"....Το πιο εξοργιστικό με την υποκρισία της πράσινης φιλολογίας τους είναι η διακριτική αλλά σαφής προσπάθεια βασικών ιμπεριαλιστών της Ε.Ε. και όχι μόνο να απενοχοποιήσουν την παραγωγή και τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας και να απλώσουν τα πυρηνικά εργοστάσια ακόμη και στα πολύπαθα Βαλκάνια. Πριν αναφερθούμε κάπως πιο αναλυτικά σ’ αυτό το σοβαρό ζήτημα που προκύπτει τελευταία, να υπενθυμίσουμε τις αποφάσεις της Ε.Ε. για τη διαμόρφωση ενιαίου δικτύου μεταφοράς και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και τις πολιτικές και τις πιέσεις στην κατεύθυνση της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας προς όφελος των ισχυρών μονοπωλίων της Ε.Ε....."
".... Το σίγουρο είναι πως η Ελλάδα και συνολικά τα Βαλκάνια γίνονται σταυροδρόμι του λυσσαλέου και επικίνδυνου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, που με στόχο την υπηρέτηση των συμφερόντων του έχει ναρκοθετήσει και υποδουλώσει τα Βαλκάνια. Σ’ αυτά τα πλαίσια της υποδούλωσης και της ιμπεριαλιστικής λεηλασίας εντάσσονται και οι σχεδιασμοί για τα πυρηνικά εργοστάσια που σε λίγο θα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια σ’ όλες τις βαλκανικές χώρες...."
"....Στη συγκεκριμένη περίπτωση των πυρηνικών εργοστασίων στα Βαλκάνια, όπως και σ’ αυτά στην Αίγυπτο, στην Τουρκία και πάει λέγοντας, δεν μιλάμε απλά για κινδύνους που έχουν πάντα τα πυρηνικά εργοστάσια ακόμη και στις χώρες του αναπτυγμένου βορρά. Στα Βαλκάνια, όπως και αλλού, ένας λόγος που οδηγεί τις πυρηνικές δυνάμεις να επενδύουν είναι το μειωμένο κόστος και όχι μόνο από άποψη εργατικών. Αλήθεια, ποια αστική τάξη των Βαλκανίων είναι σε θέση να απαιτήσει τις στοιχειώδεις έστω προδιαγραφές ασφάλειας για τη λειτουργία πυρηνικών εργοστασίων; Ισως το μικρότερο πρόβλημα να είναι η σεισμικότητα, αν αναλογιστούμε τους ληστρικούς όρους δράσης του ξένου όπως και του ντόπιου κεφαλαίου στη χώρα μας. Και ας μην εφησυχάζουμε από το γεγονός ότι για την ώρα στη χώρα μας δεν τίθεται άμεσα ζήτημα στησίματος πυρηνικών εργοστασίων…
Η συζήτηση για τη λείανση του εδάφους έχει ανοίξει… Αλλωστε οι ντόπιοι και ξένοι μνηστήρες της Δ.Ε.Η. και των φιλέτων της ενεργειακής αγοράς στη χώρα μας δεν βλέπουν άσχημα την ιδέα να εισάγουν το ρεύμα από βορρά. Πάντως είναι ύποπτο αν όχι προφανές το γιατί δεν ενοχλείται η ελληνική αστική τάξη από τα πυρηνικά εργοστάσια που περικυκλώνουν τη χώρα μας.
Είναι σίγουρο πως μια σειρά χοντρά παιχνίδια είναι σ’ εξέλιξη στο ζήτημα της ενέργειας στη χώρα μας. Οι παίχτες είναι πολλοί, ισχυροί, εντός και εκτός και αδίστακτοι. Σε μια σειρά βαλκανικές χώρες τα τελευταία χρόνια έχουμε συνεχείς, βασανιστικές για τους λαούς , διακοπές ρεύματος. Φέτος το καλοκαίρι απειλείται και η χώρα μας…
Οταν δεν μπορούν να μας πείσουν με τις πράσινες ευαισθησίες τους, προσπαθούν να μας εκβιάσουν με τον κυνικό ρεαλισμό τους. Ομως για την πραγματικότητα της ενεργειακής σπατάλης, για την έλλειψη σχεδιασμού έξω από τα ληστρικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, για τη συγκέντρωση του πληθυσμού στις τερατουπόλεις-καμίνια δεν ευθύνεται ο λαός. Ο λαός δικαιούται στην εποχή μας την κατανάλωση ενέργειας για μια ποιότητα ζωής, χωρίς να εκτίθεται σε κινδύνους ούτε να πνίγεται στους ρύπους. Και αυτό δεν είναι ζήτημα τεχνολογίας, που αυτή υπάρχει και εξελίσσεται, αλλά είναι κυρίως ζήτημα πάλης και σύγκρουσης με τις πολιτικές και το σύστημα της εξάρτησης και της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.
Ο λαός αντιστάθηκε και αντιστέκεται στο ξεκλήρισμα της αγροτιάς και τότε ο Πάγκαλος μιλούσε για τανκς, ο Αντρέας για ανταρσία και το Κ.Κ.Ε. μοίραζε γαρίφαλα στην αστυνομία. Αυτοί συνεχίζουν το έργο τους με συνέχιση της αντιαγροτικής πολιτικής, με νέους Καποδίστριες, ενώ για τους εργαζόμενους της πόλης μελετάνε πώς θα τους πετάξουν τώρα το καταλυτικό για να τους ξαναχρεώσουν για το υβριδικό. Στήνουν φιέστες στα καμένα, παίζουν με τον πόνο του λαού όταν έρθει πάλι το καλοκαίρι και οι δυνατότητες πυρόσβεσης παραμένουν στα περσινά άθλια επίπεδα.
