Κάποιοι όταν ήταν νέοι πίστευαν πως θα φέρουν τον κόσμο στα μέτρα τους πριν να τους φέρει εκείνος στα δικά του. Ήτανε νέοι, ήταν παιδιά και έτυχε να 'ναι και καλή σοδιά. Τότε που τα μαύρα τα μαλλιά τους τ' ανέμιζε ο αέρας στα ζερβά, στη διαδήλωση (που) σε είδα, μ' απόφαση να προχωράς. Τα μαύρα τα μαλλιά μας κουρεφτήκαν, αραίωσαν, ασπρίσαν και αρχίσαμε να σκεφτόμαστε τη βαρυχειμωνιά. Πολλοί χαθήκαν στην πορεία στου καναπέ τις σιωπηλές διαδηλώσεις. Ζωή με δόσεις.
Είναι όμως έτσι ή απλά ακούσαμε τη τσούλα την ιστορία ότι γεράσαμε και το αποδεχθήκαμε; Γιατί το γήρας δεν φαίνεται στα μαλλιά, στο πιστοποιητικό γεννήσεως. Το γήρας φαίνεται στην καρδιά και στην ψυχή, στο μπαρμπα-Αλέκο που στα 76 του (τότε) κουβαλούσε στα κατσάβραχα της Μεσούντας την πλάκα στη μνήμη του Άρη, και στην οποία καλοθελητές πήγαν με καλέμι και έσβησαν το μ-λ και το αστέρι στο σφυροδρέπανο, οι ίδιοι που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την πλάκα μνήμης Σωτηρίας Βασιλακοπούλου που τοποθέτησαν στο χώρο που παρέμβαιναν τα ΕΑΑΚ στο Πάντειο, και την οποία τα ΕΑΑΚ με τη σειρά τους αποκαθίλωσαν.
Γι' αυτό γεράσαμε, γιατί αντί να τιμάμε τους νεκρούς μας με αγώνες τους χρησιμοποιούμε για μικροκομματικά οφέλη (ο πληθυντικός είναι της Ευγενείας, όχι αυτής του Άδωνι της άλλης).
Γεράσαμε γιατί μας γαμάνε κι εμείς χανόμαστε.
Γεράσαμε για όλα αυτά που γίνονται για μας χωρίς εμάς.
Γεράσαμε γιατί η Αριστερά όλο στρίβει (δεξιά) δια του αρραβώνος.
Γεράσαμε γιατί δεν μάθαμε ποτέ αδελφέ μου να μιλάμε ήσυχα κι απλά.
Γεράσαμε γιατί η αριστερά αντί να φωτίζει σκοτίζει και η μόρφωση που δεν είναι ζήτημα γνώσης αλλά ζωής αντικαταστάθηκε από την ημι(α)μάθεια.
Αλλά ρε πούστη δεν ξοφλίσαμε ακόμη!
Θα συνεχίσουμε να καθόμαστε τα βράδια και να ζωγραφίζουμε πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων την αυριανή ευτυχία του κόσμου. (Βέβαια με την αισθητική της αριστεράς σήμερα το αποτέλεσμα μάλλον χάλια θα είναι αλλά δε γαμιέται)
Γιατί είναι δίκαιο να εξεγείρεσαι.
Γιατί δεν πάει άλλο.
Γιατί εσύ μπορεί να έφυγες νωρίς αλλά εμείς είμαστε ακόμα εδώ.
Γιατί μπορεί να μην έχουμε κατασταλάξει επ' ακριβώς γιατί στράβωσε η δουλειά στο (σοσιαλιστικό) χθες, πως θα ανατρέψουμε το (καπιταλιστικό) σήμερα, ούτε πως θα είναι το αύριο. Αλλά δεν μπορούμε να αντέξουμε άλλο το τώρα.
πηγή: KOKKINO ΠΡΙΣΜΑ
6 σχόλια:
Δηλωνω νεοτατος κομμουνιστης,
χειροτερος απο οτι ημουν στα νιατα μου,τοτε φανταζαν απλοικα τα πραγματα κι οι εχθροι μου,
τοτε επαιζα τα νιατα μου στα ζαρια απο αγνοια,τωρα που δεν εχω να χασω τιποτα περισοτερο απο οτι μου πηραν,θα παρει ο διαολος τον πατερα του ΓΑΠ,τον ΓΑΠ,κι ολους τους αληταραδες,αυτοι θα χασουν πιο πολλα.
Η λέξη κομμουνισμός έχει πεθάνει. Δηλώνω περίφανα αναρχικός.
Δεν πέθανε, τη σκότωσαν, και το φάντασμα της πλανάται ακόμα.
Αναρχικέ υπάρχει πρόβλημα γιατί και οι αναρχικοί δηλώνουν πως παλεύουν για τον κομμουνισμό (όσο τους είχα διαβάσει και καταλάβει), στο πως θα πάμε εκεί μπαίνει η διαφωνία. Άρα άμα έχει πεθάνει ο τελικός στόχος, ποιο το νόημα ύπαρξης του αναρχικού;
Πρίσμα κάνεις λάθος! Οι αναρχικοί δεν παλεύουν για τον κομμουνισμό γιατί κομμουνισμός είναι ένα σύστημα που υπάρχει ακόμα κράτος. Οι αναρχικοί υποτίθεται επιθυμούν την οριστική κατάργηση του. Φυσικά σε ένα ανώτατο στάδιο του κομμουνισμού καταργείται ουσιαστικά το κράτος αλλά
οι αναρχικοί δεν δεχονται τη δικτατορία του προλεταριάτου πριν.
Ας ενώσουμε το κόκκινο με το μαύρο, τον Στάλιν με τον Μπακούνιν.
ο αποπάνω τελικά συμφωνείς με τον Πρίσμα ότι στόχος είναι ο κομμουνισμός ("Φυσικά σε ένα ανώτατο στάδιο του κομμουνισμού καταργείται ουσιαστικά το κράτος")!!!! έκανες ένα κύκλο στον συλλογισμό σου για να παραδεχτείς το ίδιο πράγμα... και να καταλήξεις στο συμπερασμα της ένωσης του Στάλιν ( δικτατορία του προλετα..κτλ κτλ) με τον Μπακούνιν!!!! Πως το κάνετε; αυτό το πράγμα πάντα μένω έκπληκτος, Με όλο το συμπάθειο δεν μπορείς να είσαι και με τον "στάλιν" και με τον μπακούνιν" (και αυτοι για την εποχή τους έδρασαν και έτσι θα πρεπει να αντιμετωπίζονται και όχι ως καρμπόν)
Δημοσίευση σχολίου