Σήμερα το ΒΟΞ, αύριο τα εργοστάσια

Ότι παραπέμπει σε αντίσταση, αγώνα, αμφισβήτηση της κυρίαρχης πολιτικής πρέπει και να καταστέλλεται. Έτσι μετά την κατάργηση του ασύλου και την εκφρασμένη διάθεση απαγόρευσης των διαδηλώσεων απαγορεύονται και οι κάθε είδους καταλήψεις. Όχι βέβαια αυτές που καταπατούν δάση και ελεύθερους χώρους, όπως στη Χαλκιδική, για χάρη των κερδών του κεφαλαίου, αλλά αυτές που μπορεί να έχουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά.
Στόχος της κυβέρνησης και της εξουσίας του κεφαλαίου που εκπροσωπεί είναι να προλάβουν τους αγώνες των εργαζομένων που μπορεί να περιλαμβάνουν και καταλήψεις υπηρεσιών, νοσοκομείων και σχολείων, εργοστασίων, ούτε είναι τυχαίο ότι η εντολή Τέντε (εδώ) ήρθε μετά από τέτοιες καταλήψεις.
Είναι σίγουρο το σύστημα ότι οι εργαζόμενος λαός κάποια στιγμή θα ξεσηκωθεί. Ότι οι αγώνες των προηγούμενων μηνών και χρόνων θα συνεχιστούν, είτε στους χώρους δουλειάς είτε στους δρόμους και τις πλατείες, γι' αυτό και παίρνει τα μέτρα του. Θέλει να τρομοκρατήσει το λαό που ολοένα και περισσότερο καταλαβαίνει ότι άλλος δρόμος από τη μαζική και οργανωμένη αντίστασή του δεν υπάρχει.
Αυτό είναι το νόημα των χθεσινών επιδρομών σε καταλήψεις επί χρόνια εγκαταλελειμμένων κτιρίων στα Εξάρχεια. Στο ΒΟΞ και στη Βαλτετσίου. Στο όνομα δήθεν ότι οι χώροι αυτοί ανήκουν στο ΙΚΑ μπούκαραν μέσα, χτύπησαν, προσήγαγαν και συνέλαβαν νεολαίους που με τον τρόπο τους αμφισβητούν αυτό το σύστημα
Δεν έχει σημασία αν μας βρίσκει σύμφωνους η πολιτική κατεύθυνση αυτών των χώρων. Σήμερα είναι αυτοί, αύριο εμείς μετά όλος ο λαός. Η καταδίκη, η αλληλεγγύη και η απαίτηση να αφεθούν ελεύθεροι οι συλληφθέντες πρέπει να είναι καθολική και δεδομένη.