Αυτή είναι η αστική τάξη και η ευαισθησία της για το περιβάλλον. Αυτό είναι το βάρβαρο και εφιαλτικό ιδιαίτερα στις μέρες μας καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα. Είναι καιρός οι δυνάμεις του κινήματος και της πραγματικής Αριστεράς να χαλάσουν τη σούπα των αταξικών και απολίτικων υποκριτικών δράσεων για το περιβάλλον που στήνουν οι εκπρόσωποι του συστήματος, οι Μ.Κ.Ο. τους και από κοντά στο ίδιο αταξικό πνεύμα και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ιδιαίτερα στο ζήτημα του στησίματος πυρηνικών εργοστασίων στη χώρα μας και στα Βαλκάνια είναι ένα ζήτημα που πρέπει ν’ αντιμετωπίσουν οι λαοί των Βαλκανίων στο πλαίσιο της κοινής πάλης τους ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση-υποδούλωση.
Το αν η χώρα μας ή η Τουρκία ή όποια άλλη βαλκανική χώρα γίνεται ενεργειακό σταυροδρόμι μπορεί να είναι μια επιτυχία για την αστική της τάξη. Είναι άλλωστε τέτοια η φύση και ο χαρακτήρας των αστικών τάξεων της περιοχής, που συνηθίζουν να δρουν τυχοδιωκτικά, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα (αν κάποια τμήματα δεν αδιαφορούν κιόλας) τους κινδύνους που δημιουργούν για τις χώρες και τους λαούς τους. Για τους λαούς όμως οι ενεργειακοί κόμβοι συχνά κοστίζουν αίμα, ενώ ειδικά τα πυρηνικά εργοστάσια στη χώρα μας και στα Βαλκάνια της αστάθειας, των συγκρούσεων και της υποδούλωσης είναι ένας πραγματικός εφιάλτης. Και επειδή η συζήτηση όπως είπαμε άνοιξε, εμείς αντιγράφουμε από το αφιέρωμα στο «Ποντίκι» της 15/5 τα στοιχεία που παραθέτει σε σχέση με τις επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων παγκόσμια από τις λίγες τελευταίες δεκαετίες χρήσης των πυρηνικών, στρατιωτικών και ειρηνικών.
- 500 εκατομμύρια αποβολές
- 5 εκατομμύρια θάνατοι νεογέννητων
- 376 εκατομμύρια καρκίνους
- 235 εκατομμύρια γενετικές βλάβες
- 587 εκατομμύρια τερατογενέσεις
- 5 εκατομμύρια διανοητικές καθυστερήσεις.
Τα στοιχεία που προκύπτουν από έρευνες αμερικάνων και ρώσων επιστημόνων μιλάνε για 1,5 δισ. ανθρώπους που πέθαναν ή σακατεύτηκαν από τη χρήση πυρηνικής ενέργειας…
Οχι, δεν τα έχουμε με την πυρηνική τεχνολογία, ούτε με καμιά τεχνολογία γενικά. Ούτε έχουμε κάποια πρόταση για το ποια θα ήταν η πιο ενδεδειγμένη για το λαό πηγή ενέργειας σήμερα.
Σε μια κοινωνία που θα λειτουργούσε με κινητήρια δύναμη και στόχο την κάλυψη των αναγκών του ανθρώπου και όχι το καπιταλιστικό κέρδος, θα μπορούσαμε να δούμε πράγματι ένα πλαίσιο ορθολογικής, ασφαλούς, ισόρροπης και αειφόρου χρήσης του πετρελαίου, του κάρβουνου, του αερίου, σίγουρα των Α.Π.Ε., ίσως και του ουρανίου. Θα μπορούσαμε επίσης να δούμε στα σοβαρά το πέμπτο καύσιμο που είναι η εξοικονόμηση καυσίμου…
Ομως ο καπιταλισμός αγωνιά να πουλήσει και πουλάει και τα πέντε καύσιμα με μόνο κίνητρο το κέρδος… ανεξάρτητα αν αυτό οδηγεί στη λεηλασία της φύσης, αν στερεί τα στοιχειώδη και την τροφή ακόμη από τους λαούς και αν εκθέτει την ανθρωπότητα σε εφιαλτικούς κινδύνους.
Σ’ ό,τι ιδιαίτερα αφορά τους βαλκανικούς λαούς, είναι κοινή η μοίρα μας. Ή θα παλέψουμε τους κοινούς εχθρούς, που είναι οι κάθε λογής ιμπεριαλιστές, προκειμένου αυτή η κοινή πάλη να βάλει παρακαταθήκες συνολικά για τη ζωή μας και το μέλλον μας από κάθε άποψη, ή θα υποταχτούμε στους εθνικισμούς και στους τυχοδιωκτισμούς των αστικών τάξεων που ανοίγουν το δρόμο στην ιμπεριαλιστική υποδούλωση, μ’ ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Τόσο ο πυρηνικός εφιάλτης που θέλουν να στήσουν οι ιμπεριαλιστές στην περιοχή, με την αποδοχή και την υποδοχή των ντόπιων αστικών τάξεων, όσο και κυρίως ο εφιάλτης του πολέμου που τροφοδοτεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν επιτρέπουν ταλαντεύσεις απέναντι σε δυσκολίες ούτε άλλες καθυστερήσεις."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου