Έχουμε κυβέρνηση!!!!

Και ω του θαύματος πάει η ανασφάλεια της ακυβερνησίας. Πάμε πλέον και με τη βούλα στη συνέχιση της ανάπτυξης και της πάταξης των κακών συνηθειών του παρελθόντος. Στην ανάπτυξη της ανεργίας, της φτώχειας, της πείνας και των ουρών της εξαθλίωσης σαν και αυτές του Πεδίου του Άρεως που τόσο θαύμασαν τα ΜΜΕ, των στρατοπέδων συγκέντρωσης γα τους μετανάστες, των χαρατσιών, των κατασχέσεων σπιτιών και καταθέσεων (των λαϊκών, αυτών που μπαίνουν οι μισθοί και οι συντάξεις, μη φανταστείτε τίποτ' άλλο!). Στη κατάργηση των μισθών, της ασφάλισης, της σύνταξης, της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, της δωρεάν υγείας και παιδείας.
Λέτε να βιαζόμαστε, μιας και δεν περιμένουμε τις προγραμματικές δηλώσεις; Μπα δε νομίζω!
Και τι κυβέρνηση θα έχουμε έτσι; Κυβέρνηση των ως τώρα βασικών στυλοβατών του αστικού συστήματος της εξάρτησης της χώρας, αυτών που έδωσαν γη και ύδωρ αλλά κυρίως τις ψυχές και τα σώματα των εργαζομένων αυτής της χώρας δώρο στα αφεντικά τους, ευρωπαϊκά και αμερικανικά, μαζί με τι; Τη ΔΗΜΑΡ! Την χειρότερη εκδοχή της συμβιβασμένης, ανανεωτικής και υπεύθυνης, αριστεράς(;). Μπροστά τους ακόμη και ο Μπερλίνγκουερ φαντάζει υπερεπαναστάτης!
Αλλά ναι, όπως λέει και ο Φώτης με αυτό το περισπούδαστο και σοφοειδές ύφος, η κυβερνώσα αριστερά αναλαμβάνει τις ευθύνες της, επιτέλους! Ως αντιμνημονιακή ....συνιστώσα (αυτοί δεν είναι που όταν άκουγαν συνιστώσες ανατριχιάζανε;) μιας  εν δυνάμει προοδευτικής κυβέρνησης που μπορεί να μας επιμηκύνει τα βάσανα!
Χάρηκε και η Μέρκελ και έσπευσε, εν μέσω χαριτομενιών για τον αγώνα της Παρασκευής, να καλέσει τον Σαμαρά να του υπενθυμίσει τι έχει να κάνει από 'δω και πέρα.
Ο λαός; Εμείς δηλαδή;
Μετά από τρία σχεδόν χρόνια αγώνων και απεργιακών συγκεντρώσεων που είχαμε δεκαετίες να δούμε, μετά από απεργίες μικρές και μεγάλες σε εργοστάσια και άλλους χώρους δουλειάς, μετά από εξεγέρσεις σαν του '08 και ξεσηκωμούς σαν του καλοκαιριού του '11 μπορεί να μην καταφέραμε να ανακόψουμε την επίθεση, παρά τις επιμέρους επιτυχίες σε κάποιους χώρους δουλειάς, τους δημιουργήσαμε όμως πολύ σοβαρό πρόβλημα αστάθειας στο πολιτικό τους σύστημα.
Μια αστάθεια που κρατά εδώ και ένα χρόνο, με κυβερνήσεις να κλυδωνίζονται, να πέφτουν, να αλλάζουν, με κόμματα να διαλύονται έως και να εξαφανίζονται μαζί με πολιτικά στελέχη που έπαιζαν σημαντικό ρόλο επί δεκαετίες στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Την πολυπόθητη για μερικούς αστάθεια  που ενώ ήταν εδώ έκαναν ότι δεν την έβλεπαν και την παρέπεμπαν προς εκμετάλλευση από το λαό για μετά τις ...εκλογές! Και όταν ο λαός αρχικά αποφάσισε να την ενισχύσει κάποιοι ανακάλυψαν την υπευθυνότητα, η οποία συνεχίζεται δια του ...διαχωρισμού της αλληλεγγύης από την αντίσταση, και κάποιοι άλλοι επειδή δεν ήταν ευχαριστημένοι από τα κουκιά ζήτησαν ξανά εκλογές!
Οι οποίες ξανάγιναν και δώσαν μια ανάσα στο σύστημα, προσωρινή βέβαια, αλλά πάντως χρειαζούμενη.
Αυτό που κατακτήσαμε τα τελευταία χρόνια είναι ότι πολύς κόσμος, έστω και χωρίς να είναι απόλυτα πεισμένος, ανακάλυψε την ομορφιά του αγώνα και της οργάνωσης, ακόμη πιο πολύς "τόλμησε" να πάει κόντρα, έστω και αναθέτοντας σε άλλους (π.χ. χαράτσια ΔΕΗ) αυτήν τους την τόλμη.
Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι αυτά τα βήματα που έκαναν χιλιάδες εργαζόμενων μέχρι τώρα να τα βγάλουν από τα μονοπάτια της αυταπάτης ότι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα με εκλογές και μας θεατές. Το στρίμωγμα το έννοιωσε το σύστημα όταν είμασταν έξω και απέναντί του, όχι μέσα και παρακολουθώντας τις εξελίξεις από τα ΜΜΕ, τότε μας στρίμωξε αυτό!
Έχουμε να δούμε δύσκολες καταστάσεις μπροστά μας. Στη καθημερνή μας ζωή με αυτά που έγιναν και θα γίνουν. Αλλά και κινηματικά. 
Μπορεί εμείς, θέλαμε δε θέλαμε, να ασχολούμαστε με τις εκλογές αλλά τίποτα από όλα όσα αποφασίστηκαν το προηγούμενο διάστημα δεν έπαψε να εφαρμόζεται. Με ιδιαίτερο ζήλο μάλιστα και από την επίσης δεξιοαριστερή "υπηρεσιακή" - μεταβατική κυβέρνηση. Φτάσαν να απειλούν ακόμη και με συλλήψεις και κατασχέσεις για 300 ευρώ χρέος προς το δημόσιο, ρεύματα κόβονται, μισθοί περικόπτονται, απολύσεις γίνονται και πάει λέγοντας!
Επειδή λοιπόν είναι σίγουροι ότι αυτή η περίοδος είναι απλά και μόνο μια ανάπαυλα, από μεριάς αντιδράσεων του λαού πάντα, ετοιμάζονται.
Ξαμολύσανε τα ναζιστικά σκυλιά τους σε γειτονιές, πλατείες και σταθμούς για να δημιουργήσουν κλίμα τρόμου και φόβου. Ετοιμάζονται για πιο άγρια καταστολή.
Εμείς πρέπει να ξαναβγούμε μπροστά. Στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, παντού όπου ζούμε, δουλεύουμε και σπουδάζουμε. Η εμπειρία μας δεν είναι η ίδια με αυτήν που ήταν προ μνημονίων, είναι καλύτερη, Ας την αξιοποιήσουμε!