Μαζικά, απεργιακά, για την οριστική απόσυρση του νομοσχεδίου!
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΑΣ ΤΡΙΤΗ 12-4 μ.μ.
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Στην τελική ευθεία προς την ψήφιση του νέου νομοσχεδίου για τις αστικές συγκοινωνίες, η κυβέρνηση επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους την απόφασή της να το ψηφίσει παρά τις μαζικές αντιδράσεις των εργαζομένων. Σε μια προσπάθεια να καμφθούν οι συνεχιζόμενες αγωνιστικές κινητοποιήσεις που απαιτούν την απόσυρση του αντεργατικού-αντιλαϊκού αυτού νομοσχεδίου, η κυβέρνηση και το Υπουργείο Μεταφορών δεν διστάζουν να απειλήσουν ανοιχτά όσους επιμένουν «να δείχνουν τη γροθιά τους στην κοινωνία». Ανοιχτό έχει αφήσει επίσης και το ενδεχόμενο της επίταξης των εργαζομένων.
Σε αυτό το πλαίσιο τρομοκράτησης εντάσσεται και η κήρυξη της απεργίας της 1ης Φλεβάρη στο Μετρό ως παράνομης με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών. Απόφαση που αγνόησαν οι εργαζόμενοι, πραγματοποιώντας κανονικά την απεργία τους για να βρεθούν αντιμέτωποι με νέες απειλές από την εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας η οποία «διερευνά αν στοιχειοθετείται ποινικό αδίκημα» και ουσιαστικά κρατά τους εργαζόμενους σε ομηρία.
Παράλληλα, όμως, και το «μακρύ χέρι» της κυβέρνησης στα σωματεία του κλάδου των συγκοινωνιών, η ΠΑΣΚΕ, μαζί με τη βοήθεια της ΔΑΚΕ και όχι μόνο, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να σταματήσει τις κινητοποιήσεις. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το συντονιστικό των σωματείων αυτών έχει μπει σε αχρηστία, με πρωτοβουλία των παρατάξεων αυτών. Και μάλιστα τώρα που απαιτείται κλιμάκωση και συντονισμός των αγώνων. Το πρόσχημα είναι γνωστό: ο κλάδος «κρατάει δυνάμεις» για τη μέρα που θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο!
Βέβαια, παράλληλα με αυτά συνεχίζεται και η υπονομευτική προπαγάνδα απέναντι σε όσους επιμένουν στην απεργιακή συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα και καλούν τους εργαζόμενους να πάρουν την υπόθεση στα δικά τους χέρια, βάζοντας στην άκρη τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Την ίδια στιγμή που γίνονται και κινήσεις ανοιχτής διάλυσης των κινητοποιήσεων όπως αυτή που έκανε η διοίκηση του σωματείου της ΕΘΕΛ στην πρόσφατη στάση εργασίας στις 9 Φλεβάρη, στην οποία -ενώ όλα τα υπόλοιπα σωματεία καλούσαν σε συγκέντρωση στην Ομόνοια και κοινή πορεία με τους απεργούς στην Υγεία- αυτοί άφησαν να αιωρείται ένα θολό κάλεσμα για το Σύνταγμα!
Όμως, παρ’ όλα αυτά, οι διαθέσεις των εργαζομένων δεν δείχνουν να έχουν καμφθεί. Στην πρόσφατη γενική συνέλευση της ΕΘΕΛ η μαζικότητα ήταν για άλλη μια φορά πολύ μεγάλη, ενώ η ΠΑΣΚΕ κατάφερε μεν να «πάρει» τη συνέλευση, αλλά με μικρή διαφορά από το κοινό πλαίσιο Ταξικής Πορείας, ΕΑΣ, Ανεξάρτητων, Ανεξάρτητης Παρέμβασης και -κυρίως- αναγκασμένη να προτείνει και αυτή κινητοποιήσεις (έστω στάσεις εργασίας). Πολύ σημαντικό, επίσης, ήταν το στοιχείο ότι η συνέλευση κράτησε πολλές ώρες με αμείωτη μαζικότητα.
Η κυβέρνηση φέρνει το νομοσχέδιο για ψήφιση. Πράγμα που σημαίνει ότι οι απεργιακές κινητοποιήσεις είναι δεδομένες. Όμως, αυτό που δεν είναι δεδομένο και χρειάζεται να παλευτεί είναι η μοιρολατρία και η απαισιοδοξία που σκόπιμα καλλιεργούνται από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Γι’ αυτό και η αγωνιστική δράση πρέπει να συνοδεύεται από διαδικασίες συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων ανάμεσα στους εργαζόμενους. Ώστε να γίνει ξεκάθαρο ότι ο αγώνας δεν γίνεται για την τιμή των όπλων ή για να μην πέσουμε αμαχητί (όπως διαρκώς διατυμπανίζει ο Περισσός) αλλά γιατί η προοπτική νίκης των εργαζομένων και η απόσυρση του νομοσχεδίου είναι και υπαρκτή και μπορετή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου