17 Φεβρουαρίου 2011

ΝΕΠΑΛ: Ποιος μπορεί αληθινά να άρει το αδιέξοδο;

Η συμφωνία των επτά σημείων που υπέγραψαν στις αρχές Φλεβάρη οι δύο πρόεδροι για λογαριασμό του Ενοποιημένου ΚΚ Νεπάλ(Μαοϊκού) και του ΕΜΛ με στόχο να σπάσει το πολύμηνο κυβερνητικό αδιέξοδο στη χώρα και να σχηματιστεί κυβέρνηση φαίνεται πως από την αρχή αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εφαρμογή της. Η συμφωνία όρισε εντολοδόχο πρωθυπουργό των δύο κομμάτων που πλειοψηφούν στο κοινοβούλιο τον πρόεδρο του ΕΜΛ, Jhalanath Khanal, και περιλαμβάνει εκτός των άλλων την κοινή δέσμευση για την ολοκλήρωση της ειρηνευτικής διαδικασίας με την ένταξη των μαχητών του Λαϊκού Στρατού στον εθνικό και το προχώρημα των διαδικασιών σύνταξης του νέου συντάγματος με πρόνοιες για σοσιαλιστικού χαρακτήρα κοινωνικο-οικονομικούς μετασχηματισμούς, ξερίζωμα της φεουδαρχίας και υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας, της ακεραιότητας και της ομοσπονδιακής μορφής του κράτους.

Η επιμονή όμως του νέου πρωθυπουργού να κρατήσει για το κόμμα του το υπουργείο Εσωτερικών και οι διαφωνίες για την κατανομή των χαρτοφυλακίων δημιούργησαν την πρώτη εμπλοκή και ύστερα από άκαρπες εξαντλητικές διαπραγματεύσεις οδήγησαν τους Μαοϊκούς να ανακοινώσουν την περασμένη Πέμπτη πως δεν θα συμμετάσχουν στην κυβέρνηση αλλά θα συνεχίσουν να τη στηρίζουν κοινοβουλευτικά. Η εξέλιξη αυτή δείχνει να επιβεβαιώνει όσους κριτικάρισαν σαν αναποτελεσματική και θνησιγενή αυτήν την προσπάθεια, είτε από την αριστερά πλευρά είτε από τη δεξιά. Από τα δεξιά, σαφή αρνητική στάση κράτησε το Νεπαλέζικο Κογκρέσο ενώ είναι φανερό πως η συμφωνία ενόχλησε την Ινδία που δεν έχει σταματήσει να προσπαθεί να ελέγξει τις εσωτερικές εξελίξεις στο Νεπάλ και να απομακρύνει τον κίνδυνο ριζικών ανατροπών τόσο στον διεθνή προσανατολισμό της χώρας όσο και στο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα.

Οι εξελίξεις στη χώρα ύστερα από τον δεκαετή ένοπλο αγώνα, τη μεγάλη αντιμοναρχική εξέγερση και τη νίκη των Μαοϊκών στις εκλογές βρίσκονται εδώ και μήνες σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι με πολλούς κινδύνους πισωγυρίσματος και μεγάλα διλήμματα, ειδικά στο πλαίσιο των επαναστατικών δυνάμεων. Αυτή την αντικειμενική πραγματικότητα απηχούν οι πληροφορίες για σημαντικές διαφωνίες στο εσωτερικό του κόμματος, ειδικά μετά την τελευταία μεγάλη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής και οι πρόσφατες προσπάθειες για να υπάρξει έξοδος από το κυβερνητικό αδιέξοδο. Μόνο που σε τέτοιες περιπτώσεις αυτός που πρέπει να μιλήσει είναι ο λαός και οι εργαζόμενοι, αυτοί που ανέβασαν στους ώμους τους το κόμμα στον ουρανό και η μοναδική δύναμη που μπορεί να σπάσει αδιέξοδα και να απαντήσει σε διλήμματα. 
πηγή: Προλεταριακή Σημαία

Δεν υπάρχουν σχόλια: