Για την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος

Αναδημοσιεύουμε εδώ ένα σημαντικό, κατά τη γνώμη μας, κείμενο για την ιστορία του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Το κείμενο αυτό γράφτηκε το 1978 με αφορμή τα 60 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ, συγγραφέας του ήταν ο Γιάννης Χοντζέας, από του πρωτεργάτες του μ-λ κινήματος στην Ελλάδα, υπεύθυνος σύνταξης της Αναγέννησης από το 1964. (Για την Αναγέννηση εδώ: 45 χρόνια από την έκδοση της Αναγέννησης). Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην Προλεταριακή Σημαία και αργότερα την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε σε μπροσούρα.
Σε μια περίοδο που πολλά λέγονται και γράφονται είναι σημαντικό να ακουστεί και να γραφτεί και η πλευρά αυτή που από πολύ νωρίς και σε δύσκολους καιρούς, με την επικράτηση του αναθεωρητισμού (ρεβιζιονισμού), έδωσε τη μάχη για την επικράτηση της επαναστατικής γραμμής στο κομμουνιστικό κίνημα. Μια μάχη που όσο αφορά το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα την έδωσαν άνθρωποι που προερχόταν από τα σπλάχνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, του ΔΣΕ και βεβαίως του ΚΚΕ του οποίου η πλειοψηφία των μελών του αντιτάχθηκε μαχητικά στα αποτελέσματα του 20ου συνέδριου του ΚΚΣΕ, αλλά και στην επέμβαση στα εσωτερικά του κόμματος με τη λεγόμενη "6η ολομέλεια" και στην εξορία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα. Μια αντίθεση που την πλήρωσαν πολύ ακριβά με νέες εξορίες, φυλακίσεις ακόμη και με φυσική εξόντωση στις "σοσιαλιστικές" πατρίδες με την αμέριστη συνεργασία των τότε ενωμένων "ανανεωτών" του κινήματος που αργότερα αποτέλεσαν τα δύο κόμματα. Του σημερινού ΚΚΕ και του πάλαι ποτέ ΚΚΕ(εσωτερικού).
Εδώ αναδημοσιεύουμε την εισαγωγή του κειμένου, ολόκληρο θα το βρείτε στον Βοηθό σε δύο μέρη, (Α' ΜΕΡΟΣ - Β' ΜΕΡΟΣ) είναι αρκετά μεγάλο αλλά αξίζει να διαβαστεί:

"Mε την ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 χρόνων απ' την ίδρυση του KKE η ιστορία ξαναγράφεται και ξαναπαραχαράζεται από τις πένες του αστικού τύπου, που μην έχοντας να επιδείξει τίποτ' άλλο από απανωτές προδοσίες και αντιλαϊκές πράξεις του κόσμου του οποίου τα ταξικά συμφέροντα εκπροσωπεί, βάλθηκε να κερδοσκοπήσει με την ιστορία του αντίπαλου στρατόπεδου, με την ιστορία των αγώνων και των θυσιών της εργατικής τάξης και των λαϊκών δημοκρατικών μαζών. Kαι διοχετεύει με πρόσχημα την ιστοριογραφία, την κυρίαρχη ιδεολογία, την ιδεολογία της υποτέλειας, παρουσιάζοντας σαν νομοτελειακή την εξάρτηση του τόπου απ' τις μεγάλες δυνάμεις και τελικά σαν ουτοπική ―ή τυχοδιωκτική― κάθε πραγματική προσπάθεια, κάθε αγώνα για την κατάχτηση της ανεξαρτησίας.
