Τα πρώτα δείγματα αυτών που βγήκαν στη δημοσιότητα δεν θα μπορούσαν να είναι τίποτ' άλλο από τη διαστρέβλωση της ιστορίας προσαρμοσμένη στη συκοφάντηση του κινήματος με την αμέριστη βοήθεια παλιών και νέων "ανανεωτών" του κινήματος.
Γιατί μπορεί να μας λένε ότι το κομμουνιστικό κίνημα είναι παροχημένο αλλά εξακολουθούν να φοβούνται την αναγέννησή του. Όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά γιατί τους τρομάζει να ξαναθυμηθούν οι λαοί το πως κατέκτησαν ότι κατέκτησαν στο παρελθόν, φοβούνται μη τυχών ξαναθυμηθούν ότι φτάσανε να καταργήσουν μέχρι και την εξουσία τους. Όσοι λέμε ότι εξακολουθούμε να βαδίζουμε στα χνάρια των επαναστατικών παραδόσεων του κομμουνιστικού κινήματος έχουμε μεγάλη ευθύνη στην αποκατάσταση της αλήθειας. Έχουμε μεγάλη ευθύνη στο να φροντίσουμε να γνωρίσει η νεολαία, αλλά και οι
μεγαλύτεροι, για το τι πραγματικά έγινε. Όπως και έχουμε μεγάλη ευθύνη να σταθούμε κριτικά και με αυστηρότητα απέναντι σε λάθη και επιλογές του παρελθόντος. Αν μη τι άλλο κάτι που μας άφησε ο προηγούμενος αιώνας είναι το πλεονέκτημα της εμπειρίας, κάτι που δεν το είχαν οι επαναστάτες στη Ρωσία, την Κίνα και όπου αλλού έγινε η πρώτη απόπειρα να πάρουν την εξουσία οι εργάτες. Μια εμπειρία που πρέπει και μπορούμε να την αξιοποιήσουμε στις μάχες που δίνουμε και θα δώσουμε στο μέλλον. Μια εμπειρία που λέει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και ευθύγραμμο. Δεν είναι δυνατόν να αφήσουμε τη συγγραφή της ιστορίας στους αστούς αλλά και σε αυτούς που σήμερα είναι οι συνεχιστές της διάλυσης, του συμβιβασμού και της απαξίωσης του κομμουνιστικού κινήματος, όπως είναι η ηγεσία του ΚΚΕ. Άλλωστε και μια μόνο ματιά στην εισαγωγή του βιβλίου της λεγόμενης 6ης ολομέλειας του '56 φτάνει για να πεισθεί κανείς ότι η ιστορία του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος θα έχει την ίδια τύχη με αυτήν του διεθνούς!Υ.Γ. Οι φωτογραφίες με τα σφυροδρέπανα είναι από τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης. Αποκαλύφθηκαν το Μάιο του '08 κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης από την κατάληψη της Αγοράς. Χρονολογούνται μάλλον από τον Νοέμβριο του '44. Δηλαδή έναν μήνα μετά την απελευθέρωση της πρωτεύουσας από τον ναζιστικό ζυγό. Τότε γιορτάστηκαν από το ΚΚΕ τα 26 χρόνια από την ίδρυση του κόμματος. Η Κομματική Οργάνωση Αθήνας έδωσε εντολή να γεμίσουν οι τοίχοι της πόλης με 10.000 σφυροδρέπανα. Πάνω από το σφυρί και το δρεπάνι υπάρχει ένα αστέρι που χρησιμοποιούνταν επίσης ως κομματικό έμβλημα. Η γιορτή για τα 26χρονα του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος στις 19 Νοεμβρίου 1944, με ομιλητή τον τότε γραμματέα του κόμματος Γιώργη Σιάντο και τη συμμετοχή 250.000 λαού. Η Αθήνα ήταν γεμάτη από κόκκινα σφυροδρέπανα.
7 σχόλια:
ΑΥΤΟ που αναφέρεται στην ανάρτηση γενικά το κρίνω θετικό.
ΑΛΛΑ εχω μια μεγάλη ένσταση, το ΚΚΕ που κολλάει με την διάλυση κ.τ.λ. ???
Με ποια διάλυση? την δική σας διάλυση (μλ)κκκ ή κκε(μλ)... εκκε, σεκε, ομλε,και δεν συμαζευεται...
Σύντροφοι απλά πρέπει να το παραδεχτείτε, το ΚΚΕ απο το 1918 είναι και παραμένει το κόμμα της εργατικής τάξης, ακόμα υπάρχει, είναι το μεγαλύτερο κομμουνιστικό κόμμα της ευρώπης, αποτελεί την συνέχεια των αγώνων της εργατικής τάξηςκαι είναι μαζί του διαχρονικά όσοι αγωνίστηκαν για τα ιδανικά του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού...
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.
ΕΣΕΙΣ συντροφε που απο το 1956 "αγωνίζεστε" για τον αληθινό κομμουνισμο, με τον Λενιν, Με τον Σταλιν με το Μαο, γιατί ποτέ δεν σας ακολούθησε κανένας και παραμένετε κάποιοι γραφικοί με κυρίαρχο στόχο, πολιτικό εννοώ να κάνετε αποκλειστικά και μόνο αντιΚΚΕ πολιτική???
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΦΕΛΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ...
Μηπως πρέπει απλά να προσχωρείσετε στο ΚΚΕ , αν όντως θέλετε να συμβάλετε στο λαικό κίνημα και στην επανάσταση της εργατικής τάξης..........
Μάλλον νομίζεις ότι χωρίς εισαγωγικά αγωνίζεστε εσείς που έχετε στο ενεργητικό σας και κάτι "πραγματικές αλλαγές" (ουράς στο ΠΑΣΟΚ) και κάτι συγκυβερνήσεις με ΟΛΑ τα αστικά κόμματα και κάτι παχυλές κρατικές επιδοτήσεις και κάτι νταραβέρια με διάφορους εκπροσώπους της αστικής συμμορίας στα "συνδικαλιστικά συνέδριά" σας (βλέπε συνέδριο ΠΣΟ) και πολλά πολλά ακόμα.
Πάρτο χαμπάρι. Μετά το 56, το ΚΚΕ έχει να επιδείξει μόνο συμβιβασμούς και κοψομεσιάσματα στο σύστημα.
Οσο με αφορά προσωπικά, δεν πρόκειται να προσχωρήσω στο ΚΚΕ γιατί απλώς δεν είμαι ΠΑΣΟΚ...
(δεν εκπροσωπώ το blog)
Είναι πολύ σοβαρά τα ζητήματα για να ξεμπερδεύεις με επιχειρήματα κομματικού πατριωτισμού και ...μεγέθους.
Επί της ουσίας απάντηση θα πάρουμε; Kαι για τα ζητήματα της ιστορίας αλλά και το παρών;
Η οπορτουνιστική ηγεσία που επικράτησε το '56, όπως γράφει ο Αρβανιτάκης στο σημερινός Ριζοσπάστης, είναι άσχετη με τη σημερινή; Δεν αναφέρομαι σε πρόσωπα αλλά στη συνέχιση πολιτικών πρακτικών και ιδεολογικών προσανατολισμών που δεν έχουν αλλάξει επί της ουσίας.
Από τις αρχές του '50 ως και σήμερα η στάση του ΚΚΕ είναι αυτή της υπεύθυνης δύναμης και της αναχώρησης από μεγάλους αγώνες. Είναι αυτή που στη θέση του λαϊκού κινήματος και των αγώνων έχει θέσει ως ζήτημα των ζητημάτων τη συμμετοχή στις εκλογές και τα ποσοστά. Είναι αυτή που μιλάει για εργατικές κυβερνήσεις που μπορεί να έρθουν με εκλογές και θεωρεί μη σοβαρές τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων αν δεν συνδέονται με το κυρίαρχο, που δεν είναι άλλο από την εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ.
Μας λέει το ΚΚΕ ότι όλα όσα γίνονται σήμερα τα έχει προβλέψει εδώ και χρόνια. Ωραία, ας πούμε ότι είναι έτσι. Δε μας λέει και τι έκανε για να ετοιμάσει το εργατικό κίνημα για να αντισταθεί στην επίθεση;
Yποτίθεται ότι το ΚΚΕ έκανε την κριτική του στην επικράτηση των αναθεωρητικών απόψεων στο κομμουνιστικό κίνημα, στη πράξη όμως, αλλά και στα λόγια, δεν έχει απεμπολήσει τις θεωρίες αυτές. Περιμένω με πραγματικό ενδιαφέρον να δούμε τι θα βγάλει η συζήτηση για την ιστορία του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Πολύ φοβάμαι όμως ότι και αυτό θα είναι ένα περιτύλιγμα "αυστηρής και επαναστατικής" αυτοκριτικής για να δικαιολογήσει την σημερινή του πολιτική που είναι συνέχεια αυτής που θεμελιώθηκε το '56, συνεχίστηκε και μετά το '68 από την πλειοψηφία της ίδιας ηγεσίας, με την προβοκατορολογία, παρέα με τους ΚΚΕ(εσ), το '73, με την υπογραφή ότι δεν θα καταλύσει το σύστημα, με την έκκληση να συγκυβερνήσει με το ...λαϊκό ΠΑΣΟΚ (ΑΛΛΑΓΗ ΔΕ ΓΊΝΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΚΚΕ), με την "κριτική" του στήριξη στα πρώτα χρόνια της "αλλαγής", με την από κοινού διακυβέρνηση με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ το '89-'90, με τις θέσεις του τώρα περί ανεξάρτητης και ισότιμης Ελλάδας κ.λπ., κ.λπ.
Και βέβαια οι πολιτικές του επιλογές έχουν την αντανάκλασή τους και στη πρακτική του στο κίνημα όπου έχει επιλέξει τακτικές και πρακτικές που ελάχιστα διαφέρουν από αυτές που κατά τα άλλα καταγγέλλει. Πολλά θα μπορούσα να γράψω που δε χωράνε όμως σε ένα σχόλιο.
Επιμένω. Απαντήσεις, αντί για αφορισμούς και υπεκφυγές, στα ζητήματα που τίθενται θα πάρουμε;
Και για να μη θεωρηθεί ότι υπεκφεύγω. Κομάτι, και μάλιστα σημαντικό, της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας είναι αυτό του μ-λ χώρου. Ένας χώρος που μπορεί οι αφετηρίες του να βρίσκονται στο ΕΑΜ, στους ΕΛΑΣ και ΔΣΕ, δεν κατάφερε όμως να αποκτήσει, αν και κάποια στιγμή πλησίασε, ισχυρούς δεσμούς με το κίνημα. Πέρασε και αυτός σοβαρή κρίση που δεν είναι άσχετη βέβαια με την ήττα και κρίση του κομμουνιστικού κινήματος γενικά. Έχουν γίνει κάποιες απόπειρες να γραφτούν κάποια πράγματα σε σχέση με αυτό. Ελάχιστα έχουν γραφτεί για την ιστορία του με αποτέλεσμα να αλωνίζουν οι διάφορες απόψεις των κάθε είδους αναθεωρητών ή πρώην του χώρου και πολλά να παραμένουν άγνωστα ή να δίνονται διαστρεβλωμένα.
Με αυτή την έννοια λέω ότι οι σημερινοί του χώρου, και ιδιαίτερα όσοι έχουν ζήσει γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις έχουν μεγάλη ευθύνη στο να γίνει γνωστή η ιστορία του.
Κάνει το ΚΚΕ (μ-λ) πολιτική μόνο "αντι ΚΚΕ " ; Δεν νομίζω ! Αρκεί να διαβάσει κάποιος την εφημερίδα του την " Προλεταριακή Σημαία " για να το διαπιστώσει. Είναι το ΚΚΕ σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα στην Ευρώπη -μάλλον το μεγαλύτερο - με αναφορά στον "κομμουνισμό" , θα ήταν πολύ αφελής κάποιος για να διαφωνήσει.Όμως σύντροφε και φίλε το ζήτημα είναι ότι το ΚΚΕ (μ-λ) κινείται στα πλαίσια μίας ιδεολογίας (μαρξισμός -λενινισμός ) και μίας επαναστατικής πολιτικής γραμμής, στα πλαίσια ενός παγκόσμιου ρεύματος που σπάει "αδύνατους κρίκους", οικοδομεί όρους επαναστατικής ανατροπής, δίνει πραγματικές μάχες με το ιμπεριαλιστικό - καπιταλιστικό σύστημα από το Νεπάλ και την Ινδία μέχρι το Περού και την Τουρκία. Με μαρξιστές - λενινιστές να έχουν σοβαρή επίδραση σε εξελίξεις όπως στην Τυνησία, στην αντίσταση στο Ιράκ, σε λαίκές και εργατικές κινητοποιήσεις στην Νότια Αμερική και αλλού στον κόσμο. Σύντροφέ μου το ΚΚΕ σε ποιά κατεύθυνση κινείται - μέσα στο διεθνές πλαίσιο, μιας και ένα κομμουνιστικό κόμμα είναι ένα κατεξοχήν διεθνιστικό κόμμα. Δεν φαντάζομαι να ικανοποιείσαι με την πολιτική του "σύντροφου" Χριστόφια ή την πολιτική των "αδελφών" κομμάτων σε Ινδία, Νεπάλ και Ιράκ. Είναι αλήθεια ότι η ανασυγκρότηση του εργατικού , επαναστατικού , κομμουνιστικού κινήματος είναι μία δύσκολη υπόθεση που απαιτεί πλήρη αφοσίωση και επαναστατικό ενθουσιασμό αλλά και πολιτική κατεύθυνση "γειωμένη" στην εργατική τάξη και τον λαό. Το παλεύουμε, δεν κάνουμε πίσω. Έτσι και αλλιώς στην ιστορική μας διαδρομή κάνουμε αυτοκριτική για λάθη και παραλείψεις αλλά ποτέ για συμβιβασμό με τις πολιτικές δυνάμεις του συστήματος ή το ίδιο το σύστημα... αυτοπροσώπως. Δεν έχουμε υπογράψει ποτέ δηλώσεις νομιμότητας, δεν έχουμε πάρει ποτέ ούτε δραχμή, ούτε ευρώ από τον κρατικό κορβανά και είμαστε περήφανοι γιαυτό.
Και τέλος σύντροφε δεν είμαστε "εισοδιστές" για να ενταχθούμε σε κάποιο κόμμα ( εν προκειμένω στο ΚΚΕ ) και να το "αλλάξουμε από τα μέσα" γιατί πιστεύουμε ότι τα πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα θα κριθούν στο πεδίο της ανοιχτής ταξικής πάλης και όχι με "κόλπα" και οππορτουνιστικά τεχνάσματα.
Και για αυτή την αντίληψή του το ΚΚΕ(μ-λ) γίνεται συχνά - πυκνά στόχος πολλώνεπιθέσεων μάλλον γιατί "χαλάει την πιάτσα".
Για όλα αυτά συντροφέ μου θα σε καλούσα να αφήσεις την "σιγουριά" και να μπείς στην "περιπέτεια" του κομμουνιστικού κινήματος.
Το κόμμα του Μάρξ είναι το spd. Αν πας στην Trier της Γερμανίας μπορείς μάλιστα να επισκεφτείς και το σπίτι που γεννήθηκε ο Μαρξ που σήμερα είναι μουσείο και το διαχειρίζεται το κόμμα του, το σοσιαλδημοκρατικό κ.γερμανίας. Το κόμμα του Liebknecht kai της Λούξεμπουργκ ( Το DKP) παραμένει στο περιθώριο. Ειναι στα επίπεδα του ΚΚΕ(μ-λ) εκλογικά. Kαι είχε και τις πλάτες της ΣΕ και της ανατολικής γερμανίας όλα αυτά τα χρόνια. Οποιος επιλέγει να πάει με την νικηφόρα αντεπανάσταση και την παλινόρθωση έχει όλα τα καλά και μετά από 50 χρόνια κάνει και μια αυτοκριτική και καθάρισε.
Η τακτική του συντρόφου ή συναγωνιστή (δεν ξέρω) εμφανίζεται συχνά πυκνά, κυρίως τελευταία: είμαστε περισσότεροι, είστε λιγότεροι, άρα κερδίζουμε. Αν είναι έτσι, όλοι είμαστε... ΠΑΣΟΚ: Πήρε τις περισσότερες ψήφους στις τελευταίες εκλογές...
Και για να μη φανεί ότι προβοκάρω, να έρθω στα σοβαρά ζητήματα: Σημειώνω ότι ο σεχταρισμός του ΚΚΕ φάνηκε (και) στην περίπτωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων και Ανέργων στη Λάρισα. Το ΠΑΜΕ διά του εκεί Εργατικού Κέντρου (!)αρνήθηκε να τους παραχωρήσει αίθουσα, διότι ασκούν κριτική στο ΠΑΜΕ, άρα δεν έχουν θέση στο Εργατικό Κέντρο (!!). Αυτά είναι φίλε τα ζητήματα. Το μέγεθος μετράει μόνο στον σεξισμό. Με την ίδια λογική, ο Μάο δεν έπρεπε να κάνει ούτε ένα βήμα από τα 10.000 λι. Ηταν μόνος του, με λίγους συντρόφους σε μια αχανή Κίνα. Αλήθεια, τι γνώμη έχει το ΚΚΕ για τον Μάο; Μήπως να γίνει και μια αυτοκριτική για αυτόν; Μήπως να γραφούν δυο τρία κείμενα στον "Ρ" και να τελειώνει και με αυτό το ζήτημα το ΚΚΕ; Και κάτι τελευταίο από τα πολλά που θέλω να πω: το ΚΚΕ τι κάνει με τα διόδια και τα εισιτήρια στη Θεσσαλονίκη; Ελεγχόμενες καταλήψεις διοδίων στην πρώτη περίπτωση και τσιμουδιά στη δεύτερη. Τόσο επαναστατικά
Δημοσίευση σχολίου