Τα συλλαλητήρια στην Αθήνα

Με λιγότερο από τα συνηθισμένα των τελευταίων χρόνων κόσμο πραγματοποιήθηκε η σημερινή απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα. 'Η μάλλον οι συγκεντρώσεις. Συγκεντρώθηκαν και διαδήλωσαν πάνω κάτω 18000 εργαζόμενοι. Και επειδή πολλά παράξενα γράφονται σε διάφορες, επίσημες και μη, ειδησεογραφικές ιστοσελίδες η αναλογία των διαδηλωτών ήταν λιγότεροι από 1.000 αυτοί που διαδήλωσαν με τη ΓΣΕΕ, γύρω στις 10.000 από το Μουσείο και οι υπόλοιποι με το ΠΑΜΕ.
Είναι σαφές ότι μετά τα μεγάλα ξεσπάσματα του λαού του καλοκαιριού, την μεγάλη 48ωρη απεργία του Οκτώβρη με όλα όσα προηγήθηκαν (απεργίες, καταλήψεις κ.λπ.), μετά την κυβερνητική αλλαγή και παρά την ένταση της επίθεσης στο λαό ότι περνάμε μια περίοδο κάμψης των αντιστάσεών του. Είναι εξηγήσιμο αν αναλογιστούμε για το τι έχει να αντιμετωπίσει αυτός ο λαός από το σύστημα και το δέος που του προκαλεί από τη μια και από την άλλη το ότι δεν βλέπει διέξοδο κινηματική και πολύ περισσότερο προς τα αριστερά.

Παρά τα πολύ σοβαρά δείγματα οργάνωσης του εργαζόμενου λαού τους τελευταίους μήνες που ξεπερνούσαν τις συνήθεις συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουμε ακόμη αρκετό δρόμο μπροστά μας. Ρόλο σαφώς έπαιξε και η απαξίωση της απεργίας από τις επίσημες συνδικαλιστικές ηγεσίες δημιουργώντας έντονα την αίσθηση της απεργίας "ντουφεκιάς".
Το μόνο σίγουρο ακόμη είναι ότι αυτή η "ησυχία" από μεριάς λαού δεν θα είναι για πολύ! Εστίες αντίστασης και αγώνα υπάρχουν ακόμη, με πιο χαρακτηριστική αυτή της Χαλυβουργίας που χρειάζεται την ακόμη μεγαλύτερη στήριξή μας, αλλά και σε άλλους χώρους όπου η εφεδρεία, οι απολύσεις και οι μειώσεις έως και καταργήσεις μισθών προχωρούν ακάθεκτα. Για να μη πούμε για τα χαράτσια. Ένα μείγμα που δεν θα αφήσει να μείνει ο λαός για πολύ στην "άκρη"!