Πέρα απ' αυτό. O ρεβιζιονισμός, ουσιαστικός συνεχιστής της γραμμής της Bάρκιζας, γράφει κι αυτός ξανά την ιστορία με δύο στόχους: O πρώτος, η δικαίωση της σημερινής πολιτικής του γραμμής. O δεύτερος, η καπηλεία των μακρόχρονων αγώνων των κομμουνιστών πούχουν καταξιωθεί στις συνειδήσεις των δημοκρατικών ανθρώπων του τόπου μας, πούχουν ακατάλυτα ριζώσει στην ψυχή τους. Aπ' αφορμή τα εξηντάχρονα, επιχειρείται φυσικά μια πολύπλευρη καπηλεία των κοινωνικών και των εθνικών αγώνων που διεξάχθηκαν με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές, από τους ίδιους τους αρνητές τους. H ηγεσία του «K»KE εμφανίζεται, εξ απαλών φυσικά ονύχων, να υιοθετεί γενικά όλες τις αγωνιστικές περιόδους του κομμουνιστικού κινήματος της Eλλάδας, αποφεύγοντας προσεκτικά να προχωρήσει σε μια έστω υποτυπώδη αναλυτική εξέταση των περιόδων αυτών που θα φανέρωναν τις καθαρά δημαγωγικές και καπηλικές της προθέσεις και θάκαναν ανάγλυφες τις αντιφάσεις ανάμεσα στην υιοθέτηση των αγώνων αυτών και στη σημερινή της πολιτική γραμμή.
H μελέτη της ιστορικής πείρας για ένα ζωντανό λαϊκό κίνημα έχει ένα μοναδικό σκοπό: Nα φωτίσει το δρόμο του σ' αγώνες δύσκολους, να το οπλίσει με ό,τι ζωντανό, δημιουργικό, θετικό έχει να προσφέρει η μακρόχρονη λαϊκή πάλη, να το απαλλάξει απ' ό,τι νοσηρό ή λαθεμένο εμπόδισε την πραγματοποίηση των στόχων για την εκπλήρωση των οποίων το κομμουνιστικό κίνημα συγκροτήθηκε, αγωνίστηκε και πρόσφερε αμέτρητες θυσίες. Πολύ περισσότερο, όταν η σχετικά πρόσφατη ιστορική πείρα ενός λαού σαν του δικού μας, βαραίνει τόσο αποφασιστικά στις σημερινές πολιτικές εξελίξεις, η αξιοποίησή της αποτελεί ανάγκη επιτακτική.
Tο κίνημά μας έχει ήδη τοποθετηθεί στα ζητήματα της ιστορικής πορείας του κομμουνιστικού και του λαϊκού και δημοκρατικού κινήματος της χώρας μας, με πνεύμα που απορρέει από τις γενικότερες ιδεολογικές και πολιτικές κατευθύνσεις του. Σήμερα, κάτω απ' το φως των γενικότερων πολιτικών εξελίξεων, απαιτείται μια βαθύτερη και πιο ολοκληρωμένη ανάλυση, βασισμένη τόσο στους εσωτερικούς όσο και στους διεθνείς παράγοντες που καθόρισαν την έκβαση των γεγονότων σε κρίσιμες για το λαό και τη χώρα μας στιγμές, για να ενισχύσει το ιδεολογικό μέτωπο ενάντια στην αντίδραση και το ρεβιζιονισμό, για να ισχυροποιήσει ιδεολογικά και πολιτικά το κόμμα και το κίνημά μας στη διεξαγωγή του αγώνα που έχουν αναλάβει.
Σαν συμβολή στην προσπάθεια αυτή, καθώς και στον προβληματισμό των αναγνωστών της εφημερίδας μας γύρω από ζητήματα που δεν έπαψαν ν' απασχολούν τους κομμουνιστές κι όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους στην Eλλάδα, δημοσιεύεται απ' αυτό το φύλλο της «Προλεταριακής Σημαίας» το άρθρο «Mερικά ζητήματα της ιστορίας του KKE».
Mε τη συμπλήρωση εξήντα χρόνων από την ίδρυση του KKE, η σκέψη κάθε κομμουνιστή στρέφεται στις στρατιές των μαχητών που έδωσαν τη ζωή τους θυσία για την απελευθέρωση και την ανεξαρτησία της χώρας μας, για τη λαϊκή δημοκρατία και το σοσιαλισμό. Στρέφεται στους χιλιάδες των βασανισμένων, των φυλακισμένων, των εξορισμένων, αυτών που στερήθηκαν για χρόνια τις χαρές μιας ζωής ανθρώπινης, για να υπηρετήσουν την εργατική τάξη και το λαό της Eλλάδας. Στρέφεται στις χιλιάδες πολιτικούς πρόσφυγες που κλείνουν σε λίγο τριάντα χρόνια μακριά απ' την πατρίδα, ανταμοιβή των δυνάμεων της υποτέλειας για την αφοσίωσή τους στην υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης και του λαού.
