Βαθιά το χέρι στην τσέπη καλούνται να βάλουν οι προσερχόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Η επέκταση του εξέταστρου (τρία ευρώ σήμερα με πρόθεση να πάει σύντομα στα πέντε και αργότερα στα δέκα) είναι δείγμα των προθέσεων της κυβέρνησης. Παράλληλα η λειτουργία του όχι μόνο στα περιστατικά κατόπιν ραντεβού αλλά και στα επείγοντα της εφημερίας οριοθετεί μία σταθερή κατεύθυνση. «Το τσάμπα πέθανε», δείχνουν να μας λένε. Όποιος έχει ανάγκη περίθαλψης θα έχει λίγες και ακριβές επιλογές. Η λεγόμενη ανταποδοτικότητα τίθεται επιτέλους σε εφαρμογή. . .
Το κοινωνικό αγαθό της υγείας εμπορευματοποιείται όλο και περισσότερο. Το δικαίωμα στην περίθαλψη μετατρέπεται σε ατομική υποχρέωση του λαού. Το κόστος μετακυλίεται στους ασθενείς και όποιος αντέξει. Ταξική πολιτική, εμφανής στη σύλληψη και την εφαρμογή της. Κυβέρνηση, τρόικα και κεφάλαιο απαιτούν άμεσα διαρθρωτικές αλλαγές και στον τομέα της δημόσιας περίθαλψης. Ο εργαζόμενος θα διπλοπληρώνει, μια φορά στο ασφαλιστικό ταμείο, όπου ανήκει, και μια απευθείας τη στιγμή της ανάγκης, αν θέλει να αναπαράγει την ίδια του την ύπαρξη. Όσο για
τους ανέργους, τους ανασφάλιστους ή τους μετανάστες, αυτοί «απλώς» δεν θα έχουν την παραμικρή φροντίδα, παρά μόνο για τη «σταθεροποίηση» (!!) της υγείας τους. Μετά... το χάος! Σήμερα, σε συνθήκες κρίσης, το κεφάλαιο δεν δίνει ούτε λεπτό για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Άλλωστε αυτή υπάρχει άφθονη στη λεγόμενη αγορά εργασίας. Μπορεί, με άλλα λόγια, να βρει εύκολα και φτηνά «ανταλλακτικά» για τη λειτουργία του συστήματος, την εκμετάλλευση και την άντληση υπεραξίας. Γιατί να επισκευάσει τα «φθαρμένα», λοιπόν;
τους ανέργους, τους ανασφάλιστους ή τους μετανάστες, αυτοί «απλώς» δεν θα έχουν την παραμικρή φροντίδα, παρά μόνο για τη «σταθεροποίηση» (!!) της υγείας τους. Μετά... το χάος! Σήμερα, σε συνθήκες κρίσης, το κεφάλαιο δεν δίνει ούτε λεπτό για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Άλλωστε αυτή υπάρχει άφθονη στη λεγόμενη αγορά εργασίας. Μπορεί, με άλλα λόγια, να βρει εύκολα και φτηνά «ανταλλακτικά» για τη λειτουργία του συστήματος, την εκμετάλλευση και την άντληση υπεραξίας. Γιατί να επισκευάσει τα «φθαρμένα», λοιπόν;Απέναντι σ' αυτή την απάνθρωπη και εντελώς κυνική αντιμετώπιση χρειάζεται η μεγαλύτερη δυνατή πάλη και αντίσταση των εργαζομένων για ένα από τα θεμελιωδέστερα των δικαιωμάτων τους: Το δικαίωμα στη ζωή. Όσο κι αν προσπαθούν να επιβάλουν την ταξική τους πολιτική, οι εργαζόμενοι δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη, που δεν είναι άλλη από “Πλήρης και δωρεάν περίθαλψη για όλους”!
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
πηγή: Προλεταριακή Σημαία

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου