Οι αυξήσεις στα εισητήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς (σε μια περίοδο αύξησης της μετακίνησης με αυτά - άρα και των εσόδων τους - μιας και ο κόσμος λόγω της αύξησης της βενζίνης και της μείωσης των εισοδημάτων του τα προτιμά) δεν είναι τυχαίες, ούτε έπεσαν ως κεραυνός εν αιθρία. Εντάσσονται στο συνολικό μπαράζ αυξήσεων σε βασικά προϊόντα και υπηρεσίες, είτε αυτές προσφέρονται από ιδιώτες είτε από δημόσιες υπηρεσίες, που εξανεμίζουν το ήδη χαμηλό εισόδημα του κόσμου της δουλειάς. Μέσα μαζικής μεταφοράς, διόδια, αυξήσεις-φωτιά σε ρεύμα και νερό, εισιτήρια σε νοσοκομεία, αυξήσεις στο ΦΠΑ που εκτινάσσουν στα ύψη τα είδη βασικής κατανάλωσης- όλα στο βωμό για να διατηρηθούν ή ακόμα καλύτερα να αυξηθούν κατακόρυφα τα κέρδη των βιομηχανιών, των εταιρειών, των επιχειρήσεων. Δημόσιες, υποτίθεται, υπηρεσίες που φτιάχτηκαν από το μόχθο, το στέρημα και την άμεση φορολόγηση των εργαζομένων, των μόνων πραγματικών παραγωγών σ’ αυτήν την κοινωνία και που όμως καλούνται να τις πληρώσουν ξανά και ξανά, να υποβληθούν σε δεύτερο και τρίτο χαράτσι! Μίλησε κανείς για κοινωνικό μισθό; Ξεχάστε τον! Η συνειδητή αποδόμηση των κοινωνικών κατακτήσεων από την κυβέρνηση οδηγεί στη ραγδαία εξάπλωση της φτώχειας!
Στο θέμα των ΜΜΜ τα κύρια ζητήματα σε αυτή τη φάση είναι να μη περάσουν οι αυξήσεις αλλά και η επίθεση στα δικαιώματα, των εργαζόμενων σε αυτά. Η απόσυρση του νομοσχεδίου για τις συγκοινωνίες δεν αφορά μόνο αυτούς αλλά και όλους όσους τα χρησιμοποιούν που δεν είναι τίποτ' άλλο από εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες, φοιτητές, μαθητές, συνταξιούχοι, αμεα, άνθρωποι του λαού που μετακινούνται όλες τις ώρες της ημέρας, για οποιοδήποτε λόγο, και όχι μόνο το πρωί ή στο σχόλασμα της δουλειάς τους. Άλλωστε δεν διστάζουν να καταργήσουν ακόμη και τις διευκολύνσεις που προβλέπονταν για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (άτομα με ειδικές ανάγκες, φοιτητές, μαθητές, συνταξιούχοι κ.λπ.) όπως είδαμε με το νόμο του ΟΣΕ που κατάργησε όλες τις μειώσεις εισιτηρίων που προβλέπονταν γι’ αυτές.
Με το νομοσχέδιο αυτό ανοίγουν οι πόρτες της ιδιωτικοποίησης και όλοι θυμόμαστε τι έγινε το '90 - '93 με την ιδιωτικοποίηση της ΕΑΣ που ολόκληρες περιοχές από νωρίς δε καλύπτοταν από συγκοινωνίες γιατί ήταν ...άγονες και κυρίως ασύμφορες για τους ιδιοκτήτες. Αφορά όλους τους εργαζόμενους γιατί η κατάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, οι μειώσεις των μισθών, οι απολύσεις στα ΜΜΜ εντάσσονται στη γενικότερη επίθεση του κεφαλαίου σε ότι έχουν κατακτήσει τα προηγούμενα χρόνια.
Δεν έχει κανένα λόγο ο λαός με τις διάφορες κάρτες, με τις χρονικές και γεωγραφικές ζώνες και ότι άλλο κατεβάσει ο εγκέφαλος των στελεχών του συστήματος, να του πιστοποιεί το κεφάλαιο για το αν μπορεί να χρησιμοποιεί, με ποιό αντίτιμο και πότε τα ΜΜΜ.
Γι' αυτό και το αίτημα για δωρεάν μετακινήσεις για όλους - όλες τις ώρες είναι αίτημα που αφορά το δικαίωμα του λαού να μετακινείται χωρίς να πληρώνει, όπως δικαίωμά του είναι η δωρεάν παιδεία, η δωρεάν υγεία, η ασφάλιση για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις κ.λπ..
Δεν πρέπει, ή δεν θα έπρεπε τουλάχιστον, ούτε και σε αυτή τη περίπτωση να μπαίνουν λογικές ανταποδοτικότητας όπου οι χρήστες της συγκεκριμένης υπηρεσίας θα πρέπει να "δίνουν" κάποιο αντίτιμο. Η πληρωμή του εισιτηρίου, όλων των κοινωνικών υπηρεσιών και αγαθών, είναι ένας άλλος τρόπος να παίρνει το κεφάλαιο πίσω κομάτι του μισθού των εργαζόμενων είτε συλλογικό - κρατικό είναι αυτό είτε ιδιωτικό.
Άλλωστε το αίτημα για δωρεάν μετακινήσεις δεν είναι ουτοπικό ούτε για το καπιταλισμό. Και δεν αφορά αυτό μόνο πόλεις του εξωτερικού, όπου εφαρμόζεται ή εφαρμόστηκε στο παρελθόν, αλλά και στη χώρα μας με τις δημοτικές συγκοινωνίες.
Όχι στο νέο χαράτσι, δωρεάν συγκοινωνίες, άνετες, που να καλύπτουν όλες τις περιοχές όλη τη μέρα για το λαό θα πρέπει να είναι οι στόχοι. Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζόμενων στα ΜΜΜ, να αποσυρθεί το νομοσχέδιο! Όχι στην ιδιωτικοποίηση των μέσων στην Αθήνα. Το εφάρμοσε και ο πατήρ Παπανδρέου έστω και με τη μορφή των χρονικών ζωνών.
Τις υπηρεσίες τις έχει πληρώσει ο λαός διπλά και τρίδιπλα και δε χρειάζεται με κανένα τρόπο και για κανένα λόγο να τις ξαναπληρώσει. Είναι δικαίωμα που πρέπει να το υπερασπιστεί και να το διευρύνει και όχι παραχώρηση από το κεφάλαιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου