Φυσικά και δεν αποτελεί έκπληξη η κατά προτεραιότητα αυτή επιλογή τόσο των τροϊκανών όσο και της κυβέρνησής τους. Άλλωστε, όσο και αν διάφοροι αμετανόητοι συνεχίζουν να κλαψουρίζουν για το «'κράτος πρόνοιας» που καταρρέει, η βασική γραμμή πλεύσης του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού κόσμου ήταν ήδη εδώ και κάποιες δεκαετίες δεδομένη. «Καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο» ούτε φυσικά υπήρξε ούτε πρόκειται να υπάρξει πέρα από τα όνειρά τους. Και κάθε τι που αναγκάστηκε να παραχωρήσει στο διάβα των χρόνων υπήρξε αποτέλεσμα σκληρής και συχνά αιματηρής ταξικής σύγκρουσης.
Τι και αν για δεκαετίες παρακρατούνται χρήματα από τους μισθούς και τα μεροκάματα των εργατών για τους οργανισμούς αυτούς. Με κυνισμό ανακοινώνουν πλέον ανοιχτά ότι μόνο ένα μικρό μέρος τους κατευθυνόταν προς τους σκοπούς για τους οποίους οι ΟΕΚ - ΟΕΕ δημιουργήθηκαν, ενώ το μεγαλύτερο κατευθυνόταν σε άλλους δρόμους. Κάτι περίπου σαν την κράτηση για κύρια σύνταξη των δημοσίων υπαλλήλων που επιβλήθηκε με τον «νόμο Σιούφα» το 1992 και που καταλήγει ως φορολογικό έσοδο του κράτους, όπως η κοινή άμεση φορολογία.
Έχουν μάλιστα και το θράσος οι καταργούντες τους οργανισμούς αυτούς να δηλώνουν ότι δήθεν «το έργο τους θα ανατεθεί σε άλλους φορείς», όπως έγινε ήδη με τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) η κατάργηση του οποίου προηγήθηκε. Η εξήγησή τους αυτή βρίσκεται στο ότι, όπως όλα δείχνουν, θα συνεχίσουν να λεηλατούν το εργατικό εισόδημα οι ανάλογες κρατήσεις, παρά την κατάργηση των φορέων και του σκοπού για τους οποίους υποτίθεται ότι γίνονται!
Η αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι με την πάλη τους επέβαλαν στο κράτος μια υποχώρηση από μεριάς του κεφαλαίου: το να δικαιούνται να αποκτήσουν ένα σπίτι με χαμηλό τρόπο αποπληρωμής του ή ακόμα και δωρεάν (διά κληρώσεως). Πρόκειται για «πολυτέλεια» (ανεξάρτητα αν την έχει προπληρώσει με τη δουλειά του κάθε εργαζόμενος-δικαιούχος) που το κεφάλαιο δεν είναι διατεθειμένο να ανέχεται πλέον. Γι' αυτό και την καταργεί. Ομοίως, σύμφωνα πάντα με τη λογική και τα συμφέροντα του κεφαλαίου, πού ακούστηκε οι εργάτες και οι εργαζόμενοι να δικαιούνται δωρεάν ή φτηνές διακοπές ανά τη χώρα καθώς και δωρεάν ή φθηνά εισιτήρια για τον κινηματογράφο και το θέατρο; Αυτά είναι προνόμια για λίγους και εκλεκτούς και όχι για την πλέμπα.
Εκατοντάδες εργαζόμενοι στους δύο καταργούμενους οργανισμούς θα βρεθούν απολυμένοι και άνεργοι. Άλλωστε στο μνημόνιο 2 που ψηφίστηκε πρόσφατα υπάρχει ρητή διάταξη που καταργεί τη μονιμότητα σε όλον τον ευρύτερο δημόσιο τομέα μέσω της κατάργησης των εσωτερικών κανονισμών λειτουργίας αυτών των φορέων και οργανισμών(ΔΕΚΟ και τράπεζες κρατικού ενδιαφέροντος). Ήδη οι εργαζόμενοι αυτοί βρίσκονται σε διαρκείς κινητοποιήσεις (καταλήψεις ανά την Ελλάδα, απεργίες, συγκεντρώσεις κ.λπ.), με αιτήματα να μην κλείσουν οι φορείς στους οποίους δουλεύουν και να μην απολυθούν.
Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί τους, θεωρώντας ότι μόνο ο ανυποχώρητος, αποφασιστικός, παρατεταμένος αγώνας μπορεί να φέρει αποτέλεσμα, τόσο για τους ίδιους όσο και για τους εργάτες και εργαζόμενους συνολικά που βλέπουν τη μια μετά την άλλη τις κατακτήσεις τους να κάνουν φτερά.
Κατάργηση των ΟΕΚ και ΟΕΕ σημαίνει κατάργηση δικαιωμάτων για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους
Στις κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε και να συνομιλήσουμε με εργαζόμενους στους υπό κατάργηση Οργανισμούς Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας. Οι συζητήσεις μαζί τους ήταν άκρως αποκαλυπτικές και κατέδειξαν ότι καμιά εξέλιξη σε οποιονδήποτε κλάδο δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους, αφού κανένας εργαζόμενος δεν μένει τελικά ανεπηρέαστος. Ετσι, το κλείσιμο των δύο οργανισμών δεν αφορά μόνο τους περίπου 1.400 εργαζόμενους σ’ αυτούς. Αφορά τους γονείς των 2.000 παιδιών που φιλοξενούνται στους 25 βρεφονηπιακούς σταθμούς του ΟΕΕ.
Αφορά όλους όσοι πήραν στεγαστικά-κατασκευαστικά δάνεια με επιδότηση επιτοκίου. Πολλοί από τους δικαιούχους αντιμετώπιζαν ήδη πρόβλημα στην αποπληρωμή τους, λόγω ανεργίας και συρρίκνωσης των μισθών τους. Αντιλαμβανόμαστε πόσο πιο τραγικά θα γίνουν τα πράγματα έτσι και τα δάνεια αυτά περάσουν στις τράπεζες.
Αφορά τις 58.000 οικογένειες που δικαιούνταν επιδότηση ενοικίου και τώρα τη χάνουν.
Αφορά όσους προσδοκούσαν, με την κατασκευή εργατικών κατοικιών, να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στέγασής τους και τώρα βλέπουν τις ελπίδες τους να διαψεύδονται (20 οικισμοί πανελλαδικά, 1.300 κατοικίες).
Τις χιλιάδες οικογένειες που εντάσσονταν στα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού και που τώρα χάνουν τη μοναδική δυνατότητά τους για διακοπές.
Οσους έπαιρναν δελτία θεατρικών χειμερινών και θερινών παραστάσεων και κουπόνια αγοράς βιβλίων, μια ελάχιστη συνεισφορά στη μόρφωση και στην ψυχαγωγία. Και φυσικά οι αρνητικές συνέπειες για τους εργαζόμενους και στον τομέα της κατασκευής και στον τομέα του εσωτερικού τουρισμού (ξενοδοχειακές μονάδες, μονάδες επισιτισμού, μεταφορές κ.λπ.), όπου θα χαθούν θέσεις εργασίας.
Ολες αυτές οι παροχές δεν χαρίστηκαν στους εργαζόμενους. Αντίθετα, κερδήθηκαν ύστερα από σκληρούς αγώνες και θυσίες. Αποτελούν, μαζί με το μισθό, ένα απειροελάχιστο τμήμα από τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι σ’ αυτήν την κοινωνία.
Και φυσικά τίθεται ένα ζήτημα με την ακίνητη περιουσία των δυο οργανισμών - 176 κτίρια του ΟΕΕ, αξίας περίπου 1.000.000.000 ευρώ, που αναμένεται να εκποιηθούν, και 700.000.000 ευρώ τα αποθεματικά των δύο ταμείων.
Τους μόνους που δεν αφορά αυτή η εξέλιξη είναι τους εργοδότες, οι οποίοι απαλλάσσονται πλήρως από τις εισφορές (2% συνολικά και προς τους δυο οργανισμούς) είτε συγχωνευτούν οι δύο είτε δημιουργηθεί νέος οργανισμός είτε υπαχθούν στον ΟΑΕΔ.
Οσο για τους 1.400 εργαζόμενους που απασχολούνταν στους δυο οργανισμούς, το μέλλον τους είναι αβέβαιο: Θα μεταταχθούν σε άλλες υπηρεσίες; Θα συνταξιοδοτηθούν; Θα μπουν σε εφεδρεία; Ή μήπως θα απολυθούν, για να συμβάλουν στον επιδιωκόμενο στόχο των 15.000 λιγότερων δημοσίων υπαλλήλων μέσα στο 2012;
Οι εργαζόμενοι διάλεξαν το δρόμο του αγώνα. Και εκεί τους βρήκαμε κι εμείς. Στις συγκεντρώσεις τους, στις απεργίες, στις πορείες, στο συλλαλητήριο στις 19 Φλεβάρη, στις εκδηλώσεις των πρωτοβουλιών γειτονιάς. Το πανελλαδικό σωματείο τους δεν αρκούσε για να εκφράσει την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων. Εφτιαξαν και συντονιστικές επιτροπές σε κάθε πόλη. Επιδίωξαν να συμμετέχουν και γονείς σε αυτές. Και δήλωναν αποφασισμένοι να συνεχίσουν μέχρι τη νίκη.
«Η κατάργηση των δύο οργανισμών, ΟΕΕ και ΟΕΚ, επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά ότι καταργείται το όποιο κράτος πρόνοιας. Οι εισφορές των εργαζομένων που ανταποδοτικά τούς έδιναν τη δυνατότητα σε κοινωνικές παροχές λεηλατούνται χωρίς έλεος από την κυβέρνηση και το ανθελληνικό μνημόνιο. Πρέπει να αντισταθούμε όλοι σύσσωμοι σ’ αυτές τις φασιστικές αποφάσεις και ν’ αγωνιστούμε μέχρι τη νίκη, μέχρι την ανατροπή αυτής της πολιτικής». Ελλη Κουρτέση, εργαζόμενη στο βρεφονηπιακό σταθμό Εργατικής Εστίας Θεσσαλονίκης.
Δυστυχώς οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αποφάσισαν για άλλη μια φορά να επιλέξουν τη συνδιαλλαγή, την ταξική συνεργασία. Σε επίπεδο ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και στο πλαίσιο του «κοινωνικού διαλόγου» συναίνεσαν πλήρως στη μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους, δηλαδή στη μείωση ή απαλλαγή της εργοδοσίας από τις εισφορές σε ΙΚΑ, ΟΑΕΔ, ΟΕΚ, ΟΕΕ κ.ά., βάζοντας ουσιαστικά το πρώτο λιθαράκι για την κατάργησή τους. Σε επίπεδο σωματείου αποφάσισαν να αναστείλουν τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις, επιδιώκοντας να δημιουργήσουν κλίμα εφησυχασμού στους εργαζόμενους και επικαλούμενοι δέσμευση του υπουργού Εργασίας Γ. Κουτρουμάνη ότι οι δυο οργανισμοί θα μεταφερθούν στον ΟΑΕΔ και δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα για τους εργαζόμενους.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου