Λάβαμε στο e-mail και αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο ως συμβολή στη συζήτηση που θα γίνει στο Πολυτεχνείο στα πλαίσια της πλατιάς σύσκεψης της ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΚΕ(μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ.
Αγαπητοί σύντροφοι,
Επειδή αντικειμενικοί λόγοι δεν μου επιτρέπουν την παρουσία στη συγκέντρωση της Τετάρτης 30/5 στο ΕΜΠ, σας στέλνω κάποιες σκέψεις χωρίς καμιά απαίτηση δημοσιοποίησής τους.
.........................................................................................................................................
Η πλήρης πολιτική αποτίμηση των εκλογικών αναμετρήσεων 6ης Μάη, 17ης Ιούνη, αναμετρήσεων από τη φύση τους μεταβατικών και συμπληρωματικών, θα γίνει με παγωμένο μυαλό και περισσότερη περίσκεψη συνολικά και αργότερα, αφού ο κύκλος της επούλωσης των διαχειριστικών εκκρεμοτήτων για το σύστημα, θα έχει ολοκληρωθεί. Άλλωστε μόνον εμείς μείναμε στην αριστερά να τονίζουμε, πως το θέμα της διαλεκτικής προσέγγισης της πραγματικότητας δεν είναι να τα "λες όλα μαζί" ως και οι αντιφάσεις να είναι ακίνητοι ισορροπημένοι πόλοι, αλλά να διακρίνεις και ν΄αξιοποιείς το κυρίαρχο στοιχείο που αναδεικνύεται, ώστε να πράττεις ανάλογα. Κι ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι: δεν ξεχνούμε πως δεν αναλύουμε, δεν εξηγούμε για να "καταλάβουμε" την πραγματικότητα, αλλά για να την ανατρέψουμε, άρα μετράει τώρα, η κάθε σημερινή μας πράξη σ' ενεστώτα χρόνο, έναντι της όποιας αποτίμησης και συμπερασμάτων, κι ας είναι η εκλογική μάχη, μικρής τελικά συγκριτικά σημασίας.
Όσοι βρίσκονται πολιτικά πιο κοντά μας πέραν του απόλυτα στενού πυρήνα επιρροής των δυο Οργανώσεων, σκέφτονται-ίσως και πιο έντονα μετά τον "πρώτο γύρο" να απόσχουν. Ακριβώς γιατί ο ίδιος ο "δεύτερος γύρος" ενισχύει αυτή την απέχθειά τους στις αυταπάτες για τις αστικές εκλογές, ειδικά σε ειδικές κρισιακές συνθήκες σαν τις σημερινές, ιδιαίτερα μάλιστα που ένα από τα προφανή συμπεράσματά τους, είναι η πλήρης "στάση κινήματος" επί δίμηνο, που και αν αυτές δεν έφεραν, σίγουρα συνέβαλαν σε αυτό.
Και δεν είναι παράλογο: Κάποιος που δεν πιστεύει στους αριστερούς κυβερνητισμούς, στα μεταβατικά προγράμματα σαν ρετρό εκφράσεις του ειρηνικού περίπατου, σε τάχατες συνθήματα "δράσης" που θα πραγματωθούν χωρίς συσχετισμούς κινήματος αλλά αντίθετα με ανάθεση καναπέ σε κάποιους μαγικά αποτελεσματικούς, σε όσους αυτόκλητα έρχονται να προτείνουν "θετικές" προγραμματικές λύσεις στο σύστημα, βαφτίζοντάς τες "χτύπημα των στρατηγικών επιλογών της ντόπιας αστικής τάξης" ....αυτός μπροστά στη κάλπη ενστιχτώδικα της "βγάζει τη γλώσσα", σ αυτή τη διαμόρφωση της σύνθεσης- οργή και απόγνωση αλλά μέσα στην υποταγή για μια "καλύτερη ΕΕ" με "καλύτερους ιμπεριαλιστές".
Ποιος νοιάζεται για προγνωστικά, όταν δεν είναι προγνωστικά αλλά ΕΠΙΒΟΛΗ ΛΥΣΕΩΝ λόγω της απουσίας επαναστατικής φωνής και κυρίως δράσης, αντίστασης κι αγώνα; "Περιέργως" τελικά........"θα νικήσουν" οι ευρωπαϊστές ( δηλαδή το "βαθύ" σύστημα), "περιέργως" η αριστερά μας και κυρίως αυτή που καλά καμουφλαριζόταν χρόνια τώρα για αντισυστημική τουλάχιστον, θα πληρώσει τον ρεφορμισμό της και τα χτυπήματά της στο κίνημα όποτε αυτό εκφράστηκε "εκτός των τειχών", με απώλειες στην πιο καθαρή σοσιαλδημοκρατική κυβερνητική εκδοχή της, και ακόμη-χωρίς καμιά περιέργεια εδώ οι οπαδοί του "μεταϊμπεριαλισμού", της "παγκοσμιοποίησης και της παγκοσμιοποιημένης διαπλανητικής εξέγερσης", οι "σοφιστές του τέλους της ζωντανής εργασίας", μη επιτυγχάνοντας το επαναστατικό τους 3% ούτε για πλάκα, θα έχουν θέματα και αναλύσεις, να περνούν καφενειακά την επόμενη πενταετία τουλάχιστον.....
Άραγε πρέπει να ψηφίσουν τη Σύμπραξη ΚΚΕ μ-λ & Μ-Λ ΚΚΕ όσοι αγωνιστές ανεξάρτητα αφετηρίας, θεωρούν πως η ταξική πάλη κινεί την ιστορία, πως η κρίση και η εξαθλίωση πλατιών λαϊκών στρωμάτων και κύρια της εργατικής τάξης, είναι απότοκο του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και των εγγενών τους αντιφάσεων όπως εκφράζονται σε συνθήκες μιας βαθιάς παγκόσμιας κρίσης με κύριο στοιχείο τη γιγάντωση της διαπάλης για το κέρδισμα - ξαναμοίρασμα των αγορών, σε μια εξαρτημένη χώρα, που λογικά απομυζάται τώρα και καταληστεύεται για "δεύτερη φορά" ο λαός της, μια χώρα που κάποιοι κωμικοί ανέλυαν τον "μικροϊμπεριαλιστικό" της χαραχτήρα και τις αλληλεξαρτήσεις που τον τεκμηριώνουν, μέχρι να κάνουν σάλτο από την ιμπεριαλιστική της ουσία, στην "νεοαποικία υπό κατοχή με φρέσκους Τσολάκογλου", επί του πλέον διαταξικά εθνικοαπελευθερωτικού.
Όχι, στη πολιτική δεν υπάρχουν "πρέπει" που να μπαίνουν στους αγωνιστές, αυτά είναι ιδεαλισμός φτήνιας, a la Παπαρήγα και "διόρθωσης ψήφου" από "τον απρόσεκτο λαό", που εγκατέλειψε το επαναστατικό κόμμα των άθικτων τζαμιών!
Δεν πρέπει τίποτε λοιπόν σε μια τέτοια λογική. Θα το κάνουν σαν ένα βήμα και ασφαλώς όχι το πιο σημαντικό.......
Αν πιστέψουν πως η Πρωτοβουλία που λίγο καιρό πριν ξεκίνησε, δεν "διακόπηκε" σαν το "κίνημα" για τις εκλογές, αλλά μέσα από αυτές συναντιέται μιλάει, κερδίζει γνώση, ακούει και καταγράφει ενστάσεις με συναγωνιστές, με το ίδιο ζητούμενο, τις ίδιες προτεραιότητες, μάλιστα πιο "σοφή" από την εξέλιξη των μεθόδων επιβολής της επιλογής της κυρίαρχης τάξης και των πατρόνων της.
Αν δουν πως η σύμπραξη των δυο Οργανώσεων που έντιμα ποτέ δεν έκρυψαν και τις διαφορές τους, πρέπει "αντιπολιτικάντικα" ακόμη και στις ιδιότυπες προεκλογικές συνθήκες να τις παρουσιάζουν καθαρά απέναντι στο κίνημα, ώστε να εντάξουν σε μελλοντικές συζητήσεις για σημαντικά ζητήματα που αφορούν τη δράση και όσους ανένταχτους παρακολουθούν κύρια την Πρωτοβουλία, μιας και όλα τα επιμέρους βήματα και η εκλογική σύμπραξη (μικρής σημασίας) και η Πρωτοβουλία που συγκροτήθηκε, να "παιχτούν στο μαζικότερο δυνατό γήπεδο", στην προοπτική της απάντησης των κύριων ζητημάτων της ταξικής πάλης και της αναγέννησης του αριστερού-κομμουνιστικού κινήματος.
Αν εστιάσουν με τρόπο ακριβή-επιστημονικό άλλα και κατανοητό, γιατί ο κυβερνητισμός, τα πιασιάρικα "δήθεν άμεσα" μεταβατικά συνθήματα και προγράμματα, συνιστούν πρακτικά, υποταγή και χέρι βοήθειας στους κεφαλαιοκράτες. Γιατί στις σημερινές συνθήκες με την εργατική τάξη, τη φτωχή αγροτιά, πλατιά λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ είναι η μαζική, αγωνιστική, αποτελεσματική πάλη και αντίσταση και όχι "προγραμματικές εγκεφαλοκατασκευές", δεκανίκια στο σύστημα. Γιατί πρέπει να εστιάσουμε ξανά και ξανά στην ανάγκη όχι "ταξικοποίησης" συδικάτων σφραγίδων αλλά κύρια δημιουργίας ντε φάκτο ταξικών πρωτοβάθμιων συνδικάτων, όταν η συμμετοχή της εργατικής τάξης είναι για πολλαπλούς λόγους με κοινή συνισταμένη τον εργατοπατερισμό και την προδοσία του, ελάχιστη. Γιατί οι επιμέρους πρωτοβουλίες στις γειτονιές πρέπει να γίνουν ένα με κάθε ενέργεια αντίστασης στην εξάρτηση, την υποταγή, τη φτώχεια τη στέρηση των δημοκρατικών ελευθεριών, πρέπει να γίνουν η αιχμή του δόρατος στην ταξική ενσωμάτωση των μεταναστών-των ταξικών μας αδελφών. Αυτές είναι οι προεκλογικές μας ομιλίες που θεωρώ πως κάποιοι αγωνιστές περιμένουν να γίνουν πιο αιχμηρές, λιγότερο απαντητικές και ετεροκαθορισμένες.
Αν η "στάση κινήματος" δεν καταγγέλλεται μόνον, αλλά προτείνονται στα όρια των δυνατοτήτων μας και χωρίς μικρομεγαλισμούς, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για το άμεσο μέλλον, ώστε με αιχμή την Πρωτοβουλία, το κίνημα να αθροίσει δυνάμεις απέναντι στον ιμπεριαλισμό, την εξάρτηση, τους ντόπιους υπηρέτες της, τον εκφασισμό της δημόσιας ζωής που εντείνεται.
Τότε οι πολλοί που δεν μας πολυγνωρίζουν και δυστυχώς ίσως εμείς δεν τους γνωρίζουμε καθόλου, ίσως εκτός του να συναντηθούν μαζί μας στην καταγραφή αυτής της αντίληψης...........με τις ιδέες, τις αντιρρήσεις και τη δράση τους, γίνουν συναγωνιστές- συνδημιουργοί σ αυτή την αντίληψη.
Συντροφικά,
Νίκος Κυριακίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου