02 Μαΐου 2011

Η Πρωτομαγιά στην Αθήνα

Κατώτερη των περιστάσεων, τουλάχιστον με βάση τα όσα έχουμε συνηθίσει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ήταν η συμμετοχή στις συγκεντρώσεις στην Αθήνα. Για την συγκέντρωση των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ δεν το συζητάμε κανείς δεν τις πήρε ...χαμπάρι και μάλλον αυτό ήθελαν οι ηγεσίες τους! Μαζικές, με βάση τα χθεσινά δεδομένα, ήταν αυτές του ΠΑΜΕ και όσων συγκεντρώθηκαν στο Μουσείο.

Το ΠΑΜΕ μετά τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα πορεύθηκε προς την αμερικάνικη πρεσβεία.
Οι συγκεντρωμένοι στο Μουσείο, αυτούς δεν τους πήραν χαμπάρι τα ΜΜΕ, καθ' όλη τη διάρκεια της πορείας τους ήρθαν αντιμέτωποι με τις αστυνομικές προκλήσεις. Αποτέλεσμα ήταν η πορεία κάπου στην αρχή της Σταδίου να σταματήσει με την απαίτηση της αποχώρησης των ΜΑΤ, όπως και έγινε τελικά.

Παρ' όλα αυτά δεν κατόρθωσε να φτάσει στα γραφεία της Ε.Ε. γιατί μετά το πέρασμα του ΠΑΜΕ ο δρόμος έκλεισε! Από τα ΜΑΤ με τις κλούβες τους. Οι διαδηλωτές παρέμειναν εκεί για αρκετή ώρα απαιτώντας το άνοιγμα του δρόμου, αλλά η αδιαλλαξία της κυβέρνησης σε συνδυασμό με την αναποφασιστικότητα κάποιων, δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οπότε η πορεία συνεχίστηκε προς τα Προπύλαια και την Ομόνοια. 
Πριν αρχίσουμε, όπως κάποιοι ήδη το κάνουν, να ρίχνουμε την ευθύνη στο κόσμο που ...υποφέρει αλλά αδιαφορεί, καλό θα ήταν να ψαχτούμε λιγάκι για το πως υποτιμήθηκε αυτή η Πρωτομαγιά. Ιδιαίτερα αυτοί που έσπευσαν να υιοθετήσουν αβασάνιστα την απόφαση της ΓΣΕΕ να μετατρέψει την απεργία σε Κυριακή αργία. 
Επόμενος σταθμός η 11η του Μάη για να γίνει πραγματική απεργία των εργαζόμενων και του λαού.



 

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Όμως το οτι η "ενωτική" ΓΣΕΕ όπως κατα καιρους μας λέγαν κάποιοι δεν ειχαι
για αλλη μια φορά κόσμο σε σχέση με το παμε δεν μπορεί κάποιος λόγος θα
υπάρχει...
Εσυ τι λες ?

πα είπε...

Στυη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ήταν και οι Καμίνης, Μιχαλολιάκος και ΣΙΑ που... χαιρέτησαν το συνέδριο της ΠΣΟ, ή δεν τα κατάφεραν;;

Ανώνυμος είπε...

Στο παραπάνω πες .. ποιοι μιλούσαν για την ενωτικη "ΓΣΕΕ" (ως εργαλειο ως συμβιβασμένη ηγεσία; ως τι; ). Αν ειναι να κανετε κριτικη να την κανετε και σωστα.. η ταδε οργανωση ειπε αυτό το ταδε κομμα ειχε αυτη τη σταση με ντοκουμεντα...
και επειδη γραφεις στο μπλογκ μιας συγκεκριμενης οργανωσης του ΚΚΕ μλ γραψτα καθαρα και ξαστερα... μη προσπαθεις εδω να δημιουργησεις εντυπωσεις... !!!

Καταραμένος είπε...

Μπράβο φίλε ανώνυμε πρώτε. Πολύ εύστοχη η παρατήρησή σου. Άμα έχεις ακούσει μόνο την άποψη του ΚΚΕ, την ξέρεις και την αναπαράγεις πολύ καλά. Αν είχες όμως έστω και μια ιδέα τι λένε οι άλλοι, μάλλον δε θα ρωτούσες αυτό το πράγμα.Το πιο τραγικό με εσάς, είναι ότι λυπάστε όταν δείτε κόσμο να κατεβαίνει στο δρόμο αν δεν είναι υπό τη σκέπη του κόμματός σας. Πράγμα αδιανόητο στην περίοδο που διανύουμε, γιατί τα πρώτα σκιρτίματα του λαού είναι πιθανό να είναι λάθος καθοδηγούμενα, σίγουρα όμως θα πολιτικοποιηθούν και θα ριζοσπαστικοποιηθούν στην πορεία.Το να σπάσει αυτή η κατάσταση και να βγει κάποιος στο δρόμο δεν είναι κακό, γι'αυτό κι εγώ χαίρομαι που βγήκε αρκετός κόσμος στο δρόμο ακόμα και με το ΠΑΜΕ. Και σε όσους μετράνε την επαναστατικότητά τους με αριθμούς, ας προσέχουν γιατί οι πλάτες στο ΠΑΣΟΚ του 80' και η συγκυβέρνηση δεν είναι μακριά.

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Και στο Μουσείο αρκετές φορές ο κόσμος ήταν περισσότερος απ' ότι στο ΠΑΜΕ, για να μην πω πως στις διαδηλώσεις του περασμένου χρόνου ο κόσμος ήταν τόσο πολύς που ανάγκαζε τις χωριστές συγκεντρώσεις και πορείες να γίνονται μια, χωρίς, κατά κάποιο τρόπο, να τον πολυνοιάζει το ..."καπέλο".
Και πολλοί από το ΠΑΜΕ πολλές φορές, άσχετα αν η ηγεσία του το υποβιβάζει, περίμεναν την "άλλη" διαδήλωση για να τη δουν ή και να μπουν και σε αυτή.
Τι συμπέρασμα να βγάλουμε λοιπόν!
Το δικό μου είναι ότι υπάρχει ανάγκη από το λαό να αντισταθεί στην επίθεση και την ανάγκη αυτή δεν την καλύπτει κανένας συνδικαλιστικός φορέας αλλά και κανένας πολιτικός φορέας της Αριστεράς, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Ο κόσμος ψάχνεται και ενισχύει αυτούς που στη δεδομένη στιγμή δείχνουν πιο ριζοσπαστικοί, χωρίς κατ' ανάγκη να τους δίνει λευκή επιταγή.
Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει η στήριξη του λαού, η συνδικαλιστική και πολιτική συγκρότησή του για την αντίσταση και την ανατροπή της επίθεσης, αλλά και για την προοπτική της επανάστασης, τότε αλλιώς θα πρέπει να μιλάμε. Αντί να μετράμε με το υποδεκάμετρο το ...μήκος και τον όγκο των συγκεντρώσεων του καθένα. Να δούμε κατά πόσο η πολιτική και ιδεολογική κατεύθυνση του καθένας μας, αλλά και η καθημερινή πρακτική, μας βοηθάει στο ξεπέρασμα της ήττας και στο σήκωμα του κεφαλιού του λαού και όχι στην ενσωμάτωσή του, για άλλη μια φορά τελικά.

haridimos είπε...

σωστός ..

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Τhanks!