Νέες κινητοποιήσεις από τους χαλυβουργούς

0

Το σωματείο αποφάσισε ομόφωνα σειρά δράσεων και συγκεκριμένα: 
Σήμερα Τρίτη, οι απεργοί χαλυβουργοί βρέθηκαν στις 11 π.μ. και πάλι στην Κηφισιά και με πορεία πήγαν στα κεντρικά γραφεία της επιχείρησης. Διαμήνυσαν στην εργοδοσία, ότι δε πρόκειται να υποχωρήσουν ούτε να αναστείλουν τον αγώνα τους αν δεν ανακληθούν οι 65 απολύσεις και δεν παρθούν πίσω οι αντεργατικές αξιώσεις για 5ωρη εργασία με μείωση μισθών.
Αύριο Τετάρτη, θα συμμετέχουν μαζικά στη παράσταση διαμαρτυρίας των εργαζόμενων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης στις 2 μ.μ. στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας στον Πειραιά.
Την Πέμπτη το σωματείο μαζί με την Επιτροπή Γυναικών διοργανώνουν νέα κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας όπου χαλυβουργοί μαζί με τις οικογένειές τους και με τη συμπαράσταση σωματείων και φορέων όλης της Αττικής θα συγκεντρωθούν στις 11 το πρωί στην Ομόνοια και από εκεί θα πάνε με πορεία στο υπουργείο Εργασίας.
πηγή:  Ιστολόγιο Αλληλεγγύης στους Απεργούς Χαλυβουργούς

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Από τη χθεσινή συγκέντρωση για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ

4

Μικρότερη του αναμενόμενου η χθεσινή συναυλία που έγινε για αλληλεγγύη στους εργαζόμενους των ΜΜΕ που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Μπορεί να έφταιγε το κρύο και η δυσκολία πρόσβασης στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Περιστερίου αλλά και πάλι λίγοι ήταν. Τα συμπεράσματα τα αφήνω για τους ανθρώπους του χώρου μιας και αν και πέρασα κάποτε, πριν καμιά 20αριά χρόνια, δεν έχω καμιά επαφή πλέον. 
Ενοχλητικό ήταν οι εξυπνάδες του τύπου "πόσο μαλάκες είμαστε ακόμα" που ακούστηκαν από κάποιο ξύπνιο καλλιτέχνη και η προτροπές του τύπου "την άλλη φορά ελπίζω να είσαστε περισσότεροι" από άλλον που το πολιτικό του παρελθόν θα έπρεπε να τον κάνει πιο προσεκτικό! 
Οι διαθέσεις πάντως ήταν αγωνιστικές και όλοι ήλπιζαν το αποτέλεσμα της κάλπης που έστησε η ΕΣΗΕΑ να βγάλει απεργία διαρκείας σε ένα χώρο που πλήττεται ιδιαίτερα από την συνολικότερη επίθεση. Και μιας και ανέφερα το παρελθόν μου στο χώρο να πω ότι από τότε άρχισαν να εφαρμόζονται σε αυτόν η "αμοιβή" με το κομμάτι, τα μπλοκάκια, οι χαμηλοί μισθοί και τα εκ περιτροπής και εξοντωτικά ωράρια, ιδιαίτερα στους νέους δημοσιογράφους και στους τεχνικούς.
Αυτά και με ολίγη προσωπική ...πινελιά!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το ΠΑΜΕ, οι εκλογές και μια «ξαφνική» στροφή

8

Ο μεγαλειώδης απεργιακός αγώνας των χαλυβουργών στον Ασπρόπυργο, αλλά και μια σειρά αγώνες που ξεσπούν στους χώρους δουλειάς στον ιδιωτικό τομέα, έχουν φέρει στο προσκήνιο με έναν έντονο τρόπο την τακτική του ΠΑΜΕ. Τακτική η οποία, ιδιαίτερα μετά την απεργία της 17ης Γενάρη, έχει περάσει σε μια νέα, πιο επιθετική φάση κυρίως λόγω της προεκλογικής... οσμής.
Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΜΕ μετά τα γεγονότα της πρόσφατης 48ωρης απεργίας (19-20 Οκτώβρη) είχε βρεθεί σε αρκετά δύσκολη θέση. Τόσο απέναντι στο κίνημα όσο και απέναντι στο σύστημα. Ήταν η τραγική κορύφωση μιας συνεχούς προσπάθειας απαξίωσης όλων των ζυμώσεων και των κινητοποιήσεων που γίνονταν για δύο μήνες γύρω από τις πλατείες. Ζυμώσεις και κινητοποιήσεις που συγκίνησαν εκατοντάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας και τους έβαλαν ορμητικά στο προσκήνιο των πολιτικών εξελίξεων. Έξω και ενάντια από αυτές τις ζυμώσεις, το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ προσπάθησαν να ξαναμπούν στο παιχνίδι με τους όρους ηγεμονίας στους οποίους είχαν συνηθίσει για δεκαετίες και να ξανακερδίσουν το χαμένο έδαφος. Ωστόσο, η τραγική κατάληξη της 48ωρης απεργίας με έναν νεκρό από τις γραμμές του ΠΑΜΕ και δεκάδες τραυματίες και από τις δύο πλευρές της συμπλοκής δεν ήταν αυτό που περίμενε η ηγεσία του Περισσού.
Η απεργία στη Χαλυβουργία λίγες ημέρες μετά ήταν μία καλή ευκαιρία για το ΠΑΜΕ να αλλάξει τους όρους και να τονώσει το ηθικό στο εσωτερικό του. Εκτιμούμε πως το ότι έριχνε όλο και περισσότερες δυνάμεις στη στήριξη των χαλυβουργών ήταν τόσο αποτέλεσμα της αγωνιστικής, αποφασιστικής στάσης των χαλυβουργών όσο και αποτέλεσμα της εκτίμησης πως αποτελεί μία πολύ καλή βάση εσωτερικής του συσπείρωσης. Ωστόσο, παράλληλα, η απεργία των χαλυβουργών αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για όλο και πιο πλατιές λαϊκές και εργαζόμενες μάζες. Το κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης δυνάμωνε ολοένα και περισσότερο, αφού -εκτός των άλλων- αποτελούσε και την έμπρακτη υλοποίηση σε ένα μαζικό χώρο δουλειάς της μετάβασης του αγώνα από τις πλατείες στα πραγματικά πεδία αντιπαράθεσης, πράγμα που από το καλοκαίρι είχε φανεί ότι ήταν το επόμενο ζητούμενο. Αυτή η διόγκωση του κινήματος αλληλεγγύης, από τη μια, διευκόλυνε τον αγώνα των χαλυβουργών (αλλά και την αδυναμία του ΠΑΜΕ να σηκώσει από μόνο του ένα τέτοιο αγώνα), όμως, από την άλλη, και σε μια πορεία, άρχισε να δυσκολεύει το ΠΑΜΕ το οποίο βρέθηκε αναγκασμένο να «συχνωτίζεται» με δυνάμεις που μέχρι τότε λοιδορούσε και από τις οποίες ήθελε να διαχωρίζεται με κάθε μέσο και τρόπο. Αριστερές εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις, λαϊκές συνελεύσεις, μέχρι και αναρχοαυτόνομες ομάδες έκφραζαν με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη τους και τη στήριξή τους στον αγώνα των χαλυβουργών.
Το τοπίο έπρεπε κάπως να ξεκαθαρίσει και πολύ περισσότερο από τη στιγμή που το ΚΚΕ αντιλήφθηκε ότι υπάρχει ενδεχόμενο εκλογών μέσα στην άνοιξη. Την ίδια ώρα οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η ανυποληψία του ΠΑΣΟΚ μεταφράζεται σε στήριξη διάφορων «αριστερούληδων» τύπου ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ. Όλα αυτά οδήγησαν το ΠΑΜΕ σε μία αλλαγή στάσης, σε μία προσπάθεια ανοιχτού και πλήρους διαχωρισμού με τους πάσης φύσης αλληλέγγυους που ήρθαν «για να βγάλουν μαζί μας φωτογραφίες για τις επερχόμενες εκλογές».

Βέβαια, αυτή η πρεμούρα για τις εκλογές δεν αφορούσε μόνο τους άλλους, αλλά και το ίδιο το ΠΑΜΕ. Γι’ αυτό εξάλλου στην ανακοίνωση-κάλεσμα που έβγαλε για την απεργία της 17ης Γενάρη το ΠΑΜΕ «ξέχασε» να βάλει το σύνθημα «Νίκη στον αγώνα των Χαλυβουργών» αλλά θυμήθηκε το «Εκλογές τώρα!» ως το πολιτικό επίδικο αυτής της απεργίας.
Δεν υποτιμούμε το γεγονός ότι η εργοδοσία συνέχισε να κρατά σκληρή στάση την οποία συνέχισε να σκληραίνει. Ωστόσο, αυτό για μια συνεπή ταξική δύναμη θα έπρεπε να σημάνει κάλεσμα διευρυμένης αλληλεγγύης, ακόμη πιο πλατιάς στήριξης και όχι στένεμα του αγώνα και όρους επιλεκτικής αλληλεγγύης. Κι όμως, το ΠΑΜΕ, παρότι θέλει να αυτοχαρακτηρίζεται ως η μόνη συνεπής ταξική δύναμη, αυτό ακριβώς έκανε. Η αλλαγή στάσης λίγο μετά την κήρυξη της παναττικής απεργίας στις 17 Γενάρη και η εξαγγελία ξεχωριστής συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ επισφραγίστηκαν από την ομιλία του Γιώργου Σιφωνιού, του προέδρου των χαλυβουργών του Ασπροπύργου, στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια. Ομιλία απαξιωτική για το κίνημα αλληλεγγύης, ομιλία προσβλητική για όλους αυτούς που έδωσαν ό,τι μπορούσαν για τη στήριξη αυτού του αγώνα αλλά δεν είχαν την «έγκριση» του ΠΑΜΕ. Ομιλία η οποία μιλούσε για κλιμάκωση του αγώνα αλλά στην ουσία άνοιγε το δρόμο για το ακριβώς αντίθετο.
Η αφορμή ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή για το ΠΑΜΕ. Πιασμένο από την επαίσχυντη στάση της Αυτόνομης Παρέμβασης στο Εργατικό Κέντρο του Βόλου η οποία αρνήθηκε να στηρίξει την πρόταση για απεργία, το ΠΑΜΕ βρήκε την ευκαιρία να τσουβαλιάσει συλλήβδην όλο το κίνημα συμπαράστασης και να υψώσει τοίχους γύρω από τους χαλυβουργούς και όχι μόνο. Το ίδιο έκανε και στο Περιστέρι με τους εργαζόμενους της αλουμινοβιομηχανίας «Αφοί Λουκίσα» όπου στις τοπικές συγκεντρώσεις δεν έδινε το λόγο σε κανέναν άλλο πέρα από τα στελέχη του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ, ενώ φρόντιζε να κρατά τους εργαζόμενους σε απόσταση «ασφαλείας» από τις υπόλοιπες δυνάμεις που εκφράζανε τη συμπαράστασή τους.
Σε κάθε περίπτωση και παρά τη στάση του ΠΑΜΕ, ο αγώνας των χαλυβουργών πρέπει να στηριχτεί απ’ όλες τις δυνάμεις που δρουν στο λαϊκό και εργατικό κίνημα, απ’ όλους τους εργαζόμενους, απ’ όλη τη νεολαία. Και το ΚΚΕ(μ-λ) θα συνεχίσει να το κάνει.
Ούτε το ΠΑΜΕ ούτε κανένας δεν έχει το δικαίωμα να παίζει με τους αγώνες και τις αγωνίες της εργατικής τάξης, να απαιτεί την υποταγή του κινήματος στα δικά του μέτρα και σταθμά, στις δικές του επιδιώξεις. Οι πραγματικές ταξικές δυνάμεις, αυτές που έχουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού και των εργαζομένων, υπηρετούν το κίνημα χωρίς τον παραμικρό φόβο και αμφιβολία. Χωρίς ψευδαισθήσεις αυτάρκειας. Χωρίς «τουπέ» και μεγαλοσχημίες. Και κυρίως με στόχο την επαναστατική ανατροπή και όχι την εκλογική καταγραφή και την αστική νομιμότητα.

ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ
Αλλά και οι μεθοδεύσεις αυτού του φορέα σε μια σειρά σωματεία αναδεικνύουν ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει στην αντίληψη του ΚΚΕ για το συνδικαλισμό και την οργάνωση της εργατικής τάξης. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στην Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων, ένα από τα μαζικά κλαδικά σωματεία του ΠΑΜΕ στον ιδιωτικό τομέα, έγινε καταστατική συνέλευση που κατέληξε σε μια σειρά τροποποιήσεις του καταστατικού του σωματείου:
- Διεύρυνση του πεδίου δράσης του σωματείου και στα ΜΜΕ.
- Ένταξη στο σωματείο των χαρτεργατών και των εργαζομένων στη διανομή Τύπου.
- Εκλογές για την ανάδειξη ΔΣ ανά τρία χρόνια (από δύο που είναι σήμερα)
- Συμπλήρωση στους σκοπούς του σωματείου τη «βελτίωση της λειτουργίας των υπαρχόντων ασφαλιστικών ταμείων με τον άμεσο έλεγχο της Διοίκησης κατά πλειοψηφία από τους εργαζόμενους ασφαλισμένους, συνταξιούχους και η βελτίωση παροχών, συντάξεων στους ασφαλισμένους εργαζόμενους και συνταξιούχους και στις οικογένειες αυτών τόσο στο ΙΚΑ όσο και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ».
Το ΠΑΜΕ προκειμένου να διατηρήσει ή και να βελτιώσει το συσχετισμό του στα ανώτερα όργανα (τώρα και στα Ασφαλιστικά Ταμεία) δεν διστάζει να φτιάχνει σωματεία-τέρατα με διαδικασίες-εξπρές οι οποίες θα παγιώνουν τον έλεγχο, έστω και αν λειτουργούν σε βάρος της δημοκρατικής λειτουργίας. Με αστεία προσχήματα («υψηλό το κόστος των εκλογών για να γίνονται ανά δύο χρόνια» την ώρα που οι εκλογές έχουν φτάσει να διαρκούν δύο εβδομάδες!) και με την επίκληση της «εμπιστοσύνης» το ΠΑΜΕ προσπαθεί να απεμπολήσει τη συζήτηση για την πολιτική ουσία αυτών των αλλαγών-παρεμβάσεων και να διασκεδάσει τις εντυπώσεις με την επανάληψη των γνωστών «ταξικών» προταγμάτων της «λαϊκής εξουσίας» και της «λαϊκής οικονομίας». Και όλα αυτά σε μια διαδικασία στην οποία οι εργαζόμενοι δεν ήξεραν καν τις προτεινόμενες αλλαγές και η οποία κράτησε 40 ολόκληρα λεπτά!
πηγή: Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΡΤΑΣ

0

ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΑΙ Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα, άνοιξε την πόρτα της εξαθλίωσης για χιλιάδες συνανθρώπους μας. Για να αποφύγει την δική του κατάρρευση, με εντολή των ΔΝΤ, Ε.Ε., τραπεζιτών και βιομηχάνων, οδηγεί με τον πιο βίαιο και απάνθρωπο τρόπο το σύνολο της κοινωνίας σε οικονομικό αδιέξοδο, ηθική κατάρρευση και κοινωνικό αποκλεισμό.
Τα βάρβαρα μέτρα που υλοποιεί με τρομοκρατικό τρόπο η διορισμένη κυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ με την στήριξη της Μπακογιάννη, τα χαρακτηρίζει μέτρα για την ‘’σωτηρία της χώρας’’. Αλήθεια, πως είναι δυνατόν να σωθεί η χώρα, όταν ο λαός της οδηγείται στην καταστροφή; Δύο χρόνια τώρα με την απειλή της ‘’χρεωκοπίας’’, συμπιέζουν μισθούς και μεροκάματα, διαλύουν εργασιακές σχέσεις, ασφαλιστικά δικαιώματα, παιδεία, υγεία, διογκώνουν φόρους και βάζουν εξοντωτικά χαράτσια.
Είναι τόσο ανάλγητη, ωμή και έντονα ταξική (υπέρ του κεφαλαίου) αυτή η πολιτική, που οδηγεί στην εξαθλίωση δεκάδες χιλιάδες λαϊκές οικογένειες, χωρίς στέγη, ρεύμα, φάρμακα, στοιχειώδη διατροφή.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί. Ασύδοτοι απολύουν αβέρτα, κλείνουν επιχειρήσεις για να μεταφέρουν σε άλλους τομείς, πιο κερδοφόρους, τις δραστηριότητές τους, αρνούνται να καταβάλλουν δεδουλευμένα, καταπατούν συλλογικές συμβάσεις, επιβάλλουν εκ περιτροπής ή μερική εργασία, κατεβάζουν τους μισθούς στο μισό.
Ελληνική Χαλυβουργία, Λουκίσσας, 3Ε, ALTER, Ελευθεροτυπία, NOTOS, Ερρίκος Ντυνάν, Κατσέλης, Γερολυμάτος, Χατζής. Και ΒΙ.Κ.Η.,ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΡΤΑΣ, ΑΡΤΑΙΚΗ ….. Ατέλειωτος ο κατάλογος. Παντού τα ίδια. Θέλουν τους εργαζόμενους απλά εργαλεία, υποταγμένους και ανοργάνωτους.
Όμως, αυτή η βαρβαρότητα ξυπνάει μαζικά τις λαϊκές-εργατικές συνειδήσεις.
Φωτεινό παράδειγμα ο αγώνας των χαλυβουργών που κρατά πάνω από 80 μέρες. Σε ένα εργοστάσιο, που ενώ η παραγωγή αυξήθηκε το τελευταίο χρόνο, ο εργοδότης εκβιάζει τους εργάτες με απολύσεις. Στόχος να αποδεχτούν να λειώσουν στο καμίνι με λιγότερα λεφτά βγάζοντας την ίδια παραγωγή σε λιγότερες μέρες. Πάνω απ’ όλα το κέρδος!
Και οι αγώνες καθημερινά ξεσπούν αυθόρμητα. Γέννημα της οργής και της ανάγκης. Σε χώρους δουλειάς και σε γειτονιές χιλιάδες λαού και εργαζόμενοι, παίρνουν την υπόθεση στα δικά τους χέρια. Υπερασπίζονται το παρόν και το μέλλον τους, το ταξικό τους συμφέρον. Κόντρα στους ξεπουλημένους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ που κάθονται στο τραπέζι του ψευτοδιαλόγου με τον ΣΕΒ – εργοδοσία με σκοπό να καταργήσουν ότι έχει απομείνει όρθιο (κατώτατος μισθός, 13ος και 14ος μισθός, τριετίες, κλπ).Χτίζουν δεσμούς συμπαράστασης και αλληλεγγύης κόντρα στην απομόνωση και το φόβο που θέλει να επιβάλει το σύστημα.
Χρόνια τώρα, ‘’συνδικαλιστές’’, πολιτικάντηδες ‘’σοσιαλιστές’’ και ‘’αριστεροί’’, λεηλάτησαν συνειδήσεις, εξαπάτησαν προσδοκίες, έβαλαν στο περιθώριο τον άνθρωπο.
Δεν αναθέτουμε πια σε κανέναν το μέλλον μας, τη ζωή, την επιβίωσή μας! 

Υ.Γ.: το κείμενο αυτό αποτελούσε κάλεσμα για εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου. Δυστυχώς το είδαμε αργά. Παρ' όλα αυτά το αναδημοσιεύουμε

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρέμβαση στην Ηλιούπολη για τα ενεχυροδανειστήρια

0

Το Σάββατο της 28^ης Γενάρη και λίγο μετά τις 12.00 το μεσημέρι η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης προχώρησε σε μια μαζική παρέμβαση ενάντια στη λειτουργία ενεχυροδανειστηρίων στις γειτονιές μας. Η παρέμβαση αυτή κατά την οποία κολλήθηκαν αφισάκια, μοιράστηκαν κείμενα και πετάχτηκαν τρικάκια ξεκίνησε από την πλατεία Κανάρια και δια μέσου της οδ. Φιλίας των λαών και της λεωφ. Ειρήνης κατέληξε στην κεντρική πλατεία (και στις δύο πλατείες βρίσκονται σε περίοπτη θέση 2 ενεχυροδανειστήρια / ένα τρίτο βρίσκεται ενδιάμεσα αυτών επί της λεωφ. Ειρήνης).

…απέναντί τους αντιτάσσουμε την αλληλεγγύη  και την «από τα κάτω» οργανωμένη,  συλλογική κι ανυποχώρητη δράση μας ενάντια σε όσους μας καταληστεύουν τη ζωή.

> ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε να ξεφυτρώνουν στις γειτονιές μας, όπως και σε όλη την ελληνική επικράτεια άλλωστε, διάφορα μαγαζάκια με ταμπελάρες που αναγράφουν:

«ΑΓΟΡΑΖΩ ΧΡΥΣΟ», «ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΗΤΑ», «ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ»,…

Παράλληλα, κάτω από τις πόρτες των σπιτιών μας, στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων μας και στο δρόμο (…αλλά ακόμα και σε φυλλάδιο εκδηλώσεων του Δήμου Ηλιούπολης), διαρκώς συναντάμε το διαφημιστικό υλικό αυτών των κατ’ ευφημισμό μαγαζιών.

Λεφτά δεν υπάρχουν… Και ποτέ δεν υπήρχαν άλλωστε για όσους είτε δεν επέλεξαν, είτε, κυρίως, δεν είχαν τη δυνατότητα να έχουν μια εξέχουσα θέση στο μεγάλο φαγοπότι που στήθηκε στις πλάτες των καταπιεσμένων από τους τραπεζίτες (δηλαδή τους νόμιμους μεγαλοτοκογλύφους) και το σύνολο των φορέων της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας.

Τα λεφτά που φαγώθηκαν και συνεχώς τρώγονται είναι, άλλωστε, οι χαμένες εργατοώρες και τα πενιχρά μεροκάματα που αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε «για να τα βγάλουμε  πέρα», για να καρπώνονται  βέβαια την υπεραξία μας τα αφεντικά. Ένας ατέρμονος κύκλος που σε αναγκάζει να δανειστείς, αφού δε φτάνουν αυτά που σου δίνουν, και που καταλήγει πάντοτε στο να χρωστάς σ’ αυτούς που σε καταναγκάζουν να χρωστάς. Και βέβαια δεν αναφερόμαστε σ’ αυτούς που χρωστάνε επειδή ήθελαν διαρκώς να καλύπτουν τις υπερκαταναλωτικές τους ορέξεις, αλλά σ’ αυτούς που δεν έφτανε ο μισθός τους ούτε καν για βασικές ανάγκες, όπως στέγαση, διατροφή, (τη λεγόμενη δωρεάν) παιδεία και ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

Έτσι, τώρα που το ρευστό δε μοιράζεται απλόχερα και ανεξαιρέτως, και που οι τραπεζίτες έχουν ξεφύγει από την κρατική «φρούρηση» “διότι αρκετά έχασε το κεφάλαιο από την ανταποδοτικότητα προς τον λαό”, κάποια λαμόγια μυρίστηκαν την αγωνία που γεννά η επισφάλεια. Γι’ αυτό βλέπουμε συνεχώς να ξεπηδούν ολοένα και περισσότερα «καλλωπισμένα» ενεχυροδανειστήρια  που καμία σχέση δεν έχουν με αυτά τα «κακόφημα» της πλατείας Ομονοίας∙  από εμφάνιση μπορεί, αλλά στην ουσία είναι ίδια και χειρότερα, είτε  λειτουργούν νομότυπα, είτε όχι. Τώρα είναι που έρχονται και πατούν  στον τρόμο και στην εξαθλίωση του κόσμου που στήθηκε με τις επιταγές της ευμάρειας. Τώρα είναι που έρχονται και κλέβουν ό,τι σου απέμεινε και δε “σκοτώνεται” από τις τράπεζες, όπως χρυσός και άλλα τιμαλφή.  Αυτοί λοιπόν που παρουσιάζονται ως μεσάζοντες για τη διευκόλυνσή σου στο να βρεις γρήγορα λεφτά, είναι αυτοί που ανταλλάζουν το αντικείμενό σου, με την όποια συναισθηματική αξία μπορεί να έχει αυτό για σένα, σε εξευτελιστική τιμή, κλέβοντας τον κόπο που έκανες για να το αποκτήσεις. Με το να σε ωθούν στο να εκποιείς στοιχεία της ζωής σου, σε εξωθούν και στη συνολική παραίτησή σου από τη ζωή. Είναι οι σύγχρονοι μαυραγορίτες, που κερδοσκοπούν σε βάρος σου, επενδύοντας στον ανθρώπινο πόνο και στην επιβαλλόμενη από τα πάνω εξαθλίωση.

Απέναντί τους,

Προτάσσουμε την αξιοπρέπεια του αγώνα. Τη συλλογική και οργανωμένη «από τα κάτω» δράση  ενάντια σε όσους μας ληστεύουν τις ζωές, στα καταναγκαστικά μεροκάματα και στη βίαιη καθημερινότητα της οξυμένης ανεργίας, των πετσοκομμένων ή και απλήρωτων μισθών, της ολοκληρωτικής ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, του αποκλεισμού ολοένα και μεγαλύτερων τμημάτων της κοινωνίας από τα  στοιχειώδη μέσα διαβίωσης, όπου όλο και περισσότερο τείνει να επικρατήσει ο νομός της ζούγκλας και ο κοινωνικός κανιβαλισμός. Προτάσσουμε την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια μεταξύ των καταπιεσμένων. Μέσα από την αυτοοργάνωσή μας σε συνελεύσεις γειτονιών σχεδιάζουμε συλλογικά και αντιιεραρχικά το πώς θα πάρουμε τις ζωές μας στα χεριά μας στην πράξη. Διαμορφώνουμε την αυτοάμυνά μας απέναντι στη γενικευμένη  επίθεση που δεχόμαστε από το κεφάλαιο και το κράτος.

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης

askilioupolis.espivblogs.net – ask_ilioupolis@espiv.net

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συναυλία Συμπαράστασης στον Αγώνα των Εργαζομένων στον Τύπο

0

Αγώνας – Αλληλεγγύη – Αξιοπρέπεια

Συναυλία Συμπαράστασης στον Αγώνα των Εργαζομένων στον Τύπο

ALTER / ΔΟΛ / ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / ΕΡΤ / Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012 - Κλειστό γήπεδο μπάσκετ Περιστερίου

Γιαννιτσών 81 & Τζ.Κέννεντυ, έναρξη στις 7 μ.μ.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

Σπ. Γραμμένος – Π. Δουρδουμπάκης – Αλ. Εμμανουηλίδης & Μ. Παπαγεωργίου – Μ. Ζαμάνη & The Angry Birds – Π. Θαλασσινός – Χρ. Θηβαίος – Κ. Θωμαΐδης – Illegal Operation – Alexis K. & Θ. Αναστόπουλος – Ε. Κουνενή – Γ. Κούτρας – Γ. Λεκόπουλος & Μ. Μεναχέμ – Lolek – Δ. Μητσοτάκης & Οι Ευδαίμονες – Θ. Μικρούτσικος – Mode Plagal – Π. Μουζουράκης – Λ. Παπαδόπουλος – Radiosol – Σπυριδούλα – Υπεραστικοί

Πρόσβαση στο κλειστό Περιστερίου:

Βρίσκεται κοντά στην διασταύρωση της Λεωφόρου Καβάλας (Αθηνών-Κορίνθου) και Θηβών. ΧΑΡΤΗΣ

1. Από Αθήνα – Γραμμή ΜΕΤΡΟ Αγ. Δημήτριος – Αγ. Αντώνιος – στο  Τέρμα Αγ. Αντώνιος Περιστερίου παίρνουμε το λεωφορείο 821 (Αγ. Αντώνιος – Αγ. Αναστασία) και κατεβαίνουμε στη στάση ΓΗΠΕΔΟ ή εναλλακτικά από τον Αγ. Αντώνιο περπατάμε 10 λεπτά μέσω Σοφοκλή Βενιζέλου προς Αγ. Τριάδα και γήπεδο.
2. Όσοι έρχονται από Δυτικές συνοικίες και Πειραιά – Λεωφοριακή γραμμή 703 (Μέσω Θηβών– Στάση Κέννεντυ, επί της Θηβών www.oasa.gr

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χάλυβας κι ατσάλι η αντίσταση των εργαζομένων

0

 http://www.typosthes.gr/component/content/article/9-2010-12-03-15-51-14/21633--lr-

Συνέντευξη στον ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΡΙΑ

Ενενήντα μέρες επαναλαμβανόμενων 24ωρων απεργιών σε ένα εργοστάσιο της παραδοσιακής βιομηχανίας, στην «Ελληνική Χαλυβουργία», στον Ασπρόπυργο Αττικής.
Ενενήντα μέρες που για πολλούς λειτουργούν σαν υπόδειγμα αντίστασης και αξιοπρέπειας απέναντι στην κατάσταση που βάλλει την πλειοψηφία της κοινωνίας.
Ενενήντα μέρες που για άλλους αποτελούν κατάλοιπο μιας άλλης εποχής που πρέπει το ελληνικό κράτος να αφήσει οριστικά πίσω στη νέα εποχή, χάριν της ανταγωνιστικότητας.
Η απεργία στην Ελληνική Χαλυβουργία είναι το γεγονός που διαταράσσει την περίεργη ηρεμία που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία μετά την αναταραχή του Οκτωβρίου και την αντικατάσταση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ από τη συγκυβέρνηση υπό τον Παπαδήμο. Και οι δύο πλευρές είναι ανυποχώρητες: ο ιδιοκτήτης της εταιρίας Ν. Μάνεσης απαιτεί μείωση ωραρίου και μισθών, το σωματείο την επαναπρόσληψη των απολυμένων και να παραμείνουν ως έχουν ωράριο και αμοιβές. Ένα εντυπωσιακό δίκτυο αλληλεγγύης από όλη την Ελλάδα συντηρεί τους απεργούς που δηλώνουν αποφασισμένοι: «Δε γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ».

Συναντήσαμε αντιπροσωπεία των απεργών χαλυβουργών που συμμετείχε προχθές σε εκδήλωση της «πρωτοβουλίας πρωτοβάθμιων σωματείων δημοσίου και ιδιωτικού τομέα» στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης:

Με ποια αφορμή ξεκίνησε η απεργία και ποια είναι τα βασικά σας αιτήματα;
Γιάννης Μουρδέκας: Εγώ είμαι ένας από τους απολυμένους. Η απεργία ξεκίνησε με αφορμή την πρόταση από την εργοδοσία να δουλέψουμε πενθήμερο και πεντάωρο. Η γενική μας συνέλευση ομόφωνα απέρριψε την πρόταση και 31/10 ξεκίνησαν οι απολύσεις. Στην αρχή έγιναν 34 και τώρα έχουν φτάσει τις 65. Τα αιτήματα μας είναι πενθήμερο-οκτάωρο και να παρθούν πίσω όλες οι απολύσεις. Συνεχίζουμε ομόφωνα, δυνατοί, με τη βοήθεια του κόσμου που μας συμπαραστέκεται έμπρακτα, υλικά. Η μόνη βοήθεια που έχουμε είναι αυτή.
Περιμένατε τόσο μεγάλη ανταπόκριση, αλληλεγγύη από τον κόσμο; Πείτε κάποια παραδείγματα που σας έκαναν εντύπωση.
Γιώργος Καραγιάννης: Κάποιες συγκινητικές στιγμές ήταν όταν έρχονταν συνταξιούχοι που έδιναν απ' το υστέρημα τους 2 ή 5 ή 10 ευρώ. Ήταν σα να βλέπεις τη μάνα σου και τον πατέρα σου να σε βοηθάνε. Ή παιδάκια από νηπιαγωγεία με ζωγραφιές κλπ. Δεν μπορείς να προδώσεις αυτά τα παιδάκια, γιατί αυτά είναι το μέλλον του κόσμου. Ήρθαν αντιπροσωπείες από το εξωτερικό, από Βέλγιο, μέχρι κι από Βιετνάμ και Ινδία, ήρθαν καλλιτέχνες, παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές, σωματεία, αλλά κυρίως απλός κόσμος, όλων των ηλικιών. Δεν περιμέναμε τις τεράστιες διαστάσεις που έχει πάρει η αλληλεγγύη, από οικονομική ενίσχυση μέχρι τρόφιμα. Το πιο σημαντικό είναι ότι μας δίνει τη δύναμη και το κουράγιο να αντέξουμε. Εμείς ήμασταν αποφασισμένοι για απεργία έστω κι αν απολυθεί ένας συνάδελφος, μ' αυτό το απλό πράγμα ξεκινήσαμε.
Το επιχείρημα για τις μειώσεις προσωπικού και μισθών είναι ότι τα κέρδη μειώνονται και ότι είναι μια δύσκολη εποχή, όπου όλοι μαζί πρέπει να κάνουμε θυσίες, ότι δε γίνεται αλλιώς. Πως το απαντάτε;
Γ.Κ: Τα κέρδη στην Ελληνική Χαλυβουργία από το 2009-10 έχουν αυξηθεί, η παραγωγή έχει αυξηθεί από 196.000 τόνους έχει φτάσει στους 266.000. Πώς γίνεται να μη βγαίνει το εργοστάσιο ενώ η παραγωγή αυξάνεται; Όλοι οι βιομήχανοι έχουν φάει μια καραμέλα, ότι δε βγαίνουν. Αν είναι έτσι να κάνουμε εμείς έναν έρανο για τον κύριο Μάνεση και να του δώσουμε λεφτά.
Η κυβέρνηση τι στάση κρατάει; Τι έγινε στην τριμερή συνάντηση;
Μηνάς Κασσίου: Η κυβέρνηση πηγαίνει σύμφωνα με τις απαιτήσεις της τρόικας και τις οδηγίες των βιομηχάνων. Εγώ προσωπικά δεν περιμένω καμία βοήθεια από το κράτος.
Γ.Μ: Στην τριμερή συνάντηση εργοδοσίας, υπουργείου εργασίας και σωματείου, ο υπουργός δεν πήρε μια ξεκάθαρη θέση παρόλο που το σωματείο έκανε συγκεκριμένη πρόταση για την επίλυση του προβλήματος. Είναι με το μέρος του κ. Μάνεση, ούτε καν «διαιτητής». Γι' αυτό το λέμε μεταξύ μας «υπουργείο εργοδοσίας».
Γ.Κ: Ο υπουργός μας είπε τέσσερις φορές να λήξει η απεργία για να περάσουμε μέσα.
Τον ρωτήσαμε: «Μπορείτε να ζήσετε με 500 ευρώ;» και είπε «όχι δεν μπορώ να ζήσω». «Τότε γιατί στηρίζετε τον κύριο Μάνεση;». Δεν πήραμε καμία απάντηση.
Ο πρωθυπουργός δήλωσε πρόσφατα πως είναι προτιμότερο να υπάρχουν ανοιχτές επιχειρήσεις με λίγο χαμηλότερες αποδοχές, αντί κλειστές επιχειρήσεις και περισσότεροι άνεργοι.
Μ.Κ: Μια προσωπική απάντηση προς τον κ. Παπαδήμο, που νιώθω ότι εκφράζει πολλούς από την Ελλάδα, αλλά ίσως κι από όλη την Ευρώπη: Ας γυρίσουν πίσω κάποια απ' τα κλεμμένα κι αυτά που έχουν φάει όλοι τους κι ας αφήσουν τα 700 και τα 1000 ευρώ που παίρνει ο κάθε πολίτης. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα.
Γ.Κ: Ας πάρει αυτός 500 ευρώ και να μας δώσει το μισθό που παίρνει αυτός, να δούμε αν θα μπορέσει να ζήσει. Όχι μόνο αυτός, αλλά όλοι οι υπουργοί που ζητάνε θυσίες.
Όμως στο άλλο εργοστάσιο της εταιρίας, στο Βόλο, οι εργαζόμενοι δέχτηκαν την μείωση.
Γ.Μ: Αν είχαν αρνηθεί θα ήταν διαφορετικός ο αγώνας, θα είχαμε νικήσει. Έχουμε πάει έξι φορές στο Βόλο και προσπαθούμε να πάρουμε με το μέρος μας τους εργαζόμενους. Όλο το σωματείο πήγε κι αντιμετωπίσαμε μια κατάσταση λες κι ήμασταν τρομοκράτες: Ήταν τα ΜΑΤ, περιφερειάρχες Θεσσαλίας, πρωτόγνωρα πράγματα. Απ' τη στιγμή που υπέγραψαν το πεντάωρο είναι θέληση τους, αλλά μ' αυτό που έκαναν έχουν υπογράψει την καταδίκη τη δικιά μας.
Γ.Κ: Τη δικιά μας και των παιδιών τους. Έχουν ανοίξει το λάκκο και έχουν βάλει την ταφόπλακα από πάνω. Πώς θα μπορέσουν να ζήσουν με 500 ευρώ;
Για τι συνθήκες εργασίας μιλάμε;
Μ.Κ: Είναι απ' τις πιο βαριές δουλείες στο χώρο εργασίας, μετά τα ορυχεία κατά τη γνώμη μου. Το καλοκαίρι έχουμε πάνω από 100 βαθμούς στο χώρο δουλειάς και το χαλυβουργείο είναι κλειστό. Υπάρχει πολλή πίεση από τους διευθυντές που ζητάν γρήγορη δουλειά σε άθλιες συνθήκες, χωρίς καθόλου διάλειμμα, ούτε για νερό.
Γ.Κ: Ούτε καν το διάλειμμα που προβλέπεται απ' το νόμο.
Μέσα από αυτή την απεργία έχετε γίνει το παράδειγμα για κάποιον κόσμο, που σας στηρίζει τόσο καιρό. Τι μήνυμα θέλετε να του στείλετε;
Γ.Κ: Να σηκώσει ψηλά το κεφάλι , να πατήσει το φόβο του κάτω και να βγει έξω, να διεκδικήσει αυτά που πρέπει να διεκδικήσει: ένα αξιοπρεπές μεροκάματο, 8ωρο, όχι εκ περιτροπής εργασία( μία ή δύο μέρες τις βδομάδες), να μπορεί να ζήσει την οικογένεια του.
Γ.Μ: Είναι καιρός να πετάξουμε έξω τα σωματεία που δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα μας και να ξεπεράσουμε το φόβο μας. Εμείς τον ξεπεράσαμε και το ίδιο πρέπει να κάνει κι ο υπόλοιπος κόσμος. Δεν πάει άλλο, έχουμε φτάσει στον πάτο. Είναι καιρός να ξεσηκωθούμε.
Μ.Κ: Πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί, μακριά από τα «κομματικά», να τα αφήσουμε πίσω όλα αυτά και να κοιτάξουμε το συμφέρον μας, γιατί μετά θα πεινάσουμε και τότε θα είναι πολύ αργά.

Εκδήλωση συμπαράστασης στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες η εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων Θεσσαλονίκης για συμπαράσταση στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας και στους απεργούς από διάφορους εργασιακούς χώρους της Θεσσαλονίκης, με θέμα: «κάθε χώρος δουλειάς μια Χαλυβουργία».
Οι τρεις απεργοί από την Χαλυβουργία έδωσαν με τις τοποθετήσεις τους το κλίμα που επικρατεί στον εργασιακό-απεργιακό τους χώρο, την ενότητα και την αγωνιστική αυτοπεποίθηση όλων των εργαζομένων αλλά και των οικογενειών τους. Αποκαλυπτική ήταν η ενημέρωσή τους ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δεν επισκέφτηκε καν το χώρο απεργίας όλες αυτές τις 88 ημέρες που απεργούν! Οι απεργοί εξέφρασαν τη συλλογική τους απόφαση να συνεχίσουν αταλάντευτα τον αγώνα τους μέχρι την τελική νίκη.
Το λόγο πήραν επίσης συνδικαλιστές και απλοί απεργοί από εργασιακούς χώρους της Θεσσαλονίκης που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις (απεργίες, επισχέσεις εργασίας, καταλήψεις κτλ.). Από την όλη διαδικασία προέκυπτε η αναγκαιότητα συντονισμού όλων αυτών των αγώνων και η ανάπτυξη ενός πανεργατικού κινήματος με δυναμικό πλαίσιο αγώνα, που θα συμπυκνώνει εκτός από την αντίθεση στα μνημόνια και στη νέα δανειακή σύμβαση και το αίτημα για ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής που ασκεί μετά την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η συγκυβέρνηση.
Στην κατεύθυνση αυτή θα κινηθεί το επόμενο διάστημα, με βάση και την πρόσφατη απόφασή της η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα Θεσσαλονίκης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Η ΑΝΟΧΗ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ» ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ 3Ε ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ

0

Τη Δευτέρα 23/1/2012, κλιμάκιο της «Προλεταριακής Σημαίας» συναντήθηκε με εργαζόμενους της 3Ε Εκτυπωτικής. Η εξέλιξη της συνάντησης ήταν μια συνέντευξη, μέρος της οποίας (λόγω περιορισμένου χώρου) παρουσιάζεται παρακάτω. Τους ευχαριστούμε εκ των προτέρων τόσο για τη θερμή τους υποδοχή και τη συνέντευξη όσο και για το ότι μοιράστηκαν μαζί μας σκέψεις και προβληματισμούς σε σχέση με το εργατικό κίνημα. Κυρίως, όμως, γιατί με το παράδειγμά τους εμπνέουν τους υπόλοιπους εργαζόμενους να αντισταθούμε σε αυτή την αντεργατική λαίλαπα.

Πείτε μας με δυο λόγια πώς ξεκίνησε η κινητοποίησή σας;
Εργαζόμενος Α: Ο αγώνας μας είναι από αρχές Δεκέμβρη, μετά από μια συνάντηση που είχαμε στην επιθεώρηση εργασίας με τον ιδιοκτήτη της εταιρίας κ. Γιαννακόπουλο, όπου μας είπε ότι παύει η λειτουργία της εταιρίας και ότι ψάχνει για αγοραστή. Οταν του είπαμε για δεδουλευμένα, δεν είπε κουβέντα. Γυρίσαμε εδώ να ενημερώσουμε τους συναδέλφους μας και είχε κόψει το ρεύμα…
Εργαζόμενος Β. Και δήλωσε εγγράφως στην επιθεώρηση (…) ότι «διακόπτω τη λειτουργία της επιχείρησης εωσότου βρω αγοραστή». Δηλαδή, ένα παράνομο lockout επί της ουσίας. Το έχει υπογράψει αυτό και είναι νομικό επιχείρημα υπέρ μας, το lockout απαγορεύεται τυπικά ακόμα (…)
Εργαζόμενος Α: Από τότε ήρθαμε εδώ, συζητήσαμε, κάναμε γενική συνέλευση και αποφασίσαμε ότι θα πρέπει να εντείνουμε τον αγώνα μας, δηλαδή να περιφρουρήσουμε με βάρδιες το εργοστάσιο και να χρησιμοποιήσουμε δικαστικά μέσα. Από αυτά τα δικαστικά ξεκινήσαμε επίσχεση εργασίας και αίτηση για ασφαλιστικά μέτρα. Εχουμε το πρώτο μας δικαστήριο 27 του μηνός για την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων. Σήμερα μάλιστα 17 συνάδελφοι πήραν το επίδομα (της επίσχεσης) από το ΕΤΑΠ (…)

Ποια είναι η στάση του εργοδότη σας σήμερα;
Εργαζόμενος Α: Είχε εξαφανιστεί ένα μήνα χωρίς να δώσει κανένα σημείο ζωής. Ούτε για το δώρο. Δεν μας κατέβαλε το δώρο Χριστουγέννων, που ήταν αυτόφωρο. Δεν βρήκαμε καμία άκρη για το πού ήταν τελικά και έφτασε προχθές το πρωί με δυο Ζητάδες, (…) ήρθε σαν ενίσχυση και ένα περιπολικό από το ΑΤ Κολωνού. Ηρθε εδώ μόνο και μόνο να τσακωθεί με τους εργαζόμενους και να τους πει «τι θέλετε εδώ πέρα, είστε παράνομοι», να φοβηθούν μερικοί να φύγουν. Εμείς το αποτρέψαμε, όχι μόνο δεν έχουμε κατάληψη, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, γιατί αυτό βγαίνει και λέει. Εδώ έχουμε επίσχεση εργασίας, είμαστε νόμιμοι, από την επιθεώρηση εργασίας κτλ, και μπορεί να ανέβει να πάει στο γραφείο του όποια στιγμή θέλει. Δεν τον εμπόδισε κανένας.
Εργαζόμενος Β: (…) Το εργοστάσιο έχει μια κίνηση, δηλαδή ό,τι μας ζητάνε το παίρνουνε (…)

Μιλήστε μας λίγο για το ζήτημα με τα βιβλία.
Εργαζόμενος Β: Κοίταξε, αυτά τα βιβλία του Οργανισμού Έκδοσης Σχολικών Βιβλίων έχουν μείνει μέσα. Τα περισσότερα πρέπει να είναι του δευτέρου εξαμήνου, δηλαδή πρέπει να παραδοθούν 1η Φλεβάρη στα σχολεία. Ετσι και αλλιώς είναι ήδη αργά και εμείς στείλαμε ήδη ένα έγγραφο, έχουμε κινηθεί δηλαδή σωστά απέναντί τους.

Τι επιπλοκές υπάρχουν σε σχέση με αυτό;
Εργαζόμενος Β: Μπορεί σε αυτόν που έχει κάνει τη σύμβαση να του επιβάλει ποινική ρήτρα ο Οργανισμός. Δεύτερον, εμείς προτείναμε να τα τυπώσουμε και μόνοι μας κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, δηλαδή να μας φέρουν το ρεύμα και κάποια υλικά, κάποια αναλώσιμα που χρειάζεται το τυπογραφείο. Τώρα αυτοί εκτιμήσανε ότι έχει δυσκολίες (…) Τέλος πάντων, εκτιμήσανε ότι θα πάρουν τα χρωμοφάν και θα πάνε να τα εκτυπώσουν αλλού γιατί πρακτικά θα είναι το πιο γρήγορο, τώρα αντικειμενικά θα είναι και το πιο σωστό αυτό. Θα πρέπει όμως να πάρουν τα τυπωμένα. (…) Εκτιμούμε ότι υπάρχουν προβλήματα και εκεί. Τέλος πάντων, πρέπει να έρθει ο ίδιος να παραδώσει τα βιβλία, τα μοντάζ που λέμε εμείς στη γλώσσα μας, για να μπορέσουν να πάνε αλλού που θα ορίσει ο Οργανισμός να τυπωθούν. Εκεί έχουμε μείνει, περιμένουμε τις εξελίξεις.

Υπάρχουν άλλοι που διεκδικούν το ποσό που αναλογεί από τα βιβλία;
Εργαζόμενος Β: Επειδή δεν είχε ασφαλιστική ενημερότητα, αυτά τα 595.000 που όρισε τα παρουσίασε και στην τριμερή στην επιθεώρηση ότι «ορίστε, μου χρωστάει ο οργανισμός και οι εργαζόμενοι θα πληρωθούν γιατί τόσα τους χρωστάω»(…). Πήγε όμως μετά στον οργανισμό να κάνει εξουσιοδότηση στους προμηθευτές του να τα πάρουν, δηλαδή έλεγε ψέματα στην επιθεώρηση. Τέλος πάντων, αφού κερδίσαμε τα πρώτα ασφαλιστικά μέτρα -πήγαμε σε δύο ομάδες- έχουμε δεσμεύσει κινητή και ακίνητη περιουσία, δηλαδή και τα οικονομικά μεγέθη τα οποία εκκρεμούν, οπότε δεν μπορεί να τα εισπράξει ούτε αυτός ούτε οι προμηθευτές του. (…).

Τι είναι αυτό που διεκδικείτε;
Εργαζόμενος Β: Διεκδικούμε κατά πρώτον τα δεδουλευμένα μας μέχρι το Νοέμβρη. Μετά έρχονται τα άλλα, δηλαδή επίδομα αδείας, που δεν έχει δώσει γιατί πρέπει να κλείσει ο χρόνος, δώρο Χριστουγέννων, υπερωρίες, αποζημιώσεις, διότι εφόσον δεν παρουσιάζεται οδηγούμαστε να λήξουμε τη σύμβαση μαζί του και να πάρουμε ό,τι μας χρωστάει. (…)

Αλήθεια από πότε;
Εργαζόμενος Β: Υπάρχουν άνθρωποι που ήθελαν 2 μήνες, κάποιοι 4, κάποιοι 5, κάποιοι 6. Κάποιοι έχουμε φτάσει 8 μήνες στην ουσία. Εγώ δηλαδή έχω να πληρωθώ από τον Ιούλιο. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν να πληρωθούν από τον Ιούνιο. Υπάρχουν κάποιοι που είχαν πληρωθεί το Σεπτέμβρη.

Πέρα από τα δικαστήρια, βλέπετε άλλες κινήσεις που μπορείτε να κάνετε για να πιέσετε στη διεκδίκηση;
Εργαζόμενος Β: Εχουμε κάνει αρκετές κινητοποιήσεις και το σωματείο ομολογουμένως έχει βοηθήσει πολύ. Και με την παρουσία του και με τη νομική υποστήριξη, με τους δικούς μας δικηγόρους μεν, αλλά σε συνεργασία πάντα. Γενικά πάντως τα πάμε καλά, παρά τις πολιτικές μας προτιμήσεις ο καθένας, έχουμε έναν κοινό στόχο, να πάρουμε τα λεφτά μας, γιατί αυτό που επείγει είναι να ζήσουμε, δεν είναι θέμα πολιτικής γραμμής, είναι θέμα επιβίωσης πια. Εδώ πέρα υπάρχουν άνθρωποι από όλα τα κόμματα, από όλες τις παρατάξεις, όλα τα πιστεύω. Προσπαθούμε να μη δημιουργήσουμε πολιτικές οξύτητες. Ενας είναι ο στόχος, να πάρουμε τα λεφτά να ζήσουμε τα σπίτια μας. Πώς αλλιώς να το πω, από κει και πέρα τα υπόλοιπα είναι δευτερογενή.

Πείτε μας δυο λόγια για το ποια είναι η στάση του κράτους απέναντι στην κινητοποίησή σας όλο αυτό το διάστημα.
Εργαζόμενος Α: Το κράτος δεν πιστεύουμε ότι έχει κάνει και πάρα πολλά: Πήγαμε μαζί με το σωματείο μας, την Πανελλήνια Ένωση Λιθογράφων, και αντιπροσωπεία εργαζομένων να απαιτήσουμε από τον κ. Κουτσούκο στο υπ. Εργασίας να κάνει μια τριμερή και δεν έχει κάνει τίποτα μέχρι τώρα. (…) Σαν κράτος έχεις την ευθύνη να πεις «κύριε Γιαννακόπουλε, πώς αφήνεις στον αέρα 50 οικογένειες; (…) Τι γίνεται εδώ πέρα, δώσε λεφτά, κάνε κάτι, δώσε μια λύση»(…)

Ποια είναι τα επόμενα βήματά σας, ετοιμάζετε κάποια κινητοποίηση από δω και πέρα;
Εργαζόμενος Β: Περιμένουμε το δικαστήριο για να είμαστε ειλικρινείς. Την Παρασκευή είναι το δικαστήριο. (…). Εμείς διεκδικούμε να πάρουμε τα λεφτά του Οργανισμού γιατί κάποιοι άνθρωποι πρέπει να ζήσουμε, πάρα πολλοί συνάδελφοι έχουν σοβαρό πρόβλημα. (…).
Εργαζόμενος Α: Πάντως πρέπει να τονίσουμε ότι αυτό που συμβαίνει εδώ συμβαίνει και σε άλλους χώρους δουλειάς. (…)

Ποια είναι η σχέση σας με άλλα κομμάτια εργαζομένων που είτε είναι απλήρωτοι, είτε κινητοποιούνται, είτε απειλούνται ότι θα χάσουν τις δουλειές τους;
Εργαζόμενος Α: Εγώ νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ των συναδέλφων, όπως δηλαδή έχει εκφραστεί και εδώ πέρα, έχουν έρθει εργαζόμενοι στο εργοστάσιό μας, έχουμε πάει κι εμείς στη Χαλυβουργία δυο-τρεις φορές και στη Λουκίσσα ή έχουμε έρθει σε επαφή με τους ανθρώπους από το Alter, έχουν έρθει και αυτοί εδώ πέρα, μας έχουν ενισχύσει.
Εργαζόμενος Β: Ειδικά από τον Ασπρόπυργο από τη Χαλυβουργία εγώ προσωπικά πήρα πολύ κουράγιο. Ηταν πολύ σημαντική η παρουσία τους εδώ και ο τρόπος που μιλήσανε ήταν πολύ σημαντικός. Και τα άλλα παιδιά από το Λουκίσσα, που είναι μες στο κρύο, εμείς δηλαδή τουλάχιστον έχουμε και αυτό που έχουμε, οι άλλοι που είναι έξω στο κρύο τώρα με τα νάιλον φαντάσου τι τραβάνε έτσι μέρα νύχτα, γενικά είμαστε «προνομιούχοι» σε σχέση με αυτούς.
Εργαζόμενος Α: Θα ήθελα να συμπληρώσω ότι εμείς σαν εργαζόμενοι πρέπει να μείνουμε μέχρι το τέλος, για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα, τα δικαιώματά μας. Μαζί με τη δικηγόρο μας, τους νομικούς μας συμβούλους και μαζί με το σωματείο μας θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν.

Πείτε μας δυο λόγια μια και το ανοίξαμε για το ζήτημα της αλληλεγγύης σε σχέση και με τα έμπρακτα προβλήματα που αντιμετωπίζετε.
Εργαζόμενος Α: Υστερα από τόσο καιρό που βρισκόμαστε σε επίσχεση εργασίας συν ότι δεν μας πλήρωνε ο εργοδότης, όσο να είναι άμα περνάει ένα τρίμηνο χωρίς να πληρωθείς δεν έχεις καμία πηγή εισοδήματος, μπορείς να βρεις και περιπτώσεις από συναδέλφους μας που δεν είχανε να φάνε. Φτιάξαμε ένα ταμείο οι εργαζόμενοι μαζί με το σωματείο μας, μας έχουν ενισχύσει από την Ομοσπονδία Τύπου και Χάρτου και από άλλους χώρους δουλειάς και από τη Χαλυβουργία. Και προχθές στη γενική συνέλευση του σωματείου μάς ενίσχυσαν. Πολύς κόσμος μας συμπαραστέκεται.
Εργαζόμενος Β: Δεν μπορούμε να πούμε ότι νιώθουμε μόνοι μας, απλώς νιώθουμε αυτό που έρχεται να είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που περνάμε εμείς. Τα επόμενα χρόνια θα είναι πολύ πιο δύσκολα δηλαδή.

