Να ανατραπεί το νομοσχέδιο για τις αστικές συγκοινωνίες ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Aνοιχτή συζήτηση το Σάββατο 22 Γενάρη, στις 3 το μεσημέρι, στο Πολυτεχνείο

Σε αναβρασμό βρίσκονται οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες. Καθημερινές είναι πλέον οι απεργιακές κινητοποιήσεις και οι στάσεις εργασίας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έχοντας πάρει σαφείς εντολές από την τρόικα και έχοντας καταγραμμένη τη συμφωνία της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, οι οποίοι το Δεκέμβρη υπερψήφισαν τα σχετικά με τις ΔΕΚΟ άρθρα του αντεργατικού «πολυνομοσχεδίου» (που πλέον είναι ο νόμος 3899/2010), προχώρησε στην κατάθεση ειδικού νομοσχεδίου για τις αστικές συγκοινωνίες. Νομοσχέδιο που σαρώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων και ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για την εισβολή του ιδιωτικού κεφάλαιου.

Σε πλήρη αντιστοιχία με τις ανατροπές που πρόσφατα ψηφίστηκαν για τον ΟΣΕ και είναι ήδη σε εξέλιξη, το νέο νομοσχέδιο προβλέπει:

- Συγχωνεύσεις των πέντε εταιρειών σε δύο, την ΣΤΑΣΥ Α.Ε. για τις συγκοινωνίες σταθερής τροχιάς (ΗΣΑΠ, Μετρό, Τραμ) και την ΟΣΥ Α.Ε. για όσα μέσα κινούνται στους δρόμους (ΕΘΕΛ, ΗΛΠΑΠ).

- Την κατάργηση των πέντε συλλογικών συμβάσεων και την αντικατάστασή τους από δύο καινούριες των οποίων η διαπραγμάτευση θα γίνει «από μηδενική βάση».

- Την άμεση μετάταξη 1.500 υπαλλήλων μέσα στο 2011. Οι μετατάξεις θα γίνουν στα πρότυπα των μετατάξεων του ΟΣΕ που έστειλε εργαζόμενους σε άσχετα με την ειδικότητά τους πόστα, σε διάφορες περιοχές της χώρας και με μισθό προσαρμοσμένο στο νέο πόστο, πολύ κατώτερο από αυτόν που έπαιρναν στον ΟΣΕ.

- Αύξηση της τιμής των εισιτηρίων. Ήδη έχει ανακοινωθεί ότι από 1^η Φλεβάρη το απλό εισιτήριο αυξάνεται στα 1,20 ευρώ και το εισιτήριο διαρκείας 90 λεπτών για όλα τα μέσα σε 1,40 ευρώ, ενώ η κάρτα απεριορίστων διαδρομών από 35 ευρώ το μήνα αυξάνεται στα 45 ευρώ.

- Εκχώρηση δραστηριοτήτων στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Μέσω των ΣΔΙΤ θα ανατεθούν σε ιδιώτες μια σειρά δραστηριότητες όπως το ηλεκτρονικό εισιτήριο και η τηλεματική, ενώ θα εκχωρηθούν και ακίνητα των οργανισμών (κτίρια, χώροι στάθμευσης κ.λπ.)

- Τη συγκρότηση ειδικού μηχανισμού παρακολούθησης των επιχειρησιακών στόχων. Όπως είναι φανερό, όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν παρά την αρχή της λαίλαπας που ετοιμάζει η κυβέρνηση, αφού -στη βάση των επιταγών του μνημονίου- ανά τρεις μήνες ο μηχανισμός αυτός θα ελέγχει την πορεία των επιχειρησιακών στόχων (έσοδα-έξοδα) και, αν αυτά αποκλίνουν πάνω από 10%, τότε θα λαμβάνονται πρόσθετα μέτρα (νέες απολύσεις, κι άλλες μειώσεις μισθών, νέες αυξήσεις εισιτηρίων κ.λπ.)

Πρόκειται για ένα βίαιο ξερίζωμα όλης της βάσης στην οποία είχαν συγκροτηθεί οι αστικές συγκοινωνίες. Οι έννοιες της κοινωνικής υπηρεσίας και του κοινωνικού αγαθού, συρρικνώνονται σε βαθμό εξαφάνισης, αφού τα πάντα πλέον θα λειτουργούν στη βάση της ανταποδοτικότητας και των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στη βάση του κέρδους. Κέρδος για λογαριασμό του ιδιωτικού κεφαλαίου και των κάθε λογής «δανειστών», σε βάρος του λαού και των εργαζομένων οι οποίοι έχουν πληρώσει διπλά και τρίδιπλα για όλες αυτές τις υπηρεσίες. Αυτή η πολιτική δεν διστάζει να καταργήσει ακόμη και τις διευκολύνσεις που προβλέπονταν για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (άτομα με ειδικές ανάγκες, φοιτητές, μαθητές, συνταξιούχοι κ.λπ.) όπως είδαμε με το νόμο του ΟΣΕ που κατάργησε όλες τις μειώσεις εισιτηρίων που προβλέπονταν γι’ αυτές.

Πρόκειται για μία βίαιη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των περίπου 11.500 εργαζομένων. Είναι βέβαιο ότι οι νέες συλλογικές συμβάσεις θα φέρουν ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις στους μισθούς, συρρίκνωση των δικαιωμάτων, μεγαλύτερη εντατικοποίηση και ανασφάλεια. Σ’ ένα κλάδο που τα κυλιόμενα ωράρια διαλύουν την προσωπική ζωή των εργαζομένων, που μέχρι πρόσφατα ο βασικός μισθός ήταν της τάξης των 250 ευρώ(!!!) και συμπληρωνόταν με διαφόρων ειδών επιδόματα, οι εργαζόμενοι καλούνται να υποστούν ακόμη μεγαλύτερη χειροτέρευση σε όλα τα επίπεδα, έως και απολύσεις.

Το καζάνι βράζει

Γι’ αυτό και δεν φαίνονται καθόλου διατεθειμένοι να υποστούν αυτήν την αντιδραστική εξέλιξη. Έχοντας ήδη υποστεί μία πρώτη μείωση στα επιδόματα την περασμένη άνοιξη, έχοντας δεχτεί νέα μείωση μέσα από το νόμο 3899/2010 για τις ΔΕΚΟ, δεν έχουν την παραμικρή διάθεση να υποστούν αυτόν τον αντεργατικό οδοστρωτήρα που τους αφήνει ξεκρέμαστους σε όλα τα επίπεδα. Γι’ αυτό και μαζικά αποφασίζουν τη συνέχιση και την κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους. Ιδιαίτερα στην ΕΘΕΛ (λεωφορεία), που αποτελεί και τον κύριο όγκο των αστικών συγκοινωνιών (6.000 εργαζόμενοι), τα πράγματα είναι εκρηκτικά, καθώς οι εργαζόμενοι πιέζουν καθημερινά τη συνδικαλιστική τους ηγεσία για συνέχιση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Μαζικές συνελεύσεις, μαζική παρουσία στις διαδηλώσεις και τις απεργιακές περιφρουρήσεις, με αποκορύφωμα την αγνόηση της δικαστικής απόφασης που έκρινε την 24ωρη απεργία της 13^ης Γενάρη ως παράνομη.

Αυτή η επιμονή και η αποφασιστικότητα των εργαζομένων είναι που έχει οδηγήσει τη συνδικαλιστική ηγεσία του κλάδου σε δύσκολη θέση. Σε σωματεία που ελέγχονται κυρίως από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ και σ’ ένα κλάδο με σημαντική δυνατότητα πολιτικής πίεσης, είναι πια φανερή η αδυναμία και η απροθυμία των συνδικαλιστικών ηγεσιών να τραβήξουν των αγώνα μπροστά και να συγκρουστούν με την κυβέρνηση. Με απόψεις που υιοθετούν τη λογική της «εξυγίανσης» και του «εξορθολογισμού

» που με επιμονή προβάλλει η κυβέρνηση, αυτές οι ηγεσίες οδηγούν τον κλάδο με μαθηματική ακρίβεια στην ήττα. Δεν είναι τυχαίο ότι, εδώ και καιρό, κυριολεκτικά εκλιπαρούν την κυβέρνηση για «διάλογο». Ούτε βέβαια είναι τυχαίο το ότι, σήμερα που τα πράγματα έχουν οξυνθεί και οι εργαζόμενοι πιέζουν για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ο Ρέππας ρίχνει το δόλωμα του «διαλόγου» και οι ηγεσίες αυτές βιάζονται να συρθούν και να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις.

Σε αυτόν τον καμβά, ο καθένας με τον τρόπο του, κινούνται και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και της Αυτόνομης Παρέμβασης. Το ΠΑΜΕ, με μια αλλοπρόσαλλη τακτική που αναδεικνύει την απροθυμία του να «μπλέξει» σε χωράφια που δεν είναι ικανό να ελέγξει, αλλά και την πίεση που αισθάνεται από τις αγωνιστικές διαθέσεις των μαζών, απλά ακολουθεί (πότε μαζί και πότε χώρια!). Η δε Αυτόνομη Παρέμβαση, παρά το πιο κινηματικό προφίλ της, δεν μπορεί να κρύψει την πρόθεσή της να κάτσει στο τραπέζι του διαλόγου για τον «εξορθολογισμό» των αστικών συγκοινωνιών. Και αν και δεν το προκρίνει άμεσα, είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα το κάνει.

Ο αγώνας στα χέρια των εργαζομένων

Σε αυτήν την κρίσιμη για τον αγώνα συγκυρία είναι επιτακτική η ανάγκη να αναδειχτεί η κατεύθυνση της συνέχισης και κλιμάκωσης του αγώνα, να ξεσκεπαστεί ο ρόλος αυτής της συνδικαλιστικής ηγεσίας και να γίνει ο αγώνας υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων. Τα δείγματα της δυσαρέσκειας και της οργής για τη στάση αυτής της συνδικαλιστικής ηγεσίας είναι ήδη αρκετά και πληθαίνουν συνεχώς. Και αυτά τα δείγματα πρέπει να αξιοποιηθούν. Για να συντονιστεί ο αγώνας όλων των εργαζομένων του κλάδου. Για να παραμεριστεί η γραμμή της υποχώρησης και του «διαλόγου».

Σε αυτήν την κατεύθυνση, ήδη έχουν ξεκινήσει προσπάθειες από εργαζόμενους σε ΕΘΕΛ, ΗΣΑΠ, ΜΕΤΡΟ και ΟΣΕ, στις οποίες συμμετέχει και η Ταξική Πορεία. Ένα πρώτο κάλεσμα για ανοιχτή συζήτηση είναι για το Σάββατο 22 Γενάρη, στις 3 το μεσημέρι, στο Πολυτεχνείο, με στόχο τόσο να συζητηθεί η κατάσταση όσο και να αναληφθούν πρωτοβουλίες κοινής δράσης.

πηγή: Προλεταριακή Σημαία