Ανωνυμία των blogs και διάλογος στην Αριστερά

Τα ιστολόγια (blogs στη ...γλώσσα μας) και γενικά το διαδύκτιο αποτέλεσαν μια καλή ευκαιρία να διαδωθούν απόψεις οργανώσεων, κομμάτων και ανένταχτων αγωνιστών που σε άλλη περίπτωση θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο ή και αδύνατο, πόσο μάλλον η επαφή με απόψεις και επαναστατικές οργανώσεις απομακρυσμένων ή και κοντινών περιοχών του πλανήτη. Ακόμη και στο θέμα της ενημέρωσης ή και γρήγορου συντονισμού για γεγονότα που τρέχουν το διαδύκτιο μας έχει βοηθήσει αρκετά.

Πολλοί του αποδίδουν μαγικές διαστάσεις φτάνοντας στο σημείο να θεωρούν ότι ήρθε, ή έρχεται, το τέλος των εφημερίδων και των εντύπων φτάνοντας πολλές φορές να το θεωρούν ως τον αντικαταστάτη ακόμη και των οργανώσεων. Η υπερβολή στις μέρες μας έχει φτάσει στο σημείο να πιστεύουν κάποιοι ότι αν δεν υπήρχε το διαδύκτιο και το facebook δεν θα γινόταν οι εξεγέρσεις στις αραβικές χώρες! (Yπάρχει, βέβαια, και η άλλη διάσταση της επιφυλλακτικότητας ή και δαιμονοποίησης του διαδυκτίου που επίσης είναι λάθος).
Δε ξέρω ποιό θα είναι το μέλλον του αστικού τύπου αλλά ως αναφορά την αριστερά και ιδιαίτερα την επαναστατική τα έντυπα δεν έχουν τελειώσει, πόσο μάλλον οι οργανώσεις. Σε ένα επόμενο κείμενο θα τοποθετηθούμε πιο αναλυτικά σε αυτά τα ζητήματα.

Εδώ θέλω να επισημάνω το γεγονός ότι η κατάσταση με την έως τώρα ελεύθερη διακίνηση των επαναστατικών απόψεων κάθε απόχρωσης ενοχλεί το σύστημα. Ψάχνουν διεθνώς τον τρόπο για να περιορίσουν έως και να φιμώσουν αυτές τις φωνές. Τα παραδείγματα κάμποσα. Κλείσιμο το διαδυκτίου, φιλτράρισμα απόψεων, περιορισμός του τι και πόσο μπορεί κανείς να επισκεφθεί είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα όπου οι λαοί βρίσκονται σε κίνηση, το μεγάλο πρόβλημα είναι ο διεθνής συντονισμός στη "διαδυκτιακή καταστολή". 

Στη χώρα μας το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι ανεπιτυχείς, μέχρι τώρα, προσπάθειες φίμωσης του Indymedia, οι μηνύσεις σε ιστολόγια, που όσο πάει και αυξάνονται, και το τελευταίο καιρό το (ξανα)φούντωμα της συζήτησης περί ανωνυμίας. Είναι ξεκάθαρο ότι το σύστημα ενοχλείται από την ύπαρξη της πληροφόρησης (σε αντίθεση με την συσκότηση της επίσημης ενημέρωσης) και δημιουργεί το έδαφος για τον περιορισμό της, έως και κατάργησής της. Χρησιμοποιεί "υπαρκτά" προβλήματα συκοφαντιών και υβριστικών δημοσιευμάτων σε ιστολόγια, που όμως κατά κύριο λόγο είναι δικά του! Συνήθως τα έχουν άνθρωποι που είναι στο σύστημα με τα μπούνια. Είναι γνωστό το παράδειγμα του πάλαι ποτέ μεγαλύτερου blog, το οποίο δε δίστασε να στοχοποιήσει αγωνιστές με αφορμή την υπόθεση Marfin πέρυσι.

Η ανωνυμία στα blog ή στις ιστοσελίδες διαλόγου είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη. Βοηθάει να εκφραστούν και να διαδωθούν απόψεις που για πολλούς και διάφορους λόγους δεν θα γινόταν αλλιώς. Λόγους που δεν αφορούν μόνο το φόβο του συστήματος και της στοχοποίησης ανθρώπων από μεριάς του. Άλλωστε και αυτό σχετικό είναι γιατί αν θέλουν να βρουν κάποιον μέσω διαδυκτίου οι τρόποι υπάρχουν!

Αφορμή γι΄ αυτό τον (μακρύ) πρόλογο είναι το ενδιαφέρον κείμενο που ακολουθεί και το βρήκαμε στο blog Κόκκινος Τύπος: 

Οι τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής και κυρίως η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών προκαλούν τις τελευταίες δεκαετίες ανακατατάξεις στη σφαίρα της καπιταλιστικής παραγωγής. Η σπουδαιότητα της τεχνολογικής καινοτομίας, άλλωστε, ιστορικά αποδεικνύεται. Η ατμομηχανή, η μηχανή εσωτερικής καύσης, η ανάπτυξη των σιδηροδρόμων, ο τηλέγραφος και το τηλέφωνο, αποτέλεσαν την καύσιμη ύλη της λοκομοτίβας των βιομηχανικών επαναστάσεων, καθώς συνέβαλαν στην ολοκλήρωση και εμφάνιση διακριτών τεχνολογικών παραδειγμάτων παραγωγής και μεταφοράς των προϊόντων.

Η ανάπτυξη του κλάδου των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ), δημιούργησε ταυτόχρονα τις προϋποθέσεις για την αλλαγή του τρόπου ενημέρωσης. Σταδιακά υποβαθμίζεται ο ρόλος της εφημερίδας, της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, ιδίως στις μικρότερες και περισσότερο εξοικειωμένες με την χρήση των νέων τεχνολογιών ηλικίες. Διευρύνεται η χρήση μέσων ενημέρωσης – χειραγώγησης των εργαζομένων και της νεολαίας. Παράλληλα, όμως, σε ασύγκριτα μεγάλη κλίμακα δίνεται η δυνατότητα οργάνωσης ή/και ανάπτυξης ενός τεραστίων διαστάσεων δικτύου αντι -πληροφόρησης. Αυτή η δυνατότητα είναι μεγαλύτερη σε σχέση με το παρελθόν εξαιτίας του χαμηλού κόστους και της ταχύτητας μετάδοσης της πληροφορίας. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η σημερινή δυνατότητα με την αντίστοιχη σε άλλες εποχές, όπου το βασικό μέσο αντι - πληροφόρησης υπήρξε ο «τύπος» με το απαγορευτικά υψηλό κόστος και την δυσκολία πρόσβασης στα κανάλια διανομής.

Το email, το facebook, το twitter, τα blogs αποτελούν τα δημοφιλέστερα μέσα πληροφόρησης και αντι – πληροφόρησης με μεγάλη διεισδυτικότητα σε ευρύτερα τμήματα (ιδίως) νεολαίας και εργαζομένων, τα οποία στηρίζουν τη λειτουργία τους (τουλάχιστον στην περίπτωση των blogs) κατά βάση στην ανωνυμία (ή τη χρήση ψευδώνυμων). Στις πρόσφατες (ή/και σε εξέλιξη) εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο έχουν παίξει σημαντικό ρόλο. Αλλά και στην περίπτωση του κινήματος στην Ελλάδα, αποτελούν μέσω πληροφόρησης και διαλόγου.   

   

Εξαιτίας της μεγάλης διεισδυτικότητας  τους η άρχουσα τάξη κατά περιόδους έχει προσπαθήσει (και θα το κάνει πάλι) να περιορίσει τη χρήση τους. Βάλλει ενάντια στην ανωνυμία των blogs, δηλαδή, ενάντια στην προϋπόθεση λειτουργίας και διεισδυτικότητάς τους.

Τα blogs στην αριστερά  

 

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως υπάρχουν εκατοντάδες blogs τα οποία λειτουργούν από αγωνιστές της αριστεράς και του κινήματος και χιλιάδες άλλα πολιτικά blogs όλων των αποχρώσεων. Σε αυτά τα blogs μπορεί να δει κανείς από πρώτο χέρι της απόψεις των πολιτικών οργανώσεων αλλά και τις απόψεις των μελών και των ανένταχτων αγωνιστών που «υπερβαίνουν τα επιτελεία». Στα εν λόγω blogs ο διάλογος γίνεται κατά βάση ανώνυμα και καλώς κατά τη γνώμη μας. Άλλωστε, αυτό που σε τελευταία ανάλυση έχει σημασία δεν είναι η υπογραφή του κειμένου αλλά το περιεχόμενό του.

Την ανωνυμία, κατά τη γνώμη μας, οφείλουν οι «bloggers της αριστεράς» να τη διαφυλάξουν ως κόρη οφθαλμού και να μην την δυσφημούν. Κατάργηση της ανωνυμίας θα σημάνει σίγουρα περιορισμό των blogs και κατ’ επέκταση της διεισδυτικότητάς τους και της αντι - πληροφόρησης. Ωστόσο, μιλώντας για ανωνυμία προφανώς και δεν εννοούμε να γράφει ο καθένας ότι θέλει, δυσφημώντας, λοιδορώντας, αντιλήψεις ή και συγκεκριμένα πρόσωπα αγωνιστών (δίνοντας ταυτόχρονα έστω και μη συνειδητά πληροφορίες σε κάθε λογής μηχανισμούς). Η ανωνυμία μπορεί να είναι αποδεκτή στο βαθμό που εντάσσεται στα πλαίσια ενός επαναστατικού συντροφικού πολιτισμού διαλόγου και αντιθέσεων. Θα μπορούσαμε να συμπυκνώσουμε την άποψή μας στο εξής:

«Να γράφεις τόσο ελεύθερα σαν να μην πρόκειται να σε διαβάσει ποτέ κανείς. Να γράφεις ανώνυμα σαν να ξέρουν όλοι ποιος είσαι»     

Επίλογος     

Παρά τα αρνητικά - ευτυχώς περιορισμένα σε έκταση – παραδείγματα κακής (ή/και συκοφαντικής) χρήσης της ανωνυμίας, υποστηρίζαμε και θα υποστηρίζουμε την ύπαρξη και τη διεύρυνση των blogs καθώς και την χρήση της ανωνυμίας τους. Άλλωστε, το υπερασπιζόμαστε στην πράξη με τη λειτουργία του παρόντος ιστολογίου.

Κάθε προσπάθεια φίμωσης των bloggers από την πλευρά της αστικής πολιτικής και του κράτους που την υπηρετεί, θα μας βρίσκει κάθετα αντίθετους. Κάθε προσπάθεια κακόβουλης χρήσης της ανωνυμίας σε βάρος αντιλήψεων και αγωνιστών της αριστεράς, επίσης. 

Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια, ατομική ή συλλογική, η οποία προωθεί το διάλογο και την αντιπαράθεση εντός των ρευμάτων της αριστεράς ή της αντιπαράθεσης με όλα τα άλλα ιδεολογικά και φιλοσοφικά ρεύματα. 

Η ανωνυμία είναι δύναμη. Δεν την συκοφαντούμε, την υπερασπιζόμαστε!