Το πρόβλημα με την μισθοδοσία μας ξεκίνησε πριν από ένα περίπου χρόνο με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την προβληματική χρηματοδότηση της εταιρείας από τις τράπεζες με αποτέλεσμα η καταβολή των δεδουλευμένων να γίνεται έναντι πληρωμής την ίδια στιγμή που η εταιρεία αναλάμβανε και εκτελούσε έργα μεγάλης κλίμακας εντός και εκτός Αττικής.
Απέναντι στην ομόφωνη και αποφασιστική στάση μας η απάντηση της εργοδοσίας ήταν μόνο υποσχέσεις κι ότι θα πρέπει να δουλέψετε για να πληρωθήτε. Χρησιμοποιώντας νομικά τεχνάσματα, ψευδείς μηνύσεις τρομοκράτησης μας, απειλές ότι θα ΄΄κλείσει τα σπίτια μας΄΄, πλάγιους τρόπους λειτουργίας της με άλλους ΄΄εφεδρικούς΄΄ εργαζόμενους, δεν κοίταξε την ουσιαστική επίλυση του προβλήματος αλλά αντιθέτως έδειξε την πλήρη αδιαφορία της προς τους απλήρωτους εργαζόμενους της.
Γι΄ αυτό διεκδικούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων μας και του δώρου Χριστουγέννων και την επιστροφή όλων των εργαζομένων στον φυσικό εργασιακό χώρο μας.
Σ΄αυτόν τον δίκαιο αλλά δύσκολο αγώνα μας αρκετός κόσμος από διάφορους κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους αλλά και απλός κόσμος, από τις πρώτες κιόλας στιγμές έχει σταθεί δίπλα μας δείχνοντας την αλληλεγγύη και τον σεβασμό του προσφέροντας ακόμα και υλική βοήθεια.
Γνωρίζουμε ότι, δίκαιο είναι ο εργάτης να πληρώνεται προτού ο ιδρώτας του μόχθου του στεγνώσει στο πρόσωπο του και άδικο είναι οι εργοδότες να κρατάνε τα λεφτά μας.
Δεν δουλεύουμε για να έχουμε λεφτά στην άκρη αλλά για να ζούμε με αξιοπρέπεια.
Δεν είμαστε μόνοι και θα συνεχίσουμε μέχρι τέλους.
Οι εργαζόμενοι της
ΑΦΟΙ ΛΟΥΚΙΣΑ ΑΒΕΕ
1 σχόλιο:
Οπως είναι αντιληπτό σε όλους , δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με την υπόθεση της Χαλυβουργίας.
Σίγουρα η πολυήμερη απεργία, η συνολική συμμετοχή όλων των εργαζομένων, η έκφραση ηθικής και υλικής αλλυλεγγύης από απλό κόσμο,νεολαίους,άλλους εργαζόμενους από όλη την Ελλάδα, ρίχνει τα φώτα πστους Χαλυβουργούς.
Ομως, πρέπει οι δυνάμεις, οι συνιστώσεις, οι οργανωμένες κινήσεις να κινηθούν με τον ίδιο τρόπο και για την περίπτωση των Εργαζομένων της Λούκισας, και κάθε εργαζομένων που παλεύουν πλέον για το δικαίωμα τους στη ζωή έχοντας μιά δουλειά σαν άνθρωποι.
Πρέπει να συνδεθούν οι αγώνες των χαλυβουργών με τους λοιπούς αγώνες που κάνουν οι εργαζόμενοι.
Ιδου η ταξική πάλη, ιδού οι απόψεις, ιδού η κίνηση, ιδού η συγκρότηση, ιδού και το φανέρωμα της κάθε αλήθειας. Κάποια στιγμή θα ερχόταν και αυτή η συγκυρία, θα φαινόταν η γύμνια,η αλήθεια, η δικαίωση,η παραδοχή των λαθών. Τα πάντα.
Οσοι αναφέρονται στο λαικό, εργατικο,νεολαιίστικο κλπ κίνημα κρίνονται. Ομως το κυριότερο είναι το λαικό , εργατικό, νεολαιίστικο κίνημα να βοηθηθεί,να πάει μπροστά,να συγκροτηθεί με σκοπό να κερδίσει αυτό.Οχι μέσω αυτού όσοι αναφέρονται σε αυτό.Αλλο το ένα-άλλο το άλλο.
Δημοσίευση σχολίου