ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
Αλυσίδες και ερήμωση αποφάσισαν οι ιμπεριαλιστές!
Παλλαϊκή μάχη για την ανατροπή του προϋπολογισμού και του νέου μνημονίου!
Τα δεινά που βασανίζουν το λαό μας δεν έχουν τελειωμό. Μία μόλις εβδομάδα μετά την υπερψήφιση του πολυνομοσχεδίου της βαρβαρότητας που υποτίθεται ότι θα μας «έσωζε» από τα χειρότερα, ήρθαν κι αυτά. Η χώρα σπρώχνεται και από «μέσα» και από έξω στη χρεοκοπία. Έτσι αποφάσισαν οι Γερμανοί και οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές και έτσι συμμορφώθηκαν οι ντόπιοι υποτακτικοί τους με την υψηλή επίβλεψη των ΗΠΑ.Όπως φάνηκε και από τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, οι συμβιβασμοί μεταξύ των ισχυρών της Δύσης και της Ευρώπης είναι και προσωρινοί, αλλά και εντελώς αντίθετοι με τη σωτηρία των λαών και των χωρών.
Στην πράξη, το μόνο που κάνουν είναι να σπέρνουν όλεθρο, δυστυχία, πείνα, πολέμους, ξαναχάραγμα συνόρων, στη λυσσαλέα μάχη μεταξύ τους για το μοίρασμα των αγορών, για την ηγεμονία και την κυριαρχία. Αντί για ανάπτυξη και ανάκαμψη φέρνουν την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων, την καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, το αλυσόδεμα της εργατικής τάξης, την ερήμωση ολόκληρων περιοχών, τη δημιουργία προτεκτοράτων που θα γεμίσουν με βάσεις και όπου οι «υπήκοοί» τους θα είναι διαθέσιμοι να ληστεύονται προκειμένου να αυξάνονται τα κέρδη των καπιταλιστών.
Η ιστορία των τελευταίων χρόνων έχει αποφανθεί. Το πολιτικό σύστημα της χώρας μέσα απ’ όλη τη διαδρομή του, ιδιαίτερα μετά το ’90, δημιουργεί συστηματικά τους όρους ώστε η χώρα να γίνει προτεκτοράτο της Δύσης για κάθε χρήση. Και ακόμα δεν έχουμε πιάσει πάτο! Το δράμα θα έχει κι άλλες πράξεις. Το δράμα δεν θα τελειώσει ακόμα και αν η σημερινή άθλια κυβέρνηση τα βροντήξει ή την «φύγουν». Τα αρπακτικά της Δύσης δεν είναι ικανοποιημένα και επιμένουν για ακόμα σκληρότερα μέτρα. Ακόμα και αν δεν μπορεί να τα πάρει η σημερινή κυβέρνηση, ετοιμάζουν στο παρασκήνιο, μαζί με διάφορους ντόπιους «πρόθυμους» σφουγγοκωλάριους νέες αντιλαϊκές λύσεις, προκειμένου να κερδίσουν λίγο χρόνο και να αποπροσανατολίσουν τον ήδη αγανακτισμένο και ξεσηκωμένο λαό. Είναι τόσο αδίστακτοι και αχόρταγοι που δεν θα διστάσουν να πάρουν ακόμα και μέτρα φασίζοντος χαρακτήρα προκειμένου να επιβάλουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που επιθυμούν.
Οι τωρινοί αλλά και οι μελλοντικοί εκπρόσωποι του συστήματος, με όλες τις πιθανές διασταυρώσεις και «λίφτινγκ», όσο διατηρούνται οι σημερινοί συσχετισμοί, είναι τόσο επικίνδυνοι μέσα στη δουλοπρέπειά τους και την υποταγή τους στους ιμπεριαλιστές που δεν θα σταματήσουν από μόνοι τους, αν δεν τους σταματήσει η λαϊκή πάλη και λαϊκή αντίσταση.
Όπως δείχνουν οι πρόσφατες κινητοποιήσεις -από την 5η Μάη μέχρι τις «πλατείες», τις 48ωρες απεργίες και το λαϊκό ξέσπασμα στις παρελάσεις- οι «πάνω» δεν μπορούν να κυβερνούν όπως είχαν συνηθίσει και οι «κάτω» δεν βολεύονται στα ασφυκτικά πλαίσια που τους ετοιμάζουν.
Το ΚΚΕ(μ-λ) και κάθε αριστερή, ριζοσπαστική, προοδευτική δύναμη στη χώρα οφείλουν σε αυτές τις συνθήκες να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην ταξική πάλη, το λαό που στενάζει και τη χώρα που αλυσοδένεται. Να πάρουν πρωτοβουλίες που θα δίνουν διέξοδο και προοπτική στους αγώνες που ξεσπούν καθημερινά, που θα διαλύουν τις εκλογικές αυταπάτες.
- Πρωτοβουλίες συντονισμού και κοινής δράσης μέσα στους αγώνες, έτσι ώστε να οικοδομηθεί σε στέρεες βάσεις ένα ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ που θα ανακόψει τη σημερινή πορεία μετατροπής της χώρας σε προτεκτοράτο και της απόλυτης υποδούλωσης και εξαθλίωσης του λαού.
- Πρωτοβουλίες συντονισμού και κοινής δράσης που θα δημιουργήσουν και θα διευρύνουν τις εστίες αυτοοργάνωσης του λαού, έτσι ώστε να ανασυγκροτηθεί το ταξικό εργατικό κίνημα και να πάρει στην υπόθεση στα χέρια του.
- Πρωτοβουλίες συντονισμού και κοινής δράσης για ένα κίνημα αλληλεγγύης, με πολιτικά χαρακτηριστικά, που δεν θα αφήνει να υπάρχουν άνθρωποι ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ, ΧΩΡΙΣ ΘΕΡΜΑΝΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΦΑΪ.
- Πρωτοβουλίες για να δυναμώσουν στο κίνημα η κομμουνιστική τάση και η σοσιαλιστική προοπτική, κόντρα σε όλα εκείνα τα ρεφορμιστικά ρεύματα, παλιά και νέα, που αναπαράγονται αλλά και υποβοηθούνται από το ίδιο το σύστημα προκειμένου να αποτρέψουν το λαό από το να βρει το δρόμο του εκτός συστήματος.
Με δεδομένο το αγωνιστικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στο λαό ήδη από τη συγκλονιστική απεργία της 19-20/10 και τη μετατροπή των παρελάσεων σε λαϊκές διαδηλώσεις, όλες οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, πρέπει με συντονισμό και κοινή δράση να συμβάλλουν ώστε η κρίσιμη αυτή κεντρική μάχη αυτή να δοθεί με όρους παλλαϊκού, απεργιακού, ξεσηκωμού.
Το Π.Γ. του ΚΚΕ(μ-λ)
Αθήνα, 30/10/2011
17 σχόλια:
Η Ελλάδα είναι εξαναγκασμένη να διαλέξει μια από τις δυο επιλογές:
· Ή να υποκύψει και να υποταχθεί στη Τρόικα αποδεχόμενη την ήττα της.
· Ή να αρνηθεί τις προσταγές των αγορών και της Τρόικας αναστέλλοντας τη πληρωμή και ξεκινώντας ένα λογιστικό έλεγχο για να καταγγείλει το άνομο τμήμα του χρέους.
Ο Γιώργος παραχωρεί την Ελλάδα στους AGGLOAMERIKANOYS και τους Έλληνες στους δουλεμπόρους των αγορών !!!
θα αποφασιστεί ο απόλυτος εξευτελισμός των Ελλήνων !!! Τέτοια Δημοκρατία !!!
Δεν είμαστε καθόλου σοβαροί πια. Ο κόσμος καίγεται και η αριστερά ψάχνει ακόμα διαχειριστές, έξυπνες και ανώδυνες λύσεις και προφανώς λύση και διέξοδο στις εκλογές. Ποιό κομμάτι του χρέους είναι άνομο? Με ποιό τρόπο θα αποδειχθεί αυτό? Αυτής της φύσης είναι το πραγματικό ζήτημα,οικονομικό, ή πολιτικό? Ποιός και με ποιούς όρους θα αποφασίσει για το χρέος και θα πράξει ανάλογα? Και τέλος, είναι το αίτημα αυτό για λογιστικό έλεγχο ικανό να θέσει τέτοια ζητήματα, καθήκοντα και στόχους στο λαό που να αναδεικνύουν σαν λύση τη λαϊκή συγκρότηση, την πάλη ενάντια στο εκμεταλευτικό σύστημα και τους μηχανισμούς του, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ή απλά μια απάντηση στους αστικούς εκβιασμούς, ένας ξεκάθαρος ρεφορμιστικός τρόπος πρεσέγγισης, που ξεχνάει τους μηχανισμούς δημιουργίας της κρίσης και του χρέους και απλά στρέφει τον κόσμο στην αταξική προσέγγιση της κακοδιαχείρισης, της αριστερής διακυβέρνησης κλπ. Καιρός να τελειώνουν αυτές οι αντιλήψεις, πριν να είναι πολύ αργά για το λαό και το κίνημα, που ήδη τις έχει πληρώσει πολύ ακριβά.
Και άμα καταγγείλει το άνομο τμήμα του χρέους τι θα αλλάξει; Το θέμα είναι το χρέος ή το ότι στο όνομά του ξεπατώνονται κατακτήσεις δεκαετιών για τους εργαζόμενους; Και τέλος πάντων το χρέος πάντα υπήρχε, σε τι εμπόδιζε τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν αυξήσεις; Γιατί τώρα η αριστερά το προτάσσει, εσχάτως και το ΚΚΕ, και θεωρεί την όποια απάντηση σε αυτό ως βασική προϋπόθεση για να διεκδικήσει ο λαός οτιδήποτε;
για εξοδο αμεσα απο ΕΕ μοκο.Ακομα και το κκε σας ξεπερασε.
Πλάκα μας κάνεις σίγουρα! Ή για πρώτη φορά διαβάζεις κείμενό μας! Δεν είμαστε εμείς που παρακαλάμε για μια θέση στο ευρωκοινοβούλιο!
Ενότητα του μαρξιστικού λενινιστικού κινήματος, ενότητα των πραγματικών κομμουνιστών σε έναν ενιαίο πολιτικό φορέα. Τα πράγματα γίνονται πλέον ξεκάθαρα. Στην αριστερά διαμορφώνονται, χοντρικά και με τις επιμέρους διαφωνίες και διαφοροποιήσεις, τρεις πόλοι (Την ΔΗΜΑΡ την εξαιρώ γιατί είναι ουσιαστικά ΠΑΣΟΚ). Ένας ρεφορμιστικός - ρεβιζιονιστικός (ΚΚΕ-λαϊκή εξουσία), ένας ρεφορμιστικός - φιλοευρωπαϊκός - αριστερού κυβερνηστισμού (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ)και ένας επαναστατικός αντιιμπεριαλιστικός (ΚΚΕ(μ-λ), Μ-Λ ΚΚΕ). Στην διαφαινόμενη άνοδο του κινήματος ο λαός θέλει ξεκάθαρες απαντήσεις, θέλει φάρο και πυξίδα. Η κοινή δράση είναι προϋπόθεση και αναγκαιότητα για το μαζικό λαϊκό κίνημα, για να οικοδομήσει αντιστάσεις, αλλά για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος και την διαμόρφωση των πολιτικών όρων για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής εξαρτήσεις και την κυριαρχία της αστικής τάξης απαιτούνται σαφείς πολιτικές και οργανωτικές αποφάσεις από τα πάνω. Αποτελεί και προϋπόθεση για τις ενδιάμεσες αριστερές πολιτικές δυνάμεις (ανάμεσα στους τρεις πόλους) να στοιχηθούν σε μια άλλη κατεύθυνση. Η ιστορία και ο λαός μας δεν μπορεί να περιμένει. Εάν σήμερα είναι νωρίς, αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά.
Χονδρικά θα μπορούσε να συμφωνήσει κανείς ανώνυμε των 10:09, πράγματι έτσι διαφαίνεται να εξελίσσονται τα πράγματα αν και είναι πιο πολύπλοκα. Εξελίξεις στο χώρο της αριστεράς θα έχουμε σίγουρα το ποιος θα πάει που δεν μπορεί να προκαθοριστεί, ούτε όμως μπορούν να εκβιαστούν οι εξελίξεις, πράγματι οι αναγκαιότητες επιτάσσουν ξεκαθάρισμα το οποίο όμως δε μπορεί να γίνει από τα πάνω αποκλειστικά αν δεν στηρίζεται στη βάση και στις λαϊκές αναγκαιότητες. Καμιά από τις τρεις περιπτώσεις που αναφέρονται θα μείνουν στάσιμες ή αλώβητες αλλά και τίποτα δε μπορεί να γίνει χωρίς "σπρώξιμο".
Ανώνυμε των 10:09 ας δούμε γιατί το μ-λ κίνημα δεν βρίσκεται σε ενιαίο φορέα πρώτα και γιατί και σήμερα συνδικαλιστικά αλλά και σε επίπεδο δράσεων ή ακόμη και ανακοινώσεων βρίσκεται χώρια και βλέπουμε αν μπορεί αν βρεθεί σε ίδιο φορέα.
Δυσκολίες και διαφορές υπάρχουν αλλιώς τα δύο αυτά κόμματα θα ήταν ένα. Αλλά και γενικότερα η πολυδιάσπαση της Αριστεράς δεν είναι τυχαία ούτε οφείλεται σε καπρίτσια και εγωισμούς όπως συχνά γράφεται. Αυτό που διαφαίνεται είναι κάποιες τάσεις συσπείρωσης κατά κύριο λόγω όμως σε εκλογική βάση ή σε ιδεολογικές και πολιτικές επιλογές ρεφορμιστικού τύπου. Πράγματι σήμερα δυσκολεύεται κανείς να ξεχωρίσει τις διαφορές μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ως ένα βαθμό και με το ΚΚΕ. Όλοι αυτοί ή σχεδόν όλοι θα μπορούσαν να είναι και μαζί. Ο μλ χώρος είναι ανάγκη να δώσει μια απάντηση στην απαξίωση και συκοφάντηση της κομμουνιστικής κατεύθυνσης του κινήματος. Το βάρος πέφτει αντικειμενικά στα δύο μλ και πρέπει να το αναλάβουν χωρίς απόκρυψη των διαφορών τους, ανοιχτά σε όλο το κόσμο που απευθύνονται και χωρίς να παρασυρθούν στο εμπόριο ενότητας τύπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΣΥΡΙΖΑ που πολύ κόσμο πλέον δεν τον πείθει.
Συμφωνώ σχεδόν 100% με τον 12:10. Είναι σίγουρο ότι οι διαφωνίες είναι πολιτικές, αλλά παρόλα αυτά και οι πολιτικές ταυτότητες ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι πολλές. Η, κυρίως ιδεολογική, πολεμική τόσο από την Προλεταριακή Σημαία όσο και από το Λαϊκό Δρόμο απέναντι στα λανθασμένα ρεύματα του οπορτουνισμού και του ρεφορμισμού, κάθε απόχρωσης, ουσιαστικά κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Και αυτά τα πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα, πρώτιστα βγαίνουν από τα πάνω με βάση την ιδεολογικοπολιτική ανάλυση των κομμάτων. Θα συμφωνήσω βέβαια ότι η συμπόρευση (για να μην αναφέρω το μεγαλεπήβολο στόχο της ενότητας των κομμουνιστών), των μαρξιστικών - λενινιστικών δυνάμεων και των πραγματικών κομμουνιστών δεν είναι μια μονοσήμαντη διαδικασία και πρέπει να ζυμώνεται στο καμίνι της ταξικής πάλης. Αλλά όπως έλεγε και ο Ενγκέλς "Στην κανονική μηχανική, η γέφυρα από το στατικό στο δυναμικό είναι η ώθηση απέξω". Ας πάρουμε την απόφαση ότι αξίζει να συζητηθεί η πρόταση του κοινού δρόμου, να συζητηθούν τα ζητήματα και να δοκιμαστούν οι γραμμές. Νομίζω ότι η Πρόταση Μετώπου Συντονισμού Κοινής Δράσης και Αγώνα που κατέθεσε το ΚΚΕ(μ-λ) χωρίς να το διατυπώνει ακριβώς, κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Ανώνυμος 10:09
Εκτός από την κριτική στα λανθασμένα ρεύματα υπάρχει και κριτική εκατέρωθεν σε κομβικά ζητήματα, σε κεντρικές κατευθύνσεις και απόψεις των δυο οργανώσεων.
Επίσης η πρόταση δεν αφορά το Μ-Λ ΚΚΕ αλλά και το Μ-Λ ΚΚΕ, αν μπορεί να βγει κάτι καλώς. Γιατί και από την κοινή εκδήλωση των σχημάτων και παρατάξεων των δυο οργανώσεων στο χώρο της εκπαίδευσης δε βγήκε κάτι παρότι ήταν σημαντικό γιατί αναδείχθηκαν οι (διαφορετικές) αντιλήψεις των δυο οργανώσεων στο χώρο της εκπαίδευσης κάτι που θεωρώ θετικό. Ως θετικό, εννοώ τη συζήτηση και διαπάλη απόψεων στα πλαίσια του κινήματος, κάτι που δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό δεν υπάρχει.
Ανώνυμος 11:44
Σε ποιους απευθύνεται συγκεκριμένα; Γιατί με βάση το κείμενο ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ ουσιαστικά αποκλείονται με την έννοια ότι οι πολιτικές τους επιλογές έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις πολιτικές προϋποθέσεις της Πρότασης.
Η πρόταση απευθύνεται στους πάντες που θεωρούν ότι αυτό που χρειάζεται είναι μια επαναστατική κομμουνιστική αριστερά, απεγκλωβισμένη από τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, απαλλαγμένη από τα διλήμματα του συστήματος και προσανατολισμένη στην λαϊκή πάλη, στην ταξική πάλη. Μια αριστερά που δεν θα αποδέχεται τα ιδεολογήματα των αστών περί παγκοσμιοποίησης και ολοκληρωτισμών που θα βλέπει μπροστά της τον ιμπεριαλισμό και την ανάγκη πάλης εναντίον του. Που δεν θα αγωνιά να απαντήσει στην ατζέντα του συστήματος με υπεύθυνο τρόπο αλλά από ταξική σκοπιά, από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαού, δημιουργώντας τη δική της ατζέντα!
Που δεν έχει αυταπάτες για το αστικό κράτος και τις διαθέσεις του κεφαλαίου αλλά θα παλεύει για κατακτήσεις και δικαιώματα, για την οριστική ρήξη, την επανάσταση και τον σοσιαλισμό.
Γενικόλογίες. Στην αριστερά στην Ελλάδα υπάρχουν πολιτικά υποκείμενα. Οι προτάσεις Κοινής Δράσης απευθύνονται κύρια σε αυτά και δευτερευόντος στους ανένταχτους αγωνιστές, γιατι αυτοί οι τελευταίοι έχουν και την επιλογή να ενταχθούν ή να συνδεθούν σε ένα κόμμα και όχι απλά να πορευτούν "κοινά". Επομένως για τους παρόντες πολιτικούς σχηματισμούς το κείμενο βάζει συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Λογικό δεν είναι ένα κείμενο πρότασης για την αριστερά από μια οργάνωση να θέτει και την άποψη της οργάνωσης για το τι θέλει; Και γιατί μια πρόταση θά 'πρεπε να απευθύνεται σε συγκεκριμένες οργανώσεις, κόμματα ή σχήματα της αριστεράς και όχι σε όλους; Ακόμη και τους ανένταχτους; Ακόμη και σε τοπικά σχήματα θα έλεγα. Από τη στιγμή που "στοχοποιείς" συγκεκριμένες οργανώσεις αποκλείεις άλλες, ενώ τώρα παραλήπτες είναι όλοι και όποιος "συγκινηθεί" ανταποκρίνεται, είτε είναι ενταγμένος ή ανένταχτος είτε είναι οργάνωση ή οποιοδήποτε άλλο σχήμα.
Το κείμενο αυτό θέτει κάποια ζητήματα, όταν ανοίξει η συζήτηση θα τεθούν οι απόψεις και εκεί θα δούμε ποιος "χωράει" και ποιος όχι, κυρίως θα το κρίνει μόνος του αυτό, αποκλεισμοί εκ των προτέρων δεν υπάρχουν.
Συμφωνώ με την προσέγγιση του τελευταίου ανώνυμου (10:55). Το κείμενο θέτει κάποιους προβληματισμούς σε σχέση με την αριστερά και το εργατικό/λαϊκό κίνημα και προσπαθεί να προτείνει κάποια πράγματα θέτοντας κάποιους άξονες για συζήτηση. Πάνω σε αυτά μπορούμε να συζητήσουμε; Χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι αποκλείονται άλλα θέματα που μπορεί να θέσει ο οποιοσδήποτε. Δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείται γενικολογία η αντίθεση σε ορισμένες καταστάσεις που έχουν επικρατήσει στην αριστερά και η αναζήτηση ενός νέου δρόμου. Πάντα μέσα από τη δράση βέβαια και όχι σε εργαστήρια συζητήσεων ξεκομμένα από την πραγματικότητα. Δεν αναφέρεται απλά στη Κοινή Δράση που είναι συστατικό της πρότασης αλλά σε πολιτική συνεργασία με βάση αυτούς τους άξονες, που τίθενται βέβαια για συζήτηση και δεν είναι προϋπόθεση η απόλυτη συμφωνία με αυτά που θέτει το ΚΚΕ(μ-λ), αλλιώς δε θα μιλάγαμε για συνεργασία αλλά για κάτι άλλο.
καλά, με τις πολιτικές εξελίξεις που τρέχουν καθίστε να συζητάτε αν μπορείτε να συζητάτε.
Δημοσίευση σχολίου