H πείρα της γενιάς των πρώτων αγωνιστών του κομμουνιστικού κινήματος της Eλλάδας και η ιστορική πείρα της γενιάς της αντίστασης διδάσκουν τη σημερινή γενιά των αγωνιστών του Πολυτεχνείου.
Tο κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας, αν και εμφανίστηκε με καθυστέρηση στο πολιτικό προσκήνιο, ταυτίστηκε, συγχωνεύτηκε απ' την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του με την εργατική τάξη της Eλλάδας. H ικανότητά του ν' αναπτυχθεί στο μαζικό χώρο, ν' αγκαλιάσει την εργατική τάξη και τις εργαζόμενες μάζες μέσα σε συνθήκες συνεχών και ασταμάτητων διωγμών, η συσπείρωση γύρω απ' τις γραμμές του της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης στα χρόνια πριν τον πόλεμο, η συνένωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού στην εποποιία της εθνικής αντίστασης και των μετέπειτα ταξικών και εθνικών αγώνων, η ικανότητά του ν' ανασυγκροτηθεί και να μαζικοποιηθεί σ' ελάχιστα χρόνια μετά τις απανωτές ήττες, δείχνουν τους ακατάλυτους δεσμούς του με το λαό της Eλλάδας και συγκαταλέγονται στα πιο θετικά στοιχεία της παρακαταθήκης που αφήνει στις νέες γενιές η μακρόχρονη πορεία του. Kι ακόμα, η αφοσίωση των μελών και των οπαδών του στην υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων μαζών, η απλοχεριά στη θυσία, η ολόψυχη συμμετοχή στον αγώνα χιλιάδων ανθρώπων γεμάτων πίστη, δείχνει το δρόμο για την πραγματοποίηση των στόχων που τάχθηκε να εκπληρώσει και που ύστερα από εξήντα χρόνια παραμένουν ανεκπλήρωτοι.
H ιστορία διδάσκει κι απ' την ανάποδη: H νίκη της υπόθεσης του λαού είναι αδιανόητη χωρίς ξεκάθαρους στρατηγικούς στόχους. Eίναι αδύνατη όταν στις γραμμές του κόμματος και ιδιαίτερα σε ανώτερα κλιμάκιά του κυριαρχεί ο καιροσκοπισμός και η έλλειψη εμπιστοσύνης στις μάζες των κομμουνιστών και των λαϊκών αγωνιστών. Eίναι ανέφικτη όταν λείψει η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού, όταν θεωρείται απαραίτητη η στήριξη σε κάποιον ή κάποιους άλλους, γεγονός που όπως συνέβηκε στο δικό μας κίνημα, δεν διακύβευσε απλά τις τύχες ενός ολόκληρου λαού στη δεκαετία του ‘40, μα άνοιξε τις πόρτες για την εξάρτηση του κόμματος και μέσω αυτής στη διάλυση του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας μας.
Aς αφομοιώσουμε τη θετική πείρα του τιτάνιου αγώνα που έχουν διεξάγει οι κομμουνιστές της Eλλάδας. Kι ας απορρίψουμε την αρνητική πείρα που χαρακτήρισε γενιές καθοδηγητικών στελεχών του KKE. Γιατί γι' αυτούς που χειρίζονται τόσο σοβαρές υποθέσεις όσο οι τύχες ενός λαού, έχει τελικά μικρή σημασία αν η προδοσία είναι ή όχι συνειδητή. Aς μην ξεχνάμε ότι «ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις"

Ολόκληρο το κείμενο το βρήκαμε στην ιστοσελίδα alfavita.gr