21 Μαρτίου 2012

Δεν χρειαζόμαστε καινούρια σωματεία, χρειαζόμαστε το σωματείο μας, δυνατό, εργαλείο οργάνωσης των αγώνων.

Συνάδελφοι
Ενώ αυτές οι εκλογές γίνονται σε μια περίοδο που απαιτεί την μεγαλύτερη συσπείρωση των εργαζομένων, βλέπουμε κάποιους να προσπαθούν ακόμη και την τελευταία στιγμή να πείσουν τους εργαζόμενους ότι ο σύλλογος διαλύθηκε και να στήνουν συλλόγους με ελάχιστη συμμετοχή.
Δεν διαλύθηκε ο σύλλογος, δεν “μείναμε μόνο εμείς χωρίς καινούριο σωματείο” -το τελευταίο επιχείρημα-, δεν πρέπει να διαλυθεί. Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε το σωματείο, δυνατό, εργαλείο οργάνωσης των αγώνων στα χέρια μας.
Ρωτάμε όλους αυτούς που σήμερα λένε στους εργαζόμενους να φτιάξουν άλλα σωματεία:
  • γιατί δεν θέσανε θέμα ανεπάρκειας του σωματείου όλα αυτά τα χρόνια που ήταν σε θέσεις προεδρείου,
  • γιατί δεν έκαναν κριτική δημόσια, με μια ανακοίνωση στα μέλη του συλλόγου, για τα προβλήματα
  • γιατί δεν έβελαν την κατεύθυνση του ζωντανέματος του συλλόγου με συνελεύσεις, με κατεύθυνση την συσπείρωση των συναδέλφων
  • γιατί κάποιοι που συνεχίζουν να είναι σε θέσεις προεδρείου, λένε στους συναδέλφους “πάμε στις εκλογές μ’ αυτό το σύλλογο και μετά τις εκλογές κάνουμε τον καινούριο”
  • γιατί ενώ μέλη του ΔΣ κατεβαίνουν σε τοπικούς συλλόγους, χωρίς να παραιτηθούν, η παράταξή τους κατεβάζει ψηφοδέλτιο στις εκλογές του συλλόγου,
  • γιατί μέλη του ΔΣ, που δεν πάτησαν δέκα χρόνια σε συγκεριμμένο εργοτάξιο, τώρα πηγαίνουν συνέχεια και καλούν τους εργαζόμενους στον νέο σύλλογο,
Είναι η άποψη που έχουν για τους εργαζόμενους και τους αγώνες. Δεν εμπιστεύονται τους εργαζόμενους, δεν πιστεύουν στην ανάπτυξη των αγώνων, δεν πιστεύουν ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να νικήσουν, καλλιεργούν αυταπάτες σχετικά με οργανωτικές αλλαγές και απογοητεύουν κόσμο.
Συνάδελφοι
η οργάνωση των εργαζόμενων σε συλλογικότητα είναι ανάγκη επιτακτική. Κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του την επίθεση, τη φτώχεια, τις απολύσεις, τις μειώσεις των μισθών, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Αυτό που χρειάζεται είναι η ανασυγκρότηση του συλλόγου, ώστε να γίνει εργαλείο ανάπτυξης και ο συντονισμός των αγώνων.
Μέσα από τις μεγάλες μάχες, όπως αυτές που έδωσε όλος ο λαός από την 5 Μάη του 2010 ως την 12 Φλεβάρη 2012, και το φθινόπωρο του 2011 με τις καταλήψεις στους ΟΤΑ, όπως η απεργία των χαλυβουγών, της Κόκα Κόλα, του Πετζετάκι, μπορεί να συγκροτηθεί το κίνημα. Στην αναμέτρηση με την εξαθλίωση, την απειλή της ανεργίας, του γκρεμίσματος των κατακτήσεων, θα συσπειρωθούν αγωνιστικά οι εργαζόμενοι και ο σύλλογος θα ενισχύσει και θα αναδείξει τις αγωνιστικές διαθέσεις.
Δεν χρειαζόμαστε καινούριο σύλλογο, χρειάζεται να ενισχυθεί η κατεύθυνση της ανάπτυξης των αγώνων, η εμπλοκή όλο και περισσότερων εργαζόμενων με την συσπείρωση γύρω από ζητήματα, σε επιτροπές και πρωτοβουλίες. Έτσι θα ενεργοποιηθούν, θα συμβάλλουν στον ξεσηκωμό, θα αναλάβουν ρόλο στον αγώνα για την ανατροπή της βαρβαρότητας, για να ξανακατακτήσουν όλα όσα δικαιούνται.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ  ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ   ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΤΑ

(για τον σύλλογο εργαζομένων ΟΤΑ και Δημοτικών Επιχειρήσεων νομού Θεσσαλονίκης)

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Τα καινουργια σωματεια ειναι απαραιτητα εκει που δεν υπάρχουν καθόλου. Συμφωνω οτι ειναι αναγκαιο να παραμενουμε στα σωματεία που εχουν κόσμο..ασχετα εαν οι συσχετισμοι ειναι αρνητικοι.
Και μια ερωτηση:Ποιοι ειναι τελικα αυτοι που προτειναν αλλα σωματεία με μικρη συμμετοχή;Γιατι δεν τους ονομάζεται;