Απ' ό,τι κατάλαβα το κύριο μέλημά σας είναι να κλείσετε με τα χρωστούμενα. Το μέλλον το βλέπετε καθόλου;
Εργαζόμενος Β: Ναι, το βλέπω μαύρο, δεν ξέρω αν κανείς από τους υπόλοιπους μπορεί να το βλέπει γκρι ή άσπρο. Με θεωρούν απαισιόδοξο, αλλά νομίζω ότι είμαι ρεαλιστής.
Εργαζόμενος Α: Εμείς σαν εργαζόμενοι που διεκδικούμε, οι εργαζόμενοι από όλους τους χώρους δουλειάς, γιατί τα μέτρα παίρνονται παντού, πρέπει να αντιδράσουμε, πρέπει να οργανωθεί ο αγώνας, ώστε να φτιάξουμε ένα μέτωπο αντεπίθεσης και να αλλάξει ριζικά αυτή η κατάσταση, γιατί δεν πάει άλλο. Βλέπουμε ότι δεν είναι θέμα ενός κακού αφεντικού, όλοι οι εργοδότες κακοί είναι, προσπαθούν μόνο και μόνο να αβγατίσουν τα κέρδη τους μειώνοντας τους μισθούς των εργαζομένων. Πρέπει να οργανωθεί ο αγώνας, κάθε χώρος δουλειάς να γίνει μια Χαλυβουργία του αγώνα. Δεν γίνεται αλλιώς, πρέπει να αντιδράσουμε.
Εργαζόμενος Β: (…)Πέρα από τα λεφτά μας το θέμα της αντίστασης ήταν πρώτο, τώρα επειδή περνά ο καιρός και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι παραπάνω, καταλαβαίνεις, ο συσχετισμός των δυνάμεων, τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Πάνω απ' όλα είναι η ενότητά μας. Δεν θέλω να συγκρουστούμε με τίποτα εδώ μέσα. Πρέπει να κρατήσουμε. Δηλαδή, ακόμα και να πάρεις τα λεφτά σου είναι νίκη(…)

Τι έχετε να πείτε σε εργαζόμενους που βρίσκονται σε αντίστοιχη θέση και που στον κλάδο σας είναι ήδη πάρα πολλοί;
Εργαζόμενος Α: Ναι, στον κλάδο μας είναι πάρα πολλοί αυτοί. Τα ίδια βλέπουμε στον Κοσκινίδη, που πήγε να περάσει επιχειρησιακή σύμβαση με -17%, αλλά το ανατρέψαμε αυτό με παρεμβάσεις και από το σωματείο μας, πήγαμε εκεί και τις πήρανε πίσω αυτές τις υπογραφές, ώστε να μην περάσει αυτό το αίσχος για τον κλάδο. Θα ήταν η αφετηρία ενός κακού, όχι μόνο εδώ στο νομό Αττικής, αλλά πανελλαδικά (…)

Ποια είναι η σχέση σας με τους μετανάστες εργαζόμενους οι οποίοι δουλεύουν στον ίδιο χώρο με εσάς; Ποια είναι τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν;
Εργαζόμενος Β: Τα παιδιά είναι σε δυσκολότερη θέση από εμάς. Συντηρούν τις οικογένειές τους έξω. Πολύ από αυτούς είναι χωρίς χαρτιά και έχουν εξαφανιστεί ήδη. Ημασταν 80 άτομα, έχουμε μείνει 45. Οι υπόλοιποι, όσοι είχαν χαρτιά, είναι μαζί μας στις βάρδιες. Κάποιοι άλλοι βρήκαν κάποιες δουλειές κι έχουν αποχωρήσει. Εμείς από τη μεριά μας έχουμε πολύ καλή σχέση μαζί τους, δεν τους διαχωρίζουμε. (…)

Ποια νομίζετε ότι πρέπει να είναι η διέξοδος για το εργατικό κίνημα;
Εργαζόμενος Α: Εγώ νομίζω ότι πρέπει να οργανωθεί ο αγώνας από τα κάτω, δηλαδή μέσα στους χώρους δουλειάς πρέπει να οργανωθούμε μπροστά σ’ αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε εργαζόμενος ξεχωριστά (…). Νομίζω ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να σηκώσουν κεφάλι, να οργανωθούν στα σωματεία τους, να οργανωθούν στους χώρους δουλειάς και να διεκδικήσουν έναν διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης, που δεν θα έχει τα κέρδη των αστών αλλά θα έχει έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης με βάση τις λαϊκές ανάγκες, τις ανάγκες του ίδιου. Να έχεις δηλαδή μια χώρα που είναι αυτάρκης, που μπορεί να είναι σε γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα. Κι όμως, σύμφωνα με την ΕΕ δεν μπορείς να αναπτύξεις έτσι την παραγωγή σου. Πρέπει να αλλάξουν αυτοί οι συσχετισμοί δύναμης και μέσα στο εργατικό κίνημα να αντιπαλέψουμε όχι μόνο αυτή την πολιτική, αλλά και την πολιτική της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ που πάνε και ξεπουλάνε τον αγώνα των εργαζομένων, πάνε σε κοινωνικούς διαλόγους με τον ΣΕΒ. Πρέπει να ξεπεραστούν τέτοια εμπόδια μέσα στο εργατικό κίνημα και να βάλει ο λαός πρώτα και κύρια πλώρη για μια άλλη εξουσία, εγώ τη λέω εργατική εξουσία, κάποιος μπορεί να την ονομάζει κάπως αλλιώς.

Εχει μήπως κάποιος από τους υπόλοιπους να προσθέσει τίποτα;
Εργαζόμενος Γ: Εγώ έχω να πω πως γενικό συμπέρασμα είναι: Η ανοχή κάνει κακό κι εμείς τόσο διάστημα είχαμε δείξει πολλή ανοχή, καθυστερήσαμε πάρα πολύ. Αυτή είναι η ουσία (…)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

91 μέρες στον αγώνα Νίκη στους απεργούς της Χαλυβουργίας!

0

Μετά από 91 μέρες απεργίας, οι εργάτες της Χαλυβουργίας συνεχίζουν έναν αγώνα που έχει τη συμπαράσταση όλου του λαού, ο οποίος δείχνει την αλληλεγγύη του προς τους απεργούς με κάθε τρόπο. Με την οικονομική ενίσχυση του απεργιακού ταμείου, με τις προσφορές σε τρόφιμα, με τα ψηφίσματα στήριξης της απεργίας.
Η διοίκηση του εργοστασίου πέρασε τις προηγούμενες μέρες σε μια σειρά επιθετικών κινήσεων που είχαν στόχο να σπάσουν το αγωνιστικό φρόνημα των απεργών εργατών. Η πρώτη ήταν η…αντισυγκέντρωση απεργοσπαστών έξω από το εργοστάσιο του Βόλου την ημέρα της παναττικής απεργίας, οι οποίοι, υπό την προστασία των ΜΑΤ, εμπόδισαν τους απεργούς από την Αθήνα να έρθουν σε επαφή με τους συναδέλφους τους του εργοστασίου του Βόλου. Η δεύτερη ήταν η απειλή για άλλες 15 απολύσεις και η τρίτη η είσοδος ορισμένων στελεχών στο εργοστάσιο πριν μερικές μέρες.
Είναι φανερό ότι ο αγώνας πιέζει σημαντικά τη διοίκηση, η οποία, αδυνατώντας να πείσει ή να χειριστεί τους απεργούς, περνά σε προσπάθεια ανοιχτής τρομοκράτησής τους, χωρίς, ωστόσο, αποτέλεσμα.
Κάθε μέρα που περνά είναι πιο κρίσιμη από την προηγούμενη για το μεγάλο αυτό αγώνα. Η έκβασή του θα κριθεί πρώτα και κύρια από τους ίδιους τους εργάτες της Χαλυβουργίας, όμως είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η στήριξή τους με κάθε τρόπο, και κύρια την πολιτική και ταξική. Είμαστε σε μια φάση που ξεσπούν μεγάλοι αγώνες εργαζομένων τοπικά, στις επιχειρήσεις που δουλεύουν. Είναι μια φάση που δείχνει ότι θα συνεχιστεί και αυτό κάνει ολοφάνερη, αλλά και επιτακτική την ανάγκη συντονισμού και αλληλοστήριξης των αγωνιζόμενων κομματιών του λαού.
Ετσι, για τους Χαλυβουργούς, με το κύρος που έχουν αποκτήσει απέναντι σε όλο το λαό, είναι πολύ σημαντικό να πάρουν οι ίδιοι τις πρωτοβουλίες εκείνες που θα βγάλουν τον αγώνα τους προς τα έξω, θα τον φέρουν σε επαφή με τους εργάτες άλλων εργοστασίων που βρίσκονται σε απεργία, με τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, με κάθε κομμάτι του λαού που παλεύει και αντιστέκεται.
Οι εργαζόμενοι όλης της χώρας βλέπουν, ολοένα και πιο καθαρά, μέσα στον αγώνα των Χαλυβουργών τη μόνη προοπτική που τους αφήνει η άγρια επίθεση που έχουν εξαπολύσει ΕΕ, ΔΝΤ και κυβέρνηση εναντίον τους. Αντιλαμβάνονται, μέρα με την ημέρα, ότι ο δρόμος προς τις καλύτερες μέρες θα έρθει μόνο μέσα από την ανυποχώρητη πάλη τους για την υπεράσπιση των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη προσφορά αυτού του αγώνα προς την εργατική τάξη, η οποία αναζητά, μέσα από αυτόν και μέσα από όλους τους αγώνες που ξεσπούν και θα ξεσπάσουν, την κατεύθυνση της συγκρότησής της ενάντια στον ταξικό αντίπαλο.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΑΣ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ, ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ Ν' ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

0

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

    Το νέο Μισθολόγιο ήρθε να δώσει τη χαριστική βολή στις ήδη πετσοκομμένες αποδοχές μας. Από 150 – 400 ευρώ το μήνα ληστεύονται βίαια από τους εργαζόμενους υγειονομικούς βυθίζοντας μας στη φτώχεια και την ανέχεια. Γκρεμίστηκε με κρότο η προπαγάνδα ότι δήθεν εμείς οι χαμηλόμισθοι θα παίρναμε αυξήσεις.
     Ταυτόχρονα το μακρύ χέρι της κυβέρνησης των ανδρεικέλων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ για λογαριασμό της τρόικας εφορμά με αύξηση των κρατήσεων, με παγίωση των χαρατσιών και της φοροληστείας, με αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων και των τιμολογίων των ΔΕΚΟ.
     Και όλα αυτά για να μας φέρουν το 100 χρόνια πίσω, ν ' αρπάξουν ό,τι έφτιαξαν οι μεταπολεμικές γενιές, να μετατρέψουν σε δούλους και ραγιάδες εμάς και τα παιδιά μας. Θέλουν να μας διαλύσουν για να μη ξανασηκώσουμε κεφάλι. Μας θέλουν αναλώσιμους, απλά ανταλλακτικά στην κρεατομηχανή του σάπιου Ιμπεριαλιστικού – Καπιταλιστικού συστήματος.
     Νέο πιο βάρβαρο μνημόνιο ετοιμάζεται με κατάργηση 13 – 14ου μισθού, κατάργηση του κατώτατου μισθού των 600 ευρώ, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, μεγάλες περικοπές στις συντάξεις, μαχέρι στις κοινωνικές δαπάνες. Μόνο μια προτεραιότητα υπάρχει γι' αυτούς: Η τακτική – ομαλή πληρωμή τόκων και χρεωλυσίων στους ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο. Και μαζί το ξεπούλημα κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής και κερδοφόρων επιχειρήσεων της χώρας.
    Το τέλος της εφεδρείας δίνει τη θέση του σε άμεσες απολύσεις, 150 – 200 χιλιάδες υπαλλήλων. Με όχημα την αξιολόγηση αυτοί θα πεταχτούν από τη δουλεία ενώ σχεδιάζεται το τελικό χτύπημα με την άρση της μονιμότητας στην αναθεώρηση του Συντάγματος.
     Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, αντί να προχωρήσουν σε άμεσες απεργίες και να δώσουν τη δυνατότητα στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους που βράζουν να εκφράσουν μαζικά την οργή τους και ν΄ αντισταθούν συνεχίζουν το διάλογο με τους εργοδότες. Τί κοινό συμφέρον όμως έχουν το κεφάλαιο και οι εργαζόμενοι; Πόσο ταυτίζονται οι επιδιώξεις των αρπακτικών της ΕΕ και του ΔΝΤ με τους καημούς και τα ταξικά συμφέροντα του λαού μας;

    Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

    Δεν είναι η ώρα για κλάμματα και ηττοπάθειες. Η ζωή μας καλεί να συνεχίσουμε και να εντείνουμε την πάλη μας, να σηκώσουμε τις γροθιές μας και να νοιώσουμε τη δύναμη που έχουμε εμείς τα εκατομμύρια των δημιουργών του πλούτου που ληστεύουν μια χούφτα εκμεταλλευτών.

Να παλέψουμε για να σπάσουμε τα δεσμά της εξάρτησης.

Να ανατρέψουμε τα βάρβαρα μέτρα τους.

Να ανοίξουμε το δρόμο για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

•    ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΕΟ ΦΤΩΧΟΛΟΓΙΟ-ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ

•    ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

0

Πειραιώτισσες, Πειραιώτες
Η Ανοιχτή Συνέλευση της Πλατείας Κοραή, σας καλεί την 1η Φλεβάρη 2012 ημέρα Τετάρτη στις 18:00 στο Πανεπιστήμιο Πειραιά (αίθουσα 108), για να συζητήσουμε και να συναποφασίσουμε τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε συλλογικά και οργανωμένα να αρνηθούμε την πληρωμή του χαρατσιού για τα ακίνητα και να αντισταθούμε στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε όλο αυτόν τον καιρό.
Είναι ολοφάνερο ότι η επίθεση δε θα σταματήσει εδώ. Η τρόικα απαιτεί την εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, την ίδια στιγμή που μέσω της νέας δανειακής σύμβασης επιβάλλει νέο εξοντωτικό πακέτο, μέρος του οποίου ψηφίστηκε ήδη στη βουλή με το πολυνομοσχέδιο. Η εθελόδουλη συγκυβέρνηση Παπαδήμου, ως άξιος συνεχιστής των επιλογών της κυβέρνησης Παπανδρέου, προωθεί την εκ νέου ληστρική επιδρομή στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, την ολοκλήρωση του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου. Συζητάνε, μάλιστα, τη μετατροπή του έκτακτου σε μόνιμο χαράτσι μέσω της ΔΕΗ, με προσαυξήσεις κάθε χρόνο επί των αντικειμενικών αξιών και ενοποίηση με όλους τους φόρους ακινήτων.
Το χαράτσι για τα ακίνητα είναι κομμάτι της πολιτικής που επιβάλλει τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εφιαλτικής πραγματικότητας που συνεχώς γιγαντώνεται: ελαστικές σχέσεις εργασίας, μειώσεις μισθών και συντάξεων, μαζικές απολύσεις, εκτίναξη της ανεργίας, φτώχεια, ανέχεια, εξαθλίωση, αύξηση του κόστους ζωής, σπίτια χωρίς ρεύμα… Μας οδηγούν κάτω από τα όρια της επιβίωσης. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε! Οφείλουμε να αντισταθούμε, ακόμα και όσοι πληρώσαμε την πρώτη δόση.
Επειδή….
…μας θέλουν μόνους και φοβισμένους
…το πηγάδι δεν έχει πάτο
…δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι κάποιος «σωτήρας» θα μας λύσει το
πρόβλημα
…η άρνηση πληρωμής είναι το πρώτο βήμα για να καταργηθούν τα
χαράτσια…
ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!
• ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ να πληρώσουμε αυτό το χαράτσι και όλα τα επόμενα
• ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ για την κατάργησή τους
• ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΔΙΚΤΥΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ σε κάθε γειτονιά για την αποτροπή της διακοπής ρεύματος αλλά και για την επανασύνδεση των κομμένων συνδέσεων

Ανοιχτή Συνέλευση

1/2/2012

18:00 στο Πανεπιστήμιο Πειραιά

ΑΙΘΟΥΣΑ 108

Να ανατρέψουμε την πολιτική των χαρατσιών, της φτώχειας και της εξαθλίωσης

Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα

Να καταργηθεί το χαράτσι

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Ανοιχτή Συνέλευση Πλατείας Κοραή κάθε Πέμπτη στις 19:00 στο Πανεπιστήμιο Πειραιά

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥΜΠΑΣ

0

ΤΡΙΤΗ 31/1/2012 ΣΤΙΣ 7 μ.μ. στο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥΜΠΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τον ΣΜΑ Ευκαρπίας

0

Ο Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (Σ.Μ.Α.) Ευκαρπίας, που κατασκευάζεται ήδη πίσω από την ΤΙΤΑΝ Α.Ε. χωρίς να έχει γίνει καμία διαβούλευση -ενημέρωση με την τοπική κοινωνία και με το δήμο μας, είναι ένας γιγάντιος σταθμός στον οποίο θα καταλήγουν όλα τα απορρίμματα σχεδόν όλων των δήμων του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης και το 60% των σκουπιδιών του δήμου Θεσσαλονίκης. Θα έχει δυναμικότητα 1100 τόνων σκουπιδιών την ημέρα και θα είναι ο μεγαλύτερος με διαφορά σε όλη την Ελλάδα (και από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη)!!!
Από την Τρίτη 24-1-12, κάνουμε καθημερινά κατάληψη στο χώρο κατασκευής του ΣΜΑ, εμποδίζοντας τα έργα. Την Τετάρτη 25-1-2012, 250 - 300 άτομα κλείσαμε σε ένδειξη διαμαρτυρίας και τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας του περιφερειακού δρόμου στο ύψος της Ευκαρπίας.
Την Πέμπτη 26-1-2012 έγινε μια εντυπωσιακή σε συμμετοχή κατάληψη του χώρου του ΣΜΑ (πάνω από 250 άτομα), παρόλο το τσουχτερό κρύο και την απειλή για ΜΑΤ. Ο κόσμος έδειξε μεγάλη αποφασιστικότητα και το ευχάριστο νέο είναι ότι είχαμε επιπλέον και τη συμμετοχή μαθητών του Γυμνασίου Ευκαρπίας και του Λυκείου Πολίχνης – Ευκαρπίας που δείξανε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ενημερωθούν.
Το μήνυμα που θέλουμε να μεταφέρουμε για πολλοστή φορά είναι ότι όσο δεν γίνεται Περιφερειακό Συμβούλιο (για το οποίο θα πρέπει να πιέσει με κάθε μέσο και ο δήμος Παύλου Μελά για να γίνει) για να συζητηθεί το θέμα του ΣΜΑ Ευκαρπίας και να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις, η στάση μας θα συνεχίσει να είναι πολύ δυναμική και οι θέσεις μας θα παραμείνουν οι ίδιες και είναι οι εξής:
1. Υλοποίηση του Περιφερειακού σχεδιασμού του 2005 (που αναφέρει για 7 ΣΜΑ στο νομό Θεσσαλονίκης ) με ταυτόχρονη ισοκατανομή των απορριμμάτων στους Σ.Μ.Α. και καλύτερη διαχείριση των απορριμμάτων (ανακύκλωση ), σε αντίθεση με αυτό που γίνεται τώρα (την κατασκευή ενός και μόνου τεράστιου ΣΜΑ)
2. Αλλαγή χωροθέτησης του Σ.Μ.Α. Ευκαρπίας στην εδώ και χρόνια προτεινόμενη (με πλήρη φάκελο) από τον πρώην δήμο Ευκαρπίας θέση που προκλητικά με συνεχή ψέματα αρνούνται οι υπεύθυνοι, δείχνοντας ως μόνο χώρο κατασκευής τον υπάρχον πίσω από τον ΤΙΤΑΝ ( η θέση που πρότεινε ο δήμος μας είναι 3 χλμ. πιο μακριά σε ένα κλειστό μέρος δίπλα στην ήδη υποβαθμισμένη σαν περιοχή - πρώην χωματερή - και όχι στην υπάρχουσα θέση που είναι 100 m από το ΤΙΤΑΝ και 600 m από τα σπίτια μας με ότι αυτό σημαίνει για την ΕΠΙΠΛΕΟΝ υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας και τη μείωση της αξίας των σπιτιών μας)
Ποτέ δεν έχουμε πει σαν δίκτυο, ότι είμαστε ενάντια στην κατασκευή των ΣΜΑ, αλλά ΟΧΙ σε θέσεις που προκαλούν την κοινωνία (100 m από το ΤΙΤΑΝ που επιδιώκει συνέχεια την ¨εναλλακτική¨ καύση), όχι σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια μας (από τη στιγμή που υπάρχει και εναλλακτικό καλύτερο οικόπεδο χωροθέτησης του), όχι βέβαια σε αυτό το μέγεθος (ενός και μόνο γιγάντιου ΣΜΑ) και όχι σε απόσταση αναπνοής από μια ιδιαίτερα βεβαρημένη περιβαλλοντικά περιοχή ( δήμος Παύλου Μελά)
Δεν θα σταματήσουμε τον Αγώνα μας μέχρι η Περιφέρεια να επανασχεδιάσει την κατασκευή των ΣΜΑ (να ληφθεί υπόψη ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ο σχεδιασμός του 2005) με ισοκατανομή των απορριμμάτων που θα δέχονται και με σωστή διαχείριση των απορριμμάτων (ανακύκλωση, κομποστοποίηση κ.ά.) για μείωση του όγκου τους.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Κάθε μέρα στις 7 κ 30 το πρωί αναχωρούμε από το τέρμα του λεωφορείου 38 για το χώρο της κατασκευής του ΣΜΑ για να κάνουμε κατάληψη (πίσω από το βενζινάδικο JETOIL στο ύψος του ΤΙΤΑΝ) . Εκεί βρισκόμαστε δυναμικά μέχρι τις 10 και μετά με ομάδες επιφυλακής – περιφρούρησης συνεχίζουμε μέχρι τις 3 το απόγευμα. Αν συμβεί οτιδήποτε (ΜΑΤ, κίνηση από τον εργολάβο), ειδοποιούμε με τηλέφωνα και ντουντούκες όλους τους κατοίκους να έρθουν πάνω στο χώρο.
Επίσης έχουμε στήσει 5 βαρέλια σαν εστίες φωτιάς , για να ζεσταινόμαστε. Η εκκλησία μας στέλνει καθημερινά ένα καζάνι ζεστό τσάι και τσουρέκια, κάτοικοι φέρνουν ξύλα για να ζεσταθούμε, νερά και ψιλοτρόφιμα για να αλληλοκεραστούμε. Επίσης έχουμε και ένα κλειστό ξύλινο περίπτερο προσφορά από το δήμο μας για να το έχουμε σαν στέκι.
Την Τετάρτη 1-2-2012 θα δώσει το δίκτυο μας συνέντευξη τύπου σε όλα Μ.Μ.Ε. Ήδη το θέμα έχει πάρει μεγάλη προβολή σιγά σιγά (μέσω τηλεόρασης, ραδιοφώνου και ιντερνετ, απλά βάλτε στο Google ¨ΣΜΑ Ευκαρπίας¨ και θα δείτε χιλιάδες καταχωρήσεις)
Την Πέμπτη 2-2-2012, θα κάνουμε κατάληψη του περιφερειακού δρόμου στο ύψος της Ευκαρπίας σε ώρα που θα ανακοινωθεί με αεροπανό και ντουντούκα (μάλλον το μεσημέρι κατά τις 2 κ μετά το κλείσιμο των σχολείων)
Την Παρασκευή 3-2-2012, στις 19:30 , στο 1ο δημοτικό σχολείο Ευκαρπίας, θα πραγματοποιηθεί η μεγάλη γενική συνέλευση του δικτύου μας (όπου θα φροντίσουμε να βρίσκονται εκτός από τους πολίτες και πολιτικοί φορείς και πρωτοβουλίες από όλη τη δυτική Θεσσαλονίκη για να βοηθήσουν και παίρνοντας γενναίες αποφάσεις με πράξεις πίεση προς την περιφέρεια, βοήθεια στον αγώνα μας κλπ)

Για ενημέρωση και άμεση επαφή στα παρακάτω email:
mikerock1@gmail.com, giotadel63@yahoo.gr, teod1963@yahoo.gr, sivridisn@yahoo.com, kleanthis@the.forthnet.gr, chatzigeor1960@yahoo.gr,
daslik77@yahoo.gr

Για ενημέρωση και άμεση επαφή στα παρακάτω τηλέφωνα : 6947375549, 6973935001, 6976475942, 6932362148, 6974887979
Για ενημέρωση και άμεση επαφή στα παρακάτω blog k facebook (που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια των μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου):
http://posefkarpias.blogspot.com, http://polites-efk.webs.com
και στο facebook γραψτε : Όχι-στην-κατασκευή-ΣΜΑ-Σταθμός-Μεταφόρτωσης-Απορριμάτων-στην-Ευκαρπία
ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΓΙΝΕΤΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ
ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ.
ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ. ΜΗΝ ΤΑ ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανταπόκριση από εκδήλωση για τους Χαλυβουργούς στο Ηράκλειο

0

Με μαζική συμμετοχή έγινε την Παρασκευή η εκδήλωση συμπαράστασης στους απεργούς χαλυβουργούς που έγινε με πρωτοβουλία της «επιτροπής για την ανασυγκρότηση των σωματείων» (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στη μεγάλη αίθουσα του ΕΚ Ηρακλείου.
Παρευρίσκονταν αγωνιστές απ΄ όλους τους χώρους της αριστεράς εκτός από το ΚΚΕ. Η εκδήλωση ξεκίνησε με προβολή βίντεο γυρισμένο από τον 902 με ύμνους για το ΠΑΜΕ, το ΜΑΣ, την ΠΑΣΥ και τις γυναίκες του ΚΚΕ (ΟΓΕ αν δεν κάνω λάθος) τα οποία, καλύπτοντας προφανώς ολόκληρη την εκπροσώπηση του ελληνικού λαού, είναι και τα μόνα σύμφωνα με το βίντεο που συμπαραστέκονται στον αγώνα των απεργών! Ευτυχώς οι προφορικές από μικροφώνου τοποθετήσεις των δύο εκπροσώπων των χαλυβουργών ήταν ενωτικές και ζέσταναν κάπως την ατμόσφαιρα.
Κραυγαλέα η απουσία των απεργών της Αριάδνης, παρόλο που η συζήτηση περιστρέφονταν ακριβώς γύρω από τον αγώνα τους και τη διεύρυνση της αλληλεγγύης σ΄ αυτόν. Δεν έγινε ούτε καν αναφορά και κάλεσμα στην συναυλία που ήταν προγραμματισμένη για την επομένη, το Σάββατο το μεσημέρι μπροστά στην πύλη της επιχείρησης και για την οποία οι παρευρισκόμενοι δεν ήξεραν. Την συναυλία αυτή την καλεί όπως μαθαίνομε από το διαδίκτυο το ΠΑΜΕ και η « ένωση ιδιωτικών υπαλλήλων ηρακλείου», σωματείο ελεγχόμενο δια ροπάλου από το ΚΚΕ, και στο οποίο ανήκουν και οι απεργοί της Αριάδνης.
Η τακτική αυτή των καθοδηγητών του ΚΚΕ – ΠΑΜΕ είναι φανερό ότι δίνει δυνατά επιχειρήματα στους κυβερνητικούς εργατοπατέρες του ΕΚ Ηρακλείου που από την αρχή κατηγόρησαν τους απειλούμενους με απόλυση εργαζόμενους ότι είναι κομματικά υποκινούμενοι.
Δυστυχώς τα εμπόδια που έχει να ξεπεράσει η εργατική τάξη μέχρι να οργανωθεί και να μπορέσει στοιχειωδώς να ανταπεξέλθει στις επείγουσες ανάγκες είναι πολλά και μεγάλα.
Με ενωτικούς αγώνες, υπομονετική αντιπαράθεση και πειθώ θα λυθεί το μπερδεμένο κουβάρι.
Να σώσουμε τον άρρωστο και να θεραπεύσομε την αρρώστια!

Γ.Μ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση στο υπ. Παιδείας αύριο στις 11π.μ

0

Συγκέντρωση στο υπ. Παιδείας διοργανώνει η Πανελλήνια Ένωση Αδιόριστων εκπαιδευτικών και το Συντονιστικό των ωρομίσθιων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών. 
Οι εκπαιδευτικοί αντιδρούν στους σχεδιασμούς της πολιτικής ηγεσίας του υπ. Παιδείας για την κατάργηση των μόνιμων διορισμών, στη μείωση των μισθών και ειδικά αυτών των αναπληρωτών του ΕΣΠΑ με διαδικασία-παράδειγμα συμπεριφοράς του χειρότερου εργοδότη και στην έξωση μιας σειράς ειδικοτήτων από το «Νέο Σχολείο». 
"Οι αδιόριστοι, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει ανεργία, ελαστική εργασία και κατεδάφιση των αυτονόητων δικαιωμάτων μας στο «Νέο Σχολείο» των μνημονιακών περικοπών, των συνεχών εξετάσεων και της ημιμάθειας. Αν δεν ξεσηκωθούμε παρατεταμένα και ανυποχώρητα μαζί με όλο τον κόσμο της εκπαίδευσης τότε θα δουλεύουμε σε συνθήκες γαλέρας, όποτε και εάν συγκυβέρνηση-Τρόικα-ΔΝΤ θέλουν, με το ωράριο και τους όρους που θέλουν." αναφέρουν. 
Η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί αύριο, 30 Γενάρη, στις 11π.μ στο υπ. Παιδείας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗ ΔΕΗ ΣΤΙΣ 11:00 μ.μ.

0

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ!

ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!

ΥΓΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ

ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ

ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ!

Το Συντονιστικό του Δήμου, Φορέων και Κατοίκων Ωραιοκάστρου καλεί όλους τους κατοίκους -καθώς και συμπολίτες από άλλες περιοχές- στην παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της ΔΕΗ στην Αισώπου (Βαρδάρη) την Δευτέρα 30/1/12 στις 11.00 πμ.
Δεν υπάρχει γωνιά της Ελλάδας, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τα Χανιά και το Ηράκλειο που να μην έχει δημιουργηθεί κάποια κίνηση ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ αλλά και για πιο συγκεκριμένα προβλήματα που αφορούν τον κάθε τόπο ή χώρο δουλειάς. Ο καθένας μας, με το μερτικό του, στον αγώνα για την αξιοπρέπεια και το μέλλον συμβάλλει σε αυτήν την προσπάθεια.
Στο Ωραιόκαστρο, μετά την συγκρότηση του «συντονιστικού του Δήμου, φορέων και κατοίκων» έγιναν πέντε λαϊκές συνελεύσεις σε πέντε δημοτικές ενότητες, μία κινητοποίηση στην ΔΕΗ (Αισώπου) και μία στην αερογέφυρα της Σταυρούπολης – όπου ακολούθησε και πορεία. Ο αριθμός των λογαριασμών που δεν έχουν πληρώσει το χαράτσι της ΔΕΗ-στο Δήμο Ωραιοκάστρου- ξεπέρασε τους 650 και συνεχίζουμε.
Γνωρίζουμε ότι μπροστά μας ο δρόμος είναι και μακρύς και δύσκολος. Το ορμητικό ποτάμι της οργής όμως ήδη φτιάχνεται από τα μικρά ρυάκια της αντίστασης και του αγώνα του λαού μας ,όπου υπάρχουν και όπως εκφράζονται σήμερα.
Ο φανερός εχθρός σε αυτή τη διαδρομή είναι το κράτος και η τρόικα. Υπάρχουν όμως και δευτερεύουσες πλευρές που γίνονται κυρίαρχες όταν κάποιοι θεωρούν ότι χάνουν το ιδιοτελές παιχνίδι τους και ολοφάνερα κατευθύνουν όλη τους την ενέργεια στην υπονόμευση της συλλογικής προσπάθειας με κάθε είδους συκοφαντίες, λασπολογίες, μείωση της αξίας των όσων πετύχαμε μέχρι τώρα και του αγώνα συνολικά. Πιστεύουμε πως η απάντηση σ’ αυτή την τυχοδιωκτική συμπεριφορά έχει δοθεί και θα συνεχίσει να δίνεται από την ανταπόκριση και την ενεργή συμμετοχή όλο και περισσότερων συμπολιτών μας.

ΔΕΥΤΕΡΑ 30/1/12 ΣΤΙΣ 11.00 πμ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΗ (ΑΙΣΩΠΟΥ – ΒΑΡΔΑΡΗ)

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΥ, ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ενισχύουμε την ανοικοδόμηση του ΑΠΑΡΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ...

0

Εκδόθηκαν τα κουπόνια για την οικονομική ενίσχυση ανοικοδόμησης του 

ΑΠΑΡΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ με τιμή 1 ευρώ. 

Θα τα βρείτε σε καταστήματα της Κερατέας και στο μπλόκο μας την Κυριακή

Σύντομα ξεκινούν και οι εργασίες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η "αλληλεγγύη" χωρίς αγώνα ενάντια στο σύστημα είναι φιλανθρωπία και υποκατάστατο!

3

Θα κάνουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας. Άλλοι θα διδάσκουν τα παιδιά μας δωρεάν, άλλοι θα μας εξετάζουν συμβουλευτικά δωρεάν, άλλοι θα μαγειρεύουν, άλλοι θα μεταφέρουν, θα μαστορεύουν, θα καλλιεργούν κ.λπ.
Ωραία όλα αυτά! Εντάξει. 
Αλλά: πόσα παιδιά θα καλύπτουν τα δωρεάν μαθήματα , ποιος και με ποια κριτήρια θα τα επιλέγει, σε ποιους χώρους και τι ...θα τρώνε οι (άνεργοι, ωρομίσθιοι και κακοπληρωμένοι) εκπαιδευτικοί αλλά και τα παιδιά; Το εκπαιδευτικό υλικό (βιβλία, τετράδια, κ.λπ.) που θα το βρίσκουν τα παιδιά, ιδιαίτερα των μακροχρόνια άνεργων, ποιος θα τα πληρώνει;
Παρόμοια και στις υγειονομικές εξετάσεις, αν χρειάζονται πράγματα πέραν της θερμομέτρησης, της ασπιρίνης ή του ντεπόν ποιος θα τα καλύπτει; Ποια ιατρεία, ποια νοσοκομεία και με τι λεφτά θα αγοράζονται τα φάρμακα;
Nαι να καλλιεργήσουμε τα ελάχιστα οικόπεδα και τις ...πλατείες, αλλά πόσους θα καλύψουμε, ποιους θα αποκλείσουμε και με ποιο τρόπο θα παρεμποδίζουμε τις τυχόν επιδρομές; 
Για τα μαστορικά πάλι που θα βρίσκονται τα υλικά και ποιος και από που θα τα πληρώνει; 
Ή μήπως θα φτιάξουμε αντινομίσματα με βάση το ...ευρώ;
"Κοινωνικά" συσσίτια αντί για φιλανθρωπικά; Και που θα βρίσκουμε τα τρόφιμα, ποιος θα τα πληρώνει και πάλι, πόσους θα μπορέσουμε να καλύψουμε; 
Αλληλέγγυο εμπόριο; Από πότε η αλληλεγγύη είναι εμπορεύσιμη και έχει και αντίτιμο;
Και το κράτος; Τι θα κάνουμε με αυτό; Θα το αφήσουμε να μας κόβει μισθούς, να καταργεί τη δωρεάν υγεία και παιδεία, να μας στέλνει στην ανεργία, να μας εξαθλιώνει; Και εμείς θα φτιάχνουμε παράλληλους κοινωνικούς θεσμούς, να χτίζουμε μια "άλλη" κοινωνία χωρίς να πειράζουμε την υπαρκτή;
Ναι ο λαός θα χρειαστεί δωρεάν εκπαιδευτικούς και γιατρούς. 
Θα χρειαστεί και τις ρεφενέ συναθροίσεις για φαγητό, γινόταν από παλιά στις αυλές όσο υπήρχαν, το κάναμε ως φοιτητές και μαθητές όταν δεν είχαμε και γίνεται ακόμη και σήμερα. 'Αμα λάχει έπεφτε και πέφτει και ένα τρικούβερτο γλέντι. Δεν θεωρήθηκε ποτέ από κανέναν ότι έκανε καμιά επαναστατική πράξη για να εκστασιάζεται με τις ...συλλογικές κουζίνες! 
Παρέα ή γειτονιά το λέγανε και το λέμε, που στηρίζει ο ένας τον άλλο! Σε όλα. Στα παιδιά, στη δύσκολη στιγμή της αρρώστιας, στα μαστορέματα, στο ένα πιάτο φαΐ, σε όλα!
Μόνο που "παλιά" κάνανε και κάτι άλλο! Διεκδικούσαν, απαιτούσαν και ...κέρδιζαν! Συλλογικά!!! Κέρδιζαν δουλειά και μισθούς, πενθήμερο και οχτάωρο, δωρεάν παιδεία και υγεία, εργατική κατοικία, και ένα σωρό άλλα περίεργα πράγματα! 
"Παρενοχλούσαν" κράτος και κεφάλαιο συστηματικά και, επειδή ήταν αποφασισμένοι να πάρουν αυτά που δικαιούταν, αυτό αναγκαζόταν να τα "παρέχει", άσε που στηριζόντουσαν και στο 1/3 της γης που ξεκίνησε να παίρνει τη ζωή του στα χέρια του, άσχετα αν μετά κάπου στράβωσε το πράγμα!
Αλλιώς; Θα τα κάνουμε όλα αυτά τα ωραία που λέμε από την αρχή αλλά θα παίρνουμε και τα συγχαρητήριά μας από την Διαμαντοπούλου, θα έχουμε τη στήριξη της γραμματείας νέας γενιάς, και τους ΟΝΝΕΔίτες, ελληναράδες και φασίστες συναγωνιστές!
Και μη μου πει κανείς πάλι για το πολύπαθο ΕΑΜ! Γιατί και τότε πρώτα στήθηκε η συλλογική αντίσταση, με τα όπλα μάλιστα, απελευθέρωσαν τη μισή και βάλε Ελλάδα, έκαναν απεργίες και συλλαλητήρια με πραγματικές συγκρούσεις και επέβαλαν την πραγματική λαϊκή, ταξική αλληλεγγύη! Έχασαν τα πάντα όταν αποφάσισαν να το παίξουν υπεύθυνα, σοβαρά και χωρίς να προσπαθήσουν να ανατρέψουν το σύστημα, και έτσι ξαναγύρισαν στα συσσίτια και τις φιλανθρωπίες της εκκλησίας και των "Μαριάνων". Οι οποίοι τσαντίζονται όταν τους παίρνουν το παιχνίδι οι "ανοιχτοί" και οι "κοινωνικά παράλληλοι" και τους το απαγορεύουν. Τι να κάνουμε έτσι είναι το εμπόριο φιλανθρωπίας, έχει αναταγωνισμό και ο ισχυρότερος τρώει τον μικρότερο! Όπως και κάθε εμπόριο. 
Πραγματική ταξική και λαϊκή αλληλεγγύη σημαίνει αντίσταση και σύγκρουση με το σύστημα αλλιώς μετατρέπεται σε φιλανθρωπία και υποκατάστατο. Σαν τα άλλα υποκατάστατα σε κρατά απολύτως ελεγχόμενο!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: Οδικός χάρτης για αντιδραστική αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος Ανάγκη και δυνατότητα ο γενικευμένος λαϊκός ξεσηκωμός

0

Η εικόνα της Βουλής τη βραδιά ψήφισης –ενός ακόμα!- του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, με πολλές δεκάδες βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ να «λιποτακτούν» με τον ένα ή τον άλλον τρόπο από το «εθνικό τους έργο», είναι μια χαρακτηριστική αποτύπωση της κατάστασης αναταραχής στην οποία βρίσκεται το πολιτικό σύστημα. Και αν από τη μια είναι φανερό ότι η απαιτούμενη από την τρόικα ψήφιση του νέου Μνημονίου, που σημαίνει την πολυετή δέσμευση της επόμενης κυβέρνησης (ή των επόμενων κυβερνήσεων) σε μια ιδιαίτερα άγρια πολιτική, φέρνει άμεσα το πολιτικό σύστημα συνολικά σε ένα σημείο καμπής, από την άλλη είναι επίσης ορατό το γενικότερο ζήτημα: Η πολιτική αναταραχή δεν είναι προσωρινή, το σύστημα έχει μπει σε μια κρίση διαρκείας! Αυτό το συμπέρασμα αναδεικνύουν τα δεδομένα και τα σημερινά προβλήματα των κομμάτων του συστήματος και ιδιαίτερα των δύο βασικών πυλώνων του, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Αλλά επίσης αυτό καταδεικνύουν οι αντιφατικές και σχεδόν βίαιες διεργασίες που εξελίσσονται με την εμπλοκή του πολιτικού, δικαστικού και ευρύτερου προσωπικού της αστικής τάξης.

Η «εθνική γραμμή» και τα προβλήματά της

Στο επίκεντρο της αναταραχής βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, που μοιάζει με τον «αδύνατο κρίκο» του όλου ζητήματος. Χρεώνεται τη βαρβαρότητα που προώθησε τα δύο τελευταία χρόνια, εξ αιτίας της οποίας αποσύρθηκε από την κυβέρνηση τον περασμένο Νοέμβρη. Ωστόσο καλείται να ανασυνταχθεί για να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην ακόμα πιο σκληρή συνέχιση της ίδιας κατεύθυνσης! Η αντίφαση αυτή γίνεται οξύτατη αν κανείς συνυπολογίσει πως αυτό ακριβώς το κόμμα ήταν η κύρια αναφορά των μεσαίων στρωμάτων και μιας σειράς δυνάμεων κρατικών και δημόσιων οργανισμών που συνθλίβονται από τη σημερινή πολιτική. Επιπλέον ο ίδιος ο αρχηγός του υπήρξε «επένδυση» και «βαριά επιλογή» του ιμπεριαλισμού και του συστήματος και γι’ αυτό κοστίζει και προβληματίζει ιδιαίτερα το ενδεχόμενο μιας οριστικής (;) απόσυρσής του. Ολα αυτά εκφράζονται στην εικόνα αποσάθρωσης και αλληλοσυγκρουόμενων τακτικών και επιλογών που εμφανίζει η ομάδα των ηγετικών στελεχών του, στη δυσκολία να αποφασιστεί το αν θα υπάρξει και πώς το μετά ΓΑΠ ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος ο Παπανδρέου και η περί αυτόν ομάδα στελεχών δεν έχουν αποφασίσει να παραδώσουν την εξουσία τους και συνεχίζουν να διεκδικούν ρόλο και συνέχεια. Ενα τέτοιο ενδεχόμενο βάλλεται ανοιχτά και άνωθεν, όπως δείχνει και η υπόθεση των οικονομικών εισαγγελέων που άνοιξε το ζήτημα του «ελλείμματος του 2009». Ομως μια τέτοια αντιπαράθεση, αν «ξεφύγει» και κλιμακωθεί, μπορεί όντως να οδηγήσει σε πολιτικό «μακελειό», όπως δήλωσε ο Λοβέρδος, γιατί θα φέρει στην επιφάνεια όχι μόνο πολλά «άπλυτα» της αστικής τάξης, αλλά και σε άμεση αντιπαράθεση εντός της χώρας αλληλοσυγκρουόμενες ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις. Γι’ αυτό επιδιώκεται μέσω της «εθνικής γραμμής» στήριξης της κυβέρνησης Παπαδήμου να περάσει το ΠΑΣΟΚ και συνολικά το πολιτικό σύστημα χωρίς μεγάλες οξύτητες στην επόμενη μέρα. Η Διαμαντοπούλου, εκφράζοντας αυτή τη γραμμή, σπεύδει στην «Ελλάδα τώρα» για να δημιουργήσει προϋποθέσεις και πρόπλασμα της νέας υπεραντιδραστικής «κεντροαριστεράς» που… χρειάζεται ο τόπος. Ενώ ο Βενιζέλος -που αποτελεί πια τον κεντρικό παράγοντα εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ στην υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών απαιτήσεων- διεκδικεί τη διαδοχή ακριβώς στη βάση αυτής της σχέσης του.
Δεν είναι βέβαιο ωστόσο ότι αυτή η «εθνική γραμμή» θα τηρηθεί ως το τέλος και από όλους, όπως έδειξε και η ψηφοφορία στη Βουλή που αναφέραμε προηγούμενα. «Ενστάσεις» απέναντί της δεν έχουν μόνο τα περί τον ΓΑΠ στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή και άλλες ομάδες αυτού του κόμματος. Στο κόμμα της ΝΔ εκφράζονται ήδη ανάλογες αντιρρήσεις, που στην περίπτωση του Καμένου διατυπώνονται και ως εναντίωση στην «προδοσία», και αναζητείται η δημιουργία νέου –εθνικιστικού- φορέα σε συνεργασία με ανάλογα σχήματα που έχουν ήδη εκδηλωθεί («Νέα Ελλάδα» κ.λπ.). Ομως τα προβλήματα του πρώτου στα γκάλοπ κόμματος δεν περιορίζονται σε κάποιες πτέρυγές του. Αφορούν και τον κεντρικό του κορμό, που καλείται εδώ και τώρα, δηλαδή πριν από τις εκλογές, να αναλάβει πολύ μεγάλο βάρος στην υλοποίηση των απαιτήσεων της τρόικας. Οι πολλαπλές υπογραφές που απαιτούνται από τον Α. Σαμαρά δεν είναι παρά η απαίτηση της απόλυτης ευθυγράμμισης του κόμματός του σε όλη την επόμενη φάση σε «ό,τι ζητηθεί» και μάλιστα με «αδιευκρίνιστο» το πώς θα εξελιχθεί το ισοζύγιο των γεωπολιτικών ισορροπιών και αντιθέσεων μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ στη χώρα και στην περιοχή.
Σε αυτή τη βάση, η ισχυρότερη διαφωνία που έχει εκδηλωθεί ως τώρα απέναντι στην «εθνική γραμμή» και κυρίως απέναντι στους Αμερικάνους από το κόμμα της ΝΔ είναι η επίσκεψη του ίδιου του Α. Σαμαρά στη Μόσχα! Επίσκεψη που ανατροφοδοτεί την αντιπαράθεση που εκδηλώθηκε με τη σύλληψη του «αγίου» (Εφραίμ), επίσκεψη που δεν «συνάδει» με τους στόχους που αναδεικνύει η κίνηση των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή (Ιράν, Συρία) και που δείχνει ότι μάλλον ανοίγει πάλι η αντιπαράθεση που οι ΗΠΑ είχαν «κλείσει» με την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή - και στην οποία πτώση αναφέρθηκε σε δηλώσεις του ο ίδιος ο Σαμαράς στη Μόσχα!

Πορεία αναδιαμόρφωσης

Είναι λοιπόν βέβαιο ότι έχουν πολλά να δουν τα μάτια μας από πόζες και καμώματα, τακτικισμούς και εναλλαγές ρόλων, δηλώσεις τύπου Χρυσοχοϊδη και άλλα ανάλογα, από ένα πολιτικό προσωπικό ανερμάτιστο και ξενόδουλο, που στις σημερινές συνθήκες απογυμνώνεται από κάθε επίφαση «σοβαρότητας» και «σωφροσύνης» και αποκαλύπτει τα πραγματικά χαρακτηριστικά του. Φυσικά δεν είναι αυτά και αυτοί που θα καθορίσουν τις εξελίξεις, τις διαμορφώσεις του πολιτικού συστήματος, τους όρους και τις μορφές διακυβέρνησης της χώρας το επόμενο διάστημα. Ακόμα και οι αστικές δυνάμεις που εμφανίζονται να έχουν κάποιον τακτικό σχεδιασμό τον έχουν σε αναφορά με το πλαίσιο λειτουργίας που τους παρέχει αυτή ή εκείνη η ιμπεριαλιστική δύναμη (από την Ευρώπη ή οι ΗΠΑ) στην οποία αναφέρονται. Και κυρίως θα «υλοποιήσουν» αυτό το σχεδιασμό μόνο εφόσον αυτός θα εντάσσεται στο πλαίσιο που ορίζει η ιμπεριαλιστική επικυριαρχία και οι ανταγωνισμοί στη χώρα και στην περιοχή.
Στη σημερινή φάση αυτός ο επικαθορισμός και ετεροκαθορισμός του αστικού πολιτικού προσωπικού από τις ΗΠΑ και τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές είναι ισχυρότερος από κάθε άλλη περίοδο από το ’74 και μετά. Ενόψει της ψήφισης του νέου Μνημονίου θα απαιτηθεί με κάθε τρόπο πλήρης στοίχιση στην «εθνική γραμμή» του… ιμπεριαλισμού. Ταυτόχρονα αυτή η δοκιμασία του πολιτικού συστήματος αποτελεί και πρόκριμα για την αναδιαμόρφωση και ανασυγκρότηση των πολιτικών πυλώνων του συστήματος με τις προδιαγραφές που απαιτούν και θα απαιτούν οι συνθήκες βαρβαρότητας που επιβάλλονται. Ο νέος κύκλος κρίσης στο ΠΑΣΟΚ αλλά και τα αντίστοιχα σημάδια στη ΝΔ δείχνουν πως δεν θα πρόκειται για μια εύκολη πορεία. Ολα αυτά μπορεί να αντιμετωπίζονται και να καταστέλλονται με εκβιασμούς σαν αυτόν με τα κυκλώματα της Θεσσαλονίκης (που εξέθεσε και τα τρία κόμματα της κυβέρνησης) ή ακόμα πιο άγριους, με αναμορφώσεις της κυβέρνησης Παπαδήμου και ό,τι άλλο απαιτήσει η ιμπεριαλιστική τάξη. Δηλαδή μπορεί να χρειαστεί να διανυθεί μια διαδρομή για να προκύψει το πολιτικό καταστάλαγμα (ή κατακάθι) που απαιτείται για τη διακυβέρνηση και την «αντιπολίτευση» του προτεκτοράτου που διαμορφώνει η ιμπεριαλιστική επέλαση. Από αυτή την άποψη, μπορεί και να τραβήξει η… καθυστέρηση των εκλογών που τα αποτελέσματά τους δεν μπορούν βέβαια να βασιστούν ούτε στο ΛΑΟΣ ούτε στα γκαλοπικά φουσκώματα εφεδρειών τύπου ΔΗΜΑΡ. Ολα αυτά και ανεξάρτητα από τις ειδικότερες εκφράσεις που θα έχουν συνιστούν αυτό που αναφέραμε ως «κρίση διαρκείας» για το πολιτικό σύστημα, ακόμα και χωρίς να συμβούν δραματικά -αλλά όχι απίθανα- γεγονότα στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό στη χώρα και στην ευρύτερη περιοχή…

Η πάλη του λαού

Οι διαθέσεις και η στάση του λαού τα τελευταία δύο χρόνια αποτέλεσαν και είναι ένα διαρκώς ογκούμενο πρόβλημα για το σύστημα της υποτέλειας και τον ιμπεριαλισμό. Η μέχρι τώρα πάλη του υπήρξε παράγοντας που ανέδειξε τα αδιέξοδα και τις αντιφάσεις του συστήματος που μπλόκαρε επιδιώξεις και πολιτικές λύσεις που δρομολογούνταν. Ας θυμηθεί ο καθένας την πορεία αυτής της πάλης από την 5η Μάη του 2010 ως τον ξεσηκωμό του Ιούνη-Ιούλη του 2011 και του περασμένου Οκτώβρη, που αποτέλεσε και βασικό παράγοντα για να αποσυρθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου. Ας προσμετρήσει τις εκατοντάδες επιμέρους εστίες αντίστασης που αναδείχτηκαν σε εργασιακούς χώρους, σε γειτονιές και περιοχές, σε χώρους της νεολαίας, όπως τον περασμένο Αύγουστο στα πανεπιστήμια.
Ταυτόχρονα, δίπλα σε όλα αυτά –ή, πιο σωστά, απέναντί τους- πρέπει να βάλει κανείς μια σειρά άλλα δεδομένα. Μια «Αριστερά» που αντί να διδάσκεται και να εμπνέεται από το λαό και την επαναστατική προοπτική του υπόκειται στους ιδεολογικούς και πολιτικούς εκβιασμούς του συστήματος, διδάσκεται από τους δικούς του λογαριασμούς και εμπνέεται από την «προοπτική» της αυτορρύθμισής του ή/και της μεταρρύθμισής του. Μια «Αριστερά» που, αντί να απεχθάνεται το σύστημα και να παλεύει η στήριξή της να είναι ο λαός και η πάλη του, απεχθάνεται/φοβάται το λαό και την πάλη του και στηρίζει την ύπαρξή της στις κρατικές χρηματοδοτήσεις, στα ευρωπαϊκά προγράμματα, στα διαβούλια της ταξικής συνεργασίας, στα πάρε-δώσε με τους οικονομικούς και άλλους παράγοντες. Μια «Αριστερά» που αντί να πιστεύει πως το σπουδαίο και το καινούριο στην κοινωνική και πολιτική ζωή το γεννά η μαζική ενωτική λαϊκή πάλη και να παλεύει γι’ αυτήν, διδάσκει πως «οι αγώνες δεν φέρνουν αποτελέσματα» και σαγηνεύεται από τον ακτιβισμό, τα χάπενιγκ, την περιχαράκωση, τη διάσπαση του λαού, τον εκλογικό κρετινισμό. Και όταν ο κύκλος των αδιεξόδων της την πνίγει, είναι πάντα έτοιμη να υψώσει το δάκτυλο ενάντια στο λαό που «δεν καταλαβαίνει» (τη ζωή του), που «δεν ανταποκρίνεται» (στη δική της ανάγκη και όχι σε αυτήν που εκείνος ζει), που «δεν αγωνίζεται» (στους αγώνες από τους οποίους η ίδια έλειπε)
Αυτή η «Αριστερά» υπήρξε ταυτόχρονα οργανικό κομμάτι του «συνδικαλισμού που γνωρίσαμε», δηλαδή του συνδικαλισμού της ταξικής συνεργασίας και της υποταγής στο κεφάλαιο, του συνδικαλισμού που κατάργησε την ταξική και ανεξάρτητη από το κράτος συγκρότηση των εργατών και των εργαζομένων και που τελικά έδιωξε τους εργάτες και τους εργαζόμενους από τα σωματεία τους. Και απέμειναν οι «κορυφές», δηλαδή οι επίσημοι συνομιλητές του συστήματος, που ως χθες είχαν αυτή τη συνομιλία ως προϋπόθεση για την υπουργοποίησή τους. Ενώ τώρα, όπως κάνει αυτές τις μέρες η ηγεσία της ΓΣΕΕ, διαπραγματεύονται με ό,τι έχει απομείνει από τη ζωή των εργαζομένων, τη δικιά τους διάσωση.

Νέος κύκλος ξεσηκωμών και αγώνων!

Ολα αυτά τα ζητήματα τα ζει και τα αντιμετωπίζει σήμερα ο κάθε αγωνιστής και καθώς διευρύνεται η κλίμακα της πάλης δεν αφορούν πια μόνο τον «κόσμο της Αριστεράς» αλλά πολύ ευρύτερα κομμάτια του λαού που με διάφορες αφορμές και ευκαιρίες μπαίνουν σε αγώνες και κινητοποιήσεις. Ολα αυτά τροφοδοτούν ζυμώσεις, πιέσεις, ερωτήματα, απαιτήσεις που, εξ αιτίας της πολύχρονης αποσυγκρότησης και ήττας, μπορεί να τίθενται με στρεβλό, ακόμα και προβληματικό τρόπο. Θα χρειαστεί λοιπόν υπομονή και επιμονή για να διαμορφωθεί «κώδικας» και βάση σε μια συζήτηση-διεργασία που μόνο ελπιδοφόρα μπορεί να είναι!
Ταυτόχρονα αυτή η «απόσταση» ανάμεσα από τη μια στις διαθέσεις και τις δυνατότητες που ήδη ανέδειξε ο λαός μας και από την άλλη στους πολιτικούς και κινηματικούς όρους που «λείπουν» δίνει ένα μέτρο για το πόσο καθοριστική μπορεί να είναι η δύναμη της λαϊκής πάλης στο βαθμό που διαμορφώνει αυτούς τους όρους, στο βαθμό που συγκροτείται με πολιτικό, ταξικό, αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό. Το βέβαιο είναι πως η τάση του ξεσηκωμού και του αγώνα είναι ισχυρή και διάχυτη, όπως εξάλλου δείχνουν και τα σημάδια από την ευρύτερη «γειτονιά» μας, από την Ταχρίρ ως τη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Οι λαοί παρακινούν ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί υποκινούνται από την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και την καπιταλιστική θηριωδία.
Αυτή η τάση ανατροφοδοτείται ξανά και στη χώρα μας. Η ανάδειξη των αντιφάσεων και των προβλημάτων της κυβέρνησης Παπαδήμου την «υποστηρίζει» και μπορεί και πρέπει η τάση αυτή να πυροδοτηθεί καθώς πλησιάζουμε στο σημείο καμπής του νέου Μνημονίου. Η υπηρέτηση αυτού του γενικευμένου ξεσηκωμού είναι το κεντρικό καθήκον κάθε δύναμης που θέλει σήμερα να αναφέρεται στο λαό και την υπόθεσή του. Η πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) για συντονισμό και κοινή δράση είναι επιτακτικά αναγκαία για να απελευθερωθεί ξανά και μαζικά η λαϊκή οργή στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στις πόλεις και στα χωριά, στους δρόμους της χώρας! Η κατεύθυνση του Μετώπου Αντίστασης που η πρόταση αυτή καταθέτει και παλεύει είναι ο αναγκαίος πολιτικός προσανατολισμός που μπορεί να αλληλεπιδρά με τις πλατιές διεργασίες που αναφέραμε, να διαμορφώνει όρους και προοπτική για τη λαϊκή πάλη. 
Από την Προλεταριακή Σημαία που κυκλοφορεί από σήμερα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