα των προσφύγων στο πολιτικό άσυλο και για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.
Για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να τους βοηθάμε και να τους κρατάμε ζωντανή την ελπίδα, δεχόμαστε προσφορές ανδρικών ρούχων (παντελόνια, μπουφάν, πουκάμισα, κάλτσες...), παπουτσιών (αθλητικά κατά προτίμηση), κουβερτών. Δεκτή και η προσφορά τροφίμων (ρύζι, μακαρόνια κ.λπ.). Χρειαζόμαστε άμεσα και φάρμακα:
α) αντιβιώσεις (πενικιλίνες-Augmentin, Amoxil-κεφαλοσπορίνες, μακρολίδες...)
β) οφθαλμικά κολύρια (tobradex, dispersadron C, garamat, tears naturale…)
γ) βλεννολυτικά σιρόπια, αντιβηχικά (Amboral, Mucosolvan, Levotuss...)
δ) solution Betadine, οξυζενέ, spray pulvo 47, ελαστικοί επίδεσμοι (για περιποίηση
τραυμάτων)
ε) σταγόνες για τη μύτη (nasal drops otrivin, Dexa Rhina spray…)
στ) κορτιζονούχες (celestoderm, betnovate…) και μη κρέμες, κρέμες για εντριβή
ζ) φάρμακα για ψώρα (Spregal, Benzyl-Benzoate)
η) στοματικά διαλύματα για γαργάρες (hexalen, tantum verde…),
θ) αντιφλεγμονώδη, παυσίπονα...
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Ηγουμενίτσας 16/11/2010
e-mail: antiratsistikihgoum@gmail.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου