Το αλισβερίσι γύρω από τις διερευνητικές εντολές, οι προσπάθειες να βρεθούν εκείνοι οι εύσχημοι όροι (“απαγκίστρωση”, “επαναδιαπραγμάτευση” κ.λπ.) που θα επιτρέψουν μια κάποια συγκόλληση των ερειπίων και η αναζήτηση “προθύμων” δεξιά και αριστερά, που θα αποτελέσουν το άλλοθι ενός τέτοιου εγχειρήματος, αναδεικνύουν -πάνω απ’ όλα- την επείγουσα ανάγκη του συστήματος να προσπεράσει τη λαϊκή αποδοκιμασία, να βρει τις ισορροπίες του και να συνεχίσει την επίθεσή του στις λαϊκές, εργαζόμενες μάζες.
Το βέβαιο είναι ότι, ακόμη κι αν καταφέρουν να στήσουν τελικά κυβέρνηση, δεν θα καταφέρουν να λύσουν το συνολικότερο πρόβλημα διαχείρισης. Και η κυβέρνηση αυτή δεν θα είναι παρά μια πολύ προσωρινή μετάθεση του προβλήματος αυτού. Γιατί θα είναι μια κυβέρνηση που θα αναλάβει να συνεχίσει την ίδια βάρβαρη πολιτική, απονομιμοποιημένη, με το λαό και τους εργαζόμενους απέναντί της.
Μια κυβέρνηση που θα στηριχτεί ακόμη περισσότερο στους μηχανισμούς καταστολής και την ωμή βία ενάντια στους νέους αγώνες και τις νέες εστίες αντίστασης.
Ωστόσο, το ενδεχόμενο να μην τα καταφέρουν και να αναγκαστούν σε νέα προσφυγή στις κάλπες παραμένει ισχυρό. Και τότε, οι πιέσεις στο λαό, τα εκβιαστικά διλήμματα, αλλά και οι αυταπάτες “αριστερής κυβερνητικής διεξόδου” θα επανέλθουν ακόμη δριμύτερα.
Σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το ΚΚΕ(μ-λ) θεωρεί απαραίτητο η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ να εξετάσει τα νέα δεδομένα και να εκτιμήσει με ποιο τρόπο θα μπορέσει αποτελεσματικότερα να παρέμβει προς όφελος του λαού και να αντιπαρατεθεί στα νέα εκβιαστικά διλήμματα και τις νέες αυταπάτες.
3 σχόλια:
Το ζήτημα σύντροφοι είναι να εξετάσετε τα νέα δεδομένα ως κομμουνιστική οργάνωση - και να δείτε πως θα παρεμβείτε - και όχι ως εκλογικό σχήμα.
Σωστά λέτε πάντα πως το ζήτημα δεν είναι οι εκλογές άρα η λύση θα βρεθεί εκτός αυτών κι εκεί είναι ο ρόλος σας.
Πράγματι, ο ρόλος μας δεν είναι να παρακολουθούμε σαν θεατές το τσίρκο των κοκκορομαχιών στα τηλεοπτικά παράθυρα, με δήθεν αγωνία αν θα σχηματιστεί ή όχι κυβέρνηση (φιλομνημονιακή, εννοείται...).
Διότι παρά το εκλογικό αποτέλεσμα, παρά την κατακραυγή, ο στόχος ντόπιων και ξένων "σωτήρων της πατρίδας" παραμένει σταθερός: να οδεύσουμε στον ίδιο "φιλοευρωπαϊκό" δρόμο προς την εξαθλίωση του λαού. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς τι τις θέλαν τις εκλογές, και πόση σημασία θα είχε να επαναληφθούν... (για τις ειλημμένες αποφάσεις του συστήματος, θέλω να πω).
Άμεση επαναδραστηριοποίηση των πρωτοβουλιών και επιτροπών γειτονιάς, των αγωνιστικών εργατικών σωματείων, των λαϊκών διεκδικητικών αγώνων σε όλους τους χώρους και σε όλα τα επίπεδα!! Εκεί είναι το δικό μας γήπεδο, εκεί θα μιλήσει ο λαός, με περισσότερο σθένος απ' ότι στις καλπονοθευτικές εκλογικές αναμετρήσεις!
Φαντάζεστε να υπήρχε ΤΩΡΑ το περσινό κίνημα των πλατειών, με αριστερό προσανατολισμό και προοπτική, τι πιέσεις θα δέχονταν όσοι "συσκέπτονται" στα τηλεοπτικά πάνελ και στις αίθουσες της Βουλής;
Εμπρός λοιπόν! Τέρμα η αναμονή! Επιβεβαιώνεται περίτρανα ότι αν οι εκλογές έφερναν την οποιαδήποτε αλλαγή θα κηρύσσονταν παράνομες. Οι επαναστάτες κομμουνιστές πρέπει να αξιοποιούν το προεκλογικό (και το μετεκλογικό) κλίμα ως ευκαιρία για να διαδίδουν πλατιά τις απόψεις τους στις λαϊκές μάζες (επιλέγοντας κατά περίπτωση αν θα συμμετέχουν ή όχι σ' αυτό).
Παντελής
Δεν διαφωνούμε επί της ουσίας σε τίποτα. Προς αυτή την κατεύθυνση κινούμαστε και τώρα και πριν τις εκλογές.
Αυτά δεν αναιρούν την κοινή μας παρέμβαση και σαν εκλογική συνεργασία και πολύ περισσότερο σαν Πρωτοβουλία η οποία πρέπει να προχωρήσει όσο πιο σύντομα γίνεται.
Δημοσίευση σχολίου