Η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί!

Το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να κυβερνήσει και ο λαός δεν θέλει να κυβερνηθεί, φέρονται να διαπιστώνουν με θυμό οι διάφοροι Σόιμπλε του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου. Ο ευνοϊκός γι’ αυτούς ταξικός συσχετισμός κάνει το θράσος τους απύθμενο…
Η δημοκρατία μπορεί και πρέπει να αναβληθεί διατείνονται, εννοώντας σαν δημοκρατία τον χημικό πόλεμο κατά των διαδηλώσεων, την απαγόρευσή τους, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τον αντικομμουνισμό και την απίστευτη ιδεολογική και όχι μόνο τρομοκρατία απέναντι σε κάθε απεργία, είτε γιατί θίγονται οι νησιώτες είτε ο τουρισμός είτε γιατί, τέλος πάντων, σε αυτές τις κρίσιμες εποχές δεν απεργούμε…
Ναι, και αυτή ακόμη η πολιτική και πολιτειακή συμπεριφορά απέναντι σ’ έναν λαό βασανισμένο και δικαίως οργισμένο θεωρείται από τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά των ντόπιων δυναστών του λαού επιεικής. Θεωρούν την όποια δημοκρατία έχει απομείνει σε αυτόν τον τόπο πολυτέλεια. Θέλουν ο λαός να κυβερνηθεί από κόμματα που έχουν εγκρίνει και δοκιμάσει σε πραγματικές συνθήκες, θέλουν να εφαρμοστεί μέχρι κεραίας η συγκεκριμένη πολιτική των μνημονίων και τα νέα μέτρα εξαθλίωσης του λαού και λεηλασίας της χώρας και συνάμα θέλουν και τη συναίνεση του ίδιου του λαού σε όλα αυτά. Και θυμώνουν τάχα και ξανά απειλούν πως θα μας οδηγήσουν σε χειρότερα δεινά αν δεν συμμορφωθούμε σαν λαός και δεν ψηφίσουμε όπως αυτοί θέλουν στις εκλογές, που με την ευρωπαϊκή δημοκρατική τους ευαισθησία και επιείκεια μας προσφέρουν για να λειτουργήσουν τάχα λυτρωτικά όπως μήνες εκλιπαρεί ο Σαμαράς αλλά και η Αριστερά μας. Την ίδια ώρα μαζί με τα νέα μέτρα λαϊκής εξόντωσης του Ιουνίου, λένε και ξαναλένε για τους «υψηλούς» μισθούς της Ελλάδας σε σχέση με τις ευημερούσες ανταγωνιστικές χώρες της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και των Βαλκανίων.
Ο πιστός ντόπιος λακές κυβερνητικός εκπρόσωπος, Καψής, λέει σε πρωινή εκπομπή πως δεν μας μιλάνε μόνο για τη Βουλγαρία, μας έχουν, λέει, ανάμεσα στη Βουλγαρία και την Πορτογαλία. Και δεν είναι μόνο τα φτηνά μεροκάματα, δεν πρέπει να κάνουμε και απεργίες, έλεος πια, άκου απεργίες… Πώς νομίζετε πως έγιναν οι ασιατικές «τίγρεις» (δεν κρατήθηκε) και να ’μαστε τελικά με εθνικό όραμα τις όντως εξαγωγικές οικονομίες της Σιγκαπούρης και των χωρών των σύγχρονων Όλιβερ Τουίστ της νοτιοανατολικής Ασίας. Από κοντά ο σοβαρός, βαρέων βαρών και φέρελπις πολιτικός άνδρας της χώρας, μεταφράζει άπταιστα τον Σόιμπλε και απειλεί! «Η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί» και ξεχάστε τις ψήφους διαμαρτυρίας…
Το «διακύβευμα» του ευρώ, που ξανατίθεται τρομοκρατικά, ξεσηκώνει και τον ΣΕΒ. «Ευρώπη ή χάος! (…) Όχι στα κόμματα της σταλινικής και μηδενιστικής Αριστεράς! (...) Η τήρηση των ευρωπαϊκών μας υποχρεώσεων είναι προϋπόθεση να μην καταστραφούμε». Να μην καταστραφείτε, κύριοι των εκμεταλλευτριών τάξεων και της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας. Γιατί τον εργαζόμενο λαό και τη νέα γενιά, μαζί με τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά σας, τον οδηγείτε συστηματικά στην απογύμνωση από κάθε δικαίωμα και στην καταστροφή. Δεν συγκινείστε και δεν περιμένουμε να συγκινηθείτε ούτε από τις αυτοκτονίες ούτε από τα 500.000 παιδιά της φτώχειας και της στέρησης, ούτε από το 1,5 εκατομμύριο ανέργους σε λίγο, που φέρνει η ύφεση και που, εις γνώσιν σας και της τρόικας, καλά κρατεί. Ούτε βέβαια περιμένουμε να αντιμετωπίσετε σαν ανθρώπινα όντα τους κολασμένους των ακόμη πιο κατεστραμμένων χωρών (και με βόμβες) που το σύστημά σας οδηγεί ακατάσχετα στον ξεριζωμό για την αναζήτηση ελπίδας για ζωή.
Όμως φοβάστε όλοι σας, και οι υψηλά ιστάμενοι του ιμπεριαλισμού, παρ' ότι οχυρωμένοι στις μητροπόλεις και οι λακέδες στις μπανανίες. Και ο φόβος σας βγάζει μίσος… Όχι για τα ποσοστά της Αριστεράς που θα ανέβουν κόντρα στο θράσος σας, αλλά για τον κόσμο της δουλειάς που ξέρετε εσείς πως ό,τι και να κάνετε θα συνεχίσει να απεργεί και να διαδηλώνει όλο και πιο επίμονα και αποφασιστικά. Ξέρετε καλά πως δεν κινδυνεύετε από τις εκλογές, ξέρετε πως είναι δικό σας αυτό το γήπεδο… Ξέρετε καλά και τον συνετό Κουβέλη και τις κωλοτούμπες της ακροδεξιάς και συνειδητά (και αφήστε τα αυτά, κύριε Ευάγγελε) εκτρέφετε την εγκληματική φασιστοσυμμορία της Χρυσής Αυγής ακριβώς γιατί φοβάστε όχι στο κοινοβούλιο και στις εκλογές, αλλά στο γήπεδο του λαού. Στους δρόμους! Στα συνδικάτα, στις γειτονιές, στις πλατείες, εκεί που ζει και στενάζει ο λαός, η οργή μπορεί να γεννήσει αντίσταση, οργάνωση, αγώνα για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής σας. Και επειδή αυτό φοβάστε, θέλετε ακόμη και στις λίγες βδομάδες που θα εξελίσσεται το πανηγύρι της δημοκρατίας σας να θωρακίζετε τους κατασταλτικούς σας μηχανισμούς του κράτους και του παρακράτους σας… Θέλετε να νομιμοποιήσετε και να ετοιμάσετε τη βία και την τρομοκρατία απέναντι στον λαό, γιατί ξέρετε καλά πως οι εκλογές όχι μόνο δεν λυτρώνουν έναν λαό που καταστρέφεται η ζωή του, μα μόνο προσωρινά, πολύ προσωρινά τον αποπροσανατολίζουν.
Ξέρετε επίσης, παρά το θράσος των στελεχών του ιμπεριαλισμού, πως ούτε ο λαός μας ούτε κανένας λαός θα δεχτεί να είναι και δαρμένος και κερατάς. Θυμηθείτε ακόμη πως ούτε με τη βία και τον εκφασισμό καταφέρατε ποτέ πολλά και για πολύν καιρό σε αυτή τη χώρα. Ξέρετε εσείς πως οι συσχετισμοί σάς ευνοούν και το ξέρουμε και εμείς στην Αριστερά και ας κάνουν κάποιοι τους ονειροπαρμένους.
Όμως αυτοί που τολμούν στην Αριστερά μπορούν να δουν με ρεαλισμό τόσο τις δυσκολίες όσο και τις μεγάλες δυνατότητες για να αλλάξουν οι συσχετισμοί…
Ό,τι και αν καταγράψουν οι εκλογές σε αυτή τη φάση, θα μας κυβερνήσουν και κατά πάσα πιθανότητα και για καιρό ακόμη. Όμως στο γήπεδό τους οι εργαζόμενοι και η νεολαία μπορούν να μαθαίνουν, να οργανώνονται και να δυναμώνουν…
Ο λαός μπορεί να δει από την ίδια τη ζωή πλέον και σε μια πορεία αποφασιστικών αγώνων στους οποίους όσοι της Αριστεράς τολμούν μπορούν να συμβάλουν, πως ο ιμπεριαλισμός με ή χωρίς ευρώ σημαίνει βαρβαρότητα, χωρίς καμιά προοπτική επαναφοράς σε αυτά που το σύστημα αναγκάστηκε να δώσει όταν απειλούνταν. Και το σύστημα δεν απειλήθηκε από ψήφους ανατροπής, ούτε θα απειληθεί από τα εκλογικά ποσοστά της Παπαρήγα και του ΚΚΕ. Ούτε θα αυτοκτονήσει ο λαός επειδή για άλλη μια φορά θα μας κυβερνήσουν. Τα δύσκολα και για το σύστημα και για τον λαό βεβαίως έρχονται μετά…
Οι εκλογές θα καταγράψουν τους βάσιμους φόβους του συστήματος, όμως την προοπτική του λαού κάθε άλλο παρά την ευνοούν οι εκλογικές αυταπάτες και τα εκλογικίστικα διλήμματα που όταν διατυπώνονται από την Αριστερά γίνονται ανόητα και το μόνο που κάνουν είναι να αποπροσανατολίζουν και να σπέρνουν απογοήτευση.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία