Με μια κυβέρνηση υπαγορευμένη απευθείας από την ΕΕ και τις ΗΠΑ και για να συντρίψουν οι ερπύστριες των συμφερόντων τους κάθε κατάκτηση, δικαίωμα και ελπίδα των εργαζομένων και της νεολαίας, βρίσκει τη χώρα μας η 38η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μια κυβέρνηση γύρω από την οποία συνασπίζεται και στοιχίζεται όλο το αστικό πολιτικό φάσμα (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ) που όπως πάντα έτσι και τώρα υπερασπίζεται τα συμφέροντα της τάξης του με την πολιτική της υποτέλειας στα διεθνή αρπακτικά, στους μεγάλους φονιάδες του πλανήτη.
Όλοι αυτοί, καθώς ανεβαίνει ο πυρετός της κρίσης και των ανταγωνισμών του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου, καθώς φουντώνει η λαϊκή οργή απέναντι στην πλημμυρίδα των βάρβαρων μέτρων και των Μνημονίων, δείχνουν ολοένα και πιο καθαρά το πραγματικό τους πρόσωπο. Εκβιάζουν μια ολόκληρη χώρα και το λαό της με χρεοκοπία και καταστροφή, για να μείνουμε αδρανείς θεατές στην καταλήστευση κάθε πλούτου της χώρας και των δικαιωμάτων μας. Απειλούν με καταστάσεις «ανομίας» για να μην διαμαρτυρηθούμε καν για τις αντιδημοκρατικές εκτροπές, για το όργιο τρομοκρατίας και καταστολής, που οι ίδιοι οργανώνουν και προωθούν. Δηλώνουν «σωτήρες» της χώρας, αυτοί που εδώ και δεκαετίες διέλυσαν την παραγωγική της βάση, τη μετέτρεψαν σε πολεμική βάση και φυλάκιο των Αμερικανονατοϊκών επιδρομών ενάντια στις χώρες και τους λαούς της περιοχής, και τώρα σκορπίζουν πείνα, ανεργία, εξαθλίωση και ερήμωση.
Όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι και η νεολαία της χώρας, συνειδητοποιούμε επίσης κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο, πως δεν έχουμε ζωή και δικαιώματα, όσο όλοι αυτοί μας διαφεντεύουν. Το μέλλον μας περνάει μέσα από το μαζικό αγώνα για την ανατροπή των ξένων και ντόπιων δυναστών μας! Μόνο έτσι μπορούμε να κατακτήσουμε, ψωμί, δουλειά, ειρήνη, δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία, μια κοινωνία χωρίς αφέντες, μια κοινωνία των ίδιων των εργαζομένων. Αυτή την ανατροπή δεν θα μας την φέρει κανένας «σωτήρας», δεν θα μας τη χαρίσει καμιά κάλπη. Δεν θα τη βρούμε πίσω από τις «έξυπνες και εύκολες λύσεις» που θέλουν να εμφανίσουν το ζήτημα της ανατροπής της ταξικής και εθνικής υποδούλωσης του λαού και της χώρας, σαν λογιστικό ζήτημα!
Χρειαζόμαστε αγώνα, μαζικό, παρατεταμένο, αποφασιστικό, που δεν θα υποκύπτει στους πολιτικούς εκβιασμούς του συστήματος, που θα μπλοκάρει την πολιτική του, που θα έχει στόχο την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων και των Μνημονίων
Χρειαζόμαστε κίνημα που θα συνενώνει τις αντιστάσεις όλων των κλάδων των εργαζομένων, κόντρα στις πολιτικές δυνάμεις και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, που ξεπουλάνε τους αγώνες και θέλουν να τους χωρέσουν, να τους κατακερματίσουν και να τους χωνέψουν μέσα στα δικά τους υποταγμένα σχέδια.
Αυτά απαιτεί και διεκδικεί η πάλη του λαού που εδώ και μήνες με συγκλονιστικές απεργίες, διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις σε πόλεις, χωριά και γειτονιές αντιπαρατίθεται στη βαρβαρότητα και στην τρομοκρατία και οξύνει την αστάθεια και τις αντιφάσεις του πολιτικού συστήματος. Αυτός είναι ο δρόμος του Νοέμβρη που αταλάντευτα πρέπει να βαδίσουμε, για να αντιμετωπίσουμε το βαρύ κοινωνικό, εργασιακό χειμώνα, την κλιμάκωση των αντιδραστικών επιλογών, που προωθούν οι μεγάλοι δυνάστες και υπηρετούν όλα τα κόμματα του συστήματος.
ü Το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες για δουλειά, παιδεία, ελευθερία, ειρήνη, ανεξαρτησία
ü Κάτω η πολιτική των μνημονίων και της βαρβαρότητας
ü Έξω η τρόικα, το ΔΝΤ, η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ
ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου